Maandag 6 februari 2017

Eigenlijk wilden we wandelen van Katwijk naar Lisse, maar omdat bus 250 niet bij de bushalte in Lisse komt opdagen, passen we ons plan aan en vertrekken we te voet van Lisse naar Katwijk.

Als we op de Oude Heereweg lopen begint het een beetje te regenen. De Oude Heereweg is een smalle weg met weinig verkeer tussen winterse bollenvelden met hier en daar een villa/tuinderswoning.  Ik doe de waterdichte hoes om mijn rugtas. De regen was niet voorspeld. Gelukkig val het allemaal wel mee. Het is al weer snel droog. In Voorhout gaan we voor een kop koffie bij de bakker vlak voor de spoorwegovergang. Bij de technische school wordt nog steeds gewerkt aan het kruispunt. Fietsers vanuit Noordwijk kunnen in de toekomst via een viaduct onder de doorgaande weg door naar Voorhout.

De robuuste antieke leibomen langs de historische Binnenweg In Noordwijk Binnen worden gesnoeid. Het is uitkijken om geen takken op ons hoofd te krijgen. Een medewerker van Openbare Werken is bezig met een smeedijzer sierhek bij het gemeentehuis. We maken een praatje met hem. De man zegt dat hij wel vier keer de Vierdaagse heeft gelopen. Leo en ik nooit.

Via het Dompad lopen we van Noordwijk Binnen naar Noordwijk aan Zee. Het laatste stuk is behoorlijk steil. Dit is een hoog stukje Noordwijk aan Zee. We lopen langs het deftige Huis ter Duin en gaan over de zuidelijke boulevard van Noordwijk met uitzicht op de zee. We lopen een zijstraat in met veel mooie huizen en komen door een stukje van de Coepelduinen. Er is een zandpad langs het hekwerk tussen het terrein van ESTEC en de Coepelduinen. Om de 20 meter is een camera op het hek gemonteerd om indringers af te schrikken en te observeren.

Voordat we bij het Katwijkse Parkeerterrein Noordduinen komen gaan we nog een paar honderd meter over een pad dwars door het zuidelijk deel van de Coepelduinen. Voorbij het Uitwateringskanaal zijn we in het centrum van Katwijk aan Zee. Bij de bushalte hoeven niet lang te wachten. Binnen één minuut komt de bus.

Wandelen met zwager Leo Hoeks van Lisse naar Katwijk aan Zee, 20 km.

Dinsdag 31 januari 2017

Lith is een Brabants dorpje dat ’s morgens met het openbaar vervoer niet makkelijk te bereiken is. Daarom zijn we vandaag met de auto naar dit dorp aan de Maas gegaan. Vanaf de Markt is het een stukje van niks naar de Lithsedijk. Hier is het Lithse bakkertje gevestigd. Alle dinsdagen is dit zaakje, met stoeltjes en tafeltjes binnen en een terras onderaan de dijk, gesloten. Dus ook vandaag. Het kan ons niet deren. Wij hebben eten en drinken bij ons en de zon schijnt.

De Lithse Ham is een grote recreatieplas, ontstaan door winning van zand en grind. Voor een deel is het voor ons aan het gezicht onttrokken door zomerhuisjes op een groot campingcomplex. We lopen vandaag veel op de dijk. Twee dorpjes Maren en Kessel, samen ook wel Maren-Kessel genoemd, passeren we. Tussen deze dorpjes en Het Wild wandelen we met kluiten aan onze schoenen over zand- en kleipaden in de uiterwaarden van de Maas. Aan de overkant van de Maas ligt Alem. Dat was ooit een Brabants dorp, het ligt nu in Gelderland.

In Oud Empel, in carnavalstijd ’t Slotgat genoemd, is het plaatselijk café-restaurant open. Hiervan maken we graag gebruik. Hierna gaan we weer een stuk over paadjes in de uiterwaarden. Op een zeker moment kunnen we alleen nog verder als we een rivierarm oversteken door van grote kei op grote kei over te stappen. Een beetje eng maar daarom ook erg leuk. We gaan onder het viaduct door van de trein naar Den Bosch. Een kilometer verder zijn we bij een truckerscafé aan het officiële eindpunt van deze etappe. Vanaf dit punt lopen we nog zes kilometer naar de gouden draak bij Station ’s Hertogenbosch.

De trein brengt ons in Oss. Een paar minuten later vertrekt de bus naar Lith. Als we nog maar even in deze bus zitten komen we langs het Titus Brantsma Lyceum. Hier staat nicht Marja voor de klas.

