Gezien

Home » 2009 » mei » 13

Dagelijks archief: 13/05/2009

(10) De kapper

Dag 10, woensdag 13 mei 2009. Van Taller naar Sorde l’Abbaye (bij Peyrhorade), 60 km

Het is 7:30 uur en de regen komt met bakken uit de hemel. Zo-even hoorde ik het ook nog onweren. Ik zit lekker droog in de gemeentelijke gîte aan het ontbijt van stokbrood met smeerkaas en water. Nadat ik de spullen heb ingeruimd en in het huisje alles weer schoon op zijn eigen plek heb gezet en gelegd, ga ik op weg. Het is nu droog.

Voorbij Taller is het net als vóór Taller, eindeloze bossen. Een stukje voorbij Taller wordt houtskool gemaakt op een ouderwetse manier. Een verkeersbord waarschuwt voor de rook.

Mei13raam443

Aangekomen In de (grote) stad Dax, is er in de kathedraal juist een uitvaartmis gaande. Het lijkt me nu geen juist moment om deze grote kerk van binnen te bekijken en een stempel te scoren. Daarom ga ik lopend een stukje verderop naar de VVV. Daar zie ik een plek om te internetten: een nis in de muur met een stoel ervoor. Ik vraag aan de jongeman achter de balie of ik er hier wifi is. Nee, het is stuk en er wordt juist aangewerkt. Morgen is het wellicht klaar.Teruggekomen bij de kathedraal maak ik een praatje met twee vriendelijke mannen uit Zwolle. Zij zijn vanaf half april onderweg. Het zijn geen kilometervreters. Ze streven naar zo’n  75 km per dag. In Tours namen ze een rustdag. Vandaag willen ze net als ik naar Sorde l’Abbay. Zij gaan voor de camping vlak voor het dorp. Ik heb niet zo veel zin meer om te kamperen met al die dreigende regenbuien. Samen rijden we de stad uit. Een vrouw in een auto die net als wij even stil staat bij het stoplicht vraagt of wij elektrische fietsen hebben. Een van de Zwollenaren zegt ‘Nee, we hebben elektrische benen’.

Mei13dw445

Een stuk verder zeg ik gedag omdat ik nog even wil lunchen. Ik had ingeslagen bij Leclerc, een soort AH. Straks komen er nog twee aardige klimmetjes; dus moet er brandstof zijn ingenomen. Een half uur later zie ik ze weer. Ze zitten nu zelf te lunchen met zelf gezette koffie.

Al om 15.00 uur ben ik in Sorde l’Abbay. Het is een plaatsje gebouwd rond een abdij. Ik spreek twee Nederlandse wandelende pelgrims uit Breezand. De vrouw is de zus van kapper Thijsen uit ons dorp. Ze wandelen rustig aan en gaan vanaf hier nog een stukje verder. Twee eerdere pogingen van hen om naar Santiago te wandelen mislukten. De eerste keer ging de man bijna dood en de tweede keer moesten ze stoppen in verband met oververmoeide spieren.

Ik neem een chambre d’hote in het centrum. Ik heb tijd genoeg om het dorp eens even op mijn gemak door te lopen. Op veel plaatsen zie ik salamanders lopen. Er is een nog niet zolang geleden prachtig gerestaureerde abdijkerk. Overigens abdijbier verkopen ze niet in het café-restaurant naast de abdijkerk. Daar verkopen ze alleen – ja echt waar – Grolsch bier.

Mei13sordemairie452

Van de mevrouw van de chambre d’hote mag ik haar computer in de huiskamer wel even gebruiken, als ik vraag of ze wifi heeft. Ik zet mijn verhaaltjes op een USB-stick, maar het lukt toch niet erg, want er staat geen Office Word op haar ordinateur. Zij zegt dat ze een echte leek op computergebied is. Ik vraag of ik de aansluiting van haar computer in mijn netbook mag steken. Dat vindt ze prima. Op die manier gaat het wel. Alleen foto’s in volle omvang binnenhalen op de weblog pakt niet.

’s Avonds lekker gegeten in het restaurant bij de abdijkerk samen met Ben Visser, een 58-jarige vertegenwoordiger in bakkerijartikelen uit Utrecht, met een kunstheup, die een sabbatical van drie maanden heeft opgenomen. Het is een wandelaar naar Santiago. Het stuk van Poitiers naar Dax heeft hij overgeslagen (getreind) in verband met de eentonige bossen van Les Landes. We hebben van zeven tot half tien zitten klessebessen. Hij houdt ook een weblog bij. Zijn verhaaltjes schrijft hij iedere dag op een smartphone en maakt dan verbinding via het mobiele telefoonnet. In België ging zijn baas, die van origine een Vlaming is, een dag een etappe meelopen met hem.

