Donderdag 19 april 2012.

Tussen 1623 en 1629 is het Naardermeer drooggelegd en spoedig daarna weer onder water gezet om Amsterdam te beschermen tegen de Spaanse troepen.  Het is in eigendom en beheer bij Natuurmonumenten.

Naardermeer, vogelkijkhut

Een rondje Naardermeer stond de afgelopen jaren meer op het programma. Om 9.00 uur zijn wij, Leo en ik, de eerste bezoekers op het parkeerterrein. Ook vandaag slaat een stukje verderop bij een boerderij de herdershond aan.  Zal mevrouw Mostert de koffie al klaar hebben of heeft ze er vandaag geen zin in? Vorige week woensdag was ze nog te zien op de NCRV-televisie in ‘Man bijt hond’.

Als we langs het tuintje van tante Annie Mostert komen zien we geen bordje staan of hangen. Jammer. Ik maak een foto van haar terrasje bij de schuur. Dan zie ik haar achter het keukenraam staan. Ik zwaai en maak een koffiedrinkgebaar. Ze wenkt en doet de deur van het nachtslot. ’Kom maar in de keuken, want buiten is het te koud’, zegt ze. Om half elf moet ze naar de  therapeut maar ze kan nog wel even een verse kop koffie voor ons zetten. De oude dame vertelt ons een verhaal over een rat die ze met een keukenmes te lijf ging. ‘Dat ik hier met niets begon, geen elektriciteit, geen water,  geen gas en geen riolering. Dat vertel ik niet, want dat verhaal kennen jullie al’.

Leo op de planken, Naardermeer

Vandaag ik het niet erg druk bij het Rondje Naardermeer, maar we komen zo nu en dan wel andere wandelaars tegen. Het is heel redelijk weer. Zo nu en dan hebben we zon, en op andere momenten is de zon niet te zien. De regenkleding kan in onze rugtassen blijven zitten.  Van modder hebben we bijna geen last omdat het weken lang droog was.

Als we een paar vogelaars tegenkomen, vraag ik of het goed gaat en of er vandaag aardig wat vogels te zien zijn. Een wat oudere man met grote verrekijker op een standaard antwoord:  ‘ Het gaat niet zo goed want het is nogal winderig. Ik vraag of vogels niet van wind houden. Hij zegt: ‘Wij ook niet’.

Fort Uitermeer te Weesp bij Naardermeer

Hoewel op de site van Natuurmonumenten staat dat er geen horeca is bij het Rondje Naardermeer is deze informatie verouderd. Bij Fort Uitermeer is sinds vorig najaar een restaurant gevestigd met de naam ‘Uit & Meer’.  We nemen hier een warme chocomel en laten ons voorlichten over dit mooi horecagebeuren.

Boerderij Stadzigt Naardermeer

Als we weer terug zijn bij het parkeerterrein gaan we nog even langs bij de voormalige boerderij Stadszicht. Hier wordt een theehuis gebouwd, waar we vanaf juni terecht kunnen voor koffie, thee, gebak, enz. Er is een vergaderzaal onder het dak van een oude hooiberg. Door de glazen wanden zien we jonge managers van de ING-bank, die daarbij aanwezig zijn voor een soort hei-sessie.  Aan een op het terrein aanwezig boswachter van Natuurmonumenten vraag ik of de zaal voor een ieder te huur is. ‘Nee’, zegt hij ‘alleen voor ‘groene organisaties’. Als ik hem vraag of de ING-bank daar ook onder valt, zegt hij: ‘Nee, maar de ING is één van de sponsoren van Natuurmonumenten’.

woensdag 18 april 2012

Vandaag zijn we een dagje op bezoek in Wassenaar. Dit chique dorp bij Den Haag heeft een mooi oud centrum rond de winkelstraat De Langstraat.

Wassenaar, dorpspomp

Wassenaar, de molen

Wassenaar, Café 't Hoekje

Maandag 16 april 2012

Lijnenspel van aardappelenbedden

Bij een boer in het zuiden van de Haarlemmermeer zijn nog niet lang geleden pootaardappelen geplant. Aardappels groeien op langgerekte bedden. Ik wandel hier langs om 19:45 uur.  De zon staat erg laag. De afwisseling van zon en schaduw biedt een bijzonder lijnenspel.

