Gezien

Donderdag 5 januari 2017

Om een uur of negen zijn we Boxmeer al weer uit. Een man loopt met een fiets aan de hand en met twee honden. Hij vertelt ons dat hij op de winterdijk op zijn plaat is gevallen. In Boxmeer kwamen we er al achter dat het hier en daar vandaag spekglad is.

Het is zonnig als we door het dorp Beugen wandelen. Een kunstenares heeft een minimuseum in een voormalige voedersilo die bekleed is met wilgentenen. Waarschijnlijk omdat we nu in de kersttijd zitten zien we in de vitrines achter glas onder meer teenslippers voorzien van een rode bekleding gemaakt van breiwol. Dit geldt ook voor een kroonluchter. Aan het eind van het dorp staat een beeld van een varken. Dit herinnert aan de tijd dat hier veel varkensboeren waren. Nu is er geen één meer.

We wandelen over een natuurpad dat vroeger een spoorbaan was. Hier reed de trein van Boxtel (NL) naar Wesel (D). In 1972 zagen ze hier de laatste goederentrein. In een dorpje verderop vertelt een oudere man ons dat later, tijdens de karnaval als ludieke gebeurtenis, nog een trein over dit traject heeft gereden. Over de Maasbrug mocht de trein toen echter niet. Men ging er vanuit dat die te onveilig was om er nog een trein over te laten rijden. Wij begrijpen dat dit al jaren geleden plaatsvond.

Bij de Maasbrug is goed te zien dat het water hier een stuk lager staat dan normaal. Dit heeft alles te maken met de sluis die een week gelden werd stuk gevaren. Een verzameling fietswrakken is nu zichtbaar. Gennep aan de Limburgse kant van de Maas is een gezellig stadje.

De Niers een riviertje dat 114 km verderop in Duitsland ontspringt komt uit bij de Maas. Hier was het Genneperhuis, een vesting waarom in de loop van de jaren veel gevochten werd. Er is daarom ook ongeveer niets van over gebleven. Als we het natuurgebied verlaten staan we aan de rand van het dorp Milsbeek. Er is hier een theehuisje in een voormalig bakkershuisje bij een gerestaureerde boerderij. Mevrouw Vissers, de eigenaresse, vraagt ons of wij het Pieterpad of het Kreupelpad wandelen. Later komen we langs de gebouwen van een steenfabriek die al jaren niet meer in gebruik zijn.

We wandelen een stuk langs de Mookerplassen richting de Veerweg die leidt naar de pont naar Cuijk. Op een bord is aangegeven dat de veer naar Cuijk niet vaart. Waarschijnlijk hadden we dat kunnen bedenken. We laten Cuijk Cuijk en wandelen deels terug naar Plasmolen waar we de bus naar Nijmegen nemen. Vandaar treinen we terug naar de Randstad.

Wandelen met zwager Leo van Boxmeer via Gennep naar (Cuijk)/ Plasmolen, 25 km. Dit is een etappe van het Maaspad.

Vrijdag 30 december 2016.

Met bus 50 zijn we naar Haarlem Station gereden. Het is nog een beetje donker en het vriest. Na een kop koffie lopen we in de mist richting de Grote Markt. Je kan via de Jansweg of via de Kruisweg naar dit stadsplein. Wij nemen de Kruisweg en kruisen de Parklaan, de straat waaraan  ik zo’n 45 jaar geleden een paar jaar woonde. We zien een mededeling op straat waarin staat dat hier vroeger de Kruispoort was, een van de stadspoorten van Haarlem. Nooit geweten dat er ooit een Kruispoort in Haarlem was. Ik kende alleen de Amsterdamse Poort.

Het is rustig op de Grote Markt en omgeving. We lopen door historisch Haarlem langs het Spaarne. Als we op de Noord-Schalkwijkerweg wandelen ligt hier hemelsbreed dichtbij de naoorlogse stadswijk Schalkwijk. Maar dat valt niet op. Het oogt erg landelijk. Er zit veel rijp aan de bomen. Aan de overkant van het water zien we door de mist heen grote huizen op de grens van Haarlem en Heemstede. Daar waar het Spaarne enorm breed is komen we in Heemstede. Na een nog niet zo lang geleden vernieuwde wandelbrug zijn we in de buurt van het vroegere seminarie Hageveld en de Heemsteedse watertoren. Aan de andere kant van de Cruquiusweg lopen we in het oude centrum van Heemstede. Hier aan het Wilhelminaplein is het vandaag erg rustig.

