Vrijdag 16 augustus 2013.

Bij Berg aan de Maas fiets ik het pont Berg (NL)-Meeswijk (B) op. Wie staat daar met zijn motor? Mijn buurman op de camping van Geulle. Hij is onderweg naar huis in het Brabantse Haaren. Vanmorgen hebben we samen thee gedronken bij de tent. Hij had een brandertje mee.

Er zijn onderweg diverse grote ontgrindingen aan de Nederlandse kant van de Maas. Aan de Belgische kant zijn inmiddels grote natuur- en recreatiegebieden gemaakt rond de enorme plassen, waar eerder grindafgravingen waren.

In Maaseik ga ik aan de koffie bij de Pannenkoekenbakker op de Grote Markt. Overigens kwam ik vanmorgen ook langs een terras in een dorp waar Bert en ik ooit een uitsmijter bestelden en de mevrouw van het café toen nog even eieren moest gaan halen bij een boerderij een stukje verderop.

Thorn

Ook in Thorn was ik eerder met Bert. Er zijn niet al te veel toeristen vandaag. De huisjes zijn allemaal smetteloos wit geschilderd en er zijn legio terrassen voor zo’n klein dorp. Ik zie ook hier een restaurant dat zich zelf de Pannenkoekenbakker noemt. Een franchiseketen?

Het fietsen zelf gaat voorspoedig. De wegen zijn in goede staat, er zijn hier geen heuvels en de wind waait vanuit het zuiden.

Via de LF5, het noordtraject van de Vlaanderen Fietsroute vervolg ik m’n weg vanuit Thorn. Ik zie hier en daar grenspalen. Het eerste stuk gaat zo nu en dan met de Nederlandse grens mee. Ook ga ik een enkele kilometers langs het Schelde-Maaskanaal.

Een fietscafé onderweg in de Belgische Kempen

Heide ten zuiden van Eindhoven

Bij Overpelt ben ik recht ten zuiden van Eindhoven. Hier vandaag volg ik de knooppunten richting de Lichtstad. Onderweg doe ik in Waalre nog even wat boodschappen bij Albert Heijn. Hier was ik de eerste dag ook. Daarom weet ik de weg.

In Eindhoven stap ik op de trein richting Schiphol.

Vlaanderen fietsroute. Dag 12, van Geulle(NL )via Thorn naar Eindhoven, 129 km  Tot en met vandaag 1.028 km.

Donderdag 15 augustus 2013.

Chateau de la Motte

Zodra ik weer op de weg ben zie ik diverse groepjes wielrenners, mannen met racefietsen. Dat is niet zo raar, want het is vandaag een feestdag, een soort zondag, in België.

Een deel van de route gaat over een oude Romeinse weg. Nu zie je daar niks van. Het zijn gewoon betonplaten, net als de andere landbouwwegen hier in Belgisch Limburg.

—

Tussen Heks en Widooie wandelen veel groepen vooral 50-plussers over het fiets/voetpad. Afgelopen zondag kwam ik ook van die groepen tegen. Ik sprak toen iemand van die stappers aan. Hij vertelde me dat er een grote vereniging in Vlaanderen is, die iedere zondag een wandeling organiseert, steeds weer vanaf een ander startpunt.

Het is vandaag prima fietsweer. Alleen dreigt het steeds te gaan regenen. Ik verlaat België om Maastricht aan te doen. Hier neem ik een lunch op het Onze Lieve Vrouweplein. Dat is leuker dan het Vrijthof. In Maastricht kan je over de mensen lopen. Dit zal wel komen door de combinatie van vakantietijd en Maria Hemelvaart in België en Duitsland.

Meersenhoven

Ten noorden van de hoofdstad van Nederlands Limburg vind ik een camping in Geulle aan de Maas. Morgen steek ik de grens weer over om daar de Vlaanderen Fietsroute weer op te pakken.

Vlaanderen fietsroute. Dag 11, van Groot-Gelmen (B) via Maastricht naar Geulle aan de Maas (NL). Tot en met vandaag 899 km.

Woensdag 14 augustus 2013.

Bij Neerijse spreek ik een Belgisch gezinnetje dat in Overijse de nacht doorbracht bij een Vrienden-op-de-Fietsadres. Zij zijn knooppuntenfanaten. Al heel wat routes in België en Nederland maakten en reden ze aan de hand van die punten.

