Gezien

Dinsdag 15 maart 2016.

Vroeg vertrekken Leo en ik per trein vanuit de Bollenstreek om naar Limburg te gaan. Vanaf Station Sittard gaat dit uur een belbus naar Bergen aan de Maas. Je moet hiervoor een uur van te voren een bepaald nummer bellen. Dat deed ik al in de trein onderweg naar het zuiden. We zijn de enige twee reizigers voor dit vervoermiddel. De belbus blijkt een taxi te zijn. Betalen kunnen we niet en hoeven we niet voor deze rit.

Eigenlijk gaat de belbus naar Urmond, maar de chauffeur rijdt op ons verzoek door naar het pont dat ons overzet naar de Belgische kant van de Maas. Op het pontveer hebben we een gesprek met twee gepensioneerde mannen die dagelijks samen zo’n twee uur wandelen. Dat lijkt me een gezonde gewoonte.

Tussen het fietspad waarop we lopen en de Maas ligt een natuurgebied dat is ontstaan na een grootscheepse winning van grint. Een man met een fiets maakt een praatje met ons. Hij vertelt dat in het water langs ons pad je forellen kunt vissen. Je hebt hiervoor wel een speciale vergunning nodig. Aan de waterkanten zien we dat ook hier bevers huizen. Verschillende boomstammen zijn aangevreten.

Opvallend is dat de mobiele telefoon geen verbinding vindt met een netwerk. Dit gebeurt pas in Maaseik. Voor die stad gaan we nog door bedevaartsoord Heppeneert, een dorp met 130 inwoners en een grote parochiekerk gewijd aan de heilige Gertudis.

In Maaseik valt vooral het grote plein op waarop veel auto’s geparkeerd staan met de nodige horeca rondom. Vandaag zijn er niet veel toeristen en dagjesmensen. Het is nog geen vakantietijd en het is ook geen weekend. Vanuit Maaseik gaan we Nederland weer in en wandelen door het natuur- en waterwingebied De Rug van Roosteren. Ohé en Laak is het eindpunt van deze etappe. Het is een dorp met weinig grandeur. Er is geen café of winkel te ontdekken. Omdat het nog drie kwartier zal duren eer de bus ons naar het station kan brengen verlengen we onze dagtocht met een extra wandeling van ruim 3 kilometer naar Echt. Hier stappen we op de trein.

Wandelen van Bergen aan de Maas naar Ohé en Laak en verder naar Echt, ruim 20 km. De wandeling staat beschreven in het boekje Maaspad. 

Amsterdam/Amstelveen, zaterdag 26 maart 2016.

Om half elf zitten we aan de cappuccino bij pannenkoekenrestaurant Meerzicht. Om 9.50 uur was Grandcafé de Bosbaan nog niet open. Later komen we langs de geitenboerderij. Hier ziet het grijs van vaders, moeders, opa’s, oma’s en jonge kinderen. Na een rondje langs de twee varkens, een koe, wat kippen en een heleboel geiten gaan we verder door het Amsterdamse Bos. Dit bos is in de economische crisis van de jaren 30 van de vorige eeuw aangelegd met de inzet van werkloze arbeiders. Het bos ligt deels in de gemeente Amsterdam en deels in de gemeente Amstelveen.

De Oeverlanden van de Poel zijn mooi aangelegd en onderhouden met vele bruggetjes, natuurlijke oevers en bankjes om lekker te genieten van de lentezon. We komen door het oude dorp van Amstelveen. Even later lopen we door het Broersepark, het oudste park van Amstelveen. Verse bloemen liggen bij het monument van de Nederlandse slachtoffers uit Nederlands Oost Indië. Het Egelpad loopt langs de Museumspoorlijn en komt uit bij een paar andere mooiere parken in Amstelveen, o.a. het Jac. Thijsepark en de Braak. Het valt ons op dat er al veel planten in bloei staan. Prachtig is het hier. Veel reigers zijn hier neergestreken. Wellicht is het voor deze vogels de tijd om contact te maken met de andere sekse om voor nageslacht te zorgen.

Daar waar de Kalfjeslaan begint op de grens van Amstelveen en Amsterdam gaan we over de Amstelveenseweg terug naar ons beginpunt bij de kop van de Bosbaan.

Amsterdam, 8 maart 2016.

Wandelen met als start de Bosbaan en als finish de Bosbaan in het Amsterdamse Bos te Amstelveen.

