Gezien

Hefbrug (DE-06)

Dag 6 Fietsen in Noordoost Duitsland, donderdag 5 juli 2018. Van Blankensee naar Karnin, 102 km.

Bospaden en vrij liggende fietspaden wisselen elkaar af. Uecklermunde is de eerste plaats van een zekere betekenis. Hier nemen we onze eerste kop koffie van vandaag. Ook ontbijten we hier.

 

In Anklam was ik 11 jaar geleden ook. Hier bezoeken we nu de Grote Markt en zien dat de kerk, die 10 jaar  geleden nog niet opgeknapt was nu er weer picobello uitziet. Als we verder koffiedrinken bij een bakkertje wil ik even naar de wc. Ik voel aan de deur en merk dat die op slot is. Daarom blijf ik even wachten. Na een paar minuten zegt de mevrouw van de bakkerswinkel “Jungeman, Sie brauchen ein Schlüssel”.

Vandaag rijden we net als eerdere dagen langs bomen of struiken die besjes verliezen. Het fietspad is er mee bedekt. Ze spetteren  op en maken vlekken op de fietsen en fietstassen.

Volgens het routeboekje van Michael Wannet moet er in het dorpje Karnin een niet officiële camping zijn en wel bij het haventje. Bij het voor dit dorpje indrukwekkend grote havenmeesterkantoor, dat met steun van Europa ia gebouwd, hangt een notitie met de mededeling dat de havenmeester in de snackcar naast het kantoor te bereiken is. Wij vragen hier waar de camping is. Zij – de havenmeester is een vrouw- antwoord, dat er geen camping is. Ik wijs haar op de tekst in het boekje. Ja, je kunt je tent opzetten op het veldje hier naast. Daarvoor moet je € 10 betalen. Douchen kan je in het gebouw van de havenmeester. Je dient één euro in een gleuf te gooien voor drie minuten warm water. Voor nog twee euro extra mag ik de accu van mijn e-bike aansluiten op een stopcontact van de snackcar, die op zijn beurt weer is aangesloten op het stroomnet van het havenmeesterkantoor. We kunnen eten aan een picknickbank van wat de snackcar ons te bieden heeft. Andere horeca is er niet in het dorp.

Er zijn die nacht geen andere kampeerders op de kleine camping die geen camping is. We maken die avond een wandeling door het dorpje. De hefbrug van een vroegere spoorlijn staat nog in het water. Bij het vroegere stationsgebouw, dat nu een soort villa is, nestelen heel wat zwaluwen onder de brede dakranden. We zien ze af- en aanvliegen.

Karnin is ook het aankomst- en vertrekpunt van een pontje dat een fietsroute met een flink aantal kilometers kan inkorten.

0.0 (DE-05)

Dag 5 Fietsen in Noordoost Duitsland, woensdag 4 juli 2018. Van Schwedt aan de Oder naar Blankensee, 95 km.

Weer lekker zonnig weer vandaag. We krijgen te maken met een wegomleiding. Daarom zijn we niet na 21 km in Gartz maar eerst na 26 km. In Gartz gaan we aan de koffie bij een bakker. Meestal is dat voor Bert een koffie zwart en voor mij een cappuccino. Dat is vandaag ook zo.

Rond het middaguur zijn we in een dorpje met de naam Schönfeld. Het gehucht is klein, maar heeft wel een kerk en een buurthuis. Vanaf verder weg hadden we al gezien dat er in de nabijheid van de kerk een picknicktafel in de schaduw staat. Als we in de buurt komen zien we dat deze binnen de omheining van het buurthuis staat. Wij zijn zo vrij om de poort van het hek te openen en onze meegebrachte broodjes aan de picknicktafel op te eten. Zoals gezegd in de schaduw. Dat is nodig op dit moment op deze dag.

