Home » Articles posted by dickwalraven (Pagina 86)
Auteursarchief: dickwalraven
Polders Poelgeest
Leiden, 9 april 2013.
De Klaas Hennepoelpolder en de Veerpolder op de grens van Leiden en Oegstgeest vormen samen een natuurgebied van 18 ha.
Hier zijn veel vogels te zien. Vandaag zijn dat vooral ganzen. Sommige ganzenstellen hebben al kuikens.
Vlak bij de bebouwing van een nieuwbouwwijk staat molen ’t Poeltje, een grondzeiler uit 1787.
Eindelijk voorjaar
Zondag 7 april 2013.
Wij hebben een jaarkaart van de Amsterdamse Waterleidingen. Vandaag wandelen van ingang De Zilk naar ingang Panneland bij Vogelenzang. Daar nemen we een glas thee op het terras. Wat een heerlijk weer vandaag. Veel mensen zitten er zonder jas. Na een half uur wandelen we via een andere route terug naar ons beginpunt bij De Zilk.
Café-restaurant Panneland.
Ondergaande zon in Noordwijk
Zaterdag 6 april 2013.
Met Joke, Dosanne en Roel naar Noordwijk geweest. Onder meer de zon onder zien gaan aan het strand bij paviljoen De Branding. De foto is genomen met m’n telefoon.
Parnassia
Dinsdag 2 april 2013.
De feestdagen zitten er weer op. De chocoladepaaseieren moeten er weer afgefietst worden. Het weerbericht uit de ochtendkrant in pictogrammen geeft voor vandaag aan: zonneschijn, een dagtemperatuur van 8 graden, een neerslagkans van 10 %, een zonkans van 70% en een noordoosterwind met een kracht van vier. Al met al lekker weer om goed aangekleed op pad te gaan. Broer Bert en zwager Leo gaan vandaag mee. IJmuiden staat op het programma. We kiezen voor heen door de dorpen Vogelenzang, Overveen, Bloemendaal en Santpoort en terug door de duinen.
In Vogelenzang aan de Tweede Doodweg wordt al weer gekampeerd. Er staan meerdere caravans en er lopen wat mensen rond op de camping. Het lijkt mij ’s nachts nog een beetje koud. Misschien gaat het met sokken aan en in een trui en lange broek.
Tussen Aerdenhout en Overveen vraagt een vrouw met kind op de fiets ons, waar Kraantje Lek is. Wij kunnen haar dit wel vertellen. In Overveen is het druk met studenten. Ze zijn onderweg van het stationnetje naar Hogeschool InHolland op de grens van Haarlem en Overveen. Op de plaats waar eens het Marine Hospitaal was is nog steeds een kaal gat. In de huidige crisis zal het nog wel jaren zo blijven.
Tussen Bloemendaal en Driehuis is het landschap wat kaler. Er worden hier bloembollen geteeld. De toch nog gure tegenwind is hier aardig te voelen. Bij het Noordzeekanaal ligt het pont van Connexxion klaar voor de oversteek naar Velsen-Noord. Wij gaan niet mee. In IJmuiden wordt gewerkt, het gemeentehuis staat in de stijgers en ook een doorgaande weg langs een niet al te fraai winkelcentrum en veel sociale huurflats wordt op de schop genomen.
Verderop langs een doorgaande weg staan duurdere flatwoningen met uitzicht op de duinen. Daar waar we via een fietspad de Kennemerduinen in kunnen, gaan we rechtsaf. Grote grazers eten van het winterse grijze gras. Het is nog even wachten op mals groen gras. Er staan vrij veel richtingborden in het duingebied. Wij houden Parnassia aan. Vlak bij het strand aangekomen op het café-restaurant-terras zetten we onze fiets neer en nemen hier een drankje. Het houtwerk wordt opnieuw in de blauwe verf gezet.
Bij Bloemendaal aan Zee kiezen we voor het fietspad achter het circuit langs, gaan dwars door het oude centrum van Zandvoort, werpen nog even een blik op het strand en komen dan op het fietspad naar de Langevelderslag. Dat is een feest. We scheren over het fietspad met een stevige wind in de rug. Voorbij Station Lisse zien we zwager Kees die in aan het zagen was in het Keukenhofbos.
Al met al een ritje van zo’n 80 kilometer heerlijk fietsen.
Volg de vos
Maandag 1 april 2013, tweede paasdag.
Afgelopen week is er een vosje geboren in de vossenburcht in de Oostvaardersplassen, waarin camera’s zijn opgehangen. Moeder en kind zijn te volgen via internet.
De geboorte kan nog worden bekeken op you tube.
Per E-bike door Australië
Maandag 25 maart 2013.
