Home » 2009 (Pagina 7)
Jaarlijks archief: 2009
(2) Tours, het Maastricht van Frankrijk
S
Dag 2, dinsdag 5 mei 2009, Van Morée naar Tours, 95 km.
Vandaag sta ik niet op met een ochtendzonnetje. het kan niet altijd feest zijn. Twintig km verder zit ik in Vendé. Voordat ik het centrum in fiets neem ik het routeboekje even door voor de bezienswaardigheden. We zouden over een voetbrug het oude centrum in kunnen rijden. Nu dat lukt niet, omdat de brug geschilderd wordt en ook aan het wegdek wordt geklust. Het toeristenseizoen gaat bijna beginnen. De kapel van St. Jaques is dicht. Toevallig komt er net een ambtenaar van de stad langs, die vertelt dat er in de kapel geen stempel is. Ik kan even met hem meelopen. Het stadhuis is vlak bij. Daar kunnen ze mij aan de stempel helpen. Koffie drink ik een een barretje annex wedkantoor. Er staan vandaag geen stoelen op het terras in Vendé.
Onderweg zie je hier en daar oude kastelen en landhuizen. Meestal met muren of hekken erom heen. Je ziet ze dus enkel van een afstandje. Zo’n twintig km voor Tours komen de eerste wijngaarden en verkooppunten voor de lokale wijnen. Het is hier geen Noord-Frankrijk meer. Verder zijn het hier vooral rustige gebieden met slechts enkele dorpjes en een enkele stad.
De hele route is het niet zonnig totdat ik Tours binnenkom rijden. Richting de binnenstad gaat de route over een ideaal weggetje voor fietsers. Hier rijden bijna geen auto’s, alleen aanwonenden. Dan over twee oude hangbruggen over de rivier (over twee rivierarmen). Hier kunnen alleen fietsers en wandelaars over. Lekker ontspannen rijd ik de drukke binnenstad in. Vlakbij aan de andere kant is de kathedraal. Ik wip even naar binnen voor de stempel. Daarna weer snel naar buiten.
Overal zie ik terrasjes in de binnenstad als ik op zoek ben naar de jeugdherberg. Na wat vragen vind ik de grote jeugdherberg van vier verdiepingen. Ik krijg een kamer op de tweede. Er zijn erg veel gasten. Ook diverse Nederlanders. Ik praat nog even met een gepensioneerde vrachtwagenchauffeur. Hij doet op zijn fiets 120 á 130 km per dag. Hij gaat nog even op de fiets naar een truckers-restaurant aan de rand van de stad. Die mensen kent hij van zijn werkzaam leven als vrachtwagenchauffeur door Europa.
Op het terras in de wijk St. Martin, waar de zon nog schijnt pak ik een paar biertjes en een pizza. Een Frans setje vraagt mij hen op de foto te zetten. Nadat ik dat gedaan heb, vraag ik direct ook maar of ze zo goed willen zijn mij op dit terras vast te leggen op de plaat. Tours lijkt op Maastricht, maar dan niet met twee bekende pleinen maar tientallen.
Omdat er wifi is in de jeugdherberg kan ik vanavond weer het een en ander bijwerken op de blog en mijn e-mail lezen.
Fietsen naar Santiago in 2009
(1) Brood doorsnijden?
Dag 1, maandag 4 mei 2009. Van Chartres naar Morée, 90 km.
Het duurt even voor de douche warm is, maar daarna heerlijk gedoucht in de jeugdherberg van Chartres. Er zijn maar een paar gasten van zondag op maandag. Tussen half 9 en 9 vertrek ik. Het is nog niet erg warm, maar de zon schijnt. Wat wil een mens nog meer?
Net buiten de stad kom ik een echtpaar uit Apeldoorn tegen. Zij sliepen op de camping. Ze hebben degelijke fietsen met boodschappentassen, een zware tent en stoeltjes. De man wil zijn vrouw op de kiek zetten bij een paaltje met het teken van Santiago erop. Omdat ik wel kan zien dat het Nederlanders zijn, vraag ik hen of ze er niet allebei tegelijk op willen. Wel zo gezellig voor thuis. Onderweg zie ik zo nu en dan een haas er als een haas vandoor gaan. Ook zie ik fazanten tussen het maïs of het graan.
