S

Vrijdag 15 juni 2018.

Net als anderhalve week geleden starten we vandaag bij het pont Buitenhuizen. Wel is de route van vandaag voor 95 % anders dan vorige keer. Wij zijn zwager Leo en ik. We zien vandaag veel molens en gaan vijf keer met een pontveer over. Ook komen we langs veel forten.

Bij Zaandijk kunnen we niet met het pont over naar de Zaanse Schans. Het is half 10 als we hier zijn. Het pont vaart vanaf 10 uur. Daarom rijden we om via de Lagedijk, waar we een kennis van broer Leo spreken, naar de Zaanse Schans. We komen langs het uurwerkmuseum, het antieke winkeltje van Albert Heijn en restaurant Hoop op d’Swarte Walvis..

In Purmerend-Noord doen we een bakkie bij Gerrit en Greet. Van hieruit gaan we weer terug naar onze route bij Kwadijk. Tussen Akersloot en Limmen fietsen we op een grasdijk. Het rijdt niet makkelijk, maar is te doen

De route: Pont Buitenhuizen, Westzaan, Zaandijk, de Zaanse Schans, het Twiske, Den Ilp, Ilpendam, Purmerbos, Purmerbuurt, Kwadijk, Hobrede, Zuidoostbeemster, een stuk naar het westen langs het Noord-Hollandskanaal, Spijkerboor, West- en Oostgrafdijk, Akersloot, Uitgeest, Krommenie, langs Heemskerk, Noorder IJ- en Zeedijk, Pont Buitenhuizen. Een kleine honderd kilometer.

Dinsdag 20 februari 2018.

Een buurtbus brengt ons bij het beginpunt van vandaag, een bushalte tussen Oosterbeek en Doorwerth. We lopen door het bos op de Italiaanse weg. In 1848 liet Baron van Brakel van Kasteel Doorwerth deze weg aanleggen als verbinding naar het toen pas geopende treinstation Doorwerth (1).

Vanaf de Boersberg heb je een mooi uitzicht op de Nederrijn en de Betuwe. In de uiterwaarden ligt waterburcht Doorwerth. Het kasteel werd het eerst genoemd in 1260. In het jaar 1435 kwam het in bezit van Reinout van Homoet. Zijn huidige uiterlijk is te danken aan verbouwingen in 1560, onder andere door Walrave, Vrouwe van Doorwerth (2).

Via een lange brug over de uiterwaarden en de rivier de Nederrijn komen we in de Betuwe. In het buurtschap Homoet, gemeente Overbetuwe, staat een kerkje met beukenhagen langs het pad naar de voordeur.  Boven de deur staat de volgende tekst: ‘Van dit gebedshuis uit de Verenigde liefdegaven der Christelijke belangstelling opgericht door Coenraad Jan Rau van Gameren tot Homoet op 29 juni 1869’.

Bij Landgoed Schoonderlogt wordt een jong stel op de foto gezet met in hun handen een roze en een blauwe ballon. Is dit om de zwangerschap van de vrouw te vieren? We hebben het niet gevraagd.

We steken de Linge, een bescheiden Betuwese rivier, over. Het enige dorp waar we vandaag door komen is Valburg. De confettisnippers van het carnaval liggen nog op de rijweg en de  stoepen.

Als we de Betuwelijn en de A50 zijn overgestoken komen we bij de recreatieplassen tussen Herveld en Slijk-Ewijk. Hier eindigt onze dagwandeling.

Etappe 22 met een stukje etappe 21 en een stukje etappe 23, van Het Langste Natuurpad van Nederland met zwager Leo. Vandaag 22 km.

• (1) Bron: Boekje Langste Natuurpad van Nederland.
• (2) Bron: Wikipedia.

Maandag 12 februari 2018.

De bus brengt ons – zwager Leo en ik – in het centrum van Hoenderloo. Hier is één van de drie ingangen van het Nationale Park De Hoge Veluwe. Om door het park te mogen lopen moet je € 9,50 per persoon betalen. Ik vind dat duur. We zijn hier om even vóór negen. We denken even te wachten totdat het 9.00 is en de kassière aanwezig zal zijn. Dan zien we op het raam een mededeling dat vanmorgen het park gratis toegankelijk is.

Het is hier één witte wereld. Alles straalt rust uit. Er ligt dun sneeuw en hagel. Op de plassen ligt een dun laagje ijs. Verderop komen we op een groot heidegebied, het Deelense veld. Zo nu en dan ligt er op ons pad een plas water van links tot rechts. Dan gaan we met een boog om de plas heen. Op één plek lukt dat niet erg. Ook links en rechts van het pad staat het water hoog. Het is zaak om van polletje naar polletje te stappen. Mijn sokken blijven niet droog.

Nadat twee gewone helikopters meerdere keren boven de Hoge Veluwe vliegen, krijgen we gezelschap van twee overvliegende Chinook-heli’s. Dat zijn van die grote helikopters met twee rotors. Bij de ingang/uitgang Schaarsbergen verlaten we om half een het nationale park. We steken onze hand op naar de kassière van het park.

Na de relatieve rust van de Hoge Veluwe komt de herrie van de A12 ruw op ons dak. In de niet verlichte onderdoorgang worden de geluiden van auto’s en vrachtwagen aardig gedempt.

We komen twee dames met een plattegrond in de hand tegen. Zij liepen een NS-wandeling en zijn verkeerd gelopen. Ze willen weer op hun route komen en zoeken een café-restaurant. We kijken even mee. Ze besluiten terug te lopen tot dat ze een paddenstoel tegenkomen, die op hun kaartje wordt vermeld. Ze gaan nu dezelfde kant op als wij. Omdat wij een stukje verder rechtsaf gaan en zij rechtdoor, lopen we weer alleen over smalle paadjes.

Groot Warnsborn is een hotel-restaurant met een ouderwetse uitstraling. Op het terras staan rotan stoelen. De twee wandeldames komen we hier ook weer tegen. Zij gaan hier een bakkie doen en wij gaan verder het bos in. Het begint een beetje te hagelen.  Maar dat mag geen naam hebben.

We lopen een stukje op de Van Limburg Stirumweg. Dat doet ons denken aan het gedempte kanaal in de Amsterdamse Waterleidingduinen. De Airborne Begraafplaats passeren we en komen daarna uit bij een verdiepte spoorlijn. Bij Station Oosterbeek steken wij deze over.

Aan de Utrechtse Weg tussen Oosterbeek en Doorwerth stappen we op de bus naar Station Arnhem.

Etappes 20 en 21 van Het Langste natuurpad van Nederland, van Hoenderloo naar Oosterbeek, 24 km. Al met al een schitterende februaridag.