Gezien

Louis Couperus

Den Haag, 4 maart 2020

Op Station Den Haag Centraal nemen we eerst een kop koffie bij de Stations Huiskamer. Hier kijk je van bovenaf het station in. Er worden nieuwe OV-chip-poortjes gemaakt. Het laatste stukje OV gaan we met lijn 16. Deze tram brengt ons op het kruispunt bij Museon en Omniversum. Park Zorgvliet mag je niet in. We lopen langs een gemetselde muur. We zien zelfs geen glimp van het Catshuis.

Bij het Vredespaleis staan we stil bij het feit dat de opa van Joke daar heeft meegewerkt aan de bouw. Hij was steenhouder. Aan deze werkzaamheden hield hij stoflongen over. Hij werd niet oud.

Een stuk lopen we op de Laan van Meerdervoort. Het is met zes km de langste laan van Nederland. We komen langs Museum Mesdag. Ook zien we onderweg veel ambassades.

Een stukje Paleistuin, dit is de tuin van Paleis Noordeinde, komt op onze weg. Bij de Koninklijke Stallen staan marechaussees op wacht. Even bij de koetsen kijken is er niet bij.

Midden op het Lange Voorhout ligt een greffel voetpad. Het is altijd de moeite waard om hier te kuieren met links en rechts indrukwekkende gebouwen. Aan het eind van deze laan staat het Eschermuseum. We nemen en bocht om Des Indes en gaan de Dennenweg op. Hier zijn veel antiekzaakjes.

Aan de Hooigracht worden de kades vernieuwd. Lopend kunnen we nog net over de voor al het verkeer afgezette straat. De Mallemolen is een zijstraat van de Javastraat. Hier is veel horeca. Het is er echter rustig. De meeste zaken zijn eettenten, die pas op het eind van de middag open gaan.

Het middendeel van de voorname Surinamestraat, één van de mooiste straten van Den Haag ziet geel van de narcissenbloemen. In deze straat staat een beeld van Louis Couperus. Ook bezoeken we nog een hofje. Dat is niet zo spannend deze tijd van het jaar.

Bij halte Ary van der Spuyweg nemen we tram 1 richting Delft. Bij Station Hollands Spoor stappen we over op de trein.

Wandeling van 12 km met Joke in Den Haag. Nummer 5 uit het boekje Wandelen buiten de binnenstad van Den Haag.

Vlietlanden

Dinsdag 25 februari 2020.

Vanaf Station Laan van NOI gaan we verder met een Haagse stadsbus naar Voorburg. Al snel lopen we in parken en door een voormalig landgoed. Het is zonnig en de temperatuur is hoog voor de tijd van het jaar. Bij Osteria Elpido, een Italiaans restaurant hartje Voorburg-dorp, gaan we aan de koffie.

Bij komen door Leidschendam. Rond de sluis zijn diverse restaurantjes. Deze tijd van het jaar zijn de terrassen niet bevolkt. Bij een weg staat dat deze is afgesloten in verband met de carnavalsoptocht. Of die optocht al plaats had moeten vinden afgelopen weekend en afgelast is in verband met de harde wind, of dat het de bedoeling is dat deze vandaag nog moet plaatsvinden. Het is mij niet bekend.

 

Het gaat regenen als we afstand nemen van de Vliet en het natuurgebied van de Vlietlanden ingaan. Zo nu en dan zien we ook de zon terwijl het regent. Er staat een regenboog boven het water van de grote plassen. Na ongeveer een half uur is de regen opgehouden. Op sommige plaatsen is het behoorlijk drassig op de onverharde paden. Voorbij de Kniplaan lopen we verder aan de snelwegkant van de grote kunstmatig aangelegde meren.

De horeca is in februari niet open bij de jachthavens richting Leiden. We hebben zicht op de rand van Voorschoten. Grote dure appartementengebouwen staan aan de Voorschotenkant van het Vlietrijnkanaal. Bij de Lammebrug zijn we aan de rand van Leiden. Hier stopt onze wandeling. Bij Station Lammenschans stappen we op de bus richting Leiden Centraal. Deze bus gaat onder meer over de autovrije Breestraat.

Wandelen van Voorburg naar Leiden als onderdeel van het Romeinse Limespad, 18 km.

