Gezien

Schone kunsten (M3)

Donderdag 2 mei 2019

Zowel de Lidl als de Aldi hebben een vestiging vlak bij ons hotel. Daarom doen we bij een van die winkels wat boodschappen. Vandaag rijden we erg makkelijk. Kilometers lang gaat de weg geleidelijk naar beneden. In de berm ligt een halfvergane spoorlijn. Bomen groeien tussen de rails. We gaan naar Verdun. De stad die in het teken staat van de strijd en de vele gesneuvelde jongemannen in de Eerste Wereldoorlog. In de omgeving van deze stad komen langs we verschillende erebegraafplaatsen.

In Dun-sur-Meuse gaan we aan de thee. In deze plaats was ik meer, onder andere met broer Bert. De stad ziet er verpauperd uit. In een café aan de winkelstraat bekijken we waar we vanavond willen stoppen. Nu is het half drie. Dat is nog te vroeg. In Dun-sur-Meuse zelf is overigens weinig slaapaccommodatie voorhanden.  Volgens de cafébaas is er een b&b met een Nederlandse eigenaar in het dorp. We proberen te bellen met een hotel in Stenay. Er wordt daar echter niet opgenomen.

In Stenay aangekomen, 15 kilometer verder dan Dun-sur-Meuse, gaat het hard regenen. Een café of restaurant dat open is kunnen we niet vinden. Ook de VVV is gesloten. Gelukkig kunnen we schuilen onder een arcade. Ook Stenay is een deprimerende stad. Veel is dichtgetimmerd en/of staat te verkrotten. Het stadhuis is echter prachtig.

Als het droog is rijden we het centrum uit en zien een fraai hotel. De Nederlandse eigenaar weet ons echter te melden dat hij vol zit. Hij weer nog wel een b&b-adres in Mouzay. Maison Les Beaux Arts doet haar naam eer aan. De  Canadees-Nederlandse eigenaresse runt hier een prachtige b&b. Zij was professioneel musicus en danseres en woonde in verschillende landen. Lisa maakt een mooie en lekkere maaltijd voor ons klaar.

Dag 3. Fietsen langs de Maas met broer Piet van Saint Mihiel naar Mouzay, 102 km. Tot en met vandaag 299 km.

Vergeet-mij- nietjes (M2)

Woensdag 1 mei 2019

In het dorp verkopen jonge meisjes bosjes vergeet-mij-nietjes. Dat is een traditie op 1 mei. Het brengt geluk voor degene aan wie je zo’n bosje bloemen schenkt. Mistig is het als we ’s morgens op wwg zijn. De basiliek in Domrémy gewijd aan Jeanne d’Arc is bijna niet te zien. We doen in het geboortedorp van de heldin van Frankrijk wel al vast maar een bakkie koffie samen met Frans uit een dorp in de buurt van Roermond. Die rijdt dezelfde route als wij.

Vandaag rijden we een niet zo opwindend stuk. We komen door Vancouleurs, Op het Marktplein ligt het terras van een café-restaurant op een houten verhoging. De zon schijnt, Daarom kunnen we hier buiten zitten. We zien tussen de koolzaadvelden een enorme kalkfabriek, zo iets als de ENCI bij de Pietersberg.

Voorbij Commercie nemen we de alternatieve route die minder steil is dan de originele. In principe is er dan ook meer verkeer. Omdat het vandaag 1 mei is het echter erg rustig op de weg.

In Saint Mihiel is een VVV, die ook nog eens open is. Ons wordt verteld dat de jeugdherberg vandaag is gesloten in verband met 1 mei. Bij het eerst b&b dat de medewerkster van de VVV belt wordt de telefoon niet opgenomen. De tweede b&b-dame heeft alleen plaats voor ons als we echt niets anders kunnen vinden.

De enige optie is hotel De la Gare. Onderweg hadden wij daar minder goede recensies van gekregen. Het is een goedkoop hotel naast een voormalig treinstation. Het treinstation zelf is verbouwd tot een restaurant, maar staat nu te koop. We gaan eten in de stad bij een crêperie. Frans uit Limburg komt hier ook eten. Hij  vertelt onder meer over zijn fietsreizen. Wij hebben geen klachten over De la Gare.

Dag 2. Fietsen langs de Maas met broer Piet van Neufchateau naar Saint Mihiel, 92 km. Tot en met vandaag 197 km.

 

De bron van de Maas (M1)

Dinsdag 30 april 2019.