In Bonneval is de straat geblokkeerd omdat er markt is. Ik koop er gelijk wat tomaten voor op het brood. Dan zie ik dat de marktkoopman pal voor het gemeentehuis staat. Daar staat een bord richting de VVV. De VVV blijkt echter gesloten, daarom maar het gemeentehuis in voor een stempel. De mevrouw aan de balie snapt zonder dat ik al iets gezegd heb, dat ik voor een stempel kom. Daarna nog even een stokbrood gekocht. De bakkersvrouw vraagt of ze het brood moet (door)snijden. Ik zeg: “nee”. Per slot van rekening heb ik een mes bij me en een stokbrood kan je ook breken. Bij fietstochten in latere jaren liet ik het stokbrood wel regelmatig doorsnijden. Dat is makkelijker op te bergen in de fietstassen.
Als ik weer op pad ga nog even gesproken met een Fransman, die vraagt of ik naar Compostela ga en waar ik vandaan kom. Onderweg vooral in het stroomgebied van riviertjes gereden. Je moet dan niet denken dat je steeds aan de oever van de rivier rijdt. Alleen zo nu en dan ga je vlak langs de rivier, meestal er wat verder vandaan. Daarom moet er soms ook wel wat geklommen worden.
In Morée zie ik een banier, waarop staat “gemeentecamping 500 m”. Ik neem de zijweg, want het is al tegen 5 uur. Ik zet me tent op op deze rustige niet al te grote camping aan een meertje. De Apeldoornse mensen hebben daar ook hun tentje neergezet. Het zijn nu mijn buren. Hij gaf tot voor kort technisch onderwijs op een school. Hij werd overcompleet en mocht daarom met buitengewoon verlof voor anderhalf jaar tot zijn vut.
Ik had een groot bord aan de weg gezien dat er in dit dorp een restaurant is. Na het douchen die kant op. Als ik voor de tent staat is die gesloten. De baas vertelt het mezelf. Ik vraag naar een ander restaurant. Nu die zijn er niet in Morée, wel 7 km verderop. Dat is me te gortig. Op mijn verzoek vertelt hij mij waar de supermarkt is. Die is gelukkig nog open. Ik kom vanavond niks te kort en nu heb ik gelijk alvast brood voor het ontbijt van morgen.
Fietsen naar Santiago 2009
(0) Met de trein naar Chartres
Dag 0, zondag 4 mei 2009
Ik zie plots een bekend gezicht op station Nieuw Vennep. Daar komt Bas de trap opzetten. Hij vraagt waar de trein naar Schiphol aankomt. Leuk dat hij even gedag komt zeggen. Bas zet me op de foto als ik met mijn fiets de trein in ga. Op Schiphol hoor ik dat ik een andere trein richting Rotterdam moet nemen, omdat de trein van 07:10 vandaag niet via Schiphol rijdt. Als ze dat 5 minuten eerder hadden omgeroepen dan was ik in de trein richting Rotterdam gestapt die zo-even vertrok. We zien wel verder. Als ik later in Rotterdam ben, heb ik ruim de tijd om over te stappen op de trein naar Antwerpen, want die heeft een half uur vertraging. In Antwerpen heb ik nu een half uur in plaats van het geplande uur. Aan de conducteur vraag ik waar ik de fiets kan plaatsen. Hij wijst me de plek. Ook hoor ik van hem dat er vandaag geen treinen naar Lille gaan. Ik zal ergens over moeten stappen op de bus. Op mijn vraag of de fiets ook in de bus kan, zegt hij: “U heeft toch ook een vervoersbewijs voor uw fiets. Dus zal dat geen probleem zijn”. We zullen zien hoe het straks gaat.
