Gezien

HL (DE-11)

Dag 11 Fietsen in Noordoost Duitsland, dinsdag 10 juli 2018. Van Zielow naar Lübeck, 88 km.

We vertrekken vandaag wat later dan eerdere dagen. We doen een bakkie bij een camping in Niendorf, zo’n 10 kilometer verder. We maken daar een praatje met een Nederlandse vrouw die hier met haar gezin op de camping staat. Verder in een landbouwgebied ruiken we de geur van aardbeien. Op een enorme akker plukken tientallen medewerkers van de tuinder op een lange rij aardbeien.

In Boltenhagen staan, net als bij andere badplaatsen hier in Oost-Duitsland, op het Oostzeestrand witte strandzitmanden. We komen op een oude DDR-patrouilleweg door de duinen. Er staat aangegeven dat er verderop een afsluiting is in verband met wegwerkzaamheden en dat fietsers daarom gevraagd worden om om te rijden. We besluiten toch door te rijden en daarmee de gok te wagen dat we na kilometers teruggestuurd worden. Hier en daar moeten we wel even afstappen en een stukje lopen. Nergens zijn hier vandaag wegwerkers bezig.

Met een pont gaan we de Trave over bij Travemünde. In deze stad zie je veel wandelende en op terrassen plaatsgenomen vakantiegangers en dagjesmensen. Het uitzicht op het water is hier de attractie. De oude stad is niet zo spannend. Er staan enkele historische woningen. De stad uit, rijden we een heel eind op een smal paadje langs de Trave. We komen bij de halte van de shuttlebus van de Herrentunnel. Hier kunnen we gratis opstappen en worden door de bus door de autotunnel gereden. Aan de andere kant stappen we uit en fietsen verder.

Lübeck is een mooie stad. Op de nummerplaten van de auto’s staan hier de letters HL. De H staat voor Hansestadt. We checken in bij één van de twee jeugdherbergen in deze stad. We brengen daarna een bezoek aan de stad en eten bij een erg goede Italiaan vlak bij de kathedraal. De nacht van dinsdag op woensdag komt de regen met bakken uit de hemel. We zijn blij dat we nu niet in onze tent liggen.

Woensdag rond het middaguur stappen we op de trein terug naar de Bollenstreek. Het was weer een prachtige fietsvakantie. We fietsten in totaal meer dan 1.000 km. Ik met mijn e-bike en Bert met zijn “gewone” fiets.

De sleutel is zoek (DE-10)

Dag 10 Fietsen in Noordoost Duitsland, maandag 9 juli 2018. Van Graal-Mürtiz naar Zielow (ten westen van Wismar), 105 km.

Vanmorgen vertrekken we als eerste kampeerders van de enorm grote camping. Het plastic plaatje met het nummer van onze plaats op de camping hangen we aan de kruk van de gesloten deur van de receptie.

Met een pont steken we later de Warne over bij Warnemünde. Het is nog fris. Daarom gaan we in passagierszaaltje op het pont zitten. Rostock is niet ver meer. In het boekje staat een alternatief via Rostock beschreven. Wij maken echter onze eigen improvisatie. Na Rostock gaan we niet naar de kust bij Börgerende maar fietsen naar Bad Doberan en van hier verder naar Kröpelin. We gaan daarna door een niet-toeristisch landbouwgebied met hier en daar een dorpje zonder voorzieningen.

In Hansestad Wismar zijn weer in een echte stad. Vlak bij de Grote Markt zit de VVV. We krijgen daar een stadsplan en vragen of de VVV-medewerker wil aangeven hoe we bij de jeugdherberg kunnen komen. Het is niet ver. De jeugdherberg is echter vol. De juffrouw aan de balie vertelt dat er weliswaar nog een meerbedskamer leeg staat, maar daar is de sleutel van zoek. Daarom mogen/kunnen we die kamer niet gebruiken. We besluiten daarom door te rijden naar de camping in Zierow. Net als gisterenavond zijn we nu weer op een erg grote camping. Bij de camping van gisteren was een kapsalon. Hier hebben ze een massagesalon.