Fietsen naar Santiago in 2009

(9) Dennenbossen

Dag 9, dinsdag 12 mei 2009. Van Pisos naar Taller, 70 km

Nadat ik voor de camping heb afgerekend en de mensen uit Vlissingen gegroet heb, ga ik weer op pad. De natuur is kletsnat, maar de zon schijnt. Vandaag is het weer bossen, bomen, boomstammen en palenwagens. Zelfs in de schaars aanwezige dorpen ruik je de boomschors. Rond het middaguur haal ik de tent uit de tas en drapeer hem over een bankje op een rustig dorps gazon. De zon doet de rest. Als hij droog is gaat hij weer in de hoes.

Mei012hout049

Lesperon bestaat uit drie delen en die hebben de volgende officiële namen: Tireveste (trek de jas uit), tiregilet (trek het hemd uit) en tireculotte (trek de broek uit). De namen verwijzen naar vroegere tijden toen pelgrims hier nogal eens werden beroofd. Het is even na drieën en ik zie dat de supermarkt weer om drie uur open moet zijn gegaan. Echter er hangt een a4-tje naast waarop staat die hij vandaag pas om 16:00 uur zal openen. Ik heb net mijn laatste water gedronken. Ik kan het nog wel even volhouden tot het volgende dorp, al is het behoorlijk warm vandaag.

Mei012leibomen052

In Taller ga ik het gemeentehuis in om me te melden voor gîte d’etappe. De deur van het gemeentehuis staat wel open, maar er is niemand. Als ik beter om me heen kijk, zie ik dat de gite d’etappe pal naast de Mairie is.

Mei12gite54

Er zijn bouwvakkers bezig. Ze maken een nieuwe afzuiginstallatie in de badkamer. Ze heten me namens het gemeentebestuur van harte welkom. Het enige restaurant in het dorp is vandaag helaas alleen tijdens de middag open geweest. Dinsdagavond is hun vrije avond. De ene bouwvakker – ik denk dat het gemeentemedewerkers zijn – moet zijn zoontje van een dorp verder ophalen van de buitenschoolse opvang. Hij zegt ‘Ik ga daar om 18:00 uur heen. Als je wilt kan je meerijden en bij de Intermarché wat kopen. Ik ga weer terug naar het dorp, want ik woon hier.  In de gîte staat ook een magnetron (micro ondes). “Dus dat is nog voordeliger ook, dan naar een restaurant”, zegt hij.

We gaan met zijn auto samen naar de grote supermarkt. Hij koopt een doos bier en ik onder meer een magnetronmaaltijd. Dan halen we zijn zoontje op. De jongen geef mij twee dikke zoenen. Zoiets zijn we in Nederland niet gewend. Het is overigens een prima gîte. Er staan twee vrij nieuwe stapelbedden, vier plaatsen zijn er dus. Ook staat er een blankhouten tafel met vier stoelen. Er is bestek aanwezig en er zijn bordjes. Verder is er een douche in een aparte ruimte en een toilet met een wastafel. Naast een magnetron is er ook grote lege koelkast. Het is op basis van een vrijwillige bijdrage. Deze is vastgesteld op zeven euro.

Taller is een dorpje van drie maal niks. Ik heb niet gevraagd of dat mag, maar ik zet de fiets binnen. Daar is plaats genoeg voor, omdat ik hier maar alleen ben.

Fietsen naar Santiago in 2009

(8) Les Landes

Dag 8, maandag 11 mei 2009. Van Espiet naar Pissos, 100 km

Mei011tunnel043

Ik zit vandaag niet helemaal op de route van het boekje van Clemens. Na tien km kom ik op een fietspad dat is aangelegd op een voormalige spoorlijn. Het pad gaat zelfs door een spoortunnel.

In Cadillac kom ik de drie Nederlanders tegen, die ik gisteren in St. Emilion zag, weer tegen. Twee komen uit Naaldwijk. De derde is door hen geadopteerd. Die komt uit Zutphen. Het zijn niet erg spraakzame mannen. We wensen elkaar een goede reis. Cadillac ziet er verpauperd uit, heel anders dan een dorp als Saint Emilion en de omgeving daarvan. Daar is de rijkdom overal vanaf te zien. De horeca heeft het hier goed met elkaar afgesproken. Alle cafés zijn dicht in Cadillac, omdat het maandag is. Gelukkig had ik in het landhuis bij het ontbijt al ruim koffie gedronken. Brood, beleg en water heb ik onderweg al ingeslagen. Voor Cadillac heet de streek ‘Entre deux mers’.  Nu begint Les Landes. De route gaat nu een stuk naar het zuidwesten. Vandaag is het een en al dennenbossen. Die zijn in opdracht van Napoleon aangelegd. Daarvoor waren hier onherbergzame moerassen.

Mei011moustey_047

Ik kom een fietsende pelgrim tegen. Ik denk eerst dat het een  Nederlander is. Het is een Vlaming Dirk en woont tussen Antwerpen en Gent. Hij heeft een Nederlandse fiets en AGU-tassen. Hij had de drie Nederlanders een paar dagen eerder ook ontmoet en ook stukje mee opgereden. De Nederlanders maken iedere morgen een plan waar ze heen gaan en bellen dan direct of er plek is. De Belg houdt daar niet van. Die wil gewoon kijken wat de dag brengt. Overigens rijdt hij meestal zo’n  120 á 130 km per dag.

