Woensdag 15 april 2026

Volgens de dienstregeling doet bus 56 er tien minuten over van de bushalte in de Poelpolder naar de Corneliabrug. Ik ben op dit stuk de enige klant. De chauffeuse doet en nu 30 minuten over. Dit heeft te maken met de drukte rond de Keukenhof.
Het ziet eruit alsof de bushalte in de middle of nowhere staat. Het is even goed kijken hoe je via de berm op het fietspad kan komen. Ik ga de kant op van het Oosterduinse meer, ook wel Comomeer genoemd. Restaurant De Volière, met uitzicht op het meer, is iedere dag al vroeg open. Ik ga daar aan een kop Rooibos thee. Eigenlijk is Rooibos geen thee, maar het lijkt erop.

Een klein half uur later ga ik weer op stap terug richting de Corneliabrug. Aan de andere kant van de provinciale weg is Landgoed Tespelduin met een golfterrein. Dat golfgebeuren ligt voor een deel op een voormalige vuilnisbelt. Ook is er een uitkijkpunt gemaakt op de voormalige vuilnisstortplaats. Via een robuuste trap kom je boven. Het is de bedoeling dat je een fraai overzicht hebt over de bloeiende bloemenvelden. Vandaag valt dat tegen. Ze ziet vooral kale stukken land.

Bij café Het Tussenstation is het erg druk. Ze profiteren hier van de Keukenhofdrukte. Op het fietspad langs de Stationsweg rijden vandaag honderden fietsers. Gelukkig is er aan de andere kant van de weg een voetpad. Daar heb je geen last van fietsers, die mogelijk je voor je sokken rijden. Het parkeerterrein bij het kasteel en het LAM-museum is nog niet half vol. Ik neem een wandelroute door het Keukenhofbos om verderop bij het begin van de Van Lyndenweg weer op de Stationsweg uit te komen. Als op vele plaatsen rond Lisse en Hillegom liggen hier ook bollenvelden. Het perceel grond heet hier De Wolff.

Door de Kanaalstraat lopend kom ik mijn schoonzus tegen. Die had boodschappen gedaan. Verder op de Ruishornlaan kom ik weer een schoonzus tegen. Die maakt haar dagelijkse wandeling met haar dochter.

Wandelen, elf kilometer, met prima weer van de Volière in Noordwijkerhout naar huis in Lisse.