Reiger
Zaterdag 24 december 2011
Reiger
Overal zie je ze in Nederland, zowel ’s zomers als ’s winters. Geduldig staan ze aan de slootkant of met hun lange poten in de sloot. Er zijn 67 soorten reigers, waarvan de blauwe reiger de bekendste is. Deze vogels worden gemiddeld 25 jaar oud.
Deze reiger zag ik vanmorgen aan de Derde Poellaan.
Voor een gezellige kerstopenhaard ga naar:
[R 15] Kranenburg
S
Woensdag 21 december 2011
Grote Rivierenpad, LAW 6, van Hoek van Holland naar Kleef. Etappe 15, wandelen met
Martien en Piet van Wyler (D) naar Frasselt (D)16 km. Tot en met vandaag 312 km.
Wyler, net over de grens, is een rustig agrarisch dorpje. Martien zet zijn auto op een pleintje tegenover een uitgestorven café-restaurant. Langs de Kranenburger Bach komen we het stadje Kranenburg binnen. Bij de bakker/konditorei zitten al aardig wat mensen aan één bakkie. Wij nemen een grote koffie met appelgebak en slagroom. Piet ervaart bij de eerste hap in z’n gebakje dat de slagroom niet zoet is zoals bij ons in Nederland. Verder hebben ze hier prima verse waar. Na zo’n 20 minuten stappen we weer op. Het is nog een heel stuk naar Kleef. De paden in het Reichswald zijn soms nogal glibberig. Op andere plekken lopen we weer op asfalt. Er zitten behoorlijke stijgingen en dalingen in het landschap.
We komen langs een herinneringssteen met de naam Heilig-Kreuz-Stock (zie voetnoot) . Dit is het eindpunt van de jaarlijkse bedevaart van de kloosterkerk vanaf Kranenburg Frei. In de steen is een gat geboord. Als je door het gat kijkt zie je in de verte de kloosterkerk. Omdat het vandaag nogal vochtig is in de lucht, is de kerk nu in nevelen gehuld.
Hoewel we de X7-bordjes volgen zitten we op een bepaald moment niet meer op de route, zoals die in het boekje staat aangegeven. Omdat Piet wat last krijgt van zijn knie, besluiten we niet helemaal door te lopen naar Kleef maar in Frasselt te kijken of daar een bus gaat. We boffen. Als we het dorp inkomen zie we een bushalte, waar over een kwartier een bus naar Wyler gaat. In de loop van de dag gaan de bussen met een interval van twee uur. Dus hebben we niets te klagen.
Hoewel het een grijze dag was hadden we vandaag geen regen. Best gezellig zo met drie broers aan de wandel. Vandaag was het mijn laatste etappe van het Grote Rivierenpad.
Voetnoot (tekst bij steen): ‘Hier wurde im Jahre 1280 eine Hostie in einem Baum verunehrt. Im Jahre 1308 wurde der Stamm gespaltet. Die Geburtsstunde der Kranenburger Kreuzwallfahrt’.
Den Bosch in kerstsfeer
Sint Jan van Den Bosch
Zaterdag 17 december 2011.
Met Tineke en Gerard uit Haaren (Brabant) brengen we een bezoek aan Den Bosch. De kerststal in de Sint Jan en de versierde Parade horen in de tweede helft van december bij een bezoek aan het centrum van deze provinciehoofdstad.
Den Bosch, kerststal in de Sint Jan 2011
Hier in ’s Hertogenbosch is het mooi weer, het is droog en de zon komt zo nu en dan door. Het is erg druk. Het duurt daarom wel een half uur voordat we een parkeerplaats hebben.
Achter het altaar van de basiliek is, zoals ieder jaar, een uitgebreide kerststal opgesteld. Er zijn veel opgezette dieren en poppen van wijzen, herders, Maria en Josef, in gewaden in verschillende kleuren, vooral in rood, wit en goud.
Den Bosch, aan de warme chocolademelk
Op de Parade zijn verwarmde banken geplaatst. Je kunt daar chocomel en glühwein drinken. De banken maken gebruik van de warmte van open vuurketels. Wij drinken onze warme chocolademelk in een tent, waar je binnen kan zitten. Een groep meisjes in witte jurken zingt stichtelijke kerstliederen.