Tussen St.Niclaas en Gent zit een jongen tegenover mij die gisteren meedeed aan een brasbandkampioenschap in Oostende. Nu gaat hij eerst naar zijn kot in Gent en vandaar stilaan weer naar Oostende. Vanmiddag en vanavond is daar nog muziek. Nu kan er een pintje gedronken worden, want het gaat niet meer om prijzen. Onderweg door België zie ik weer aardig wat racefietsers aan de gang. In Moeskroen bij het uitladen van de fiets ging de kettingkast een beetje stuk. Ik zal zien of ik dit zelf vanavond of morgen kan fiksen. Voor het station van Moeskroen staat een oude bus, die me naar Lille brengt. Eerst nog even de fiets in de bagageruimte schuiven. Nadat ik de tassen eraf gehaald heb, gaat dit met wat gewurm. In Lille helpt de chauffeuse van de bus me een beetje met de fiets eruit halen. De trein naar Parijs is aardig vol. Mijn fiets hangt aan de voorvelg in het hok voor vier fietsen. Ik kwam met de eerste fiets. Waarschijnlijk blijft het bij die ene fiets van mij. De tassen neem ik maar even mee naar een plekje vlak bij m′n stoel. Het graan staat hier en daar ongeveer 15 cm hoog. Verder zie ik ook veel koolzaadvelden. Die ogen mooi geel.
Centre Pompidou in Parijs
Van Gare du Nord ga ik naar Gare de l′ Est. Ik moet wel een paar keer vragen hoe te rijden. Als ik eenmaal voorbij Care de l′ Est ben is het steeds recht door naar het zuiden over de Ile de la Cité, langs Centre Pompidou en de Notre Dame. Daarna over de Rue St. Jaques (de Santiagostraat). Bij station Montparnasse heb ik een uur om te wachten op de trein naar Chartres. De andere was net weg. Ruim een uurtje in de trein en dan ben ik om 17:45 uur in Chartres. De JH staat goed aangegeven. In grote lijnen weet ik het nog wel. Nadat ik ingecheckt ben en het bed heb opgemaakt wandel ik naar het centrum. Het is erg stil. In de kathedraal wordt een kerkdienst gehouden. Dus dat wordt niet rondlopen. Daarom snel maar weer naar buiten.
Chartres
Veel restaurantjes zijn of dicht of er zit geen kip. Daarom uiteindelijk maar een Mac Menu met vis genomen. Als ik terug ben in de JH vraag ik of de Wifi-code mag hebben. Zijn verhaal: “Het werkt alleen voor Orangeklanten, die hun eigen code invoeren”. Zijn code kan/mag ik niet gebruiken. Ook niet tegen een vergoeding. Dan maar niet. Morgen is een nieuwe dag met nieuwe kansen. Ik ben nog steeds de enige klant op kamernummer 2.
Fietsen naar Santiago 2009
(00) Dick vertrokken voor zijn Santiago-reis
Zondag 3 mei 2009
Vanmorgen vroeg is Dick met de trein van 6.30u vertrokken vanuit Nieuw-Vennep naar Chartres.
Bas stond hem daar stiekem op te wachten om hem een goede reis te wensen en een foto te maken voor de weblog. Rond 17.30u verwacht Dick station Chartres (ten zuid-westen van Parijs) te bereiken.
Dick zal op zijn weblog de vaste bezoekers op de hoogte houden over de voortgang van zijn reis.
Dick, veel plezier gewenst.
Joke en Roel.
Hollandsche Rading
Vrijdag 30 januari 2009
Er is veel te doen geweest rond het vaststellen van de grens tussen het Bisdom Utrecht en het Graafschap Holland. Hollandsche Rading ligt op die grens.
In 1530 werd de grens officieel vastgelegd, maar het gekrakeel was nog niet afgelopen. De landmeter liet zich namelijk omkopen en legde de grens wat westelijker vast dan de bedoeling was. Dertig jaar later werd dit alsnog rechtgezet.
Vandaag wandel ik van Amersfoort naar Hollandsche Rading. Kwart over tien haalde ik de routebeschrijving op aan het loket van Station Amersfoort. De NS-dame: “We hebben vier soorten boekjes. Dus neem ze alle vier maar mee”.
Vanaf het station naar het westen ligt op de flank van een stuwwal een woonwijk met luxe villa’s uit het begin van de vorige eeuw. Al spoedig loop ik in het bos langs de achterkant van Dierenpark Amersfoort. Bij Café-Restaurant De Soester Duinen begint de Van Lijndenlaan. In onze eigen gemeente is een Van Lijndenweg. Naar dezelfde man, Graaf van Lijnden, genoemd?
