Home » 2015 (Pagina 8)
Jaarlijks archief: 2015
’t Loo
Dinsdag 10 februari 2015.
Er gaat weleens wat mis bij de spoorwegen. De trein van 9.17 uur komt precies op tijd Station Nieuw Vennep binnenrijden. Waarschijnlijk zit de machinist van de stoptrein niet op te letten. Aan de social media? De trein rijdt door en stopt even voorbij het station. Zal ie terugkomen of rijdt hij toch maar door naar Station Hoofddorp? Een bijkomstigheid: De vorige trein richting Schiphol, die van 9.01 uur, was helemaal uitgevallen.
Even later komt de trein toch maar achteruit terug naar het perron. Hij is afgeladen. Alle reizigers van ons station passen er net nog in. Bij Schiphol moet ik overstappen op de intercity richting Enschede. Voordat die trein het station kan binnenrijden moet de stoptrein, waar ik zo-even nog in zat, ruimte maken. Nadat de mensen die uit deze sprinter wilden stappen eruit zijn, kan de meute wachtenden erin. Het lukt niet alle reizigers om nog een staplek te bemachtigen. Een deel blijft op het perron.
Met een kleine vertraging vertrekt de intercity naar Enschede. Als ik in Apeldoorn ben aangekomen heeft de machinist de vertraging weer helemaal ingelopen. Knap gedaan. Dat mag ook weleens gezegd worden. Om ongeveer tien voor elf loop ik de stad in om een Groene Wissels-wandeling te maken door de stad en door de paleistuinen van ’t Loo.
Ik kom langs V&D. Erg druk is het (nog) niet, maar er liggen wel heerlijke belegde pistoletjes bij La Place. In de buurt van het stadhuis hebben ze een paar straten de ondertitel ‘De Vier Straatjes en het Plein’ gegeven. Het lijkt een beetje afgekeken van de Zeven Straatjes in Amsterdam. Bij het Beekpark is de winkelstraat over. De Koning Lodewijklaan voert naar De Naald. Daar aan de andere kant van de drukke weg ligt het landgoed Kroondomein Het Loo.
Druk is het niet in het bos rond het paleis van de toenmalige koninginnen Emma en Wilhelmina. Wel een mooi park, hier en daar erg netjes aangeharkt en op sommige stukken gelukkig ook wat minder. Onderweg maak ik een praatje met een man die een op benzine aangedreven bladblazer hanteert.
Wat zie je zoal in het bos rond dit paleis? Sprengen (smalle diepe kanaaltjes), een puist in het landschap dat ooit een aarden fort was (Fort Java) met iets wat nog aan een droge gracht doet denken. Verder zijn er verschillende prielen. Eén heet de Willemstempel. Ook is er een hertenkamp met aardig wat herten achter een hek. Later zie ik er ook één in het bos hollen. Dit is een ander soort, een zwartgrijze.
Wat het weer betreft. Soms miezert het een piezeltje en heel soms schijnt de zon. De wandeling is er één uit de serie Groene Wissels, 16 km.
Duinlust
Dinsdag 3 februari 2015.
Een thuiswedstrijd. We beginnen vandaag bij De Zilk. Op de parkeerplaats is het spekglad en ook op het klinkerpad is het oppassen. Margo heeft ANWB-ijzers onder haar schoenen gedaan. Op de kantjes blijven lopen. Aan de andere kant van het Oosterkanaal hebben we niet meer van doen met klinkers. Herten, herten en nog eens herten zien we hier. Gelukkig voor deze dieren is er nog genoeg te grazen.
Vogelenveld, Zegveld, Panneland en Vinkenveld heet het hier. Van de Oranjekom bij De Oase lopen we verder naar de AWD-uitgang Zandvoortselaan. De zon staat hier op het verwarmde buitenterras. Wat een heerlijk weer vandaag.
Aan de andere kant van de drukke weg naar Zandvoort gaan we ter hoogte van het ecoduct verder door de duinen. Hier rijden ook fietsen en lopen er honden. Het is even wennen.
Voorbij Kraantje Lek maken we gebruik van de afsnijroute. De stad Haarlem slaan we over. Onze route gaat langs een kanaal tussen het Brouwerskolkpark en Duinlust. Als extraatje maken we nog een lus door Duinlust, een behoorlijke puist in het landschap. Hier waren we nooit eerder.
Nu is het niet ver meer naar de Zeeweg. De auto staat bij het tijdelijke gemeentehuis van Bloemendaal. Jaren geleden was hier het kantoor van Openbare Werken.
Een etappe wandelen van het Hollands Kustpad van de Zilk naar Overveen met Piet, Leo en Margo, 22 km.
Meijendel
Dinsdag 27 januari 2015.
In de buurt van de nog niet zo lang geleden verkochte Pier van Scheveningen starten we vandaag onze wandeling. We komen langs het Circustheater en later door een park, waar Leo en ik vorige zomer of het jaar daarvoor de Parade zagen opbouwen.
De oude baas zegt: ‘Alle drie koffie?’ We zitten in een koffiehuisje strak tussen het fietspad en de straatweg. Kabouterbeelden en andere prullaria staat om ons heen. Het is krap maar het heeft wel iets. Niet lang daarna groeten we de eigenaar van De Keulse Pot en komen over de Van Alkemadelaan en gaan langs grote indrukwekkende gebouwen en komen uit op een paardenpad in het duin. De grote klok die wordt gebruikt bij de Dodenherdenkingen op de Waalsdorpervlakte mag je niet van dichtbij bereiken. Het toegangshekje is afgesloten met een hangslot.