Dit ING-bankkantoor staat te huur, te koop

Haarlemmermeerstation

Bij het Hilton-hotel

Chique Amsterdam Oud-Zuid

Een basisschool in de buurt van de RAI

Amsterdam, dinsdag 2 februari 2016.

Bij het kunstenaarsdorp Ruigoord zetten we de auto neer en wandelen door een deel van Recreatiegebied Spaarnwoude en langs de woonboten in Zijkanaal F naar het treinstation Halfweg-Badhoevedorp.

De hoge stations trap gaan we op om aan de andere kant van het spoor en de drukke Haarlemmerweg te komen. In de oude suikerfabriek zijn nu kantoren gevestigd en is er een evenementenhal. In het kleine dorp Halfweg passeren we drie kerken en komen uit bij de Ringvaart van de Haarlemmermeer. We lopen aan de Amsterdamse kant. In de Lutkemeerpolder vlak voor Osdorp gaat de route ‘off the road’. Onze hoge leren wandelschoenen zakken soms enige centimeters weg in zompige bodem.

Een heel stuk lopen we in Osdorp door straten met veel hoogbouw maar ook met veel groen en bescheiden parken. Als we bij de Sloterplas zijn aangekomen maken we een tocht door het Sloterpark. Het is hier behoorlijk drassig, maar op de asfaltpaden is er goed te wandelen. Er is een botanische tuin in het Sloterpark. Deze tuin ligt er keurig bijna ‘aangeharkt’ bij. Hier vertelt een plantsoenarbeider ons dat de schildpad dood is.

Een stukje verder komen we weer in de bebouwing van Sloten. We nemen de bus naar Station Sloterdijk. Een andere bus die van hier uit op weg gaat naar IJmuiden brengt ons terug in Ruigoord.

Wandelen van Ruigoord via Halfweg naar Sloten en het Sloterpark, 18 km. De route staat in het boekje Wandelen buiten de binnenstad van Amsterdam.

Dinsdag 26 januari 2016.

Dit beeld staat bij de brug op de grens van de Overtoom en de Schinkel

Speelwerktuigen in Amsterdam Nieuw-West

Burgemeester Van der Vlugtlaan

Ruigoord

Maandag 18 januari 2016.

Muts op en handschoenen aan, maar ook de zonnebril op. Rond het vriespunt met een lekker zonnetje wandelen zwager Leo en ik door de straten van Oud-West.

Dinsdag 29 december 2015.

Met een zus en zwager wandelen we een etappe van “Wandelen buiten de binnenstad van Amsterdam”. Vandaag staan weiden, sloten, het Markermeer, een enorme voormalige vuilnisbelt ten zuiden van Broek en Waterland, wat dorpjes en een klein stukje bebouwing van Amsterdam-Noord op het programma.

De grootste uitdaging vormen de weilanden tussen Holysloot en Uitdam. We volgen hier een deel van het Zuiderzeepad. De boer heeft een smalle rand van zijn weiland langs de sloot afgezet voor de wandelaars. Nog niet zo lang geleden zijn voor de jaarlijkse najaarsschouw bagger en plantenresten uit de sloot getrokken en op het wandelrandje gedropt. Dat  loopt niet prettig.

Zo nu en dan moeten we over een sloot. De bruggetjes of loopplanken waren een paar jaar geleden waarschijnlijk nog pico bello. Nu ontbreken deels leuningen of zwiepen de planken wel erg door. Het wordt tijd voor wat onderhoud hier.

Tussen Uitdam en Broek in Waterland is een RUST-punt bij een boerderij open. Het is een niet al te grote, zo goed als nieuwe, schaftkeet op een onderstel met wielen dat kan worden verreden. Je kunt koffie tappen uit een bijna professionele koffiemachine en er staat een bordje met een cake, waar plakjes vanaf gesneden kunnen worden. Er staat een geldbakje op het aanrecht. Ook ligt er een gastenboek. Veel mensen die de afgelopen dagen wat in dit boekje schreven waren, net als wij, verrast van het feit dat het RUST-punt in de winter op is. Ook ik schrijf wat in het gastenboek.

De voormalige vuilnisbelt Volgermeerpolder heet tegenwoordig een natuur- en recreatiegebied te zijn. Wij wandelen door dit “natuurgebied” richting Zunderdorp. Het laatste stukje gaat onder de A10-noord door naar Buikslotermeer, een deel van Amsterdam-Noord. Hier stappen we op een bus.

Al met al een leuke wandeling bij droog weer met zo nu en dan een flauw zonnetje. Maar, denk niet dat je een stadswandeling maakt al je deze etappe loopt.