De Duitser Maximilian Semsch is een half jaar lang per fiets door Australië gereden. In een interview met Carolin Gasteiger vertelt hij in de Süddeutsche Zeitung wat Australiërs ervan vonden en waar hij banger voor was dan voor giftige dieren.
16.000 Kilometer ver fietste Maximilian het afgelopen jaar door Australië. Het was niet de eerste keer dat hij per fiets zulke verre afstanden aflegde. In 2008 reisde hij al op twee wielen van München naar Singapore. Door Australië reed de 29-jarige evenwel met een E-bike. Hij werd begeleid door zijn vriendin Marion en een cameraman.
Je bent helemaal rondom Australië gefietst. Wat deed je bewegen om zo’n reis te maken?
Op de fiets beleeft men iedere individuele kilometer. Je rijdt niet met 110 km per uur door het land, hoort geen motorgeruis, maar kan altijd nog ieder geritsel in het struikgewas waarnemen. Het is een eenvoudige en zeer intensieve manier om een land te leren kennen.
Hoe reageerden de inwoners van Australië op je?
Australiërs hebben alleen auto’s en surfplanken. Fietsen doen ze helemaal niet. Als ze ons zagen schudden ze met hun hoofd, alsof ze wilden zeggen: Jullie zijn niet goed snik.
Dus ben je helemaal geen andere fietsers tegengekomen?
Slechts enkelen. In West-Australië was er een Nederlander die vanuit zijn vaderland in anderhalf jaar het hele stuk naar Singapore had gefietst, daar was hij per boot overgestoken naar Darwin. Maar in het algemeen zijn fietsers in Australië zeer zeldzaam.
Vijf jaar geleden fietste je al een keer de wereld over van München naar Singapore. Hoe kwam je op het idee?
Bij mijn eerste wereldreis van 2004 tot 2007 ging ik nog met bus en trein onderweg. Al snel had ik het gevoel dat ik aan van alles voorbij raasde. Maar juist deze vrijheid overal te kunnen stoppen waar ik maar wil is voor mij op reis heel belangrijk. Daarom zocht ik een vervoermiddel waarmee je heel individueel van A naar B komt.
Heb je eigenlijk wel eens vakanties zonder fiets?
Een enkele keer, maar juist op langere reizen is het voor mij inmiddels het perfecte vervoermiddel.
Waarom nu op een E-bike?
Ik wilde geen afstand doen van het reizen per fiets, maar tegelijk iets nieuws uitproberen. In de fietsbranche wordt nu veel gesproken over E-bikes, elektrische mobiliteit en trapondersteuning. Dat is de toekomst. Daarbij wilde ik uitproberen hoe taai zo’n E-bike eigenlijk is en of hij zo functioneert zoals velen zeggen. Daar rijdt je in je eentje.
Je bent nu in Sydney gestart en reed met de klok mee een rondje Australië…….
Dat was achteraf gezien een fout, omdat we 7.000 km tegenwind hadden. Daar hadden we geen rekening mee gehouden. We kozen de route zo dat we in de Australische zomer in het zuiden onderweg waren. In het noorden is het dan regentijd en is het daar tropisch heet.
Bron: Süddeutsche Zeitung 25 maart 2013.
Sterrenwacht Leiden
Donderdag 21 maart 2013.
De Leidse Sterrewacht is opgericht in 1633 en daarmee het oudste observatorium ter wereld. Na een grondige renovatie is de Sterrewacht sinds eind 2011 weer gedeeltelijk open voor publiek. Het bezoekerscentrum kan worden bezocht en twee keer per dag wordt er een rondleiding gegeven door een student astronomie.
Nu is er in het bezoekerscentrum een tentoonstelling met de naam Spectaculair Heelal. Er zijn opnames te zien die zijn gemaakt met ESO-telescopen. ESO staat voor European Southern Obervatory/ Europese Zuidelijke Sterrenwacht.
Enkhuizen
Woensdag 20 maart 2013.
Deze stad aan het IJsselmeer wordt ook wel de haringstad genoemd omdat het een verleden heeft in de haringvisserij. In het gemeentewapen staan daarom ook drie haringen. In 1356 kreeg Enkhuizen stadsrechten van Graaf Willem V. Er zijn hier meerdere havens met vooral antieke en oudere schepen in het algemeen. Ook zie ze verschillende vestingwerken, zoals de Drommedaris. Dit gebouw is de zuidelijke toegangspoort naar het oude gedeelte van Enkhuizen.