Den Bosch, kerststal in een damesmodewinkel
Omdat onze vrienden nog een bakker willen bezoeken lopen we ook nog door een aantal andere versierde winkelstraten. Hier en daar treden looporkestjes op.
Spreuken
Woensdag 14 december 2011
Idealisten houden het oog op de toekomst gericht; als zij één blik in het verleden sloegen waren zij geen idealisten meer. Eric van Steen.
Scharrelvarken
Wie gierend door de bocht gaat, heeft op kantoor verdraaid weinig te vertellen. Harry Mulisch.
Deze spreuken zijn opgenomen in Nederlandse Wijsheden van Uitgeverij Verba.
Sinds gisterenavond kan ik weer afbeeldingen op deze weblog zetten. Web-log.nl tracteert me nog wel regelmatig op zeer bijzondere leestekens in de berichten op de weblog.
Berkheide
Maandag 5 december 2011
Katwijk aan Zee
De dagen worden korter en we krijgen nu, begin december, te maken met echt najaarsweer, een stevige zuidwesterwind en regen. Daarom vandaag geen etappe van het Grote Rivierenpad, maar een wandeling wat dichter bij huis.
Katwijk, gezicht op de boulevard
Er is plek zat op parkeerplaats Noordduinen bij Katwijk. Als ik het Uitwateringskanaal oversteek houd ik mijn pet even in de hand om ‘m niet kwijt te raken. Ook op de boulevard krijg ik de wind van voren. Daar waar aan het eind van het dorp Katwijk aan Zee de weg afbuigt is een ouwe-mannen-café. Ik ben nog niet aan koffie toe, maar het is goed te weten dat je hier op maandagmorgen een bakkie kan doen. De Soefitempel wordt omgeven door wolken.
Het ene moment is de zon volop aanwezig en even later heeft hij zich achter een of meer wolken verstopt. Richting het zuiden volg ik de wit-rode palen van het Hollands Kustpad. Er zijn hier in het duingebied Berkheide aardig wat plassen. Een daarvan heet Nieuwe Plas. Daar waar het pad alleen maar bestaat uit rul zand heet het een laarzenpad te zijn. Café De Duinen ziet er verlaten uit. Alle luiken zijn dicht. Ik hoorde van een mevrouw van – ik schat- ruim 75 jaar die aan het wandelen was met nordic stokken, dat het café gisteren ook dicht was. Ze vroeg of ik al koetjes had gezien. Ze doelde hier op grote wilde runderen. Ik zag ze vandaag nog niet en zij ook niet.
'Laarzenpad' tussen Katwijk en Wassenaar
De Wassenaarseslag is mijn keerpunt. Bij restaurant Duinoord staat een schoenenborstelding gemaakt van bezems zonder stelen. Als ik hier aan de koffie zit valt me op dat ze meer personeel hebben dan klanten. Het is voor hen te hopen dat er op andere momenten wat meer mensen hun zaak binnen komen. Via Rijksdorp wil ik richting Katwijk lopen. Deze Wassenaarse woonwijk is geheel omgeven door niet toegankelijke (militaire) duinterreinen. Daarom moet ik weer min of meer terug naar het begin van Rijksdorp.
Wassenaar, Lentevreugd
Een stuk verder kan ik vanaf de Katwijkseweg weer in een stuk duingebied komen met de voor vandaag niet toepasselijk naam Lentevreugd. Hier zijn wel hekrunderen en wilde paarden. Ook is het hier op sommige plekken behoorlijk drassig. Tot overmaat van ramp begint het ook nog eens harder te waaien en te regenen. Er vallen ook hagelstenen naar beneden. Aan de hemel staat een regenboog. No problem. Ik heb een regencape bij me. Even later klim ik over een hek en loop ik weer op de Katwijkseweg. Aan de wegkant van het hek staat een bordje met de tekst Verboden toegang.
De gebouwen van het voormalige vliegkamp Valkenburg doen vervallen aan. Hier en daar is er een bewoont. Antikraak of gekraakt? Op een zijweg staat op een richtingwijzer dat je hierin moet voor het hangartheater. Hier speelt de musical Soldaat van Oranje. Ongeveer op de scheidingslijn tussen Katwijk aan de Rijn en Katwijk aan Zee loop ik de bebouwde kom weer in. In de binnenhaven liggen rondvaartboten werkeloos te wachten op het voorjaar. Vanhier uit kom je via een paar trappen weer op het normale straatniveau van Katwijk.