Darß (DE-09)

Dag 9 Fietsen in Noordoost Duitsland, zondag 8 juli 2018. Van Gross Kordshagen naar Graal-Mürtiz, 90 km.

Van 7.30 uur tot 8.00 uur zitten we aan ons ontbijt in de B&B. Vanaf het overdekte boventerras hebben we hier uitzicht op een deel van het kleine dorp.  Het is erg stil op deze zondagmorgen.We gaan weer op pad. Barth is voor ons vandaag de eerste plaats van enige betekenis. Van hier naar Zingst gaat het weer over een betrekkelijk smal stuk land, de afscheiding tussen de Barther Bodden en de Bodstedter Bodden.

In Prerow zijn we op Darß, een ander (schier)eiland in de Oostzee. Het is hier erg toeristisch. We drinken een kop koffie bij een bakkertje naast de Edeka-supermarkt. De Edeka is tot 12 uur nog dicht. Er hangt vocht in de lucht. Ik heb mijn regenjas en rainlegs aangetrokken. We fietsen een flink stuk over een fietspad door het bos. Onder een schuilafdak eten we onze boterhammetjes. We hebben hier wel last van muggen en steekvliegen.

Verder komen we op Fishland, een smalle strook land tussen de Oostzee en de Saaler Bodden. In Graal-Müritz gaan we voor een bakkie naar Café- Stübschen Witt, een gerenommeerde zaak, waar vooral oudere mensen zich te goed doen aan koffie, taartjes en ijs. In deze stad is weer een grote camping. Je krijgt een nummer waar je de tent moet neerzetten op het tentenkamp. De nummers staan uitgebeiteld op stoeptegels. Veel van die tegels zijn bedekt met zand al of niet ook begroeid. Dat is dus lekker lastig zoeken. Al snel besluiten we de tent hier op een goed plekje neer te zetten. So what?

Sralsund (DE-08)

Dag 8 Fietsen in Noordoost Duitsland, zaterdag 7 juli 2018. Van Loissin naar Gross Kordshagen, 110 km.

Om half 9 zitten we aan de koffie in Greifswald. Vandaag hebben we een straffe wind tegen. Met een veerpont gaan we over naar Rügen. Op dit eiland spreken met twee Nederlandse fietsers. Ze kamperen op Rügen en maken dagelijkse fietstochtjes. Tussen haakjes. Je ziet hier in NO-Duitsland weinig Nederlanders. In Poseritz op Rügen is een lekker zonnige theetuin. Wij fietsen op Rügen in het zuidelijke gedeelte. In tegenstelling tot het noorden van het eiland is het hier niet toeristisch.

Bij Stralsund zijn we van Rügen af. We gaan over de oude brug. De meeste fietsers zullen kiezen voor het fietspont een stukje verder weg. Tussen onze brug en de vaarroute van het pont is een erg hoge brug gemaakt. Deze brug voor auto’s gaat op grote hoogte over de bebouwing de stad in. De Alte Markt in Stralsund is voor ons een pauzemoment.

Als we in Gross Kordshagen zijn aangekomen, blijkt daar geen camping meer te zijn. Na wat rondkijken komen we in dit dorp bij een B&B terecht. De man des huizes van 70 jaar oud, kan een aardig woordje Nederlands spreken. Hij reed een aantal jaren op een Nederlandse vrachtwagen onder andere naar het toenmalige Joegoslavië. De vrouw en de man van de B&B hebben hun kleindochter van anderhalf jaar te logeren. De opa maakt voor ons ’s avonds nog een roereimaaltijd. Overigens zouden we geen honger hoeven te lijden. We hadden al brood en beleg bij ons voor de zondagmorgen. Dat blijft nu in de tas.

Praten en breien (DE-07)

Dag 7 Fietsen in Noordoost Duitsland, vrijdag 6 juli 2018. Van Karnin naar Loissin, 100 km.

