Fietsen van Berlijn naar Hamelen. Dag 3  (89 km)

Zondag 10 augustus 2008 

Nadat we de sleutel van het toiletgebouw in de bloempot bij de caravan van de beheerder hebben gelegd gaan we op weg. We luisteren onderweg nog even naar de Wereldomroep en horen daar het laatste nieuws en de Nederlandse prestaties op de Olympische Spelen.

Een stukje voor het Elbe-Havelkanaal staat een wit verkeersbord met een rode rand bij een kruising. We gaan toch maar eens kijken. We kunnen er toch over. Voor fietsers en voetgangers is een speciale opgang gemaakt om over de brug in reparatie te komen.

We fietsen vandaag door een rustig gebied met slechts hier en daar een dorpje. Het is overigens vandaag ook zondag. We hebben daarom gisteren goed ingeslagen. Dus moeten we redelijk ver kunnen komen zonder onderweg café′s tegen te komen. Hele stukken fietsen we over zandpaden. Soms redelijk van kwaliteit, soms minder.

Aan de boerenomelet (Bauernfrühstück) in eetcafé in voormalige school

.

In de boekjes staat dat Tangermünde het bezoeken waard is. Vóór 13.00 uur komen we hier aan in de stromende regen. We hebben op dit moment al 50 km achter de kiezen. We duiken een eetcafé in, dat vroeger een lagere school was. Je zit daar op schoolbankjes. Schoolplaten hangen aan de muur en de menukaart is in de vorm van een schriftje. We maken een praatje met een Duitse Derrik die de Elberadroute fietst. Hij deed vorig jaar en dit jaar mee met de 4-Daagse van Nijmegen. Hij liep per dag helaas maar 40 km in plaats van 50, omdat hij als soldaat van de Bundeswehr meeliep. Aan zijn fiets heeft hij geen fietstassen maar een fietsaanhanger voor zijn bagage.

Bert in Bert-ingen, aan het ontbijt op de camping annex indianendorp

Stendal slaan we over om tijd te besparen. Het is vandaag toch pokkenweer. De camping in Bertingen is een indianendorp. De bedrijfsleider heeft een rood gezicht en loop in een indianenpak. We gebruiken ons avondmaal in het restaurant bij Ferienpark Bertingen. Er staan mooie huisjes maar de funderingen van das ehemalige Kinderferienanlager zijn nog niet opgeruimd.

Fietsen van Berlijn naar Hamelen. Dag 4  (67 km)

Maandag 11 augustus 2008 

Vanaf de camping volgen we vandaag de Elberadweg naar Maagdenburg. Al na 10 km gaan we met een pont de Elbe over. Buiten ons zijn de enige andere klanten twee Duitse fietsers, waarvan de ene een kinderaanhanger achter zijn fiets heeft, waarin zijn kampeerspullen zitten.

Tussen Bertlinge en Maagdeburg is een aantal indrukwekkende waterbouwkundige werken te zien, bijvoorbeeld een waterkruispunt en een wateraquaduct. Een kanaal gaat in een bak over de Elbe met haar uiterwaarden heen.

Ook in Maagdeburg is veel leegstand te zien van woningen en fabrieksgebouwen. Ze zijn hier flats aan het ombouwen. Voorheen hadden veel flatwoningen in de DDR geen eigen douche en toilet, maar deelden die met anderen.

St Johannis Kirche in Maagdenburg

We maken een foto van de Johanneskirche, de oudste kerk van Magdenburg. Koffie en Apfelstrudel nemen we op het Oude Marktplein. Er staan daar niet veel oude gebouwen meer. In de dom zien we een Nederlands stel dat we ook al bij de Johanneskerk spraken. Ze hebben ook het Hundertwasserhaus gezien, wat ze nog mooier vinden dat die in Wenen.  De dom valt tegen. De pilaren die na WO II zijn gemaakt zijn van beton in plaats van van natuursteen. Ook zijn niet alle ornamenten opnieuw gemaakt na de verwoestingen van 1945.