Bos en heidevelden wisselen af met zandverstuivingen. Het gebied hier heet de Lange Duinen. Verder tussen Soestduinen en Maartensdijk ligt het Willem Arntszbos en de Ridderoordse Bossen. Deze laatste bossen vormen het overgangsgebied tussen de Utrechtse Heuvelrug en de veenwijden.
Restaurant Mauritshoeve zou, blijkens een mededeling op de deur, eind januari/begin februari gesloten zijn in verband met de jaarlijkse voorjaarsschoonmaak. Overigens is het er erg stil. Ik denk dat ze naar de wintersport zijn ten laste van de fooienpot. Een stukje verder is Landwinkel De Tolboom. Daar kan ik wel iets te drinken krijgen, al staat dat nergens aangegeven. Ik bestel een warme chocolademelk en zet zelf een tafel en een stoel op het terras.
Als ik verderop langs het Café-Restaurant Fazantenhof kom, zie ik dat deze finaal is afgebrand. Enige jaren geleden nam ik daar samen met Bert nog een bakkie koffie tijdens een fietstochtje. We werden toen bediend door een ober in zwarte broek, wit overhemd en grijze stropdas, met een wit doekje over zijn arm.
Wandeling van Amersfoort naar Hollandsche Rading 22 km.
Naschrift: Op Internet vond ik dat de brand in Fazantenhof aan de Karnemelkseweg te Hollandsche Rading plaatsvond op 6 december 2006.
Is die hond van u?
Zondag 25 januari 2009
.
.
We worden aangesproken door een duinwachter van het Zuid-Hollands Landschap. Daar waar in vroeger jaren koddebeiers te voet over de duinpaden liepen, rijden ze nu in een terreinwagen. Piet en ik zijn niet de enigen in het een paar jaar geleden aangelegde natuurgebied, tussen het begin van de Langevelderslagweg en de ingang van het zweefvliegveld. De hond van de man en vrouw die een stukje achter ons wandelen, vindt het gezellig om met ons mee op te lopen. Vandaar het misverstand. Wij blijven er niet bij staan om vast te stellen of zij er met een waarschuwing vanaf komen. In dit duingebied moeten honden aangelijnd zijn.
.
.
Vanmiddag wandelen we vanuit ons dorp naar de Ruigenhoek. Daar gaan we door de Amsterdamse Waterleidingduinen naar het strand om een stukje zuiderlijker via de Langevelderslagweg weer terug te lopen naar ons dorp. Onderweg naar huis nemen we nog een bakkie bij café Geerlings.
In precies vier uur lopen we de ruim 20 km.
Ex-CEO Eneco wandelt naar Santiago de Compostela
[Bron FD 17 januari 2009]
De oud-topman van Eneco, Ronald Blom, wandelde in zijn eentje 34 dagen lang zes tot acht uur per dag in de bergen van Noord-Spanje.
Blom voerde zijn langgekoesterde wens uit. Hij maakte een wandeling van 850 kilometer van Zuid-Frankrijk naar de bedevaartplaats Santiago de Compostela.
De telefoon ging uit. De oud-energiebaas belde ′s avonds naar zijn vrouw om te zeggen waar hij sliep. Na tien dagen kwam hij los van zijn dwangmatigheden. ′s Morgens als hij opstond, hield hij zich alleen bezig met heel basale vragen. Zal het vandaag gaan regenen? Waar slaap ik vanavond? Waar eet ik?
Ronald Blom: “Je weet niet hoe ver je komt die dag, dus je kunt niets plannen of boeken. Je moet het allemaal loslaten. Dat me dat gelukt is, zie ik als een grote overwinning.
Ik heb erg genoten. Ik keek mijn ogen uit. De streek Galicië …… dat is alsof je in de middeleeuwen loopt. En de natuur is prachtig. Ik wist niet dat Spanje zoveel bergen heeft. Ik ben een stadsmens, ga graag naar de film of het café. Maar ik vond het fantastisch, die natuur”.
Blom werd geboren in 1948 te Amsterdam en ging op zijn veertiende werken, omdat hij dyslectisch was.