Veel graan is nu nog niet geoogst, maar de boeren zijn wel volop bezig om het graan binnen te halen.  We komen rond het middaguur in Penkum aan, een vervallen dorp met aan de Markt een miniwinkeltje, waar je ook wat kunt eten. In het eetzaaltje zijn alle tafels gedekt, maar er zit niemand. Buiten op het terrasje op de stoep voor de zaak zitten een paar mensen. Wij nemen hier iets te drinken. In een bos komen we langs een eik van 1.000 jaar.

We reden een aantallen uren naar het westen. Nu fietsen we naar het noordwesten. Zo nu en dan komen we mensen tegen die net als wij de Oder-Neisse-Radweg volgen. Sommige hiervan komen we meerdere keren tegen, soms met één of twee dagen tussenpoos. Meestal groeten we elkaar dan door een handopsteken of door elkaar goedendag te wensen. Eén daarvan is een man in een rood met blauw fietsshirt.

We stoppen vandaag in Blankensee, een dorpje niet ver van de Poolse grens. De campingbaas ziet er uit als een overjarige hippie. Je kunt hier dingen doen met paarden. Ook kan je een tocht maken met een soort slee, die getrokken wordt door husky’s. De meeste dingen zien er rommelig uit, maar het is ook goed te zien dat de campingbaas creatief is, technisch inzicht heeft en goed kan klussen. De accu van mijn e-bike mag ik aan het stroom leggen in zijn werkplaats. Wij zijn vandaag de enige campinggasten. Daarom leg ik ook mijn smartphone hier aan een stopcontact.

Van de campingbaas horen we waar het enige restaurantje in Blankensee is. Het is een Pools eethuisje zonder uithangborden en zonder menukaart. Je kunt kiezen uit een Pools gerecht of hetzelfde gerecht in een Russische variant. Wij kiezen voor de Poolse variant. Het zijn deegkussentjes gevuld met gehakt. Het smaakt ons goed. Bij het eten nemen we alcoholvrij bier. Als er een groepje tourfietsers op racefietsen vanuit Polen langs komt rijden, stoppen ze en vragen om bier. De man van het restaurant moest ze teleurstellen. Hij heeft geen vergunning voor alcoholische dranken. De Polen danken voor de 0.0.

In de loop van de nacht hoor ik twee maal de husky’s aanslaan. De volgende dag hoor ik van Bert dat hij de honden niet gehoord heeft.

Poolse sigaretten (DE-04)

Dag 4 Fietsen in Noordoost Duitsland, dinsdag 3 juli 2018. Van Küstin-Kietz naar Schwedt aan de Oder, 93 km.

Gisteravond spraken we af om vandaag even de Oder over te steken om dan in Polen een ontbijtje te scoren. Als snel blijkt vanmorgen dat je vanaf Künstin-Kietz alleen per spoor of via de autosnelweg over de grens kan. Daarom vervolgen wij de rustige weg op de hoogwaterbeschermingsdijk van de Oder. We zien een haas maken dat hij weg komt. Andere dagen zagen we meer hazen, en ook een keer een ree en een slang. We fietsen onder een strakblauwe hemel.

Als we bij Neuglietzen zijn, zien we dat je hier eenvoudig de brug over kan om even Polen in te rijden. Dat doen we ook. Aan de Poolse kant is er een grote markt in en rond oude fabriekscomplexen. Ze verkopen hier sigaretten, sigaretten, sigaretten en frisdrank. Het is er erg druk en rommelig. We blijven er niet lang en gaan daarna weer terug naar het rustige fietspad in Duitsland. Bij ons overnachtingsadres, de camping van Kietz, liggen we zo’n 20 km voor op het vooraf door ons gemaakt vrijblijvend schema. Op de camping zijn vanavond, inclusief Bert en ik, maar vier gasten. De volgende morgen zien we dat de andere camping die ook in dit dorp ligt een stuk groter en drukker is.