Het zuidelijkste puntje van Heemstede heet De Glip. Je kan via de Kadijk naar de Herenweg. Wij gaan rechtdoor naar Bennebroek, langs speeltuin Linnaeushof en langs de AH en een paar andere winkels. We lopen op de grens van Hillegom en Bennebroek door de poort van De Zuilen. Hier kan je vissen, maar normaal gesproken ook een kop koffie drinken of een pannenkoek eten. We zien hier niemand van het personeel. We kijken wat rond. Krielkippen lopen rond onze benen en hier en daar blaffen honden.

Voorbij een sushirestaurant – hier was vroeger café ’t Hoogje – in Hillegom gaan we linksaf richting de Ringvaart. Halverwege de weg ligt een nog niet lang geleden aangelegd fietspad door het Hillegoms poldergebied. Eerst nog even door een bedrijventerrein en dan zijn we in hartje Hillegom. Er is hier nog een moderne vestiging van ING-bank, maar het oude postkantoor is jaren geleden al omgetoverd in een hip restaurant.

Voorbij het dorp wandelen we over een weg tussen de winterse bollenvelden naar de Keukenhof in Lisse. Het bos aan de andere kant heet het Keukenhofbosch. Aan de Loosterweg komen we weer langs bollenakkers en bosranden. We gaan door buurtschap De Engel naar mijn huis.

Wandelen met zwager Leo van Haarlem naar Lisse, 26 km, een etappe uit het boekje Jacobswegen in Nederland. Hier en daar is de route door ons wat aangepast.

Dinsdag 20 december 2016.

Eén van de kortste dagen van het jaar. We staan vroeg op om bij de eerste gelegenheid van vandaag met de trein op weg te gaan naar Noord-Limburg. De dienstregeling van de trein veranderde afgelopen weekend. Nu kunnen we vanuit Sassenheim naar Amsterdam, zonder in Hoofddorp te hoeven overstappen. In Sloterdijk stappen we op de trein die vanmorgen in alle vroegte vanuit Den Helder kwam en Nijmegen als eindstation heeft. In Nijmegen gaan we verder met een dieselstoptrein van Arriva naar Venray. Het laatste stukje moeten we nog met een streekbus om bij de Kasteellaan in Well te komen. ‘Haje!’, zegt de chauffeur als we in Well uit de bus stappen.

Onderweg, lopend naar het centrum van Well, komen we langs de plaatselijke bakker. Die heeft stoeltjes buiten staan, maar gelukkig ook binnen. Het vriest vanmorgen. We komen voorbij het dorp langs het Leukermeer, Dit recreatiegebied is ontstaan door het afgraven van grind en zand. Zomers moet je vier euro toegang betalen om hier te  mogen zwemmen of zonnen. Nu is het toegangshek gesloten. We zien dat er op verschillende plekken zijn waar het hek stuk is gemaakt om gratis naar binnen te kunnen.

Aijen is een leuk dorpje verderop. Ze hebben hier een actieve carnavalsvereniging. We komen langs het huis van Prins Carnaval. In het wandelboekje van het Maaspad staat dat hier in dit dorp in vroeger tijden veel cafés waren. Nu is er nog één over. We zien een paar mannen in het café zitten. Daarom lopen we naar de ingang aan de zijkant. De cafébaas komt ons al tegemoet om te zeggen dat het café nu niet open is. Het nodigt ons niet uit om desalniettemin toch bij hem een bakkie te komen doen.

Bij de overstromingen van de Maas van 1993 en 1995 lag het hoger gelegen Bergen als een eiland omgeven door water. Ze hielden hier droge voeten maar waren wel volledig geïsoleerd. We steken de Maas over met het pont naar Vierlingsbeek. Dit Brabantse dorp heeft een Vrijthof. Het is een stuk minder werelds dan het Vrijthof in Maastricht. Voor het dorp staat een bordje dat verwijst naar een café-restaurant. Het horecabedrijf is leuk versierd in verband met de dagen voor kerst. Helaas voor ons  is het bedrijf dicht. Er staat niet aangegeven wanneer hij wel open is. Wij nuttigen onze meegebrachte broodjes aan een ruime picknicktafel voor de openbare bibliotheek, die nu ook gesloten is. Overigens is ook nog een winkel aan het Vrijhof, een kleine Plusmarkt.

Als we het dorp uitlopen komen we in het gebied van de Maasheggen, dit zijn stekelige heggen van sleedoorn en vuurdoorn. Op bordjes staat dat dit het oudste landschap van Nederland is. Hier en daar lopen we vandaag ook op de route van het Pieterpad. We komen langs het sluizencomplex van Sambeek. In Boxmeer stappen we op de trein terug naar de Bollenstreek.

