Home » 2011 Duitsland F

Categorie archief: 2011 Duitsland F

[10] Winterswijk

S

Dag 10. Woensdag 13 juli 2011. Fietsen met broer Bert in Duitsland van Berlijn naar Nederland. Vandaag van Osterwick naar Winterwijk , 64 km. Tot en met vandaag 931 km

Ons hotel ligt twee kilometer uit de route. Daarom houden we eerst richting Bilderbeck aan en zitten daarna weer snel op Europaradweg 1.

Slot Varlar is onze eerste bezienswaardigheid. Om het goed te kunnen zien rijden we de poort binnen en rijden daarna de andere kant de poort weer uit. Pas daar zien we dat het privéterrein is en dat het niet is toegestaan om op het terrein te komen.

Ja, het is vandaag een regendag. Niet dat het met bakken uit de hemel komt, maar het gaat gedurig door. Koffiepauze houden we bij een hotel vlak voor Stadtlohn. Inmiddels hebben we besloten niet helemaal naar Arnhem te fietsen maar in Winterswijk de trein naar huis te pakken.

De volgende stad is Vreden. Het is een leuk stadje. Zowel Bert als ik waren hier al eerder. In de regen is er verder niks aan. We nemen een lunch in één van de eetcafés. Van hier is het nog tien kilometer naar Winterwijk. In deze stad in de Achterhoek slaan we broodjes en drinken in voor in de trein. We zijn om 15:00 uur op het station. De trein vertrekt twintig minuten later. Om 19:15 uur zijn we weer thuis.

Het was weer een leuke fietstocht. Over het weer hebben we niet te klagen. Alleen dag 1 en dag 10 hadden we regen. Verder hadden vooral zon en regelmatig de wind in de rug.

 

[9] Fietspech

S

Dag 9. Dinsdag 12 juli 2011. Fietsen met broer Bert in Duitsland van Berlijn naar Nederland. Vandaag van Warendorf via Münster naar Rosendahl/Osterwick , 90 km. Tot en met vandaag 867 km

Om 10 uur komen we aan in Münster. Het is mooie oude stad, maar goed is te zien dat veel oude gebouwen na de Tweede Wereldoorlog opnieuw zijn opgetrokken in ongeveer de stijl van vóór dat zij in puin werden gegooid door bommen uit geallieerde vliegtuigen.

We maken te voet een rondje langs de bekende gebouwen, zoals het raadhuis (waar de vrede van Münster werd getekend) en de Sankt Paul-Dom. Op de fiets bezoeken we het kasteel van Münster.

Vandaag is het weer veel maïs en tarwe ‘wat de klok slaat’. Het landschap lijkt wat op dat van het platteland van Twente of de Achterhoek. Het is vooral kleinschalige akkerbouw en hier en daar ook varkenshouderijen.

Als we in het centrum van Osterwick zijn, breekt het ventiel van mijn achterband op onverklaarbare wijze af. Als we daarna de meegenomen reserveband monteren en deze oppompen met de – niet erg geavanceerde – fietspomp die we leenden van hotel Zur Post, breekt ook het ventiel van deze nieuwe binnenband af. In het volgende dorp, vijf kilometer verderop is een fietsenmaker. Om een lang verhaal kort te maken om 18:00 uur zit er een nieuwe binnen- en buitenband op mijn fiets en hotel Zur Post in Osterwick heeft toch nog een kamer voor ons.

 

[8] Mais

S

Dag 8. Maandag 11 juli 2011. Fietsen met broer Bert in Duitsland van Berlijn naar Nederland. Vandaag van Detmold naar Warendorf, 111 km. Tot en met vandaag 777 km

Gisterenavond gingen we naar het historische centrum van Detmond. We zaten daar op een terras hartje stad met uitzicht op het stadhuis. Toen we klaar waren met eten begon het een beetje te regenen. Omdat we niet wisten wat wij van de weergoden konden verwachtten, besloten we terug omhoog te fietsen naar de jeugdherberg aan de rand van de stad. Er viel geen regen die vier kilometer onderweg en ook ‘s avonds en ‘s nachts bleef het droog.