Schwedt is een plaats met meer dan 30.000 inwoners. Op advies van de campingbaas eten we vanavond bij Balkanstude aan de August Straβe. Een rondje fietsen door de stad valt wat tegen. Er zijn wat nieuwgebouwde oude gebouwen. De stad werd in april 1945 door bommen grotendeels platgegooid.

Zandpaden (DE-03)

Dag 3 Fietsen in Noordoost Duitsland, maandag 2 juli 2018. Van Kolberg via Frankfurt aan de Oder naar Küstin-Kietz,111 km.

Afgelopen nacht ging om 24.00 uur het luchtalarm af. Het is vandaag de eerste maandag van de maand. En waarom zou je het alarm overdag laten afgaan als het ook ’s nachts kan. Het is aan het begin van de morgen nog een beetje fris. Daarom heb ik mijn fietshandschoenen aan. Frankfurt aan de Oder fietsen we wel door, maar vereren deze stad niet met een bezoek. We hadden begrepen dat de stad niet zo spannend is.

In de route van vandaag zitten wat uitdagende stukken. Dan bedoel ik droge zandpaden, waarbij je zo nu en dan wegglijdt met je banden. We kiezen daarom voor een, ook in het boekje aangegeven, alternatief. We hebben nu maar 2 km zandpad in plaats van 12 km. Bij Neubruck rijden we weer op een gewone weg en wel een stuk langs het Oder-Spreekanaal. In Lebus zouden we overnachten. Het is echter nog geen 14.00 uur als we hier zijn. Daarom besluiten we nog een paar uur door te fietsen. We rijden uren op een erg rustige dijk langs de uitwaarden van de Oder.

We komen aan op een kleine camping in Kuhbrücke, een dorpje bij Küstrin-Kietz, net onder de hoogwaterbeschermingsdijk van de Oder.

Even nog ter toelichting. Wij fietsen in principe de route van Brandenburg naar Lübeck van de Hanzefietsroute. In het uiterste oosten van Duitsland volgen we echter een stuk de Oder-Neise-Radweg in plaats van de Hanzefietsroute. Van beide boekjes hebben we ook de GPS-tracks opgenomen in mijn Garmin fietsnavigatiesysteem.

Bospaddenstoelen (DE-01/02)

Fietsen in Noordoost-Duitsland.

Dag 1. Postdam- Petzow, 15 km

Dag 2. Petzow-Kolberg 106 km.

Zaterdag 30 juni 2018.

Op station Sassenheim ben ik zo vroeg in de morgen niet alleen. Een man die in 1980 vanuit Vietnam naar Nederland kwam wacht net als ik op de trein richting Schiphol en Amsterdam. Hij werkt ook op zaterdagen in de glastuinbouw in Amstelveen. Hij moet twee keer overstappen om op zijn werk te komen. Vroeger ging hij met een auto naar zijn werk, maar omdat hij zijn rijbewijs moest inleveren, gaat hij nu met het openbaar vervoer. In Amsterdam stap ik over in een internationale trein naar Berlijn. Bert komt in Deventer ook op deze trein. Vanaf dat punt reizen we samen.

Onze trein is op tijd in Berlijn. We hebben 20 minuten overstaptijd. Dat moet toch voldoende zijn. Nou nee dus. Het duurde zolang voordat we met de lift meekonden, dat we de aansluitende trein naar Brandenburg missen. We hebben nu een klein uur de tijd om Berlin Hauptbahnhof nog eens te bekijken en een kop koffie te drinken. Omdat het niet zo vroeg meer is passen we de planning voor de eerste dag aan. We stappen uit in Potsdam en fietsen vanaf die plaats naar onze eerste camping. We eten bij een Italiaans restaurant dat eerder de naam Hollandse Molen had en nu Bella Vista heet.

Zondag 1 juli 2018.