Zondag 15 april 2012

Er staat een flinke noordoosterwind. Bij de Langevelderslag, halverwege tussen Noordwijk en Zandvoort zijn aardig wat kitesurfers aanwezig. Op een bord staat aangegeven dat ze 500 meter naar het zuiden van harte welkom zijn.

Langevelderslag Noordwijk

Sommige kitesurfers kunnen niet lezen en beoefenen hun hobby vlak bij de strandafgang.

Noordwijk, Langevelderslag

Als we aan de koffie zitten bij één van de terrassen komt een ambulance aanrijden gevolgd door een politieauto. Een druipende man in wetsuit loopt naar de ziekenauto. Waarschijnlijk had deze man wat problemen en gaat het allemaal wel weer. Vijf minuten later rijden de hulpverleners weer weg.

Vrijdag 13 april 2012

Hollandsche Rading is een stationnetje in de buurt van Hilversum.  Dit is het startpunt van de wandeling van vandaag. Van hier wandelen Leo en ik in een bijna rechte lijn richting Breukelen. Het eerste stuk is een weg aan de rand van een bosrijk gebied. Het heet hier de Graaf Floris V-weg. Voorbij het gehucht Egelshoek heeft deze weg een andere naam. We lopen nu langs het Tienhovensche Kanaal. Dit kanaal was bedoeld om de Vecht met de Eem te verbinden en werd inundatiekanaal voor de Nieuwe Hollandse Waterlinie.

We komen langs een boerenwoning met blaffende hond en een aparte tuin.  Op een bord staat in eenvoudige letters geschreven: ‘Uitrusten mag hier. Hek kan open. Graag weer sluiten. Soms staat er thee, koffie, water’. Op een tafel zien we een thermoskan staan. We doen het hek open er nemen plaats op een picknickbank. Het tafelzeil is zodanig groot dat de koffiekorrels, poedermelk,  suiker en Mariebiscuitjes in hergebruikte jampotjes altijd droog staan. Ook staat er nog een trommeltje om een vrijwillige bijdrage te kunnen doteren. Altijd leuk dit soort initiatieven als je onderweg bent.

Bij de Tienhovense Plassen staat de ‘Trouwe Wachter’, een mooie windmolen. Een stuk verder komen we bij Paviljoen De Strook, vlak bij de Vijfde Plas. We gaan hier naar binnen om te schuilen voor een plotseling opkomende regenbui.

Een half uur later is de bui voorbij en gaan we verder, nu weer langs het Tienhovense Kanaal. Leo wijst mij op een lekkende hemelwaterafvoer bij een huis tegenover jachthaven Manten. De eigenaar loopt toevallig net rond zijn huis. Hij zegt: ‘Jullie zijn toch niet mijn huis aan het afkraken?’ We maken een praatje met hem.

Een specht beukt op een boomstam om zijn territorium aan te geven.  Via een kilometerlang smal pad voorzien van bomen tussen twee sloten aan de rand van landgoed Gunterstein komen we op de dijk van de Vecht. Vandaar is het niet ver meer naar het centrum van Breukelen. Het is markt vandaag.

Donderdag 12 april 2012

Vlakbij het spoorviaduct langs het fietspad tussen Warmond en Sassenheim huizen al jaren een aantal hanen. Meestal scharrelen ze daar  tussen de struiken. Vanmorgen rond half elf zitten ze “op stok” in een boom en gaan een behoorlijk potje tekeer. De een na de ander kraait er op los.

Hanen tussen Warmond en Sassenheim

Persoonlijk dacht ik dat hanen aan het begin van de morgen kraaiden als het net een beetje licht begint te worden. Wellicht hebben ze het voorjaar in de bol om nog zo laat in de morgen te kraaien.