Leiden

Rondje Leiden Centrum wandelen met broer Piet.  Woensdag 12 februari 2020.

 

 

 

 

 

Rhijnestijn (RL 8)

Maandag 3 februari 2020

De RK-kerk in Cothen is ons startpunt vandaag. Al snel lopen we op een baggerpaadje langs boomgaarden. Kasteel Rhijnestijn was in de 14e eeuw eigendom van een roofridder. De bisschop van Utrecht maakte echter korte metten met deze Jan. Het kasteel, op een vierkante toren en  de voorburcht na, werd verwoest.

De Landwinkel buiten het dorp Cothen is op maandag gesloten. Aan de andere kant van de doorgaande weg is familierestaurant De Jonge Graaf wel open. De eigenaar staat ons al op te wachten. Wij zijn de enige klanten tot nu toe vandaag. ‘Het is altijd een rustige dag, maandag’, zegt de eigenaar tegen ons.

De Kromme Rijn eindigt bij Wijk bij Duurstede. Ik moet eigenlijk zeggen ‘begint bij Wijk bij Duurstede’. De Rijn stroomt immers van oost naar west. Wij genieten van de zon in het park met een middeleeuws kasteel. Ook het centrum van deze kleine stad is de moeite waard. Met een veerpont steken we de Nederrijn over.

Aan de andere kant van de brede rivier doet een Franse vrachtwagenchauffeur moeilijk. Hij is er achter gekomen dat zijn vrachtwagen te zwaar is voor het pontveer. Hij moet terug. De weg is nogal smal. Ook heeft hij te maken met verkeer dat van de pont afkomt en auto’s die klaar staan om de pont op te rijden. Met veel pijn en moeite lukt het hem uiteindelijk de wagen de goede kant op te krijgen.

Rijswijk, ruim 500 inwoners, is een dorpje binnen de gemeente Buren. Er staat een mooi kerkje. Voorbij dit dorp gaat onze route vijf kilometer over de licht meanderende Rijnbandijk tot aan Maurik. Onderweg zien we schoorstenen van oude steenfabrieken. Bij een camping vóór het dorp Maurik, bij het zgn. Eiland van Maurik, zijn flink wat bomen ontdaan van de meeste takken. De gesnoeide takken moeten nog opgeruimd worden. Bij de Jumbo staat de auto van Leo.

Van Cothen naar Maurik wandelen, 13 km. Onderdeel van het Romeinse Limespad.

Odijk (RL 7)

Maandag, 13 januari 2020.

We beginnen onze wandeling – net als vorige week – bij Stayokay Bunnik. Toen liepen we naar Utrecht stad. De Kromme Rijn slingert om de dorpen Bunnik, Odijk en Cothen. Bijna de hele korte winterdag volgen we dit riviertje. Wat het weer betreft hebben we weinig te klagen. De temperatuur is hoog voor de tijd van het jaar. Er staat wel een stevige wind maar die komt uit te zuiden. Wij lopen gemiddeld naar het oosten.

Op deze relaxte wandeling drinken we koffie op drie adressen.

Bij Stayokay Utrecht-Bunnik maakt Piet een praatje met een ’collega’ van hem. Piet werkte ooit bij de Jeugdherberg op het Kaageiland. Het is hier gezellig druk.

Bij het Wapen van Bunnik, pal in het dorpscentrum, zijn we de enige klanten. De waard werkt op zijn laptop achter de tap. Het is een mooie zaak.

De jongedame, die in de bakkerswinkel van Odijk koffie voor ons zet, is de dochter van de baas. Haar broer gaat de zaak overnemen. De jonge broodbakkersknecht heeft zijn praktische en theoretische opleiding nog maar net afgerond. Het nachtwerken vindt hij bij nader inzien niet aantrekkelijk en gaat daarom een ander beroep uitoefenen. Ze moeten een nieuwe knecht gaan zoeken.

We komen langs kasteel Beverweert. Schilder Geert Jan Jansen heeft hier zijn atelier en expositieruimte . Hij is de grootste kunstvervalser van de vorige eeuw. Tegenwoordig schildert hij onder eigen naam.

Wandelen van Bunnik naar Cothen, 18 km, met Leo, Margo en Piet.

