Gezien

Doornse Gat

Dinsdag 12 februari 2019.

Doornse Gat is een dagrecreatieterrein in een voormalige zandafgraving. Deze tijd van het jaar staat er alleen een stuk of tien auto’s geparkeerd op het parkeerterrein. De patat- en krokettenkiosk is gesloten. Verder is hier geen kip te zien.

Rustige bospaden slingeren heen en weer en op en neer door de bossen van de Utrechtse Heuvelrug. Na zo’n vier á vijf kilometer lopen we in de buurt van Huis te Maarn. Het huis en de bossen hierom heen zijn in eigendom van een Amsterdamse familie, nabestaanden van de familie die dit landgoed in 1906 tot 1920 aankochten en inrichtten. Het terrein van het landgoed is 200 hectare.

Sint Helenaheuvel is een restaurant. Van achter het raam heb je een mooi uitzicht op een ruime vlakte omgeven door bos en heide. Als we op een bank onze meegebrachte boterhammen nuttigen, springt een hond op mijn schoot. Bijna had hij mijn broodje uit mijn hand gegrist. Er worden hier aardig wat honden uitgelaten. De dieren hollen hier met goede zin in het flauwe zonnetje.

Verder komen we in het centrum van het dorp Doorn. We bezoeken het fraaie park van Huis Doorn, waar Keizer Wilhelm na de eerste wereldoorlog kwam wonen.

Aan de onderkant van de heuvelrug krijgen we te maken met mooie landwegen en een graspad door een kleinschalig landschap van akkers, weilanden en geriefbossen.

Groene Wissel-wandeling Doorn met Piet en Margo, 14 km.

Maarn

Dinsdag 5 februari 2019.

In Maarn is vlak bij het treinstation een bakkerswinkel met een restaurantdeel. Net als doorgaans in snackbars moet je hier eerst aan de kassa betalen, waarna de koffie wordt klaargemaakt en geserveerd aan het tafeltje. Het winkelcentrum van dit dorp op de Utrechtse Heuvelrug is klein, maar de basisbehoeften zijn aanwezig, zoals een supermarkt en een boekenwinkel waar je ook koffie kan drinken. Ook staat er een kar van een visboer.

Al snel zijn we het dorp uit en zijn in het bos. Vandaag lopen we bijna uitsluitend door bossen. Alleen in het dorp Austerlitz en in de omgeving van station Driebergen-Zeist lopen we in bebouwde omgeving. Het eerste bosgebied heet de Koeheuvels. Hier zijn zandverstuivingen en hier en daar heideplanten en jeneverbesstruiken.

We komen langs de koepel van Stoop. Dit gebouwtje is hier neergezet in 1840. De pilaren rondom zijn afkomstig van de voormalige Koopmansbeurs in Amsterdam. Eerder was het een theehuis. Nu is het een atelier van een kunstenaar.

De piramide slaan we over. Het restaurant aan de Postweg in het dorp Austerlitz is alleen van donderdag tot en met zondag open. Het dorpshuis is vandaag, dinsdag, wel open. Buschauffeurs van Syntus hebben hier vandaag een studiebijeenkomst. Ze hebben net hun broodmaaltijd met soep erop zitten. Ze gaan het zaaltje met de flip-over weer in. Ook zitten er in het dorphuis nog vier grondwerkers in oranje hesjes aan een tafeltje.

We komen nog door twee landgoederen. Heidestein en Bornia. Het eerste landgoed wordt begraasd door Drentse heideschapen. Wij zien ze niet. Het tweede landgoed was in eigendom van een familie uit Leeuwarden.

Het station Driebergen-Zeist en de stationsomgeving gaan grootscheeps op de schop. In een noodgebouw zit onder meer de Stations Huiskamer. Hier is dat een minirestaurantje naast de balie van coffee to go. Op de tafel van de Huiskamer staan zo’n 25 boeken. Je mag er één meenemen als je een ander boek hier achterlaat.

NS-wandeling Utrechtse Heuvelrug van station Maarn naar station Driebergen-Zeist met broer Piet, 15 km.

Eindhoven, Nuenen

Dinsdag 29 januari 2019.

Vandaag weer eens iets verder van huis. Het is al gezellig druk in de stad als ik na 11 uur het station van Eindhoven uitstap. Op de Grote Markt staat een beeld van meneer Frits Philips. Verderop loop ik langs het Eindhovens Kanaal. Aan de andere kant van het water is het DAF-museum.

De route gaat buiten de stad nu veel over paden aan de rand van akkers. De spoorbaan is een heel stuk niet ver weg. Op een hoek van het pad en een doorgaande weg zoekt een medewerker van de gemeente tussen gedumpt huisvuil naar een adres van de dader.

