S

Dag 10, woensdag 13 mei 2009. Van Taller naar Sorde l’Abbaye (bij Peyrhorade), 60 km

Het is 7:30 uur en de regen komt met bakken uit de hemel. Zo-even hoorde ik het ook nog onweren. Ik zit lekker droog in de gemeentelijke gîte aan het ontbijt van stokbrood met smeerkaas en water. Nadat ik de spullen heb ingeruimd en in het huisje alles weer schoon op zijn eigen plek heb gezet en gelegd, ga ik op weg. Het is nu droog.

Voorbij Taller is het net als vóór Taller, eindeloze bossen. Een stukje voorbij Taller wordt houtskool gemaakt op een ouderwetse manier. Een verkeersbord waarschuwt voor de rook.

Aangekomen In de (grote) stad Dax, is er in de kathedraal juist een uitvaartmis gaande. Het lijkt me nu geen juist moment om deze grote kerk van binnen te bekijken en een stempel te scoren. Daarom ga ik lopend een stukje verderop naar de VVV. Daar zie ik een plek om te internetten: een nis in de muur met een stoel ervoor. Ik vraag aan de jongeman achter de balie of ik er hier wifi is. Nee, het is stuk en er wordt juist aangewerkt. Morgen is het wellicht klaar.Teruggekomen bij de kathedraal maak ik een praatje met twee vriendelijke mannen uit Zwolle. Zij zijn vanaf half april onderweg. Het zijn geen kilometervreters. Ze streven naar zo’n  75 km per dag. In Tours namen ze een rustdag. Vandaag willen ze net als ik naar Sorde l’Abbay. Zij gaan voor de camping vlak voor het dorp. Ik heb niet zo veel zin meer om te kamperen met al die dreigende regenbuien. Samen rijden we de stad uit. Een vrouw in een auto die net als wij even stil staat bij het stoplicht vraagt of wij elektrische fietsen hebben. Een van de Zwollenaren zegt ‘Nee, we hebben elektrische benen’.

Een stuk verder zeg ik gedag omdat ik nog even wil lunchen. Ik had ingeslagen bij Leclerc, een soort AH. Straks komen er nog twee aardige klimmetjes; dus moet er brandstof zijn ingenomen. Een half uur later zie ik ze weer. Ze zitten nu zelf te lunchen met zelf gezette koffie.

Al om 15.00 uur ben ik in Sorde l’Abbay. Het is een plaatsje gebouwd rond een abdij. Ik spreek twee Nederlandse wandelende pelgrims uit Breezand. De vrouw is de zus van kapper Thijsen uit ons dorp. Ze wandelen rustig aan en gaan vanaf hier nog een stukje verder. Twee eerdere pogingen van hen om naar Santiago te wandelen mislukten. De eerste keer ging de man bijna dood en de tweede keer moesten ze stoppen in verband met oververmoeide spieren.

Ik neem een chambre d’hote in het centrum. Ik heb tijd genoeg om het dorp eens even op mijn gemak door te lopen. Op veel plaatsen zie ik salamanders lopen. Er is een nog niet zolang geleden prachtig gerestaureerde abdijkerk. Overigens abdijbier verkopen ze niet in het café-restaurant naast de abdijkerk. Daar verkopen ze alleen – ja echt waar – Grolsch bier.

Van de mevrouw van de chambre d’hote mag ik haar computer in de huiskamer wel even gebruiken, als ik vraag of ze wifi heeft. Ik zet mijn verhaaltjes op een USB-stick, maar het lukt toch niet erg, want er staat geen Office Word op haar ordinateur. Zij zegt dat ze een echte leek op computergebied is. Ik vraag of ik de aansluiting van haar computer in mijn netbook mag steken. Dat vindt ze prima. Op die manier gaat het wel. Alleen foto’s in volle omvang binnenhalen op de weblog pakt niet.

’s Avonds lekker gegeten in het restaurant bij de abdijkerk samen met Ben Visser, een 58-jarige vertegenwoordiger in bakkerijartikelen uit Utrecht, met een kunstheup, die een sabbatical van drie maanden heeft opgenomen. Het is een wandelaar naar Santiago. Het stuk van Poitiers naar Dax heeft hij overgeslagen (getreind) in verband met de eentonige bossen van Les Landes. We hebben van zeven tot half tien zitten klessebessen. Hij houdt ook een weblog bij. Zijn verhaaltjes schrijft hij iedere dag op een smartphone en maakt dan verbinding via het mobiele telefoonnet. In België ging zijn baas, die van origine een Vlaming is, een dag een etappe meelopen met hem.

Fietsen naar Santiago in 2009