Mijn voornemen was om vandaag in Leuven even goed te bekijken wat de route wordt en daarbij een mogelijke slaapplaats uit te zoeken. De route gaat echter met een grote  boog om Leuven heen. Voordat ik me dat realiseer heb ik geen zin meer om nog een heel stuk terug te rijden om in hartje stad te komen.

Daar waar ik gisteren door het Zoniënwoud bij Brussel fietste, peddel ik nu door het Meerdaalwoud. Het woord ‘woud’ suggereert een erg ruige boel. Dat valt alles best mee. Alleen de wegen zijn soms miserabel. Mijn één jaar oude Gazelle heeft heel wat te verduren.

Bierbeek

Bij Bierbeek ben ik het bos uit. De dorpen die ik nu tegenkom liggen allen laag, terwijl het land daartussen hoog ligt. Op het hoge stuk voorbij één van de dorpen is de bol van de watertoren opgefleurd. Het moet een wereldbol voorstellen.

Dan kom ik in Hoegaarden. Jaren geleden kwam ik in dit bierdorp ook op de fiets samen met broer Bert. Toen stuiterden we door het dorp omdat er overal kinderhoofdjes lagen. Nu is dat een stuk beter geworden.

—

Na Hoegaarden komen er een heel stuk alleen maar kleine dorpjes en veel akkers en appel- en perenboomgaarden. Het is erg rustig. Waar zijn al die Belgen die de Vlaanderen Fietsroute doen?

In Groot Gelmen, gemeente Sint Truiden vind ik onderdak bij Kasteel La Motte, een wereld van verschil ter vergelijking met gisteren.

Vlaanderen fietsroute. Dag 10, van  Overijse naar Groot-Gelmen 88 km. Tot en met vandaag 842 km.

Dinsdag 13 augustus 2013.

De Bosberg vormt de grens tussen Oost-Vlaanderen en Vlaams Brabant. Historisch is dit de grens tussen het graafschap Vlaanderen en de hertogdom Brabant. Ik ben nu daarom een beetje in een ander land. Na de Congoberg drink ik koffie bij café Route 255 op een kruispunt van de N255. Het dorp hier, Vollezela, is bekend om het Brabants trekpaard. Ik zie ze vandaag niet onderweg op de weiden rondom dit dorp.

..

Op de Kesterheuvel staat een NAVO-station met een enorme witte bol. Even verderop staat ook een zendmast, zoals die van Lopik in ons land.

Halle, Vaantjesboer

Halle, stadhuis

Halle is de enige grotere stad vandaag. Deze plaats heeft een basiliek en een fraai stadhuis met een standbeeld van Adrien-Francois Servais ervoor.

Het Zoniënwoud, een groot stadspark zoiets als het Haagse Bos, ligt als een groene long ten zuiden van Brussel. Als ik het bos uitrijd ga ik over een wegkruising van drie verdiepingen. Onder het straatniveau gaat een brede baan in een deels overdekte bak, daaroverheen gaat een doorgaande west-oostweg. Het doorgaande fietspad ligt naast de spoorlijn daar weer boven.

Al snel gaat de route nu langs het smalle riviertje de IJse. In Overijse zet ik mijn tentje neer op camping Welcome. Er is een kleine tentenweide, waarop al een andere tent staat. De hele entourage inclusief het sanitair heeft zijn beste tijd gehad. Er is vele jaren achterstallig onderhoud.

Vlaanderen fietsroute. Dag 9, van  Geraardsbergen naar Overijse 66 km. Tot en met vandaag 754 km.

Maandag 12 augustus 2013.

Met vijf kilometer ben ik weer aan de Leie, de rivier die langs het centrum van Kortrijk stroomt. Even naar de gezellige drukte van de Grote Markt en daarna naar het stille Begijnhof, het Joannaspleintje. Ze zijn daar met renovatiewerkzaamheden bezig.

Aan de hand van mijn GPS is het niet moeilijk de route weer op te pakken. In de stad ontbreken er regelmatig routebordjes. Buiten de stad volg ik de bordjes maar houdt de track op het Garminschermpje in de gaten. Als het afwijkt volg ik de bordjes en niet de track.