Op een bord staat dat er hier rond Eindhoven ook een wandelroute is gemaakt van 92 km lang, namelijk het Hertog Hendrikpad. Er in het landelijk gebied vandaag weinig horeca open. Ook café De Muis in Geldrop is gesloten. Daarom ga ik voor een sanitaire stop de showroom van de Renaulgarage in Nuenen binnen. Ze hebben hier ook een koffiehoekje. Een stukje verder staat een kapelletje van Sint Jacob.

Het riviertje de Dommel is veel in de buurt. Sommige paden zijn drassig maar dat is voor mijn wandelschoenen geen probleem. Ik krijg geen natte sokken. Vandaag kom ik langs twee watermolens, die door Vincent van Gogh zijn geschilderd, namelijk de Collse watermolen en de Opwettense watermolen.

Als ik op het terrein van de Technische Universiteit ben is het niet ver meer naar het station. Het was vandaag een droge dag met aardig wat zonuren.

Groene wissel wandeling Eindhoven, 19 km.

Maxis- Amsterdam Centraal

Vrijdag 25 januari 2019

Het is even na 10.00 uur nog rustig bij de Burger King in winkelcentrum Maxis. We zijn de enige klanten. We beginnen hier onze wandeldag met een kopje koffie. In het wandelboekje is een stuk wandeling opgenomen over de Diemervijfhoek. Leo en ik waren daar een paar jaar geleden (augustus 2016). Dit is een ruig stukje verwilderd rietlandschap. Vandaag gaan we deze uitdaging niet aan. We kiezen ervoor om over de Overdiemerweg voor de NUON-centrale langs te gaan, richting Diemerzeedijk en IJburg. Na 500 meter zien we dat de weg is afgesloten met een stevig hekwerk. Dat wordt teruglopen.

Bij de receptie van de energiecentrale vragen we of je ook over het fabrieksterrein op de Fortdiemerdamweg kan komen. De receptioniste weet het niet. We mogen in elk geval niet over het bedrijfsterrein lopen. We lopen verder terug richting Maxis en gaan op een fietspad achterlangs om de centrale heen. Het is vandaag vooral zaak om op de besneeuwde randjes van het pad te lopen. Het pad zelf is hier en daar glad op het door fietsen aangereden sneeuw of door nattigheid van smeltend sneeuw.

Na een wandeling in het vandaag rustige nevelige witte landschap van het Diemerpark komen we op het juppeneiland IJburg. Bij een haventje begint het licht te sneeuwen. Er zijn hier wel vier of vijf horecabedrijven. Bij één van die koffietenten gaan we naar binnen. De ober klaagt over het weer. “Ik wou dat ik vandaag in Australië was. Daar is het pas lekker weer”.  Hij vertelt dat hij in Amsterdam-West woont en vanavond op zijn brommertje met blauwe nummerplaat naar huis moet. Hij ziet op tegen de gladheid, sneeuw en regen. Het volgende wooneiland heet Steigereiland. Verder gaan we over de Nesciobrug, de langste fiets/wandelbrug van Nederland.

We wandelen door het Flevopark, over de Balistraat en langs het badhuis dat is verbouwd tot restaurant. Onze route slingert door het Oosterpark en langs verbouwde pakhuizen bij Artis. We komen langs het Scheepvaartmuseum en Nemo. Als we op Station Amsterdam-Centraal zijn hebben wij, Margo, Leo, Piet en ik, 20 km gewandeld. Met de metro gaan we naar Station Amsterdam-Amstel en stappen daar over op een bus die ons terugbrengt naar Winkelcentrum Maxis in Muiden.

 

Leimuiden

vrijdag 18 januari 2019.

Bij Café Keijzer aan de Dorpsstraat van Leimuiden houden ze niet van opsmuk of dikdoenerij. Ze hebben hier één soort koffie, gewone koffie. Daarbij kan je als je wil nog melk en/of suiker doen. Op het raam prijkt een kleine poster van de Drechtloop die komend weekend wordt gehouden.

De zuidzijde van de Drecht houden we aan naar het dorpje Bilderdam. Hier aangekomen volgen we de Generaal van Merleweg, een bewust smal gehouden weg voor auto’s met een fietspad ernaast. De weg gaat langs de Geerpolderplas. Op de plas voeren twee futen een baltsdans uit.

In Langeraar is het gesticht voor oude lieden omgebouwd tot een fraai appartementencomplex. Het beeld van Sint Antonius prijkt nog aan de gevel. Aan de Strooplikker, het straatje aan het begin van het Kerkepad is een klein winkelcentrum met een bakker en een kleine Spar. Het Kerkepad kruist de Langeraarse Plassen. Aan de andere kant ligt Papenveer.