Het is druk aan het ontbijt. Naast enkele gezinnetjes en losse fietsers is er een buslading sportieve jongelui uit Ankara aanwezig. Dat geeft aardig wat drukte maar de jongens gedragen zich netjes.

Het is vandaag weer mooi weer. De eerste paar uur is het nog wat heuvelachtig maar dat wordt snel minder. We rijden vooral langs landbouwakkers en zo nu en dan door bossen. Er wordt hier vooral maïs en tarwe verbouwd. Hoe ze hier omgaan met wisselteelt is mij een vraag. Je ziet hier naast maïs en tarwe ook nog andere graansoorten zoals haver en gerst, maar bijvoorbeeld bijna geen aardappels en geen bieten. De eerste tarwe is hier al geoogst. Ik neem aan dat dit wintertarwe is.

We nemen een kijkje bij Slot Holte tussen Liemke en Verl. Daarna fietsen we met een boog om een grote stad heen. We merken niet veel van de stad anders dan dat we meerdere drukke wegen moeten oversteken.

In Harsewinkel is een grote landbouwmachinefabriek van Claas gevestigd. Dat vindt Bert interessant. In Warendorf vinden we een pensionnetje dat ook in het routeboek van Europaradweg.

We gaan ook hier eten in het centrum van de stad. Warendorf staat in het teken van paarden, daarom hebben ze hier geen geschilderde koeien, beren of varkens maar je raadt het al …. paarden.

 

[7] Westfalen

S

Zondag 10 juli 2011. Fietsen met broer Bert in Duitsland van Berlijn naar Nederland. Vandaag van Holzminden naar Detmold, 83 km. Tot en met vandaag 666


Als we de brug over zijn, zijn we niet langer in Nieder Sachsen maar in Nordrhein Westfalen. Höxter is de eerste grote plaats aan de westelijke kant van beide deelstaten. Een herder loopt hier langs de rivier samen met zijn hond en een kudde van zo’n 300 schapen.

[6] Einbeck

S

Zaterdag 9 juli 2011. Fietsen met broer Bert in Duitsland van Berlijn naar Nederland. Vandaag van Goslar naar Holzminden, 114 km. Tot en met vandaag 583 km

Gisterenavond had ik m’n fototoestel niet bij me, daarom gaan we vanmorgen als eerste nog even door de oude stad. We kunnen dan ook alvast brood kopen voor onze lunch van rond 12:00 uur.

Voorbij Langelsheim zitten we weer een stuk langs de Harzrand. Later komen we meer in de landbouwgebieden tussen de Oberharz en de Heber. Het landschap verandert langzamerhand. We krijgen uitgebreide vergezichten te zien en fietsen in het dal van een beekje met de naam Gande en daarna langs een wat bredere stroom de Leine. Er gaat ook een spoorbaan door dat dal. We zien heel wat goederentreinen passeren.

In Einbeck kunnen we eindelijk aan de koffie. We nemen er gelijk ook maar een glas fris naast. Het is vandaag weer een mooie warme dag.

We besluiten om in Holzminden te overnachten. Dat houdt in dat we nog een aardig stukje voor de boeg hebben. Tussen Steinbeck en Holzminden zijn nauwelijks overnachtingsmogelijkheden.

Holzminden ligt aan de Weser. Op de Grote Markt vinden we een plaats op een terras voor de warme maaltijd en een potje bier. Een Lederhosen-orkest speelt muziek op de kop van het plein.

In de loop van de avond verschijnt er een rode gloed aan de hemel. Het is inmiddels pikkedonker als we terugkeren naar de jeugdherberg.