Route in Google Earth
De route van vandaag: Katwijk aan Zee, Berkheide, Wassenaarseslag, Rijksdorp Wassenaar, Lentevreugd, Vliegkamp Valkenburg, Katwijk : 24 km.
Egbert van ’t Oever
Egbert van “t Oever 1927-2001
Schaatser Egbert van ’t Oever debuteerde op 20-jarige leeftijd bij koppelwedstrijden op natuurijs. Zijn eerste langebaanwedstrijd was op 23 december 1950. Hij wordt eerste. Daarna wordt hij 9e op de NK. In 1952 komt hij uit op de Olympische Spelen. Hij wordt 19e op de twee langste afstanden. Twee jaar later wordt hij nationaal kampioen. Het jaar erop wordt hij 2e op de NK en 20e op de EK. Zijn internationale schaatscarriëre sluit hij af op de Winterspelen van 1956.
Beeldje van Egbert van 't Oever in Lisse
In 1988 wordt hij coach van Yvonne van Gennep op de Spelen van Calgary. Later wordt hij nog coach van Marianne Timmer. In Lisse staat een bescheiden beeld van Egbert aan een straatje dat naar hem is vernoemd.
Egbert van 't Oeverstraat Lisse
[R 14] Nijmegen
S
Maandag 28 november 2011
Grote Rivierenpad, LAW 6, van Hoek van Holland naar Kleef. Etappe 14, wandelen van Oosterhout (Gld) naar Wyler (D)19 km. Tot en met vandaag 296 km.
Zij staarde in de Waal. Mooi hè? Toen leunde ze haar bovenlijf uit het raampje en keek naar Nijmegen, dat daar lag op de heuvels aan de rivier, zoo on-Hollandsch, zwak romantisch, huizen boven huizen en boomen boven boomen, en zong tegen de wind en ’t gerammel van den trein over de brug. [Nescio]. Deze tekst staat op de brugleuning bij het fiets/voetgangersgedeelte van de spoorbrug over de Waal.
Het was nog een beetje fris toen ik vanmorgen van start ging in Oosterhout. Rond 9.00 uur vroor het hier nog aan de grond. Voordat de route weer naar de Waaldijk gaat, mag ik van de samenstellers van het boekje een wandelingetje maken door het bos rond Huis Oosterhout. Verderop bij de Waal wordt een nieuwe brug, de Oversteek gemaakt. Die moet een extra verbinding gaan vormen van Nijmegen ten zuiden van de Waal met de over zo’n jaar of tien te maken grote Nijmeegse woonwijk bij Lent, de Citadel. De naam De Oversteek/The Crossing verwijst naar de oversteek van Amerikaanse militairen op 20 september 1944. Die luidde de bevrijding van de stad in.
Een oud gedeelte van de binnenstad krijg ik op deze maandagmorgen te zien, het gebied rond het oude stadhuis en de Grote Markt. Via trapjes gaat mijn wandeling door de Keumegas (gas is steeg) weer naar de Waalkade. Bij Holland Casino, een lelijk modern gebouw in deze prachtige stad, ga ik weer omhoog naar de Valkhofheuvel. Eens stond hier een burcht uit 1155. De in geldnood verkerende provincie Gelderland verkocht de burcht in 1796 aan voor 90.400 gulden. De St. Nicolaaskapel uit omstreeks 1000 staat nog wel op de Valkhofheuvel. Vlak hierbij staan de tentjes van de Occupybeweging.
Bij Ubbergen en verderop tussen de kernen van Beek en Berg en Dal door, loop ik dan weer eens hoog en dan weer een wat lager. Het landschap lijkt absoluut niet op dat van het westen van het land. In het gebied van de Wylerberg raak ik de aangegeven route kwijt. Omdat ik min of meer naar het oosten loopt, ga ik ervan uit dat ik vanzelf wel weer ergens de wit-rode paaltjes zal zien. Een stukje voor de Duivelsberg blijkt dat inderdaad het geval. Het café-restaurant daar is op maandag gesloten. Als ik inmiddels de Duitse grens over ben is het niet ver meer naar Wyler. Na de Tweede Wereldoorlog is dit gebeid een tijdje Nederlands geweest. Van een ouder Duits stel hoor ik dat het gebied rond de Duivelsberg ook Duits was, maar dat kwam in handen van Staatsbosbeheer en is nooit teruggegeven aan de Duitsers. In de bus van Wyler naar Nijmegen kan je de ov-chipkaart gebruiken maar je kan ook een Duits buskaartje kopen.