Deze wandeling is etappe 9 van het Maaspad. Het is qua landschap een mooie route. Ook hadden prima weer voor een decemberdag. Het is wel zaak om brood en drinken bij je te hebben als je buiten het zomerseizoen een etappe van het Maaspad wandelt.

Vrijdag 16 december 2016.

Een wandeling van 17 km langs de westkant van de Leidsevaart. De auto staat bij Station Voorhout. We maakten een korte rit met de trein naar Station Hillegom.

Bij dit laatste station begint onze wandeling. Leo en ik gaan eerst noordwaarts richting de Bartenbrug. Voorbij het begin van de Tweede Doodweg gaat onze route richting De Zilk, zuidwaarts dus. Leo woonde hier vroeger en kan mij daarom hier veel over vertellen. Bij zijn geboortehuis maken we met een praatje met een Zilker die hier nu zijn werkplaats heeft.

Er waren vroeger aardig wat winkels en cafés in De Zilk. De winkels zijn verdwenen en de paar cafés die er nog zijn zijn niet open als wij hier langs wandelen. Via de Zuider Leidsevaart gaan we richting Halfweg {gemeente Lisse). Bij de spoorwegovergang aldaar nemen we een koffiepauze in het tot restaurant omgebouwde station.

We gaan verder richting Piet Gijs (gemeente Noordwijkerhout). Daar aangekomen steken we de drukke weg van Sassenheim naar Noordwijk over. Het huisvuiloverslagstation aan de andere kant van de vaart wordt niet meer gebruikt door de bollenstreekgemeentes. We zien hier een vuilniswagen van de gemeente Katwijk. Noordwijk en Katwijk maken waarschijnlijk nog gebruik van dit overslagstation. Dat wist ik niet.

We maken een praatje met een man van een technisch bureau met een iPad die de beschoeiingen controleert. Hij vertelt ons dat deze hier langs de Leidsevaart behoorlijk versleten zijn. Over niet al te lange tijd zullen deze wel vervangen worden.

Daar waar de Leidsevaart een bocht naar links maakt komen we uit op den weg van Noordwijk naar Voorhout. We komen langs de KTS. Hier wordt de weg gerenoveerd. Er komt een rotonde of wellicht wel twee achter elkaar. We zullen het zien als het hier klaar is. Dwars door het centrum van Voorhout komen we uit bij het station, het eindpunt van deze wandeling.

Dinsdag 6 december 2016.

Wandelen met zwager Leo in Limburg in het stroomgebied van de Maas, 28 km.

Wat we zoal zien/ meemaken op onze wandeltocht.

• Het toeristische centrum van Arcen. Er is redelijk veel horeca rond het Raadhuisplein. Omdat het nog vroeg is, zijn de cafés en restaurants gesloten. Wij drinken koffie bij de bakker.
• 
• Kasteel Arcen. De imposante poortdeur is nog niet zolang geleden opnieuw in de blauwe verf gezet. Er hangt een mooie bloemenkrans rond deze deur.
• 
• Berijpte velden en bevroren bospaden. Bij een boer is een roofvogel tussen het gaas van de afrastering van zijn eenden en kippen gekomen. Deze vogel kan niet weg en is bang. Ook de eenden kippen zijn bang en gaan behoorlijk te keer. Wij bellen aan bij de boerderij een stukje verderop. De boer zegt dat dit wel meer is voorgekomen. Hij gaat er zo heen om de roofvogel te bevrijden.
• Fossa Eugeniana. Een droge bedding is het restant van 48 km lang kanaal dat gegraven werd tussen de Rijn en de Maas. De graafwerkzaamheden begonnen in 1626. Er werkten 8.000 arbeiders aan. De werkzaamheden zijn nooit afgemaakt als gevolg van technische problemen en geldgebrek.
• 
• Walbeck, een dorpje in Duitsland, net over de grens van Nederlands Limburg. Rond dit dorp worden asperges geteeld en ook veel potplanten.
• Gelderns of Nierskanaal. Dit kanaal meandert als een echte rivier in een bosomgeving. Het pad waarop wij lopen ligt meters hoger dan het stomende water.
• De uiterwaarden van de Maas en het Nationaal Park Maasduinen.
• Kasteel Well. Hier zien we weinig van, want het is al aardig donker als we hier tegen 17 uur langs wandelen.

Dinsdag 29 november 2016.