Leo en ik wandelden in de periode oktober 2015 tot en met januari 2017 het Maaspad in etappes van Maastricht naar Den Bosch. Eerder wandelen al een deel van het Maaspad van de hoofdstad van Noord-Brabant naar de Moerdijkbrug. Het laatste deel over de Zuid-Hollandse eilanden hebben we nog niet gedaan.

Wandelen van Lith naar Den Bosch, 26 km met zwager Leo en zus Margo.

Dinsdag 24 januari 2016

Het is ongeveer 17.00 uur als onze trein Station Schiphol Airport binnenrijdt. De conducteur meldt dat reizigers in de richting Leiden verzocht worden om om te rijden via Sloterdijk en Haarlem. Er is een draadbreuk in de buurt van Hoofddorp. Er rijden daarom vanaf Schiphol geen treinen naar Nieuw-Vennep, Sassenheim en Leiden. Als we de roltrappen opgaan naar Schiphol Plaza besluiten we de bus te nemen naar Sassenheim. Een uur later dan gepland zijn we thuis. Vanmorgen misten we al de aansluiting op Schiphol omdat de Sprinter in Sassenheim vijf minuten vertraging had. Is dat allemaal erg? Nou nee. Als je met de auto gaat kan je ook in files terecht komen.

We wandelden vandaag zo’n 23 km van Ravenstein naar Lith. Deels gaat de route door Noord-Brabant en deels door Gelderland. Voorbij Ravenstein kwamen we door de dorpen Demen, Dieden en Megen. Ik had er nog nooit van gehoord. Hier ligt aan de andere kant van de Maas een kleine oude stad, Batenburg. De stad is ’s zomers per pont bereikbaar. Door de mist konden wij er vanaf de Brabantse kant niets van zien. Langs de dijkwegen staan flinke karakteristieke Canadese populieren.

Toen we door Maasbommel liepen waren we in Gelderland. We liepen over rustige dijkwegen naar de pont die ons overzette naar Lith. Een stukje voor het pont zagen we door de mist vaag de stuw van Lith. De gewone lijnbus naar Oss zou pas over ruim een uur komen. Over 20 minuten moest er wel een buurtbus komen. Meer dan tien minuten voordat de buurtbuurt bij onze halte moest zijn, stopte er een buurtbus aan de overkant. De chauffeur wenkte ons en zei dat de buurtbus pas over meer dan tien minuten bij onze halte zou komen. We konden alvast bij hem instappen, dan hoefden we niet in de kou te staan. We reden met hem mee naar zijn eindpunt en gingen vandaar weer terug naar Lith en verder naar Oss, waar we de trein naar Den Bosch namen.

Wandelen met zwager Leo van Ravenstein naar Lith, 23 km. Dit is een etappe van het Maaspad.

Maandag 16 januari 2017

Heb jij wel eens koffie gedronken bij de slager? Wij zitten vanmorgen om 8.15 uur aan de koffie bij de Keurslager in Cuijk. Bakker Bart, de winkel hiernaast, is nog niet open. Het begint licht te worden, het is mistig en hier en daar ook een beetje glad. Er is zonnig weer voorspeld en wij wandelen richting Katwijk aan de Maas.

Tussen het fietspad en de rivier staan hier en daar kazenmatten uit de Tweede Wereldoorlog, te vergelijken met de bunkers bij ons in de duinen. Bij het dorp Katwijk is in mei 1940 gevochten met de Duitsers vanaf de overkant van de Maas. Op deze plek staat een monument voor een al jaren leegstaande boerderij. In het dorp bezoeken we de Mariagrot achter de Martinuskerk. In onze provincie hebben we iets dergelijks in Noordeinde.

We wandelen door een natuurgebied dat is ontstaan door zandafgravingen. Het zand werd gebruikt in de beton- en metselindustrie. Onderweg spreken we met een man die hier met zijn hondje loopt. Hij vertelt ons dat hij vanmorgen nog in Amsterdam was en dat het dáár erg zonnig is. Hij gaat kijken bij de werkzaamheden van een aan te leggen tijdelijke dam bij de vernielde sluis van Grave. op een kruising gaat hij rechtsaf en hier wij gaan linksaf.

Grave is een aardig stadje. Daarna komen we in een stil gebied, het natuurgebied Keent. Hier zien we op de velden heel veel ganzen. Ook wandelen we een stuk op met een roofvogel die op een paal zit. Als we weer min of meer bij hem in de buurt zijn, vliegt hij een stuk verder om daar op een andere paal te gaan zitten. Dat gaat een tijd door totdat de vogel geen zin meer heeft in het spelletje en een keer de andere kant opvliegt.

Ravenstein is het eindpunt voor vandaag. Hier stappen we rond 16.00 uur op de trein.

Wandelen met zwager Leo van Cuijk naar Ravenstein, 30 km. Het is een etappe van het Maaspad.