Het was vandaag prima weer, veel zon en een blauwe hemel. Ook kwam ik diverse andere wandelaars tegen en dit leidde tot leuke gesprekken.
De route: Oosterhout (Gld), het bos van Huis Oosterhout, Lent, Nijmegen centrum, Ubbergen, Berg en Dal, Beek, Wylerberg, Wyler (D).
Bomen in de duinen
Vrijdag 25 november 2011.
Amsterdamse waterleidingduinen, boom tussen afstervende varens
Een boom tekenen. Dat moest jij wellicht ook weleens bij een test. Psychologen kunnen aan de hand van je tekening van die boom je karaktertrekken, je gemoedstoestand of je intelligentie aflezen of ze doen alsof ze dit kunnen. De één tekent een boom met veel blad, de ander met alleen takken en hier en daar een blad. Ook gaat de één voor een dunne boom en de andere voor één met een forse stam. Je kunt voor symmetrie kiezen of toch maar niet. Veel mensen zetten hun boom in het midden van het vel papier, maar hij kan ook wat meer naar links of naar rechts of helemaal voorop of een stuk naar achteren op je tekenblad. Je kunt na een paar streken tevreden zijn. De andere heeft er wellicht een uur
of langer voor nodig.
AWD bij De Zilk, berk
Ik moet eraan denken als ik verschillende soorten karakteristieke bomen tegenkom in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Vandaag is het een thuiswedstrijd voor mij. Na een kopje koffie bij café De Ruigenhoek halverwege tussen Noordwijkerhout en De Zilk wandel ik de wind en een miezerig regenbuitje in. Het is weer eens wat anders dan dagen mist en weken geen regen.
Ik kan het niet laten om de witrode markering van het Hollands Kustpad een stuk te volgen. Ter hoogte van het Panneland kies ik ervoor om weer terug te wandelen. Hierbij volg ik min of meer de oostelijke kant van het duingebied, langs het Engelse bos, over de Berg van Doris en het Paardenkerkhof naar de uitgang Ruigenhoek.
Rondje wandelen in de AWD 14 km.
[R 13] Basje loopt weg
S
Woensdag 23 november 2011
Grote Rivierenpad, LAW 6, van Hoek van Holland naar Kleef. Etappe 13, wandelen van Dodewaard naar Oosterhout (Gld) 21 km. Tot en met vandaag 277 km.
De ramen van veiligheidsglas van de abri op station Hemmen-Dodewaard zijn weer gerepareerd. Niets wijst meer de amok van jonge dronken Gelderlanders. Het is nog wat mistig of moet ik zeggen nevelig.
De heerlijkheid Hemmen straalt vandaag op dit moment van de dag – rond 10.00 uur – veel rust uit. Er is een B&B en ook een terras vlak bij het plaatselijke kerkje. Alles is dicht. Of het terras gaat vandaag later open of helemaal niet. Ik vermoed het laatste. Een paar schilders zetten een herenhuis opnieuw in de verf. De toegang tot het park is afgesloten omdat er een nieuwe duiker in het slootje moet worden gemaakt. Met wat kunst- en vliegwerk lukt het me om toch via deze ingang het park in te komen. Er zijn mooie vijvers en er de funderingen van een oud kasteel zijn zichtbaar. Er worden hier nogal wat honden uitgelaten.
Het volgende dorp is Zetten. Hier zie je winkels van de bekende merken, zoals Hema, Trekpleister, Albert Heijn en C1000. Bij deze laatste winkel holt een moeder naar buiten en roept: Bas blijf staan. Een ventje rent tussen de geparkeerde auto’s het plein op. Als de peuter bij zijn kraag is gepakt wordt hij door zijn geschrokken moeder de winkel weer ingesleurd. Bij de bakker een stukje verderop is een mooie en ruime koffiehoek ingericht. Geïnspireerd door het reclamebord bij de deur bestel ik een koffie met warme apfelstrüdel. De mevrouw van de bakkerszaak zegt dat ze niet weet of dat wel gaat. De waterleiding is gesprongen. Ik zie inderdaad een monteur in een kelderluik staan. Over vijf minuten is er weer water. Dat lijkt me niet erg. Ik krijg in elk geval verse koffie.
