Gezien

Home » 2009 » mei » 15

Dagelijks archief: 15/05/2009

(12) Klim over de Pyreneeën

Dag 12, vrijdag 15 mei 2009. Van St. Jean-Pied-de-Port (Frankrijk) naar Roncesvalles (Spanje), 30 km

Zal ik een rustdag nemen vandaag omdat ik wat zaakjes wil doen? Ik besluit nu nog niets. Dat doe ik wel later op de dag.Eerst ga ik even langs de fietswinkel om te kijken of ze een nieuwe fietsenstandaard voor me hebben en deze meteen erop willen monteren. De vorige is afgebroken op de eerste fietsdag. Dat was slechte kwaliteit van Decathlon. Hij heeft alleen lichtgewicht gevalletjes. Die voldoen niet, zegt hij eerlijk. De bagage is te zwaar. Dan maar zonder. No problem.

Bij de VVV, die pas om negen uur open gaat, vraag ik het adres van een wasserette en ik vraag waar en hoe ik bagage kan opsturen naar Nederland. Dat laatste kan hier alleen op het postkantoor. Daar koop ik een doos voor ongeveer dertig euro. Dat is inclusief de portokosten. Mijn tent, matrasje en drie boekjes gaan erin. Mijn slaapzak kan er niet meer bij. Die kan nog wel van pas komen; dus die gaat mee naar Spanje. Daarna ga ik naar de wasserette. Ik heb al een aardige zak met stinkend wasgoed. Een deel was al gewassen maar in drie dagen niet droog geworden. Dan gaat het nog erger stinken dan ongewassen vuil goed.

Mei15waterval471_2

Omdat het om twaalf uur buiten op dat moment droog is als ik mijn was uit de droogmachine heb gehaald, besluit ik toch geen rustdag te nemen, maar de korte etappe naar Roncevalles in Spanje te maken. Het is een hele klim. Halverwege maak ik een gesprek met een Italiaan en een Engelse die in Italië woont. Zij hebben een wat lichtere fiets met minder bagage en zijn vandaag voor de eerste etappe op weg.

Twee kilometer voor het hoogste punt, de pas Ibañeta, 1.057 m, praat ik even met een wandelaar, toevallig ook uit Italië. Hij ziet mijn waterfles op de fiets. Hij vraagt, smeekt bijna, om water. Omdat mijn fles ook leeg is, kan ik hem niks geven. Hij zegt dat hij geen water had meegenomen en stikt van de dorst. Het is waarschijnlijk ook zijn eerste dag. Hij moet nog veel leren. Overigens komt er hier en daar water uit de bergen in flinke stralen. Of je dat kan drinken, weet ik niet. Maar als ik echt dorst had gehad, zou ik het zeker gedronken hebben. Ik kan hem wel uitleggen hoe lang het duurt voor het hoogste punt, de pas, er is en hoeveel kilometer het nog naar Roncevalles is.

Mei51ronchevalles481_2

Roncevalles is een echt bergdorpje. Bij het plaatselijk restaurant moet je reserveren als je er wilt eten. Het kan om 19.00 uur en om 20.30 uur. Ik reserveer voor zeven uur. Ook bespreek ik daar een kamer in het gerestaureerde klooster. Wel een stukje chiquer dan mijn nachtverblijf de vorige nacht. Er is zelf een apart zitkamer met platte tv en een soort keukentje. Ik zal die dingen niet gebruiken.

Fietsen naar Santiago in 2009

(11) Overloop

Dag 11, donderdag 14 mei 2009, van Sorde-l’Abbaye naar St.Jean-Pied-de- Port, 68 km.

Vanmorgen wordt er een bouwvakkersonbijt voor me op tafel gezet: vier zelfgemaakte pannenkoeken, twee bakjes eigengemaakte jam, toast, boter, een grote pot koffie, flink wat jus d’orange en een schaal fruit. Die laatste maakte ik niet helemaal soldaat. De rest wel. O ja. Gisteren toen ik hier aan kwam bij de chambre d’hote, zei de mevrouw: Zal ik wat fruit op de schaal in je kamer leggen?  Dat waren twee appels en zes kiwi’s. Ik at alles achter elkaar op. Het ging erin als koek.

Mei_14_lopers457

Het is vandaag een natte dag. Jammer want het is een mooi heuvelachtige omgeving. Na tien minuten kom ik wandelaar Ben al tegen. Even een kort praatje. Na een uur kom ik de zus van de kapper uit ons dorp en haar man tegen. Ook even een kort praatje. Ik ga toch weer vlot door. Op dit stukje weg rijden veel dikke vrachtwagens. Ik heb vandaag mijn helm weer op en mijn geel hesje over het regenjack.

In St. Palais ga ik rond 13:00 uur aan een bakkie in een plaatselijk café waar de tv luidruchtig aanstaat. Om elf uur had ik al uitgebreid stokbrood met brie gegeten. Dus ik laat het hier maar bij koffie.

Mei14dw469

Ik fiets nog een rondje door het centrum van deze plaats, maar omdat het lunchtijd is (tussen 12:00 en 14:00 uur) oogt alles erg rustig. Juist als ik weer weg wil gaan, tref ik de twee fietsers uit Zwolle weer. We rijden een stukje samen op, maar omdat er knappe klimmetjes zijn, moet je toch je eigen tempo aanhouden. Uiteindelijk rijden we gedrieën om 16:30 uur Saint-Jean-Pied-de-Port binnen.

Sorde910a

Zij gaan de camping opzoeken en ik meld me bij de pelgrimsinformatie, nadat ik gezien heb dat de Nederlandse refugio vol is. De Franse is echter ook vol. Daarom wordt ik verwezen naar de buren van het infocentrum, een particulier adres. Ik krijg een plek op een overloop, waar vier bedden opgepakt staan, het is voor mij wel even een cultuurschok. Wat hutjemutje allemaal. Hoe zal het de volgende dagen worden? Je hebt eigenlijk helemaal geen plek om een tas uit te pakken, laat staan alle vijf. Douchen geloof ik vandaag wel. Op mijn logeeradres heb ik een kennismakingsgesprek met een Pakistaan die goed Engels spreekt en met een Japanner, die bijna geen Engels spreekt. Die laatste zet mij op de foto met de Pyreneeën op de achtergrond.

Ik loop even later het aflopende straatje uit en zie op een aanwijsbord La Poste staan. Ik ga even kijken waar het is en wat de openingstijden zijn. Het is inmiddels dicht en morgen gaat het om negen uur open. Inmiddels is de zon voor het eerst vandaag gaan schijnen. Het is nu 18:00 uur. Tijd voor een biertje op een terras. Hier ontmoet ik een ex-politieagent uit Brabant, die de route van Santiago naar huis fietst. Vorig jaar ging hij heen. Nu nam hij de noordroute terug. We besluiten later samen te gaan eten. Daar in het restaurantje komen we een stel uit Twente tegen. De man werkt bij een waterschap. Zij zijn op de fiets onderweg net als ik. Later komen de mannen uit Zwolle ook aanzetten in dit restaurantje. Dat blijken overigens ook ex-politiemensen te zijn. Een gezellig avond met allemaal Santiagogangers. De Zwollenaren nemen morgen een rustdag.

Fietsen naar Santiago in 2009