Donderdag 3 december 2015.

Leo en ik stappen in Sassenheim op de Sprintertrein die 5 minuten vertraging heeft. Gré stapt het volgende station in. Op Schiphol missen we de aansluiting en komen daarom een kwartier later in Den Dolder aan. Onderweg viel ons op dat de Sprinter van Utrecht naar Baarn, waar wij dus in zaten, ergens een spoorbaan kruist zonder een viaduct o.i.d. Waarschijnlijk is de andere lijn het spoorlijntje dat naar het Spoorwegmuseum gaat.

Voordat we aan de wandel gaan, nemen we een kop koffie bij het bruine café dat uitziet op het stationnetje en de overweg van Den Dolder. Aan de andere kant van de overweg is een fabriek van Remia. Daar komen we langs voordat we even later door een hek een landgoed inlopen. We lopen vandaag bijna uitsluitend door bossen. Hier en daar zijn er sompige stukken, maar in het algemeen valt het wel mee.

Ook komen we langs de achterzijde van Drakenstein, een complex van de Oranjes. Het pannenkoekendorp Lage Vuursche laten we links liggen en gaan verder door Landgoed Pijnenburg in de gemeente Baarn. Pijenburg ligt ook een stukje in de gemeentes Soest en Zeist.

In Den Dolder aangekomen nemen we de trein terug naar de Bollenstreek. De route die we liepen was er één van de Groene Wissels.

Maandag 23 november 2015.

In de winter van 1990-1991 ontsnapten bevers uit het Natuurpark Lelystad. Nu wonen er heel wat bevers in het wild in Almere en omgeving. Tijdens onze wandeling rond de Noorderplassen bij Almere komen we hier en daar door bevers met hun tanden gevelde bomen tegen.

Het is een prachtige dag met regelmatig zon en geen spatje regen. Hier en daar zijn graspaden zompig door de vele regen die de afgelopen dagen is gevallen.

We liepen een Groene Wissels-wandeling van 20 km vanaf Station Almere Muziekwijk naar Station Almere Muziekwijk. 

Woensdag 18 november 2015.

In de zomer van 2006 werd door de kunstenaar Thijs Trompert de Stier, een beeld van sloophout, gemaakt. Eerst stond die bij het Stadhuis van Amersfoort en ook nog in de wijk Vathorst. In november 2007, inmiddels aangekocht door de gemeente, werd de Stier verhuisd naar de rotonde Flierbeeksingel/Kamp. Nog geen twee later werd het kunstwerk door vandalen vernield. Door brandstichting was de kop geheel afgebrand. Restauratie was niet meer mogelijk. In plaats van de houten stier werd een stalen stier gemaakt. Dit beeld werd in maart 2011 vastgelast op de rotonde en officieel onthuld.

Met zus Gré maak ik een Groene Wissels-wandeling van 18 km in Amersfoort en omgeving.

Dinsdag 10 november 2015.

Zus Margo en ik lopen vandaag een verlengde Groene Wissels-wandeling in Zoetermeer. De start is bij het station en eindigt hier ook weer.

Dinsdag 27 oktober 2015.

Een rondje wandelen door Rotterdam met broer Piet. Start bij Station Rotterdam Centraal, Weena, Heemraadsingel, Coolhaven, Delfshaven, Schiehaven, Sint Jobshaven, Euromast, Parkheuvel, Nieuwe Maas, Veerhaven, Erasmusbrug, Hotel New York, Katendrecht met SS Rotterdam, Willemsbrug, Wijnhaven, Leuvehaven, Station Rotterdam Centraal.

Onder water lassen in Rotterdam.

Donderdag 22 oktober 2015.

‘Jullie zijn de eerste koffiedrinkers deze week. En vorige week kwam er ook niemand langs’, krijgen we te horen. Het schoolbord staat niet uit in de tuin van de 90-jarige mevrouw Annie Mostert bij De Machine aan het Naardermeer. Piet en ik maakten een praatje met de buurman van mevrouw Mostert, de man die een taxibedrijf heeft. Hij zei dat we best even kunnen aanbellen bij zijn buuf. Terwijl we hier stonden, zagen we door een raam mevrouw Mostert onze kant op kijken. Ik maakte een koffiedrinkgebaar en ze wenkte dat we welkom zijn.

De bekende verhalen hoeft ze ons niet meer te vertellen. Die kennen we al. Daarom worden we bijgepraat over andere zaken. Bijvoorbeeld over dat ze mutsen breidt voor Roemenië. De wol die ze nodig heeft koopt een kennis van haar bij de Action. Nog niet zo lang geleden is ze weer op tv geweest, nu bij TV-Noord-Holland. Het was in een programma over Natuurmonumenten. Onlangs is ze gevallen en nu heeft ze nogal wat last van haar onderrug. De dokter zou gezegd hebben; ‘Ga lekker op bed liggen’. Dat vindt ze niet zo’n goed idee.