De weg van Karnin naar Usedom Stadt is vooral het eerste stuk erg slechts. Usedom Stadt zelf is een aardig stadje met een stadspoort, een kerk, een stadhuis, een Volksbank en een apotheek. Ja en een Lila bakkerswinkel. Hier ontbijten we. Op de fiets komen we Frank weer tegen, een Duitsers die we een paar dagen geleden ook tegenkwamen. Hij maakt alleen een fietstocht van drie dagen en rijdt een andere route dan wij.  We maken een praatje en wensen elkaar een goede fietstocht.

Ahlbeck en Heringsdorf zijn drukbezochte badplaatsen aan de Oostzee. Er zijn veel wandelaars. Er zijn marktkramen, springkussens en straattheater. Langs de boulevard staan erg grote huizen, gebouwd voor rijke mensen of speciaal voor hotelgasten. Verderop fietsen we op een smalle strook van Usedom. Hier zijn veel campings. De kampeerterreinen zijn niet diep naar achteren, maar soms wel een paar kilometers breed.

We komen door een bosrijk gebied met flinke stijgingen en idem afdalingen.  Hier en daar staan bordjes met daarop het verzoek aan fietsers om af te stappen. Dat doet niet iedereen. We komen bij een gevaarlijke afdaling een man tegen die flink onderuit is gegaan. Hij heeft veel wondjes op zijn benen, armen en in zijn gezicht. Er is al volop hulp bij aanwezig. Daarom rijden wij door.

Vanavond gaan we naar een grote camping na twee heel kleine campings de afgelopen dagen. Van de buren op de camping leen ik een hamer om de haringen een tikje toe te kunnen geven. Dit echtpaar woont in een stad in Duitsland vlak bij Winterwijk. Ze kunnen ook wat Nederlands praten. De man vraagt mij het verschil tussen ‘praten’ en ‘spreken’ uit te leggen. Dat doe ik door het gezegde ‘praten en breien’ er bij te halen. Het is nu helemaal duidelijk voor hen.

Er is een restaurant op het kampeerterrein met uitzicht op zee. Daarom hoeven we niet lang te zoeken voor ons avondeten.

Hefbrug (DE-06)

Dag 6 Fietsen in Noordoost Duitsland, donderdag 5 juli 2018. Van Blankensee naar Karnin, 102 km.

Bospaden en vrij liggende fietspaden wisselen elkaar af. Uecklermunde is de eerste plaats van een zekere betekenis. Hier nemen we onze eerste kop koffie van vandaag. Ook ontbijten we hier.

 

In Anklam was ik 11 jaar geleden ook. Hier bezoeken we nu de Grote Markt en zien dat de kerk, die 10 jaar  geleden nog niet opgeknapt was nu er weer picobello uitziet. Als we verder koffiedrinken bij een bakkertje wil ik even naar de wc. Ik voel aan de deur en merk dat die op slot is. Daarom blijf ik even wachten. Na een paar minuten zegt de mevrouw van de bakkerswinkel “Jungeman, Sie brauchen ein Schlüssel”.

Vandaag rijden we net als eerdere dagen langs bomen of struiken die besjes verliezen. Het fietspad is er mee bedekt. Ze spetteren  op en maken vlekken op de fietsen en fietstassen.

Volgens het routeboekje van Michael Wannet moet er in het dorpje Karnin een niet officiële camping zijn en wel bij het haventje. Bij het voor dit dorpje indrukwekkend grote havenmeesterkantoor, dat met steun van Europa ia gebouwd, hangt een notitie met de mededeling dat de havenmeester in de snackcar naast het kantoor te bereiken is. Wij vragen hier waar de camping is. Zij – de havenmeester is een vrouw- antwoord, dat er geen camping is. Ik wijs haar op de tekst in het boekje. Ja, je kunt je tent opzetten op het veldje hier naast. Daarvoor moet je € 10 betalen. Douchen kan je in het gebouw van de havenmeester. Je dient één euro in een gleuf te gooien voor drie minuten warm water. Voor nog twee euro extra mag ik de accu van mijn e-bike aansluiten op een stopcontact van de snackcar, die op zijn beurt weer is aangesloten op het stroomnet van het havenmeesterkantoor. We kunnen eten aan een picknickbank van wat de snackcar ons te bieden heeft. Andere horeca is er niet in het dorp.