Songtekst: Louis Davids – “Naar de bollen”

Naar de bollen

Wanneer de bollen bloeien in hun wondertere kleuren
En zoetbedwelmend geuren
Daar ginds bij Hillegom
Dan zegt Moe: “Pa, de bloemenvelden maggen we niet missen”
Maar Pa bromt: “Ik ga vissen
Wat zie je aan zo’n blom”
Na enige discussie komt er een echtelijke wrijving
Ma wenst hem een verstijving
Of ’n taam’lijk dik gezwel
Pa snapt het niet direct
En staat eerst wat verwonderd
Zegt dan: “Ben je be…reid schat”
En daar gaat het hele stel

refrein:
Naar de bollen
Naar die prachtige bollen
Waar je sprakeloos geniet
Van de kleuren, die je ziet
Naar de bollen
Die heerlijke bollen
Want die zie je maar eenmaal in het jaar

Men ziet de cavalcade in een moterbussie stappen
De kind’ren ginnegappen
En deinen heen en weer
Ma trapt een mag’ren heer
Die z’in de bus passeren moet
Een beurs plekkie in z’n voeten
En lispelt: “V’rekskuzeer”
“Marietje”, zegt Ma, “Zit niet al door in je neus te pulken”
Het kind gaat aan het bulken
En Pa vermaant z’n vrouw
“Dat jij ’t niet gracieus vindt
Het is je eigen neus, kind
Ze pulkt toch niet in die giechel van jou”

refrein

Bij ’t dolen door de velden slaakt Marietje plots’ling kreten
“Een slang het me gebeten
Ik ga het hoekie om”
Ma zegt: “Het is een fietsband, leg niet zo gemeen te janken
Dat he’ j’ aan j’ vaar te danken
Die wou toch naar Hillegom”
Ze peinst over een frontaanval, gevolgd door ’n tatoeage
Zegt iets over een blamage
Zo’n dikke dronken os
Pa zegt: “Oud fregat
Wat let me of ik nek je”
Draait onder dat gesprekje
Een paar ledematen los

refrein

Vrijdag 6 april 2012.

Gisteren vond ik het maar erg fris toen ik een rondje rond de Kager Plassen en de Braassemermeer fietste. Daarom ga ik vandaag voor een wandeling. Wandelend heb je het niet zo gauw koud. Met een pet op en de handschoenen in mijn jaszak staan vandaag de bollenvelden op het programma. Het bloemenseizoen van tulpen, hyacinten en narcissen is niet zo lang. Bloembollenakkers zonder bloemen vormen geen toppunten van schoonheid in het platte landschap van de Bollenstreek. Het is vandaag prachtig zonnig weer.

Bollenvelden, hyacinten

Narcissen met blauwe hyacinten

Bollenvelden Van Lyndenweg, Stationsweg Lisse

Bollenvelden met vliegende reiger

Woensdag 28 maart 2012.

Op deze zonovergoten dag brengen wij een bezoek aan Hoorn. Deze havenstad aan het IJsselmeer is tegenwoordig vooral bekend als woonstad van mensen die oorspronkelijk uit Amsterdam kwamen. Ze wonen vooral in Kersenboogerd en Risdam.

Hoorn, Brasserie De Korenmarkt

De binnenstad echter straalt een sfeer uit van de Middeleeuwen, de VOC en ontdekkingsreizigers.  De bloeiperiode van Hoorn was van 1560 tot 1660. Toen hoorde Hoorn bij de top 10 van Nederland.

Op het plankier bij de stadstoren zitten groepen hangouderen op de bekende leugenbankjes. De oude mannen vertellen elkaar verhalen over vroeger.  Een historisch zeilschip legt voorzichtig aan. We zagen hem al eerder door een smalle doorvaart van een brug komen.

Als we op het terras van brasserie de Korenmarkt zitten hebben we uitzicht op de werkzaamheden aan de kademuur. Deze dreigde te verzakken. Er zijn damwanden in het water  gestanst.

Hoorn, Schoolstraat

Het voormalige gevangeniscomplex op het Oostereiland, de Krententuin, is drastisch onderhanden genomen.  Er is nu een hotel in gevestigd en ook een bibliotheek. Verder is het gebouw verdeeld in dure appartementen, die bijna allemaal nog te koop zijn.

Hoorn, Oudenvrouwenhuis

Bij een van de nog niet verkochte woningen staat de voordeur open. We kijken even naar binnen. Een vakman die buiten aan een stalen rand staat  te lassen zegt: ‘Wij mogen niemand binnen laten’.  Op ons verzoek legt hij uit wat hij aan het doen is.

Corry en Frits, bedankt voor de gezellige dag.