Gisteren kwamen we per trein aan in Langres in Frankrijk. Het eerste stuk via Antwerpen, Lille en Parijs ging goed. Het laatste stuk van Parijs Gare de l’ Est (Station Parijs Oost) ging niet appeltje-eitje. Gepland hadden we om rond 19.30 uur in Langres aan te komen. Het werd bijna drie uur later. In de trein werden op zeker moment voedselpakketten door de Franse Spoorwegen uitgedeeld in verband met de grote vertraging. Wat precies de reden van het grote oponthoud was weten we niet. We hoorden dat er obstakels op het spoor zouden liggen.

Aan het ontbijt zitten vanmorgen nog meer fietsers, krasse knarren met old-timers racefietsen. Na het stokbrood, de kaas, de jam en het bakje yoghurt met vruchtjes gaan we nog even de stad in. We bezoeken het centrale plein en de stadsmuur. Het is nog erg rustig. De winkels worden bevoorraad.

De bron van de Maas doen we aan, waar overigens niet veel aan te zien is. Door rustige dorpjes fietsen we. In Neuilly-l’ Eveque is een bakkerswinkeltje met twee stoeltjes buiten voor het raam.  Hier scoren we een kopje koffie. Op de deur zien we dat de winkel morgen op 1 mei gesloten zal zijn.

Verder in een dorpje met de naam Andillt-en-Bassigny vragen we aan twee dames, die onderweg zijn naar de begraafplaats bij de dorpskerk, waar hier ergens een bakker is. Ze wijzen naar het eind van de korte straat. Daar komt een witte bakkersbus aanrijden. We lopen er naar toe en krijgen te horen dat de bakker geen brood aan ons wil verkopen, omdat hij anders te weinig heeft voor zijn eigen klanten. Een uur later komen we nog een rijdende bakker tegen, waar we wel brood en nog wat andere zaken kunnen aanschaffen. In dat dorpje gebruiken we de lunch op een bankje in de zon.

Hotel Het Witte Paard in Saint Thiebault neemt vanavond geen gasten aan, omdat het morgen Dag van de Arbeid is en ze dan niet werken. Ze verwijzen ons naar Neufchateau. Via booking.com boeken we onderweg een kamer in een twee-sterren-hotel in die plaats.

In ons hotel is ook een echtpaar van ergens in de zeventig uit een dorp in de buurt van Breda, die al vijf keer naar Santiago waren gefietst en verder diverse andere fietstochten hadden gemaakt. Ze fietsen nu van noord naar zuid langs de Maas. Dat is de andere richting dan die wij fietsen. Ook komt er bij het hotel nog een Limburger aan fietsen. Die heeft een lange dag achter de rug en is behoorlijk afgeknoedeld.

Vandaag komen we langs grote koolzaadvelden en horen regelmatig vogels zingen. Het weer valt ons wat tegen. Soms is er wel wat zon, maar doorgaans is het bewolkt.

Dag 1. Fietsen langs de Maas met broer Piet van Langres naar Neufchateau, 105 km.

 

Rondje Domstad

Dinsdag 9 april 2019.

‘Je mag hier echt niet verder. Bij het dorp staat al aangegeven dat deze weg is afgesloten’. De verkeersregelaar doet zijn best om mij streng aan te kijken. Ik vertel hem dat ik als fietser een gokje waag. Soms mag je bij een afsluiting met je fiets wel doorrijden of door de berm. De ‘Blindeweg in het landelijk gebied bij Hamelen wordt geasfalteerd.

Een rechte weg evenwijdig aan de A12 is mijn alternatief. De verkeersregelaar had mij verteld dat ik hier moest doorrijden tot aan de Starbucks. Na een paar kilometer kom ik bij een AC-restaurant met een Starbucks. Van hier uit kan ik met een omweg weer op de route van een Rondje Domstad komen.

Vanmorgen was ik gestart in Kockengen, een lieflijk dorpje ten zuiden van Breukelen. Het was toen best nogal koud. Daarom zocht ik in Hamelen een eerste koffiestop. Voor mij reed daar een groepje wielrenners. Die weten de weg. Bij hotel-restaurant ‘Het wapen van Hamelen’ staat de deur open. De ongeveer acht mannen en één vrouw van ren- en tourvereniging Avanti zetten hun dure racefietsen op het terras. Mijn fiets kan op slot. Dus kan die op de stoep voor het terras staan.

Na het omrijden ten zuiden van Hamelen kom ik uit bij een jachthaventje met terras aan de hier nog smalle Hollandse IJssel. Hier hoef ik niet aan de koffie. Ik ga onder de A2 en de N20 door. Verder ligt links van mij de stad Nieuwegein. In Jutphaas zijn de terrassen aan het kanaal nog niet uitgezet. Bij fort bij dit dorp kan je linksom of rechtsom rijden. Kantoorwerkers lopen hun lunchrondjes.

