Home » 2013 » maart

Maandelijks archief: maart 2013

De 233e Mek

Donderdag 28 maart 2013.

Deze week werd de 233e McDonald’s geopend. Het hamburgerrestaurant bij Station Sassenheim aan de A44 van Wassenaar naar de A4 ligt er spic en span bij. Gisteren was het restaurant met de grote M voor het eerst open voor het publiek en nu al liggen de eerste milkshakeverpakkingen verderop richting De Kaag in de berm langs het fietspad.

003 (900x666)

007 (900x673)

009 (900x666)

In het restaurant is het vanmorgen nog erg rustig als ik hier een kijkje neem. De koffie was eigenlijk nooit te drinken bij McDonald’s. Dat vonden ze zelf waarschijnlijk ook. Ze hebben nu andere, betere koffie. Weliswaar wordt het in kartonnen bekertjes geserveerd maar het is goed te drinken. Ze vragen netjes of je er melk of suiker bij wilt. In andere restaurants in Nederland krijg je ongevraagd bijna altijd zowel een kuipje koffiemelk als een staafje suiker bij de koffie.

Om hier het draadloos internet uit te proberen heb ik mijn Acer netbook meegenomen. Ik krijg geen verbinding. Als ik vraag hoe het zit met wifi, krijg ik te horen dat dit nog niet goed werkt. Ze nemen telefonisch contact op met een instantie die voor het draadloze internet moet gaan zorgen.

Als ik volgende week weer eens in de buurt ben zal ik vragen of wifi inmiddels al werkt.

Imkerpraatje uit Wijchen

Dinsdag 26 maart 2013.

Bericht van Martien en Nelleke

Sinds 1952 was het niet zo koud eind maart. De vorst dwingt de bijen tot opballen om zo het brias (1) warm te houden. Als er goed is ingewinterd is, is er voer genoeg, maar het volk raakt van het voer af.

bij2

In gewone mensentaal: Het is veel te koud voor de tijd van het jaar. De oude koningin heeft al eieren gelegd en om het broed goed te verzorgen is extra warmte nodig. In de winter is het volk 15 C° en in de broedperiode 35 C°. Het voer wat mee genomen/-gegeven is voor de winter zit aan de boven- en buitenkant van het volk in een sikkelvorm. Het volk zit tegen het voer aan. Bij extreme koude gaan de bijen heel dicht op elkaar zitten in een balvorm, om maximaal energie te sparen. Als er veel gegeten wordt of is en alsnog opgebald moet worden, dan is er een zekere afstand tussen het volk en het voer. Als het heel koud is is deze afstand te groot en verkleumen de bijen onderweg naar het voer in de kast.

Dit heeft de dood tot gevolg voor bij en volk. We houden ons hart vast en kunnen niets doen.

(1)   brias is een afkorting van broed in alle stadia, oftewel zowel open broed (eitjes en larven) als gesloten broed (poppen). Bron: imkerpedia.nl

Per E-bike door Australië

Maandag 25 maart 2013.

De Duitser Maximilian Semsch is een half jaar lang per fiets door Australië gereden. In een interview met Carolin Gasteiger vertelt hij in de Süddeutsche Zeitung wat Australiërs ervan vonden en waar hij banger voor was dan voor giftige dieren.

16.000 Kilometer ver fietste Maximilian het afgelopen jaar door Australië. Het was niet de eerste keer dat hij per fiets zulke verre afstanden aflegde. In 2008 reisde hij al op twee wielen van München naar Singapore. Door Australië reed de 29-jarige evenwel met een E-bike. Hij werd begeleid door zijn vriendin Marion en een cameraman.

Je bent helemaal rondom Australië gefietst. Wat deed je bewegen om zo’n reis te maken?

Op de fiets beleeft men iedere individuele kilometer. Je rijdt niet met 110 km per uur door het land, hoort geen motorgeruis, maar kan altijd nog ieder geritsel in het struikgewas waarnemen. Het is een eenvoudige en zeer intensieve manier om een land te leren kennen.

Hoe reageerden de inwoners van Australië op je?

Australiërs hebben alleen auto’s en surfplanken. Fietsen doen ze helemaal niet. Als ze ons zagen schudden ze met hun hoofd, alsof ze wilden zeggen: Jullie zijn niet goed snik.