In Pissos kom ik mede na inschakeling van het gemeentehuis op een kajakcamping terecht. Ongeveer gelijk met mij komt ook een stel uit Vlissingen met de caravan aan. De man is twee keer naar Santiago gefietst. De eerste keer toen hij 61 jaar was. Het is hard gaan regenen en het onweert daar nog bij. De Vlissingers nodigen mij uit om bij hen in de caravan met hen mee te eten. Daar zeg ik geen nee tegen. Ze hebben eigenlijk pasta voor twee personen, zegt de mevrouw. Ik heb nog tomaten in mijn tent. Dat kan er mooi bij zegt ze. Er is volgens mij al met al zat voor drie personen. Het wijntje erbij smaakt ook goed bij. Daarna drinken we nog een bakkie in de caravan. Ondertussen hoor ik aardig wat ervaringen over de fietsreizen naar Santiago. Om 21.30 uur neem ik afscheid en kruip in het pikkedonker nog in mijn fietskleren in mijn slaapzak in mijn tentje. Pas tegen de morgen wordt het droog.

Fietsen naar Santiago in 2009

(7) Wijnstadje St. Emilion

Dag 7, zondag 10 mei 2009. Van Aubeterre-sur-Dronne via St. Emilion naar Espiet, 86 km.

Vannacht heeft het flink geregend. Omdat het vanmorgen nog steeds regent als het tijd is om op te staan, blijf ik nog maar even liggen. Pas om 8:30 uur kruip ik uit mijn tent. Nu is het een beetje droog. Nadat ik gedoucht heb gaat het weer regenen. Onder een afdak ruim ik mijn spullen in. Nadat ik het stel uit Venhuizen (NH) om 9:30 uur heb uitgezwaaid ga ik om 10:30 uur de camping af. In een volgend dorp –  ik zit inmiddels in de Dordogne – koop ik twee chocoladebroodjes bij de bakker en neem een bakkie bij het plaatselijke café. Het is een arbeiderscafé. De mensen achter de bar hebben het over politiek. Ik hoor woorden als de regering en de communisten. De cafébaas vraagt mij voor hem te bidden in Santiago. Nou ja, zegt hij, bid maar voor alle de bezoekers van dit café. Hij vindt de Hollanders taaie rakkers. Dat die helemaal naar Santiago gaan op de fiets. Sommigen nemen zelfs hun vrouw mee. Mei10spiegel030

Gisteren reed ik veel langs akkers, sommige nog kaal, andere akkers met wintertarwe van ongeveer 60 cm hoog, al volop met aren. Vandaag zie ik vooral bossen. De varens staan ongeveer een halve meter hoog.

Om 13:00 uur zit ik aan een tafel van een restaurantje in Eygurande met 30 km op de teller. Het is zondag en het regent. Dus vandaag geen stokbrood op een bankje. Het restaurant heet La Dusche. Ik neem aan dat dit niets van doen heeft met een stortbad, maar zoiets betekent als Mijn liefje. In de dorpjes hier op het Franse platteland rijdt je zo een café of bakker voorbij. Geen schreeuwende letters aan de gevels of lichtreclames van biermerken. In de loop van de middag komen er steeds meer wijnboerderijen. Een dorp vóór St. Emilion kom ik langs een grote wijnfabriek. St. Emilion is een mooi plaatsje maar wel heel erg toeristisch. Hier spreek ik nog even met drie fietsende Nederlandse mannen. Ze zijn 12 dagen onderweg vanuit Nederland. Ze hebben een stempel gescoord bij de VVV en ook hebben ze hier in dit dorp een kamer geboekt.

Mei010druiven033

Nadat ik het een en ander bekeken heb in het stadje besluit ik weg te gaan naar het volgende stadje. In het routeboek staat dat er daar een hotel is. Echter dat is er mee gestopt. Ik vraag een heer waar hier verder nog een hotel is. Hij verwijst me naar een volgende plaats. Dat zou een hotel met restaurant zijn. Ik fiets die kant op maar zie een aantal kilometers verder een bord met de aanduiding van een hotel linksaf. Wat later blijkt is dat hotel nog 25 km verder.

Mei010stad039

Uiteindelijk kom ik na wat “vieren en vijven” bij een chambre d’hote in een landhuis in Espiet, een stukje van de route af. Het is gebouwd in de tiende eeuw volgens de eigenaar. Het doet met een beetje denken aan de fietstocht die ik vorig jaar maakte met broer Piet van Bregenz naar Florence. Toen kwamen we bij een tandarts die hobby-wijnboer is. Hier is een echtpaar en een inwonende zoon, die voor hun plezier er een minidierentuin bij heeft. Ze hebben tijgers, luipaarden en apen. Beneden in het huis zijn twee enorme open haarden. Ze hebben wifi, maar ik ben de eerste gast die er naar vraagt. Die vraag van mij geeft een heleboel gedoe. Uiteindelijk lukt het ze niet mij een kloppende code te geven.

Fietsen naar Santiago in 2009