Het vriest vanmorgen. Rond 10 uur staan we bij de deur van de bedevaartkapel van Onze Lieve Vrouw van Genooi. Een vrouw komt uit de kapel en loopt naar haar fiets. Ze zegt dat we gewoon naar binnen kunnen en een kaars opsteken. ‘Ik heb er ook net één opgestoken’,  zegt ze. Een kaars steken we niet op maar kijken wel rond, ook buiten de kapel. Het is een terrein waar in oude tijden een klooster stond.

Vanmorgen arriveerden we vóór 9 uur op het treinstation van Venlo en begonnen onze wandeling met een bakkie in de binnenstad in een koffiezaakje gehuisvest in een voormalig winkeltje. Buiten het centrum kwamen we  langs het grote complex van Océ kopieermachines. Van der Grinten had hier in de buurt een boterverffabriek en loosde zijn afval op de Maas. Alles werd hier geel ook de boten op de Maas.  De laatste jaren zijn er op veel plaatsen aan de randen van de Maas rond Venlo natuurgebieden gemaakt. Bij hoog water kunnen die volstromen.

Bij Lomm kijken we vanaf de winterdijk uit op de graafwerkzaamheden aan de Maas. Hier is de afgelopen jaren ruimte voor de rivier gemaakt. In het dorp Lomm staat De Spijker, een herenhuis dat dateert uit 1394. We steken met een veerboot de Maas over en komen in Lottum. Dit is het grootste rozenkweekgebied van Nederland. Een kapelaan die om gezondheidsredenen een paar jaar in Frankrijk had gewoond introduceerde hier de rozen.

Een deel van de weg hier lopen we over een ruig pad strak langs de rivier. Daar waar een beekje uitkomt bij de Maas steken we dit watertje over door van kei naar kei te stappen. We hebben wat steun van de overhangende takken van een boom.

Later nemen we nog een keer een pontveer en komen dan in Arcen, bekend van de bierfabriek van Hertog Jan. In dit toeristendorp eindigt onze etappe. Met bus en trein gaan we weer terug naar de Bollenstreek.

Wandelen met zwager Leo in Limburg van Venlo naar Arcen, 21 km. De route maakt deel uit van Maaspad.

Zaterdag 26 november 2016.

Vrijdag 21 oktober 2016.

Duinvermaak ligt voorbij de bebouwde kom van Bergen daar waar de bossen beginnen.  Het is een meer dan 100 jaar oud restaurant dat al vanaf 9 uur ’s morgens open is. Wat verder ben je in de Schoorlse duinen. De zon staat nog betrekkelijk laag en trekt lichtstrepen over de paden, waarop eikels en de eerste afgevallen herfstbladeren liggen. Moutainbike paden, fietspaden en paardenpaden kruisen mijn weg.

Het is al lekker zonnig alhoewel de picknickbanken nog behoorlijk nat zijn van de regen van de afgelopen dagen. Daar waar de zon door het bladerdek kan komen zullen de bankjes in de loop van de dag wel droog worden. Grote stukken bestaat het landschap uit zwarte stompjes bomen of kale plekken.  Hier was in 2010 een grote bosbrand. Na een open duingebied en een hoge duinenrij kom ik op het strand.

Hier gaat de route naar het zuiden. Het wordt warmer. Daarom trek ik mijn trui uit, ik heb genoeg aan mijn nieuwe wandeljas. Grote plakken wit schuim rollen over het strand. Er zijn meer mensen die hier op het stille strand van Bergen wandelen. Het is herfstvakantie in noord- en midden Nederland. De Kerf is een natuurgebiedje. Hier is een soort doorsteek gemaakt met het doel om zo nu en dan bij erg hoog water wat zout water het duingebiedje in te laten lopen. Hier is het licht moerassig en brak. Eerlijk gezegd is er voor een normale sterveling niet veel bijzonders te zien.

Als ik het strand verlaat zie ik bij een paviljoen dat dit horecagebeuren vandaag voor het laatst open is dit seizoen. Andere koffie- en eettenten alsmede strandhuisjes zijn al van het strand verwijderd. Bij het Zeehuis koop ik een toegangskaartje voor de PWN-waterleidingduinen. Ook hier wisselen bossen en open stukken duin elkaar af. Het laatste stukje voor de dorp Bergen heet het Berger Bos. Hier zijn grote kale zandvlakten met meertjes. Er zijn hier vandaag veel mensen met honden. Het Merelhof een leuk woonbuurtje doet gezellig aan.  Hier en daar staan in het dorp vlaggen van de kunstroute die deze week in Bergen wordt georganiseerd.

Terug in de auto naar huis gaat het een beetje regenen. Dat was ook voorspeld voor het noorden van Nederland. Al met al was het vandaag een mooie wandeldag.

Groene Wissels-wandeling Bergen (NH) 19 km.