Het volgende fort is Fort Vechten. Hier staan tientallen oldtimers Citroën 2 CV-s op het grote parkeerterrein vlak bij het spoor. Nog een fort kom ik tegen, Fort Rhijnauwen. Een fietsbrug met lussen gaat over de A28. Als ik verderop nog een fort gepasseerd ben kruis ik een spoorbaan, rijd daarna een stukje tussen twee spoorbanen. De volgende dorpen zijn Groenekan, Nieuwe Wetering en Maartensdijk. Dat laatste dorp heeft wel een winkelcentrumpje en een bibliotheek. De Sint Maartenskerk heeft een gebrandschilderd raam met de overbekende afbeelding van de patroonheilige van deze kerk.

Nu is hier het bosgebied van Hollandse Rading en daarna van het Goois Natuurreservaat. Inmiddels ben ik in Noord-Holland. Bij Intratuin vlak bij het Hilversumse kanaal doe ik een bakkie koffie. In Oud-Loosdrecht heb ik links en rechts zicht op de Loosdrechtse Plassen. Lands de Vecht tonen de tuinen van de riante huizen aan het water het jonge lentegroen. De route gaat dwars door het centrum van Breukelen. Hier kom ik aan de andere kant van het Amsterdam-Rijnkanaal via de brug. In een oudere versie van het Rondje Domstad ging je met een pont over. In Kockengen ben ik weer bij de auto.

Rondje Domstad fietsen tegen de klok in, 91 km. Op de kop af vier jaar eerder, op 9 april 2015, fietste broer Piet en ik deze route met de klok mee.

Kruisweg

Woensdag 20 maart 2019.

Fietstocht met broer Bert van Dordrecht naar huis. ’s morgens eerst met de trein naar Dordrecht.

Dordrecht, Zwijndrecht, Rijsoord, Rotterdam, De Rotte, Kruisweg, Benthuizen, Weipoort, Zoeterwoude-Rijndijk, Leiden, Warmond, Sassenheim, Lisse.

Museum Boijmans Van Beuningen

Vrijdag 8 maart 2019. Binnenkort wordt dit Rotterdamse museum gedurende jaren gerenoveerd. Nu is er tot en met 28 mei 2019 nog een tentoonstelling over Bauhaus te zien.

 

 

 

 

 

 

 

Veluwe

Vrijdag 22 februari 2019

Aan de stadskant van station Arnhem begint onze fietsdagtocht over de Veluwe van de hoofdstad van Gelderland naar de hoofdstad van Overijssel. Als we het centrum verlaten merken we weer dat Arnhem geen vlak gebied is. We gaan omhoog. We komen door Rosendaal, de kleinste gemeente van Nederland op het vasteland.

Al snel rijden we in het bos. De meeste kilometers zullen we vandaag door bossen rijden. Eén van die bossen heet Loenermarkt. In het dorpje Loenen gaan we aan de koffie bij hotel-café-restaurant Loenermarkt. Het is 12.10 uur. Ze gaan in het winterseizoen pas om 12.00 uur open. We zijn dus niks te vroeg. Fietsen mogen niet op het terras staan. Dat laten ze duidelijk weten. Er staan meerdere borden met tekst aan het terras.

Met Piet maakte ik zo’n 15 jaar geleden één á twee keer per jaar een fietstocht vanuit Rheden. We startten dan in die plaatsen en fietsten over de Posbank. We deden dan ook steeds het café in Loenen aan waar wij nu zitten. In 2008 reed ik die route met Leo W en Martien.

We komen langs sprengen, gegraven riviertjes die uitwateren op het Apeldoorns Kanaal. Langs dit kanaal komen we langs De Middelste Molen, een museum waar ze laten zien hoe in oude tijden papier werd gemaakt. Er is inmiddels een glazen piramide gebouwd waar je een consumptie kan gebruiken en kan wachten op een rondleiding. Een paar jaar geleden was dat nog een oude houten keet.

Veel dorpen passeerden we nog niet. We komen nu door Oosterhuizen en Lieren. We fietsen door de oostrand van Apeldoorn. Hier voorbij liggen de dorpen Vaasen, Emst en Epe. We fietsen een stuk over een fietspad aangelegd op een oude spoorbaan. In Epe is het oude raadhuis omgebouwd tot een fraai grand café. Tussen Epe en Hattem ligt het dorp Heerde. Bolletje beschuit komt hier vandaan.

Bij Hattem gaan we via de fietsbrug langs de rode spoorbrug de IJssel over. Nu zijn we in Zwolle. We gaan voor een pizza naar de Italiaan niet ver van het station verwijderd.

Fietsen met broer Bert van Arnhem naar Zwolle, ruim 80 km. Inclusief de ritjes naar en vanaf het station in de bollenstreek is dat 100 km.