[5] Goslar

S

Vrijdag 8 juli 2011. Fietsen met broer Bert in Duitsland van Berlijn naar Nederland. Vandaag van Thale naar Goslar, 73 km. Tot en met vandaag 469 km

Toen ik vannacht zo nu en dan wakker lag, hoorde ik het riviertje voor de JH stromen, een rustgevend geluid. Wij ontbijten samen met een Duitse 70-plusser. Deze man maakt alleen een fietstocht door Duitsland. Vroeger heeft hij gezeild en had een boot in Zeeland. Ooit voer hij van daar naar Amsterdam-noord. ‘s Nacht moesten heel wat bruggen open om zijn boot met vaste mast er door te kunnen laten. Er zijn meer gasten in de JH. Er zijn diverse groepen kinderen en hier en daar een verdwaalde volwassene.

Tegen negenen gaan we op pad. Het weer ziet er niet enthousiast uit. Moet ik nog een jack aan of niet. Eerst maar wel, maar een uur later is mijn motortje zo opgewarmd dat ik geen jack meer nodig heb.

Om 10:50 uur zijn we bij het gerenoveerde klooster Michaelstein. Het café-restaurant gaat om 11:00 open, staat op het bord. We gaan alvast naar binnen en vragen of we hier koffie kunnen drinken. We kunnen op het terras achter de zaak zitten. Hoewel het wat winderig is is het ook zonnig.

In Wernigerode gebruiken wij onze lunch, zoals gebruikelijk met onderweg gekochte broodjes en broodbeleg. Het smaakt weer prima.

Vandaag is het net als gisteren behoorlijk heuvelachtig. Het is nog wat pittiger zelfs Als we in voormalig West-Duitsland zijn aangekomen, valt ons op dat er grind op de bospaden ligt. In de voormalige DDR is dit, voor zover wij zagen, altijd steenslag.

In Goslar is plek voor ons in de plaatselijke JH. Na het douchen en omkleden bezoeken we de oude binnenstad. Die ziet er prachtig uit en het is ook reuze gezellig op de verschillende terrassen.

[4] Volkstuintjes.

S

Donderdag 7 juli 2011. Fietsen met broer Bert in Duitsland van Berlijn naar Nederland. Vandaag van Stassfurt naar Thale, 79 km. Tot en met vandaag 396 km

Het onweer dat we verwachtten kwam gisterenavond en vannacht toch niet. Wel regende het een deel van de nacht.

Wij fietsen een tijdje op zulk soort wegen, dat wil zeggen op de asfaltstrook langs het karrenpad. De laaghangende takken tikken soms tegen onze fietshelmen.

Net als de vorige dagen zien we weer veel grote volkstuincomplexen. Deze stammen uit de DDR-tijd, toen veel flatbewoners om financiële redenen hun eigen groenten verbouwden. Nu staan er soms ook luxe huisjes op en er bloeien ook bloemen.

De bewegwijzering is vandaag slechter dan de vorige dagen. Er ontbreken bordjes en in het beste geval zijn ze alleen omgebogen. Sabotage, vandalisme of kattenkwaad? Ik houd het op het laatste.

Voorbij Gatersleben rijden we verkeerd en komen in Nachterstedt uit. Vandaar maken de aansluiting met de route bij Hoym. In deze plaats zijn enkele oude gebouwen, die vroeger deel uitmaakten van een landgoed opgeknapt en doen nu dienst als verpleeghuis voor bejaarden.

Ook Ballenstedt heeft enkele mooi gerestaureerde grote gebouwen in het centrum. We zitten nu op de rand van de Harz. Dat is te merken. Zo nu en dan moeten we behoorlijk terugschakelen en ons omhoog werken. Gelukkig zijn er ook stukken waar we met grote vaart naar beneden gaan.

Vóór Gernrode zijn ze met de bospaden bezig. Daarom moeten we flink inhouden bij het naar beneden gaan om niet op de plaat te gaan.

In Thale schrijven we ons in voor een nacht in de jeugdherberg. Hij is niet zo luxe als die van Dessau, maar daar staat tegenover dat hij goedkoper is. De omgeving is hier erg mooi. Er zijn grote rotswanden en een snel stromende rivier, een gezellige stad en veel bossen in de omgeving.