Donderdag 5 januari 2017

Om een uur of negen zijn we Boxmeer al weer uit. Een man loopt met een fiets aan de hand en met twee honden. Hij vertelt ons dat hij op de winterdijk op zijn plaat is gevallen. In Boxmeer kwamen we er al achter dat het hier en daar vandaag spekglad is.

Het is zonnig als we door het dorp Beugen wandelen. Een kunstenares heeft een minimuseum in een voormalige voedersilo die bekleed is met wilgentenen. Waarschijnlijk omdat we nu in de kersttijd zitten zien we in de vitrines achter glas onder meer teenslippers voorzien van een rode bekleding gemaakt van breiwol. Dit geldt ook voor een kroonluchter. Aan het eind van het dorp staat een beeld van een varken. Dit herinnert aan de tijd dat hier veel varkensboeren waren. Nu is er geen één meer.

We wandelen over een natuurpad dat vroeger een spoorbaan was. Hier reed de trein van Boxtel (NL) naar Wesel (D). In 1972 zagen ze hier de laatste goederentrein. In een dorpje verderop vertelt een oudere man ons dat later, tijdens de karnaval als ludieke gebeurtenis, nog een trein over dit traject heeft gereden. Over de Maasbrug mocht de trein toen echter niet. Men ging er vanuit dat die te onveilig was om er nog een trein over te laten rijden. Wij begrijpen dat dit al jaren geleden plaatsvond.

Bij de Maasbrug is goed te zien dat het water hier een stuk lager staat dan normaal. Dit heeft alles te maken met de sluis die een week gelden werd stuk gevaren. Een verzameling fietswrakken is nu zichtbaar. Gennep aan de Limburgse kant van de Maas is een gezellig stadje.

De Niers een riviertje dat 114 km verderop in Duitsland ontspringt komt uit bij de Maas. Hier was het Genneperhuis, een vesting waarom in de loop van de jaren veel gevochten werd. Er is daarom ook ongeveer niets van over gebleven. Als we het natuurgebied verlaten staan we aan de rand van het dorp Milsbeek. Er is hier een theehuisje in een voormalig bakkershuisje bij een gerestaureerde boerderij. Mevrouw Vissers, de eigenaresse, vraagt ons of wij het Pieterpad of het Kreupelpad wandelen. Later komen we langs de gebouwen van een steenfabriek die al jaren niet meer in gebruik zijn.

We wandelen een stuk langs de Mookerplassen richting de Veerweg die leidt naar de pont naar Cuijk. Op een bord is aangegeven dat de veer naar Cuijk niet vaart. Waarschijnlijk hadden we dat kunnen bedenken. We laten Cuijk Cuijk en wandelen deels terug naar Plasmolen waar we de bus naar Nijmegen nemen. Vandaar treinen we terug naar de Randstad.

Wandelen met zwager Leo van Boxmeer via Gennep naar (Cuijk)/ Plasmolen, 25 km. Dit is een etappe van het Maaspad.

Vrijdag 30 december 2016.

Met bus 50 zijn we naar Haarlem Station gereden. Het is nog een beetje donker en het vriest. Na een kop koffie lopen we in de mist richting de Grote Markt. Je kan via de Jansweg of via de Kruisweg naar dit stadsplein. Wij nemen de Kruisweg en kruisen de Parklaan, de straat waaraan  ik zo’n 45 jaar geleden een paar jaar woonde. We zien een mededeling op straat waarin staat dat hier vroeger de Kruispoort was, een van de stadspoorten van Haarlem. Nooit geweten dat er ooit een Kruispoort in Haarlem was. Ik kende alleen de Amsterdamse Poort.

Het is rustig op de Grote Markt en omgeving. We lopen door historisch Haarlem langs het Spaarne. Als we op de Noord-Schalkwijkerweg wandelen ligt hier hemelsbreed dichtbij de naoorlogse stadswijk Schalkwijk. Maar dat valt niet op. Het oogt erg landelijk. Er zit veel rijp aan de bomen. Aan de overkant van het water zien we door de mist heen grote huizen op de grens van Haarlem en Heemstede. Daar waar het Spaarne enorm breed is komen we in Heemstede. Na een nog niet zo lang geleden vernieuwde wandelbrug zijn we in de buurt van het vroegere seminarie Hageveld en de Heemsteedse watertoren. Aan de andere kant van de Cruquiusweg lopen we in het oude centrum van Heemstede. Hier aan het Wilhelminaplein is het vandaag erg rustig.