Bij een brug over een zij-kanaaltje heb ik een gesprek met een Duitse vrouw die het zuidelijk deel van de Vlaanderenroute aan het fietsen is. Ieder jaar laat ze haar gezin in de steek en gaat een week in haar eentje fietsen. Heerlijk vindt ze het. Haar plan is om vandaag naar Ronse te fietsen.  Ik vertel haar dat ik naar de jeugdherberg in Geraardsbergen ga.

Bij de Scheldebrug bij Waterhoek heb ik goed zicht op de beboste Kluisberg. Daar moet ik straks overheen. In het dorpje Ruien, een stukje omhoog aan de voet van de berg, is een camping. Daar neem ik rond het middaguur een kop koffie.

Omhoog de Kluisberg op is het pittig en de afdaling is vervelend. Het  wegdek bestaat uit zand met grof grind, rond en met hoeken. Verder gaat het vandaag wat omhoog en wat omlaag. Het wordt hier de Vlaamse Ardennen genoemd. Ronse is de enige grotere plaats aan de route vandaag. Hier doe ik m’n boodschappen bij Delhaize.

..

Tussen Opbrakel en Brakel

Ook spreek ik een Belg die alleen aan ’t fietsen is. Hij zegt dat ik de eerste fietser ben, die hij vanmorgen tegenkom. Ik vertel dat ik een gesprek had met een Duitse vrouw. ‘Als je haar ziet doe haar dan de groeten’, zeg ik.

De hoger gelegen dorpjes hebben hier en daar een specifieke aanduiding, zoals Opbakel en Everbeek-Boven. De dorpen Bakel en Everbeek liggen lager.

In de jeugdherberg in Geraardsbergen maak ik samen met Niels, een student uit Wageningen, een warme maaltijd voor twee klaar. De ingrediënten zijn we samen in een supermarkt wezen halen.  Na het eten kom ik de Duitse dame hier tegen, die ik vanmorgen onderweg zag. Ze zegt dat de groeten overgekomen zijn.

Vlaanderen fietsroute. Dag 8,, van Kortrijk naar Geraardsbergen 82 km. Tot en met vandaag 688 km.

Zondag 11 augustus 2013.

Bij de Sint-Sixtusabdij in Westvleteren spreekt een Vlaamse wielrenner me aan. Hij vraagt me de bekende dingen. Van waar kom je en waar ga je naar toe? Ook legt hij mij uit waarom in de centra van de steden altijd kinderhoofdjes (moppen) liggen. Het is om de snelheid van de wagens (zo noemen ze auto’s hier) te doen beperken. ‘Belgen leren het nooit’, zegt hij. Ze willen altijd (te) hard rijden.

Bij de abdij zelf, waar ze volgens de inwoners van deze streek de lekkerste bier ter wereld brouwen, is nu vanmorgen op zondag rustig. Alleen de kapel voor pelgrims is open. Ik ga even kijken in de sober ingerichte ruimte.

Poperinge

Poperinge is de stad waar ik voor m’n eerste zondagse kopje koffie ga. Op de Grote Markt zitten groepjes wielrenners aan hun biertjes.

Het Kemels Gapertje

Vandaag krijg ik te maken met enkele kuitenbijtertjes, zoals de Rodeberg bij Westouter. Verderop ligt Ieper.

Deze stad is net als Diksmuide in de Eerste Wereldoorlog totaal verwoest en na de grote oorlog geheel weer opnieuw opgebouwd.  Dit geldt ook voor de middeleeuwse gebouwen zoals de Lakenhalle met het Belfort. Rond deze gebouwen staan nu kermistenten en op straat wordt er een rommelmarkt gehouden.

Ieper

Bij het uitgaan van de stad passeer ik de Menenpoort. Hier staan de namen van een kleine 55.000 gesneuvelde soldaten van het Gemenebest gebeiteld.

Via de Leie kom ik in de buurt van Kortrijk. M’n overnachtingsadres ligt in een noordelijke buitenwijk. Via knooppunten mijd ik de drukte en onoverzichtelijkheid van het centrum en kom makkelijk in Kortrijk-Heule.

Vlaanderen fietsroute. Dag 7, van Oostvleteren naar Kortrijk 92 km. Tot en met vandaag 606 km.