Vanmiddag bezoeken we met onze vrienden uit Hoorn de binnenstad van Enkhuizen. Het buitengedeelte van Zuiderzeemuseum, een soort openluchtmuseum, heeft vandaag nog zijn winterstop. Het gaat pas weer open op 30 maart, over ruim een week dus. De winkelstraat van deze havenstad stelt niet veel voor; er zijn veel leegstaande winkels en veel winkelpuien zien er nogal armoedig uit. Er staat wel een fraaie kerk met een houten toren aan deze straat, de Wester- of Sint Gommaruskerk. We nemen een kop koffie bij grandcafé Van Bleiswijk. Een mooie zaak, waar ook veel inwoners van Enkhuizen komen.
Amsterdamse Bos
Dinsdag 19 maart 2013.
De wandeling van vandaag start bij Amsterdam CS, gaat door het oude centrum van Amsterdam, door het Vondelpark, langs de Schinkel en door het Amsterdamse bos. We eindigen de wandeling op Schiphol-Oost.
Een stukje lopen we over de Zeedijk. Via de Oude Zijds Voorburgwal en de Warmoesstraat komen we op het Beursplein. Bij het Amsterdam Museum nemen we een kop koffie. David en Goliath staan in de Schuttersgalerij, een openbare doorgang bij het museum. Ook hangen hier een paar prachtige schilderijen; de vloer is bekleed met een wollen tapijt. Iets verder is het Begijnhof. Door een poortje staan we in eens weer op een drukke straat, de Spui.
In het Vondelpark zie je altijd fietsers en Amsterdammers die een rondje rustig hardlopen. Ook worden er honden uitgelaten. Meestal als ik door het Vondelpark fiets of wandel is het drukker. Het echte voorjaar moet ook nog komen.
Bij het begin van de Bosbaan is een groot café-restaurant. Er zitten vandaag geen mensen op het terras. Ook in het Amsterdamse Bos is een Arena. Hier wordt niet gevoetbald. Of dit een speeltje van de architect van het bos is of dat hier bepaalde activiteiten plaatsvinden is mij niet bekend.
Het Amsterdamse Bos ligt niet alleen in de gemeente Amsterdam maar ook voor een deel in Amstelveen. De voormalige stadskwekerij werd in 2000 veranderd in het Bloesempark. Er staan 400 kersenbomen die door een Japanse vereniging zijn geschonken aan de gemeente Amstelveen. Het doet hier wat Japans aan, onder andere door een bamboebrug. Vlak hierbij ligt een gedenksteen met de volgende tekst: ’11 maart 2011. Ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de aardbeving en tjsunami in Japan’.
Aan de Ringvaart van de Haarlemmermeer bij Schiphol-Oost wordt een nieuwe doorgaande weg op betonnen pilaren gebouwd. Fietsers en wandelaars kunnen hier al onder door. Automobilisten moeten nog een stukje omrijden. Het eerste grote gebouw dat we hier zien is het kantoor van de Luchtverkeersleiding. De bus die een stukje verder stopt brengt ons met een flinke boog om de luchthaven heen naar Schiphol Plaza.
Wandelen met broer Bert van Amsterdam CS naar Schiphol-Oost, 18 km. De route is een etappe van het Pelgrimspad, de LAW 7.
Piet Paaltjens
Leiden, 18 maart 2013.
In Leiden passeer ik op mijn fiets het beeld van Piet Paaltjens. Piet Paaltjens is een pseudoniem van de Nederlandse dichter en predikant François Haverschmidt. Hij was geboren op 14 februari 1835 in Leeuwarden en overleed op 19 januari 1894 te Schiedam.
Zijn bekendste bundel is Snikken En Grimlachjes uit 1867. Het geeft een ironisch beeld van zijn leven als student in Leiden. Hij gebruikte in dit boek voor het eerst de naam Piet Paaltjens.
De vaak uitzichtloze levensomstandigheden van zijn kerkgangers versterkten zijn sombere aard. Als zijn vrouw in 1891 overlijdt verhangt hij zich een paar jaar later aan een koord van zijn bedstee.
Ook in Leeuwarden staat een beeld van Piet Paaltjens. In Foudgum Dongeradeel staat een beeld van een opengeslagen boek gesteund door een gebroken hart. De tekst die daar bij hoort luidt:
Dit heertje met zijn witte das
Was eertijds een minnezanger;
Doch sinds het die witte jas aanheeft,
Minnedicht het niet langer.
Nu preekt het en doet huisbezoek,
En voor de variatie
Houdt het ’s winters, driemaal in de week
Lidmaten catechisatie.
Ik bezweer u, mijn allerliefste vriendin!
De draak hier niet mee te steken;
Er zit wezenlijk zo iets aandoenlijks in,
Dat een hart er wel van mocht breken.
Gezien 