 

Haarlem

Zaterdag 11 januari 2020

We komen met bus 50. Een kleine 50 jaar geleden woonde ik een paar jaar in Haarlem. Dat geldt ook voor Joke. Wij hebben elkaar in deze stad ontmoet. Nu maken we samen een wandeling door de hoofdstad van Noord-Holland.

Bij het station was 50 jaar terug een Chinees-Indisch restaurant. Ik meen dat dit Indrapura heette. Nu is hier een hip koffierestaurant. Wij gaan hier voor onze eerste bak cappuccino.

Via de Ripperdastraat komen wij langs het huis aan de Parklaan waar ik in die oude tijd op kamers woonde. Lopend langs het Spaarne hebben we zicht op antieke boten, historische gevelwoningen en molen De Adriaan. Ook vangen we een blik op van het dak van de Koepel, de Haarlemse stadsgevangenis.

We lopen verder regelmatig door smalle straatjes en bezoeken enkele hofjes. Op de Grote Markt is er zaterdagmarkt. Aan de ene kant van het marktplein staat de Bavokerk, aan de andere kant het stadhuis.

Aan de Warmoesstraat en de Kleine Houtstraat staan kleine unieke winkeltjes. Dus andere winkels dan het Kruidvat, C&A en Van Haren. Een klein stukje wandelen we op de Grote Houtstraat, dé winkelstraat van Haarlem. We gaan door het poortje van het Proveniershuis en komen op een grote hof. Bij de Botermarkt hebben we zicht op het mooie gebouw waar V&D zat en daarna Hudson Bay. Helaas staat het nu leeg. We komen weer in de buurt van de Grote Markt en het stadhuis.

Bij het Kenaupark zijn we niet ver weg van het treinstation. Een fietspad gaat door een tunnel naar de noordzijde van de spoorbaan. Voordat we terug naar het busstation gaan maken we nog een wandeling door het Staten Bolwerk.

Wandelen Groene Stads Wissel Haarlem, 10 km.

Kromme Rijn (RL 6)

Maandag 6 januari 2020, Drie Koningen.

Ik zal zo’n jaar of 16, 17 geweest zijn, toen ik voor het eerst in een jeugdherberg logeerde. Dat was in Bunnik. Nu starten wij hier onze wandeling langs de Kromme Rijn.

Bij het dorpje Vechten is te zien hoe groot Castellum Fectio was in de Romeinse tijd. Het fort en de omgeving van het fort is sinds oktober 2015 het Waterliniemuseum. Het museumgebouw en de andere opgeknapte oude gebouwenzijn op maandag niet open, ondanks dat er bij het fortcafé een bord buiten staat met de tekst ‘Kom gerust binnen voor een heerlijke kop koffie’.

De Klomp. Zo heet een gebied ten zuiden van het verkeersknooppunt Lunetten. In de voortuin van een boer staan twee buxusstruiken geknipt in de vorm van klompen. Verder in Utrecht lopen we een stuk langs de Vaartse Rijn. We doen ergens een bakkie bij een bruin café. Op de deur hangt een papier met de tekst ‘Geen PIN hier’. Er hangen muziekinstrumenten aan de muur. De eigenares laat ons en een stuk of vier stamgasten een tijdje alleen om buiten een sigaretje te roken. Als ik ga afrekenen moet ik vier euro betalen voor de vier koppen koffie die wij genuttigd hebben . Dat zijn nog eens prijzen.

Station Vaartse Rijn –  een trein- en tramstation –  is in 2016 in gebruik genomen voor treinen. De nieuwe tram van de Uithoflijn doet vanaf december 2019 dit station aan.

We lopen over de Oude Gracht boven op de straat en ook een stuk over de werven aan het water. Twee kunstenaars/ ambachtslieden zijn bezig beelden te maken uit boomstammen. We mogen even binnen komen kijken.

De Domtoren staat in de steigers. Tussen de Mariaplaats en Station Utrecht Centraal wordt het langzaam donker. Ook wordt het fris. We waren vandaag niet zo vroeg aan de wandeling begonnen, maar zijn dus op tijd bij het station. We nemen hier de trein richting Schiphol.

Wandelen van Bunnik naar Utrecht, 16 km, met broer, zus en zwager. De wandeling is onderdeel van het Romeinse Limespad.