Hundertwasserhaus in Maagdenburg

Als we Maagdenburg in het noorden van de stad verlaten gaan we weer naar het Weser-Elbekanaal. Als gevolg van de veranderingen van de waterwegen moeten we ergens met een hoge trap van de dijk af om in Elbe aan te kunnen komen.

Maagdenburger Halvebollen

We zetten onze tent al redelijk vroeg in de middag neer op een camping bij een meer in het dorpje Jersleben. Morgen moeten we een groter stuk fietsen dan vandaag. ′s Avonds eten we bij de Griek in Wolmirstedt, een stadje ten westen van Jersleben. Het is nu heerlijk weer en kunnen daarom op het achterterras (in de tuin) van het restaurant zitten.

Fietsen van Berlijn naar Hamelen. Dag 5, 115 km.

Dinsdag 12 augustus 2008

Om 8 uur broodjes afhalen bij de receptie. Eerst een stuk over de dijk met wind mee. Later zal de wind gaan draaien naar tegenwind. De eerste plaats van enige betekenis is Haldensleben. Hier doen we boodschappen en nemen onze eerste bak koffie van vandaag. Inmiddels hebben we al een tijdje in de regen gereden.

Een stukje vóór Helmstedt komen we vanuit de vroegere DDR in West-Duitsland aan. In Helmstedt begon in vroegere tijden de corridor naar West-Berlijn.

Het Elmwald is een behoorlijk heuvelachtig gebied. Een deel van de route nemen we hier het asfalt-alternatief. Het rijdt namelijk niet erg lekker in de regen door een bos met grindpaden omhoog, maar naar beneden is ook niet erg makkelijk.

Als we in Wolfenbüttel aankomen zijn we eerst van plan om de camping in Hornburg ten zuiden van deze stad op te zoeken. Maar na wat informatie te hebben ingewonnen bij een café-restaurant komen we erachter dat de camping 16 km verderop ligt. Dat moeten we dan morgen ook weer terug om op de route te komen. Na een warme hap besluiten we maar door te rijden naar Braunschweig. Er is een mooi kronkelfietspad vanuit de landelijke omgeving naar de binnenstad. Uiteindelijk kom je in een stadspark uit. Een beetje te vergelijken met de binnenkomst op de fiets in Groningen-stad.

Onze fietsen aan de ketting in hotel Haus zu Hanse

Volgens het (oude) routeboekje is er een JH in Braunschweig. Na wat gevraag en wat rond gereden te hebben in de stad blijkt die er niet (meer) te zijn. Het is inmiddels 21.00 uur en komen in hotel Haus zu Hanse aan de Güldenstrasse  terecht. Hier kunnen we onze natte spullen lekker laten drogen en wij mogen weer eens in een bed slapen.

Hotel Haus zu Hanse in Braunschweig

We hadden vandaag stukken dat het regende maar reden ook regelmatig tussen de buien door.

Fietsen van Berlijn naar Hamelen. Dag 6  (63 km)

Woensdag 13 augustus 2008

Vanuit het hotel fietsen we dwars door Weststedt, een voorstad van Braunschweig, om bij Timmerlah weer op de route van Michel Wannet te komen. Toch wel makkelijk zo′n Garmin met track van de Hanze fietsroute. Er staat vandaag een stevige tegenwind. Plotseling horen we het lawaai van twee F16 straaljagers. Ze scheren nogal laag over. Pas nu valt me op dat we de afgelopen dagen geen vliegtuigen hebben gehoord. Dat is thuis in de tuin onder de rook van Schiphol wel anders. Het is hier erg landelijk. Veel akkers en slechts kleine dorpjes. Het valt me op dat de mensen hier niet erg rijk zijn. Nogal wat woningen zien er min of meer vervallen uit of hebben wat achterstallig onderhoud nodig.