De bekendste plek van Thale is het heksendansplein. Het was van oorsprong een cultplaats waar de heidense gebruiken van de Saksen werd gevierd. Later werd er opvoeringen uitgevoerd door in witte gewaden geklede gestalten met zwarte gezichten en bezems. Dit was de plaats waar de duivel werd uitgedreven. Ze vieren dit nog ieder jaar op de eerste mei.

 

[3] Saale

S

Woensdag 6 juli 2011. Fietsen met broer Bert in Duitsland van Berlijn naar Nederland. Vandaag van Dessau naar Stassfurt 95 km. Tot en met vandaag 317 km


Vanaf ons overnachtingsadres zitten we weer snel op de route. We komen langs het Techniekmuseum Hugo Junkers. Hier is onder meer aandacht voor Junkers vliegtuigen. Wat Fokker voor Nederland was, was Junkers voor Duitsland.

Bij Aken, niet te verwarren met Aachen, zitten we vlak bij de Elbe. Daarna komen we in een beschermd natuurgebied, waar uitkeringsgerechtigden werkzaamheden verrichten in de natuur. Ze zijn vanaf een grote stad uit de buurt hier gebracht met een autobus. De chauffeur knapt een uiltje op de bijrijdersstoel van de bus.

Het tweelingdorp Wulfsen/Drosa zou hunenbedden hebben. We rijden speciaal om maar hebben ze niet gezien. Een andere keer maar weer eens naar Drenthe om hunenbedden te kunnen zien.

Vanaf Bernburg fietsen we een stuk langs de Saale, deels over een geasfalteerde weg maar ook voor een deel over soms drassige zandpaadjes. We helpen een Duitser met een platte band. Hij mag zijn band zelf oppompen met mijn noodfietspompje.

Nienburg is een mooie stad. We hebben er niet erg veel oog voor omdat het erg heet is en ons drinken op is en wij daarom een supermarkt zoeken om frisdrank te kopen. Nadat ik een Duitse vrouw ernaar vroeg vinden we hem snel.

In Strassfurt is de VVV op woensdagmiddag gesloten. Gelukkig kan iemand anders ons de weg naar een straat aanwijzen waar een pension is gevestigd waar we kunnen overnachten.

2011-07-06 014 (800x600)

Nadat we daar gedoucht hebben gebruiken we een heerlijke maaltijd bij het Theatercafé. Als ik even achterom bij het theater ga kijken, zie ik dat ze daar een schilderij hebben hangen van Herman van Veen.

[2] Zonnebloemen

S

Dinsdag 5 juli 2011. Fietsen met broer Bert in Duitsland van Berlijn naar Nederland. Vandaag van Bad Belzig via Lutherstadt Wittenberg naar Dessau, 104 km. Tot en met vandaag 222 km

De eerste kilometers voeren door een rustig landschap van akkerbouw afgewisseld met bossen. We zien hier en daar velden met zonnebloemen. Het lijkt hier wel Frankrijk.

Eerst in Lutherstadt Wittenberg is er veel gezellige drukte. Je ziet hier veel fietsers met langeafstandtassen, waarschijnlijk hoofdzakelijk van de Elberadweg. Vooral Duitsers maar ook een enkele Nederlander. Ook zijn er veel groepen schoolkinderen met juffen en/of meesters. We nemen een kopje koffie op het belangrijkste plein van de stad. Het is leuk om de inwoners en de toeristen, veelal fietsers dus, langs te zien lopen en fietsen. Er is helaas hier niet zo′n sfeertje als in plaatsen in Frankrijk en Spanje waar Santiago-gangers doorheen komen. Het is meer ieder op zichzelf of met zijn eigen groepje.