Er zijn die nacht geen andere kampeerders op de kleine camping die geen camping is. We maken die avond een wandeling door het dorpje. De hefbrug van een vroegere spoorlijn staat nog in het water. Bij het vroegere stationsgebouw, dat nu een soort villa is, nestelen heel wat zwaluwen onder de brede dakranden. We zien ze af- en aanvliegen.

Karnin is ook het aankomst- en vertrekpunt van een pontje dat een fietsroute met een flink aantal kilometers kan inkorten.

0.0 (DE-05)

Dag 5 Fietsen in Noordoost Duitsland, woensdag 4 juli 2018. Van Schwedt aan de Oder naar Blankensee, 95 km.

Weer lekker zonnig weer vandaag. We krijgen te maken met een wegomleiding. Daarom zijn we niet na 21 km in Gartz maar eerst na 26 km. In Gartz gaan we aan de koffie bij een bakker. Meestal is dat voor Bert een koffie zwart en voor mij een cappuccino. Dat is vandaag ook zo.

Rond het middaguur zijn we in een dorpje met de naam Schönfeld. Het gehucht is klein, maar heeft wel een kerk en een buurthuis. Vanaf verder weg hadden we al gezien dat er in de nabijheid van de kerk een picknicktafel in de schaduw staat. Als we in de buurt komen zien we dat deze binnen de omheining van het buurthuis staat. Wij zijn zo vrij om de poort van het hek te openen en onze meegebrachte broodjes aan de picknicktafel op te eten. Zoals gezegd in de schaduw. Dat is nodig op dit moment op deze dag.

Veel graan is nu nog niet geoogst, maar de boeren zijn wel volop bezig om het graan binnen te halen.  We komen rond het middaguur in Penkum aan, een vervallen dorp met aan de Markt een miniwinkeltje, waar je ook wat kunt eten. In het eetzaaltje zijn alle tafels gedekt, maar er zit niemand. Buiten op het terrasje op de stoep voor de zaak zitten een paar mensen. Wij nemen hier iets te drinken. In een bos komen we langs een eik van 1.000 jaar.

We reden een aantallen uren naar het westen. Nu fietsen we naar het noordwesten. Zo nu en dan komen we mensen tegen die net als wij de Oder-Neisse-Radweg volgen. Sommige hiervan komen we meerdere keren tegen, soms met één of twee dagen tussenpoos. Meestal groeten we elkaar dan door een handopsteken of door elkaar goedendag te wensen. Eén daarvan is een man in een rood met blauw fietsshirt.

We stoppen vandaag in Blankensee, een dorpje niet ver van de Poolse grens. De campingbaas ziet er uit als een overjarige hippie. Je kunt hier dingen doen met paarden. Ook kan je een tocht maken met een soort slee, die getrokken wordt door husky’s. De meeste dingen zien er rommelig uit, maar het is ook goed te zien dat de campingbaas creatief is, technisch inzicht heeft en goed kan klussen. De accu van mijn e-bike mag ik aan het stroom leggen in zijn werkplaats. Wij zijn vandaag de enige campinggasten. Daarom leg ik ook mijn smartphone hier aan een stopcontact.

Van de campingbaas horen we waar het enige restaurantje in Blankensee is. Het is een Pools eethuisje zonder uithangborden en zonder menukaart. Je kunt kiezen uit een Pools gerecht of hetzelfde gerecht in een Russische variant. Wij kiezen voor de Poolse variant. Het zijn deegkussentjes gevuld met gehakt. Het smaakt ons goed. Bij het eten nemen we alcoholvrij bier. Als er een groepje tourfietsers op racefietsen vanuit Polen langs komt rijden, stoppen ze en vragen om bier. De man van het restaurant moest ze teleurstellen. Hij heeft geen vergunning voor alcoholische dranken. De Polen danken voor de 0.0.

In de loop van de nacht hoor ik twee maal de husky’s aanslaan. De volgende dag hoor ik van Bert dat hij de honden niet gehoord heeft.