Als we op een bankje voor de kerk een broodje eten, zien we aan de overzijde van de weg een soort gebladderde miniloods, wat een winkel zou kunnen zijn. Er staat SB (de afkorting van zelfbediening) op. Ik ga maar eens kijken. Een dame van ongeveer 75 jaar staat achter een kassa. Ze heeft aan één kant van de winkel een klein assortiment kruidenierswaren staan en aan de andere kant diverse andere zaken, zoals garenklosjes, breinaalden, enveloppen, hobbypapier, enz. We kopen er frisdrank en om gelijk te nuttigen een halve liter karnemelk voor mij en een bakkie yoghurt voor Bert.

Ten westen van Denneburg

Bij Denneburg staat een kasteel op een heuveltje. Je kunt het niet bezoeken. Op een bordje staat dat het privé-eigendom is.

Hildesheim is een grote stad. Na een dag de stilte van het boerenland en bos doet de herrie van vrachtwagens, bussen en auto′s onplezierig aan. We vragen de weg naar het station, omdat we niet weten waar de camping aan de Mögelsee te vinden is. Bij de Bahnhof staat een stadsplattegrond, waarop duidelijk is te zien hoe we bij de camping kunnen komen. De mevrouw van de receptie zegt tegen ons: ′Hier komen alleen maar Hollandse fietsers.′  Ze bedoelt niet dat er geen andere gasten zijn, maar als er fietsers komen, dit altijd Nederlanders zijn.

Op de camping maken we een praatje met een vrouw die 40 jaar in Duitsland heeft gewoond. Ze woont nu in Den Bosch, maar gaat iedere maand een paar dagen naar de campingplaats in Hildesheim, omdat haar dochter in deze stad woont.

Aan het eind van de middag/ begin van de avond bezoeken we de binnenstad. Veel Duitse steden zijn aan het einde van WO II door bomaanvallen vernietigd. Zo ook Hildesheim. De Sint Michaelkerk, 1010-1033, is rond 1950 opnieuw opgebouwd en behoort tot het UNESCO werelderfgoed. Rond 1990 is het historische marktplein opnieuw opgebouwd. Hier zit ook een Van der Valk hotel.

Fietsen van Berlijn naar Hamelen. Dag 7  (59 km)

Donderdag 14 augustus 2008

We besloten om vroeg op pad te gaan, omdat we vandaag tussen de 50 en 60 km moeten fietsen, voordat we vroeg in de middag met de trein meegaan voor onze terugreis.  Om klokslag 7 uur staan we bepakt en bezakt voor een afgesloten hek. De camping is op slot! Gelukkig komen er na een paar minuten twee Duitse dames aan die een sleutel hebben. We kunnen eruit. De ene vraagt nog aan mij: ′Hoe zou u zo vroeg van de camping zijn gekomen, als wij hier niet toevallig waren gekomen?′ ik zeg: ′Keine bloße Ahnung.′

.

Vandaag hebben we wederom een stevige wind tegen . Tussen Holtensen en Dörpe gaan we door een bos, het Osterwald, met lekkere klimmetjes en deels een grindpad.

.

Vóór Hamelen voert onze route over een wagensporenpad, dat deels alleen maar een enkel zand- of keienspoor is van ongeveer dertig centimeter breed met overhellend onkruid, inclusief brandnetels. Het gaat toch alles redelijk goed. Om 12.00 uur staan we voor de Bahnhof van Hamelen. We hebben nog ruim een uur de tijd om wat te eten, koffie te drinken en om de stad te bezichtigen. Veel dingen in de stad hebben te maken met het sprookje van de rattenvanger. Er wandelen veel toeristen door de winkelstraat. Het lijkt een beetje op Volendam of Thorn. Diverse panden hebben mooie ouderwetse puien.

De rattenvanger voor het postkantoor

In de trein kunnen we de fiets nog maar net kwijt. Er zijn meer fietsen dan fietshaken (plaatsen). Onderweg babbelen we wat met een Haags stel dat van Den Haag naar Berlijn was gefietst over de R1. Daarna bleven ze nog 10 dagen in de hoofdstad van Duitsland. Ook zij gaan vandaag weer naar Nederland. Om 21.00 uur zijn we weer in ons fraaie dorp in de Bollenstreek.

Rattenkunst vlak bij het station van Hamelen