Vanmorgen in het hotel spraken we een stel dat tussen Dassau en Wittenberg de Elberoute fietste in plaats van de langere route via Europaradweg 1. Omdat het heel aardig weer is in Wittenberg besluiten wij gewoon de route volgens het boekje te rijden. Vanuit Lutherstadt Wittenberg gaan we eerst zuidwaarts en komen langs meren met de namen Bergwitzsee en Gremmersee. Aan dit laatste meer wordt een terrein in gereedheid gemaakt voor een popfestival dat waarschijnlijk aanstaande weekend hier zal plaatsvinden.

In Oranienbaum is het tijd voor onze middagthee. Deze stad is gesticht door Henriette Catharina, prinses van Oranje-Nassau. Ze liet een slot, een park en de stad bouwen door de Nederlandse architect Cornelis Ryckwaerth. De sinaasappelboom (oranjeboom) op het markplein heeft negen vruchten, één voor ieder van haar kinderen. De grootste sinaasappel stelt haar enige zoon Leopold I voor.

 

Bij Vockerode gaan onze route een stuk gelijk op met de Elberadweg. Hier waren Joke en ik in augustus 2009 ook. Toen fietsten we van Hamburg naar Wittenberg.

We boeken onze overnachting bij de jeugdherberg van Dessau. Als de dame van de receptie mijn gegevens intoetst, zegt ze: ′Bent u hier al eerder geweest?′ Mijn adres staat al in hun computer. Dat klopt. Joke en ik waren hier in deze JH twee jaar geleden ook voor een nacht.

We willen de fiets graag wat rust geven en lopend naar een restaurantje. Ik vraag Anita van de receptie of er in de buurt een restaurantje is. Die blijkt er te zijn. We komen uit bij een eethuis op een volkstuincomplex. Dit is een soort déja vu. Een paar jaar geleden maakte Bert en ik iets dergelijks ook mee in een andere plaats in de voormalige DDR. Toen kregen we een adres van de dame van een B&B.

Wij eten hier in Dessau lekker buiten aan robuste houten tuinmeubelen. We hebben begrepen dat het morgen nog warmer wordt. Dat wordt dan zonnebrandcrème gebruiken.

 

[1] Stad, meren, bossen en akkers

S

Maandag 4 juli 2011. Fietsen met broer Bert van Berlijn naar Nederland. Vandaag van Berlijn Spandau naar Belzig, 100 km

Afgelopen nacht regende het behoorlijk, maar het is droog als we opstaan. Na een uur fietsen begint het te regenen en dat blijft het bijna de hele dag. Ook vandaag komen we langs het Olympisch stadion, dat in het teken staat van het internationale damesvoetbal (wereld kampioenschappen).

Potsdam is een mooie stad met diverse grote gebouwen. We komen langs twee musea. Daarna fietsen we langs een paar grote meren, een deel van de route over zandpaden. Door de regen liggen hier plassen, soms van links naar rechts. Mijn pas schoongemaakte fiets ziet er weer behoorlijk vies uit.


Vervallen huis in de voormalige DDR

Verder rijden we vooral door bossen en door armoedige dorpen. Je kunt goed zien dat het hier vroeger DDR was. Het wegdek in de dorpen is soms slecht. Bij de flats zijn de straten soms niet bestraat of geasfalteerd, zeker niet bij de troosteloze garageboxen van de bewoners van de sociale stapelwoningen. Het valt ons op dat in de bossen speciale schuilhutten zijn gebouwd voor de R-1-fietsers. Op droge bankjes kan je daar aan een tafel je meegenomen broodjes nuttig.

We stoppen in Bad Belzig. De hotelletjes in de historische binnenstad zijn allemaal bezet. We komen daarom na wat gevraag terecht in het Burghotel. Dit is gevestigd in de gerestaureerde burcht aan de rand van de stad.

Nadat we ons hebben omgekleed kiezen we ervoor in het centrum te gaan eten en niet in het chique restaurant van de burcht. In ons restaurantje annex hotel in de binnenstad ontmoeten we een Nederlands stel dat de laatste kamer boekte, vijf minuten voordat we ons hier tevergeefs meldden aan het eind van de middag.