Ommetje Poelpolder
Woensdag 14 januari 2009
Piet liep hem al. Het wordt hoog tijd dat ik het ommetje Poelpolder ook een keer doe. Ik start de wandeling bij de bushalte Anna Blamandreef. Het vriest niet meer. Daarom is het handig dat ik waterdichte hoge schoenen aan heb. Mijn Lowa’s hebben nog nooit in de steek gelaten.
Het ommetje gaat voor een deel langs de Rijnsloot, de Ringvaart van de Poelpolder. Het valt me op dat op sommige plaatsen mollenklemmen zijn aangebracht.
Op een plek wordt nog een overzetveertje gemaakt. Het kan niet op. Nu moet hier nog een bescheiden stukje worden omgelopen. Dit is toevallig een nogal modderig stuk.
Ommetje Poelpolder 3 km.
Winter op de Utrechtse Heuvelrug
Dinsdag 6 januari 2008
De start van onze wandeling is bij de Pothbrug over het Valleikanaal tussen Woudenberg en Scherpenzeel. Aan de rechterkant ligt een fietspad. Wij nemen de linkerkant.
Je ziet volop vogels die genieten van het open water. Er ligt namelijk bijna geen ijs op het Valleikanaal. De meestal modderachtige paadjes zijn vandaag hard van de vorst. We kijken uit op de Gelderse Vallei. Regelmatig maken we overstapjes bij afscheidingen (hekken of prikkeldraad). We gaan een stuk over een voormalige spoorbaan.
.
.
Omdat er nu geen bladeren aan de bomen zitten, wordt de Heiligenbergerbeek niet door het struweel onttrokken aan het zicht. Onderweg is nergens horeca of koek-en-zopie. We nemen daarom staand een boterhammetjes en een kop koffie uit de thermoskan. Het is geen weer om op een bankje te gaan zitten.
.
.
Er wordt flink wat onderhoud gepleegd aan de bossen van landgoed Den Treek. Er liggen hier en daar grote stapels boomstammen. Ook zijn houtversnipperaars bezig om takken te vermalen. Op verschillende plaatsen zijn jonge bomen langs de voet- en fietspaden aangeplant. De geel-rode aanduidingen ontbreken daarom soms. Op internet zagen we dat nogal wat mensen verkeerd liepen. Ook een man die vanmorgen gelijk met ons uit bus 80 stapte, zagen wij op een bepaald moment van de verkeerde kant afkomen. Het gaat met name om de aanduiding in het NS-boekje ′Bij het vierde brede pad (een vijfsprong) gaat u rechtsaf.′ Het is een kwestie van tellen.
.
.
Aan de rand van Amersfoort lopen we weer langs de Heiligenbergbeek, die uitkomt op de grachten van de binnenstad. Zonder uitglijders lukt het ons om over de spekgladde Waterpoort Monnickendam te komen. Daarna lopen we door middeleeuwse straatjes, zoals Muurhuizen. Nog even door de winkelstraat met alle bekende Nederlandse winkels en daarna zijn we bij het NS-station, waar we een beker chocolademelk nuttigen.
Al met al een fraaie wandeling op een zonnige winterdag.
.
Woudenberg, Den Treek, Amersfoort, 18,5 km.
IJstocht januari 1987
Donderdag 1 januari 2009
Er wordt dezer dagen volop geschaatst op natuurijs. Dat brengt ons op het idee de schaatsen eens van zolder te halen. In een doos, waarin mijn noren zitten, ligt een krantenknipsel uit 1987. Toen maakte ik met mijn schoonzus Greet een tocht in de buurt van de Ronde Hoep (Stokkelaarsbrug, Abcoudermeer en Botsholsedijk).
Ik vind ook nog de medaille van de Botsholtocht. Zie hieronder. Als je goed kijkt zie je aan de onderkant staan: 31 januari en 1 februari 1987. Dus hij is speciaal van dat weekend geslagen.
Op 4 januari 1996 maakte ik overigens nog een schaatstocht met een start bij De Kaag. Bert en Marja waren daar ook bij. We dronken toen koffie in het café in Rijpwetering. Bert reed toen op houten noren. Na 1996 heb ik geen tochten meer gereden.
Gezien 