Vandaag is het niet het meest ideale weer voor een rondje Naardermeer. De grond is op sommige plaatsen drassig en het gras is overal drijfnat. Onze dichte hoge wandelschoenen komen van pas. Het is daarom niet druk met wandelaars, maar toch komen we twee dames tegen die een deel van het Westerborkpad wandelen. Ze begonnen in Amsterdam en wandelen een dag of vijf achterelkaar en overnachten bij Vrienden-op-de-fietsadressen. We kunnen ze niet overhalen om ook bij mevrouw Mostert koffie te gaan drinken.

Via een zijpad nemen we een kijkje bij een vogelobservatiehut. Het zijn hier vandaag niet veel vogels, al komen we zo nu en dan groepen ganzen tegen. Ook zijn er heel wat zwanen en eenden hier en daar onderweg.

Bij Fort Uitermeer – nu zijn we in de gemeente Weesp – is er sinds een paar jaar een mooi paviljoen. Als wij hier zijn komt er een stoet bruiloftgangers binnen. Ze moeten in hun nette kledij over houten vlonders lopen, omdat het terras een paar centimeter onder water staat.

We waren gestart bij Station Naarden-Bussum. Bij hetzelfde station eindigen we onze dagtocht.

Rondje Naardermeer wandelen met broer Piet, 19 km.

Maandag 12 oktober 2015.

We wandelen langs grote huizen met fraaie serres. Na een warme kop chocolademelk bij Grand-café Schoonoord in Oosterbeek gaan we een landgoedpark in. In landgoed Hemelse Berg staan bijzondere en vooral ook grote bomen. Er zijn bosbeekjes en watervalletjes.

De steenrijke Johannes Kneppelhout, 1814-1885, kocht landgoed Hemelse Berg in 1847 en ging hier vanaf 1851 permanent wonen. Kneppelhout studeerde als jongeman aan het gerenommeerde instituut Noorthey te Veur en daarna rechten in Leiden, zonder deze opleiding af te maken. Hij schreef verhalen onder het pseudoniem Klikspaan.

Hij trouwde in 1845 met zijn achternicht Martha van Braam. Het huwelijk bleef kinderloos. Kneppelhout ging vanaf 1851 permanent op de Hemelse Berg wonen. Hij reisde veel en schreef ook reisverhalen. Ook had hij belangstelling voor kunst en steunde arm talent. Kneppelhout deed ook veel voor de bevolking van Renkum en Oosterbeek. Als dank is door de bevolking een gedenknaald voor het echtpaar opgericht. Het kasteel van het landgoed doorstond de tweede wereldoorlog niet.

Verder lopen we in Heveadorp langs voormalige arbeiderswoningen van de fietsenbandenfabriek Hevea. De bewoners vormden een hechte gemeenschap en hadden een goede relatie met de directie van de fabriek. Om 22 uur werd het licht van de woningen door de vrouw van de directeur uitgeschakeld. De bewoners moesten op tijd naar bed om de volgende dag weer fit aan de slag te kunnen. Later werd het merk overgenomen door Vredestein. Na de tweede wereldoorlog werd de productie gestaakt in verband met gebrek aan grondstoffen en werknemers.

In de uiterwaarden van de Nederrijn is een camping. Het restaurant van de camping, genaamd Cantine, is open tot eind oktober, maar is vandaag dicht omdat ze iedere maandag hun rustdag hebben. Ons maakt het niet veel uit, want we hebben brood en koffie mee in de rugtas.

Na Mariëndaal, een landgoed aan de rand van Arnhem met sterk glooiende paden, gaan we door Lombok, een wijk met kleine woningen, die hier vanaf 1893 werden gebouwd voor spoorwegarbeiders en hun gezinnen. Ook gevangenispersoneel van de koepelgevangenis uit 1882 aan de rand van de wijk, kwam hier te wonen.

De nieuwbouw van Station Arnhem is nog niet helemaal gereed. Ook wordt er nog gewerkt aan de bestrating voor het station. Wij nemen de trein richting Utrecht. Niet ver voor Station De Klomp horen we een raar geluid. De trein is over een fiets gereden. Na een inspectie aan de trein wordt de treinreis voortgezet. Afgelopen donderdag hadden Leo en ik vertraging omdat er een hond was aangereden bij Station Muiderpoort. Volgende keer blaadjes op de rails of vierkante wielen?

Joke en ik liepen de NS-wandeling Hemelse Berg van 16 km van Station Oosterbeek via Heveadorp, de uitwaarden en Mariëndaal naar Station Arnhem. Een aanrader.

Donderdag 8 oktober 2015.