Glas-in-loodraam bij het restaurant aan de Wassenaarse Slag
Ja, ook het pannenkoekenhuis in Meijendel bezoeken we vandaag. Het is daar gezellig rond de open haard. Het duingebied van waterleidingbedrijf Dunea is bezaaid met vennen en vennetjes. Om te vieren dat vandaag Piet weer kans gezien heeft om mee te wandelen, gaan we tegen onze gewoontes in om een derde keer bij horeca aan de koffie te gaan, en wel bij het Flecherhotel aan de Wassenaarse Slag.
We komen nog langs restanten van de Atlantic Wall. Als we vlak bij Katwijk aan Zee zijn, zien we mensen aan vliegers hangen. De nieuwe parkeergarage zou klaar zijn, maar er mogen nog geen auto’s in. Ze zijn bezig met de laatste technische dingetjes. Bij het Noorderstrand stappen we in de auto, die we daar vanmorgen hadden neergezet.
Wandelen van Scheveningen naar Katwijk, 24 km. Dit is een onderdeel van het Kustpad van Hoek van Holland naar Den Helder.
Kasteel Doorwerth
Vrijdag 16 januari 2015
We zijn vandaag niet vroeg. Het is al half tien geweest als we de auto in de buurt van de bushalte in Heelsum parkeren. Als we langs lunchroom Mamajona lopen zien we de eigenares naar de deur lopen om het bordje ‘Gesloten’ om te keren naar ‘Open’.
‘Ja, ik zag jullie lopen en dacht: Laat ik de zaak maar even eerder openen Normaal gaan we om 10 uur open’. We nemen een vers gezette kop koffie. De lepeltjes doen industrieel aan: vlak met ronde gaten. De dochter van de eigenares zou deze hebben ontworpen en hiermee een prijs hebben gewonnen.
Met zwager Leo en broer Piet wandel ik een etappe van de oudste wandelroute van de ANWB. Vandaag komen veel door bossen en wandelen over rustige wegen. Dan gaan de weg weer geleidelijk omhoog en later weer naar beneden.
Kasteel Doorwerth is de eerste toeristische attractie waar we langskomen. Piet stelt voor om ook hier een kop koffie te nuttigen. Niet omdat het slecht weer is. De zon laat zich vandaag veel zien. Als we weer in het bos lopen hebben we een gesprekje met twee 60-plussers die een partijtje brandhout aan het verzamelen zijn. Ze hebben een kleine boomstamzaagmachine bij zich die op benzine werkt.
In Oosterbeek komen we langs het Airborne Museum en het Arnhem Oosterbeek War Cemetery. We lopen een stuk evenwijdig aan een smalle beek. Aan de rand van Arnhem komen we bij een paar grote parkeerterreinen. Die liggen bij een ziekenhuis, big business. Nog even door een paar parken en dan staan we bij het Centraal Station Arnhem. Hier nemen we de bus naar het beginpunt in Heelsum.
Wandelen met Leo en Piet van Heelsum naar Arnhem, 24 km. Dit is een etappe van de ANWB-wandeling van Amsterdam naar Arnhem.
Ginkelse Heide
Dinsdag 6 januari 2015.
Niet ver van Station Ede-Wageningen ligt een groot kazernecomplex. Het is niet de plek waar ik in 1968 vier maanden mocht vertoeven. De Elias Beeckmankazerne ligt verder weg van het station. Hele stukken van het hek hier rond het complex zijn verwijderd. Er zijn nog wel van die grote enge tourniquets, die je ook ziet bij voetbalstadions. Aan de andere kant van de spoorlijn staat al jaren de gevel van de voor het grootste deel afgebroken ENKA-complex. Ik denk dat door de crisis nieuwbouwplannen in de ijskast zijn gezet.
Heb jij dat ook dat je het niet prettig vindt als je moet zeggend dat je iets verkeerd hebt gedaan? Wij lopen in de bossen tussen de Ginkelse Heide en Planken Wambuis een stuk verkeerd. We geven de schuld aan een witrood kenteken, dat niet erg duidelijk op een boom was aangegeven. Als we al een tijd geen kentekens meer gezien hadden en plots bij een T-splitsing stonden, besluiten we terug te lopen. Juist daar waar we weer een witrood teken zien, komt net een stel aanlopen, dat waarschijnlijk dezelfde fout zou maken als wij. We overleggen met z’n vieren en denken dan te weten hoe we moeten lopen om weer op het goede pad te geraken.
Eerder op de dag dronken we chocolademelk in het Natuurcentrum Veluwe. Hier hangt de opgezette kop van een hert aan de muur. Naast een vrijwilliger die voor de koffie en de thee zorgt, zijn er alleen maar wandelaars en fietsers aanwezig. Een man die wandelingen organiseert en erg actief is op internet legt ons uit hoe je open source routekaarten kan downloaden van een Duitse website. Altijd handig. Dan hoef je geen topografische kaarten aan te schaffen.
Theehuis De Mossel is alleen in de zomerperiode open. Hier vestigde zich in de 15e eeuw een boer die binnen de dorpen geen plek werd gegund. Hij boerde hier te midden van de bossen. Vandaag staan niet alleen bossen op het programma. Ook komen we langs heidegebieden en zandverstuivingen.
Bij Otterlo stappen we op de bus. Goed aangekleed was het een heerlijke wandeldag. Van Ede via de Ginkelse Heide, Planken Wambuis en Mosselse Zand naar Otterlo, 22 km. Deze wandeling is een onderdeel van het Trekvogelpad.




