Het zuidelijkste puntje van Heemstede heet De Glip. Je kan via de Kadijk naar de Herenweg. Wij gaan rechtdoor naar Bennebroek, langs speeltuin Linnaeushof en langs de AH en een paar andere winkels. We lopen op de grens van Hillegom en Bennebroek door de poort van De Zuilen. Hier kan je vissen, maar normaal gesproken ook een kop koffie drinken of een pannenkoek eten. We zien hier niemand van het personeel. We kijken wat rond. Krielkippen lopen rond onze benen en hier en daar blaffen honden.

Voorbij een sushirestaurant – hier was vroeger café ’t Hoogje – in Hillegom gaan we linksaf richting de Ringvaart. Halverwege de weg ligt een nog niet lang geleden aangelegd fietspad door het Hillegoms poldergebied. Eerst nog even door een bedrijventerrein en dan zijn we in hartje Hillegom. Er is hier nog een moderne vestiging van ING-bank, maar het oude postkantoor is jaren geleden al omgetoverd in een hip restaurant.

Voorbij het dorp wandelen we over een weg tussen de winterse bollenvelden naar de Keukenhof in Lisse. Het bos aan de andere kant heet het Keukenhofbosch. Aan de Loosterweg komen we weer langs bollenakkers en bosranden. We gaan door buurtschap De Engel naar mijn huis.

Wandelen met zwager Leo van Haarlem naar Lisse, 26 km, een etappe uit het boekje Jacobswegen in Nederland. Hier en daar is de route door ons wat aangepast.

Dinsdag 20 december 2016.

Eén van de kortste dagen van het jaar. We staan vroeg op om bij de eerste gelegenheid van vandaag met de trein op weg te gaan naar Noord-Limburg. De dienstregeling van de trein veranderde afgelopen weekend. Nu kunnen we vanuit Sassenheim naar Amsterdam, zonder in Hoofddorp te hoeven overstappen. In Sloterdijk stappen we op de trein die vanmorgen in alle vroegte vanuit Den Helder kwam en Nijmegen als eindstation heeft. In Nijmegen gaan we verder met een dieselstoptrein van Arriva naar Venray. Het laatste stukje moeten we nog met een streekbus om bij de Kasteellaan in Well te komen. ‘Haje!’, zegt de chauffeur als we in Well uit de bus stappen.

Onderweg, lopend naar het centrum van Well, komen we langs de plaatselijke bakker. Die heeft stoeltjes buiten staan, maar gelukkig ook binnen. Het vriest vanmorgen. We komen voorbij het dorp langs het Leukermeer, Dit recreatiegebied is ontstaan door het afgraven van grind en zand. Zomers moet je vier euro toegang betalen om hier te  mogen zwemmen of zonnen. Nu is het toegangshek gesloten. We zien dat er op verschillende plekken zijn waar het hek stuk is gemaakt om gratis naar binnen te kunnen.

Aijen is een leuk dorpje verderop. Ze hebben hier een actieve carnavalsvereniging. We komen langs het huis van Prins Carnaval. In het wandelboekje van het Maaspad staat dat hier in dit dorp in vroeger tijden veel cafés waren. Nu is er nog één over. We zien een paar mannen in het café zitten. Daarom lopen we naar de ingang aan de zijkant. De cafébaas komt ons al tegemoet om te zeggen dat het café nu niet open is. Het nodigt ons niet uit om desalniettemin toch bij hem een bakkie te komen doen.

Bij de overstromingen van de Maas van 1993 en 1995 lag het hoger gelegen Bergen als een eiland omgeven door water. Ze hielden hier droge voeten maar waren wel volledig geïsoleerd. We steken de Maas over met het pont naar Vierlingsbeek. Dit Brabantse dorp heeft een Vrijthof. Het is een stuk minder werelds dan het Vrijthof in Maastricht. Voor het dorp staat een bordje dat verwijst naar een café-restaurant. Het horecabedrijf is leuk versierd in verband met de dagen voor kerst. Helaas voor ons  is het bedrijf dicht. Er staat niet aangegeven wanneer hij wel open is. Wij nuttigen onze meegebrachte broodjes aan een ruime picknicktafel voor de openbare bibliotheek, die nu ook gesloten is. Overigens is ook nog een winkel aan het Vrijhof, een kleine Plusmarkt.

Als we het dorp uitlopen komen we in het gebied van de Maasheggen, dit zijn stekelige heggen van sleedoorn en vuurdoorn. Op bordjes staat dat dit het oudste landschap van Nederland is. Hier en daar lopen we vandaag ook op de route van het Pieterpad. We komen langs het sluizencomplex van Sambeek. In Boxmeer stappen we op de trein terug naar de Bollenstreek.

Deze wandeling is etappe 9 van het Maaspad. Het is qua landschap een mooie route. Ook hadden prima weer voor een decemberdag. Het is wel zaak om brood en drinken bij je te hebben als je buiten het zomerseizoen een etappe van het Maaspad wandelt.