Van Sittard naar Maastricht gaan we met een NS- bus. De trein gaat namelijk niet verder ‘in verband met wateroverlast’. Voor dat we vanmorgen van huis gingen had ik het al op internet gezien. Nu nog even een bakkie bij een café tegenover Station Maastricht en dan op pad richting Vrijthof, langs het stadhuis, de oude Spinhxgebouwen en de historische haven de stad uit naar het noorden.

Daar waar het Zuid-Willemskanaal begint zijn we bijna in Belgisch Limburg. Smeermaas is hier het eerste dorp. Rekem, het volgende dorp, zou ooit uitgeroepen zijn als mooiste dorp van Vlaanderen.  Midden in het dorp staat een oud kasteel. Hier in de Belgische dorpen komen veel hemelwaterafvoeren (regenpijpen) uit op het trottoir in plaats van dat ze de grond in gaan naar de riolering. Ook de bouwstijl is duidelijk anders dan in Nederland en in plaats van een voetpad zijn er dikwijls grindranden voor de percelen, waar auto’s kunnen worden geparkeerd.

We komen door het natuurgebied Hochter Bampd. Het ligt ingeklemd tussen de Maas en de Zuid-Willemsvaart. Volgens de borden zouden hier galloway runderen en prezwalski paarden lopen. Wij komen ze niet tegen. Of ze hebben zich verstopt of ze inmiddels naar de slager gebracht. We komen door een tuinbouwgebied. Frambozenplanten staan in potten onder een gigantisch afdak van plastic.

Maasmechelen heeft een historisch gemeentehuis. Hier voorlangs loopt de Heirstraat een eeuwenoude weg. Hij stamt uit de Romeinse tijd, 2000-1000 voor Christus. Bij de Zuid-Willemsvaart is de Heirstraat een fiets-voetgangerstunnel over het water. We lopen over een hoge dijk, een kapel met de naam Onze Lieve Vrouw van Overwinning staat in een gehucht. Bij Berg aan de Maas steken we per pontveer de Maas over. We zijn weer in Nederland.

De bushaltepaal is ingepakt met een stuk rood plastic, waarop staat dat de halte tijdelijk is opgeheven. Gelukkig gaat dit pas morgen in. De bus komt wel maar ongeveer een kwartier te laat. Wij zijn de enige passagiers. Op Station Sittard kunnen we nog net mee in de trein naar Schiphol.

Een etappe van het Maaspad wandelen met zwager Leo van Maastricht naar Berg aan de Maas, 26 km.

Donderdag 1 oktober 2015.

We zijn op Goeree-Overflakkee. In het café-restaurant, hartje Ouddorp, waar wij aan de koffie gaan zijn twee dames bezig de vloertegels te soppen. De baas veegt de straat voor zijn zaak aan. Straks als het wat warmer wordt hebben de gasten op zijn terras geen last meer van de eerste herfstbladeren die afgelopen nacht van de bomen vielen.

We hebben er zin in en gaan op stap met een routebeschrijving van het Zuid-Hollands Landschap. We beginnen bij de kerk met de rode toren. Daar waar een beeld staat van een noeste werker met een schop in zijn handen. De beeldentuin vlakbij het dorp is gesloten. Jammer aan één kant, aan de andere kant sparen we de entree van € 5 p.p. uit.

Aan de Westduinweg ontsieren militaire zendmasten het duingebied. Hier gaat onze route weg van de weg over een paadje langs nog een niet zo lang geleden gemaaid rietgebied. Een oude Opel zonder wielen staat in een greppel omgeving door rietstengels. Je vraagt je af wie zo’n barrel hier heeft neergezet en met welk doel.

In het gehucht Visschershoek komen we langs een schuur gemaakt van oude planken. Die schuur zag ik eerder tijdens een wandeling in 2012. Zie https://dickwalraven.wordpress.com/2012/02/21/j-06-te-voet-naar-renesse/. Toen zat er nog een gammele deur in de schuur, die nu vervangen is door een schot van planken.

Bij Preekhilpolder wandelen we over de Oudelandse Zeedijk met zicht op ‘inlagen’, natte graslanden vol orchideeën. Ik moet eerlijk toegeven dat ik die bloemen hier niet gezien heb. We komen langs een jachthaven, waar in 1953 de dijk doorbrak. De Schans een van oorsprong 17^e -eeuws verdedigingswerk met op de hoeken vier bastions. Er grazen koeien.

Koudenhoek is een natuurontwikkelingsgebied waar door de sloten en kreken brak water stroomt. Dat trekt zoutminnende planten aan. Hier rond dit gebied worden aardappels, suikerbieten en maïs geteeld. Tractoren met aanhangwagens rijden naar de bietenverzamelpunten.

Wandelen met zwager Leo in Ouddorp en omgeving, 21 km.