Op een smal pad lopen we langs de Leidsche Vaart naar Woudse Dijk en vandaar naar het Braassemermeer. Over een baggerpaadje langs dit grote meer met verschillende overstapjes komen we uit op de Herenweg in Rijnsaterwoude. Bij de Heilige Geestweg gaan we rechtdoor naar ons startpunt in Leimuiden.

Rondje Leimuiden wandelen met Margo, Leo en Piet, 20 km.

Almere

Woensdag 9 januari 2019.

‘Heb je een verrekijker bij je?’ vraagt de mevrouw van de Kiosk op Station Almere Muziekwijk, als ik haar verteld heb welke wandeling ik ga maken. Nou die heb ik niet bij me. Het is wellicht een idee voor een volgende keer.

In het Pampushout wandel ik op wat blubberige bospaden. Twee dames laten een niet al te grote hond uit. Het beest loopt niet aan de lijn. Als de dames linksaf willen gaat de hond rechtdoor met mij mee. Ze roepen of ik de hond wil vastpakken. ‘Hij bijt niet’.  Ik sta stil en wacht totdat de hondenbezitsters het beestje hebben opgehaald. De ene mevrouw tegen mij: ‘Hij loopt vandaag voor het eerst los’.

Op de dijk van het IJsselmeer, de Oostvaardersdijk, heb ik de frisse noordoostenwind pal in mijn gezicht. Mij capuchon doet lekker warm aan. Na 1 ½ km verlaat ik de dijk en kom op het Lepelaarspad. Al snel zie ik een bord met de tekst ‘Doorgaand fietsverkeer Lepelaarspad gestremd’. Altijd lastig wat je dan moet doen. Ik kies ervoor om door te lopen. Een stukje verder komt een man met een Stella e-bike mij tegemoet. Hij zegt dat er ergens een kanaal is gegraven en dat het pad rond de Noorderplassen niet meer kan worden gevolgd.

Hij vertelt dat als ik terug ga naar de dijk en daar de weg vervolgd richting het gemaal, ik voorbij dat gemaal wel weer ergens naar het pad rond de Noorderplassen kan komen. Ik volg zijn advies op . Ruim vier km verder ligt het gemaal De Blocq van Kuffeler. Aan de andere kant van de weg is een bezoekerscentrum met koffiehoekje. Dit centrum is echter in deze tijd van het jaar alleen in het weekend open.

Niet ver van het gemaal aan de rand van een bos met uitzicht op een kanaal met een houten fiets- en voetgangersbrug staat een bank in de zon en uit de wind. Een uitstekende plek voor een rustmomentje met mijn boterhammen en mijn dopper met karnemelk.

In het Wilgenbos huizen grote hoeveelheden aalscholvers. Ze vliegen met veel gekletter op als ik in de buurt kom.  Verderop op de Grote Vaartweg ben ik bijna in Almere Buiten. Ik schat in dat ik aardig wat km’s en tijd nodig heb om bij de Noorderplassen uit te komen. Daarom loop ik naar het centrum van Almere Buiten en neem daar de trein terug naar Nieuw-Vennep.

De Groene Wissels-wandeling heet Almere-Muziekwijk: De Noorderplassen. Deze Noorderplassen heb ik vandaag niet gezien.

Leiden

Zaterdag 5 januari 2019

De reis naar Leiden gaat vandaag per bus. We stappen bij Station Leiden Centraal uit aan de kant van het LUMC. We lopen dwars door het station naar de stadskant. Van hier gaan we langs het Volkenkundig Museum en wandelen door de Haarlemmerstraat tot één straat vóór de Donkersteeg. We passeren de Waag en Hudson Bay onderweg naar het oudste deel van Leiden, de omgeving van de Pieterskerk. Vandaar gaan we naar de Zoeterwoudse Singel en verder tot aan het Rijn-Schiekanaal. Hier lopen we evenwijdig aan het water op een wandelpad in een groenstrook achter de Fortuinwijk.

Op het Jaagpad langs de Vliet hebben we uitzicht op oude boerengebouwen en luxe onderkomens aan de andere kant van de rivier. Na de fietsrotonde bij het Lammerschansplein gaan we verder door recreatiegebied Cronestein. We nemen een bakkie bij De tuinen van de smid. Bij de brug waar ook een enkelspoorbaan het kanaal kruist gaan we weer richting Station Leiden Centraal. Eerst langs originele jaren-30-huizen in de Professorenwijk en de Burgemeesterswijk. We komen op de markt aan de Nieuwe Rijn aan de achterzijde van het stadhuis. De markkramen met vooral groenten en fruit zijn al verlicht. Het is nu tussen 16.00 en 16.30 uur.

Wandelen met Piet, 12 km.