We staan vroeg op. Het is hier een rustig gebied met veel matige wegen, vooral bospaden. Na 40 km in het dorp Trebbin kunnen we een kop koffie scoren. Bij Neuhof is een spoorwegovergang weggehaald. Voor fietsers en wandelaars is een stukje verder een nieuwe brug met hellingbanen gemaakt. Zo komen we toch aan de andere kant van het spoor.

Klein Köris is groter dan Gross Köris.  In Kolberg gaan we naar de camping. Het is een vereniging met de vaste plaatsenhouders als leden. Op de camping hangt een scherm, waarop het WK Voetbal is te zien. Wij eten vanavond Schnitzel met bospaddenstoelen in het dorpsrestaurant.

Amsterdam

Zondag 24 juni 2018.

Joke en ik, wij maken een wandeling door de hoofdstad. Op internet vonden we een route van zo’n 13 km. De route staat op mijn Garmin. Dat is makkelijker dan een beschrijving op een stukje papier. De start is bij het Centraal Station.

Het Damrak is de laatste jaren opgeknapt. Aan deze entree van de binnenstad is opnieuw bestraat. Allerlei uitbouwsels en vlaggen zijn weggehaald. We steken de Dam over.

Op het Rokin is een nieuw warenhuis gebouwd voor Hudson’s Bay. De afgelopen jaren werd de straat in beslag genomen door obstakels die te maken hadden met de aanleg van de nieuwe metrolijn, de Noord/Zuidlijn. Joke had ergens gelezen dat het opknappen helemaal klaar zou zijn. Dat klopt niet. Op verschillende plaatsen wordt nog de laatste hand gelegd aan het weer helemaal ogelijk te maken van de brede straat.

We wandelen door de Grachtengordel, en gaan onder poort door bij het Amsterdam Museum. We lopen door het Vondelpark en gaan over de P.C. Hooftstraat. Op het Spui is een kunstmarkt. Ook op het Museumplein is  er vandaag een markt voor kunst en kunstnijverheid. We gaan door de onderdoorgang van het museum. Op het Leidseplein doen straatartiesten hun kunstjes om daarna met de pet rond te gaan bij het terraspubliek. Ook komen we vandaag langs de Heineken Experience, het Theater Carré en de Stopera.

Hier stappen we op de tram naar het Centraal Station. Het was weer een leuke Amsterdamdag.

Hotel Victoria t.o. het Centraal Station

Damrak

Rokin

Amsterdam Museum

Spui, het Lievertje

Zaanstreek en Waterland

Vrijdag 15 juni 2018.

Net als anderhalve week geleden starten we vandaag bij het pont Buitenhuizen. Wel is de route van vandaag voor 95 % anders dan vorige keer. Wij zijn zwager Leo en ik. We zien vandaag veel molens en gaan vijf keer met een pontveer over. Ook komen we langs veel forten.

Bij Zaandijk kunnen we niet met het pont over naar de Zaanse Schans. Het is half 10 als we hier zijn. Het pont vaart vanaf 10 uur. Daarom rijden we om via de Lagedijk, waar we een kennis van broer Leo spreken, naar de Zaanse Schans. We komen langs het uurwerkmuseum, het antieke winkeltje van Albert Heijn en restaurant Hoop op d’Swarte Walvis..

In Purmerend-Noord doen we een bakkie bij Gerrit en Greet. Van hieruit gaan we weer terug naar onze route bij Kwadijk. Tussen Akersloot en Limmen fietsen we op een grasdijk. Het rijdt niet makkelijk, maar is te doen

De route: Pont Buitenhuizen, Westzaan, Zaandijk, de Zaanse Schans, het Twiske, Den Ilp, Ilpendam, Purmerbos, Purmerbuurt, Kwadijk, Hobrede, Zuidoostbeemster, een stuk naar het westen langs het Noord-Hollandskanaal, Spijkerboor, West- en Oostgrafdijk, Akersloot, Uitgeest, Krommenie, langs Heemskerk, Noorder IJ- en Zeedijk, Pont Buitenhuizen. Een kleine honderd kilometer.