Tot nu waren de wegen en paden prima begaanbaar, maar aan de andere kant van de A50 is het wat modderig op de eenzame weg richting kasteel Loenen. In de boskant langs de weg vliegt een fazantenhaan op. Later kom ik nog meer fazanten tegen. Uitgezet voor de jacht?
Bij Landwinkel De Grote Doorn ga ik voor een kop thee. Het is inmiddels 13.00 uur. Met de eigenares praat ik over het boekje van het Grote Rivierenpad, door haar nog het Lingepad wordt genoemd. Zijn vind het jammer dat niet in het boekje is vermeld dat wandelaars bij haar koffie of thee kunnen drinken. Ik kan haar vertellen dat op de site van het boekje dit inmiddels wel is aangegeven. Ze vraagt me of het slim is om een bord met een grote kop en schotel bij het hek neer te zetten. Het lijkt mij een goed idee. Ze vraagt of ik uit de buurt kom. Als ik zeg dat ik uit de Bollenstreek komt, vertelt ze me dat haar broer in Lisse woont en getrouwd is met een dochter van L, de eigenaar van een bekende beddenspeciaalzaak in Lisse. Voorbij Slijk-Ewijk gaat de route een stuk over de Waaldijk.
In Oosterhout (Gld) vind ik snel de bushalte. Een groep van meer dan 150 zwanen vliegt over. Omdat de bus pas over 25 minuten gaat heb ik nog even de tijd om hier wat rond te kijken. Tegenover de bushalte staat een kerk met het een beeld van het Heilig Hart. Het café naast de kerk ziet er wel erg rustig uit. Of het is helemaal gesloten of wordt alleen nog gebruikt voor bruiloften en partijen. Zo te zien is er verder niets te beleven in dit dorpje grenzend aan een grote nieuwbouwwijk van Nijmegen.
Al met al was het vandaag weer een mooie wandeling. Helaas had ik voor het weer niet naar Geldeland hoeven te gaan. Ik zie vandaag voor het eerst even de zon als ik bij Utrecht in de trein zit. In het westen van het land was het de hele dag zonnig.
Het traject van vandaag:
Station Hemmen-Dodewaard, Hemmen, Zetten, Herveld Noord, Herveld Zuid, Loenen, Slijk-Ewijk, Oosterhout.
Dagje Amsterdam
Woensdag 9 november 2011
Vandaag doen we een dagje Amsterdam.
Amsterdam, Centraal station
De hoofdingang van station Amsterdam Centraal is sinds twee weken weer open. Meer dan zeven jaar was deze toegang niet te gebruiken in verband met werkzaamheden aan de Noord/Zuidlijn.
Aan de oostkant van het station, Stationsplein 7, is een informatiecentrum over de bouw van deze nieuwe Amsterdamse metrolijn. In maquettes is te zien hoe de lijn door de Amsterdamse binnenstad gaat lopen. Er is informatie over de boortechnieken en de uitdagingen die moesten en moeten worden overwonnen. Leuk om eens te gaan kijken.
Amsterdam, Bijenkorf met Pieten
Aan het Beursplein staan nog de tentjes van de Occupy Amsterdam- beweging. De meeste tentjes staan op pallets. Dat scheelt veel tegen de kou, lijkt me. Over enige weken valt de winter in. Zullen vele actievoerders dan vertrekken of wachten ze op het sein van de gemeente om de zaak af te breken?
De Bijenkorf is al in de Sinterklaassfeer. Zwart pieten hangen aan touwen in de hoge vide van het warenhuis. Na ons kortstondig bezoek aan dit chique warenhuis gaan we met de tram in de richting IJburg. We stappen uit ter hoogte van de Czaar Peterstraat. In dit stukje van Amsterdam kwamen we niet vaak. Er zijn hier veel panden opgeknapt. Als je een winkel in de binnenstad wil begingen is er hier nog wel een te huren.
Amsterdam, Scheepvaartmuseum
Via de Oostenburgerstraat, de Wittenburgergracht en de Kattenburggracht komen we uit bij het pas opnieuw geopende Scheepvaartmuseum. Een stukje verder is de Nemo te zien bovenop de ingang van de IJtunnel. Van hieruit is het niet ver meer naar het Centraal Station.
Gezien 