Dus ben je helemaal geen andere fietsers tegengekomen?

Slechts enkelen. In West-Australië was er een Nederlander die vanuit zijn vaderland in anderhalf jaar het hele stuk naar Singapore had gefietst, daar was hij per boot overgestoken naar Darwin. Maar in het algemeen zijn fietsers in Australië zeer zeldzaam.

Max Semsch (580x435)

Vijf jaar geleden fietste je al een keer de wereld over van München naar Singapore. Hoe kwam je op het idee?

Bij mijn eerste wereldreis van 2004 tot 2007 ging ik nog met bus en trein onderweg. Al snel had ik het gevoel dat ik aan van alles voorbij raasde. Maar juist deze vrijheid overal te kunnen stoppen waar ik maar wil is voor mij op reis heel belangrijk. Daarom zocht ik een vervoermiddel waarmee je heel individueel van A naar B komt.

Heb je eigenlijk wel eens vakanties zonder fiets?

Een enkele keer, maar juist op langere reizen is het voor mij inmiddels het perfecte vervoermiddel.

Waarom nu op een E-bike?

Ik wilde geen afstand doen van het reizen per fiets, maar tegelijk iets nieuws uitproberen. In de fietsbranche wordt nu veel gesproken over E-bikes, elektrische mobiliteit en trapondersteuning. Dat is de toekomst. Daarbij wilde ik uitproberen hoe taai zo’n E-bike eigenlijk is en of hij zo functioneert zoals velen zeggen. Daar rijdt je in je eentje.

Je bent nu in Sydney gestart en reed met de klok mee een rondje Australië…….

Dat was achteraf gezien een fout, omdat we 7.000 km tegenwind hadden. Daar hadden we geen rekening mee gehouden. We kozen de route zo dat we in de Australische zomer in het zuiden onderweg waren. In het noorden is het dan regentijd en is het daar tropisch heet.

Bron: Süddeutsche Zeitung 25 maart 2013.

Koud

Sinds 1952 is het eind maart niet zo koud geweest, lees ik in mijn ochtendkrant. Het terras van lunchroom Het Monument was gisteren bedekt met een laag ijs. Ergens in Friesland werd er het weekend geschaatst.

verrekijker

Ideaal weer om op visite te gaan. Wij gebruikten gisteren voor een treinreis het Boekenweekgeschenk. Muts op en handschoenen aan op de perrons. We zochten niet noord Nederland op maar gingen naar de regio Nijmegen, gezellig een dagje buurten bij mijn broer en schoonzus. Hun bijen vinden het ook koud. De vraag is hoeveel er  zullen sterven aan de winterse ontberingen.

Vleeseters

Donderdag 21 maart 2013.

Vleesetende planten zijn er heel wat te zien in de Hortus Botanicus. Ze staan over de randen van een gaanderij hoog in een verwarmde kas vlak bij de ingang en kassa van de hortus. Deze planten eten geen vogels of konijntjes maar vooral vliegen of andere insecten. Meestal worden ze ‘gevangen’ door een kleverige stof. Daarna verteren deze insecten en de voedingstoffen komen dan in de plant terecht.

In de hortus zijn binnen diverse soorten palmen, bananenplanten, en dergelijke  te bewonderen. De grote kassen zijn nu gesloten in verband met renovatiewerkzaamheden. Dat is jammer. Buiten liggen de systeemtuinen er winterklaar bij. Oude bomen staan zonder bladeren te wachten dat het voorjaar wordt. Heel wat bomen staan hier al meer dan 150 jaar. Op bordjes staat aangegeven wat de soortnaam is wanneer ze geplant zijn.

A 005 (900x665)

A 008 (900x645)

A 003 (900x655)

Aan het eind van het voorjaar of begin van de zomer gaan we zeker nog eens terug naar de Hortus Botanicus in Leiden. De ingang ligt aan de Rapenburg. De tuinen zijn gesitueerd tussen de Witte Singel en de 5e Binnenvestgracht. Richting de Sterrewacht staan kruiwagens opgesteld langs het pad gevuld met tulpen in bloei. Dit om het kale voorjaar wat op te leuken.

A 011 (900x663)

A 009 (900x641)

A 016 (900x675)

Treurbeuk, geplant 1840

Sterrewacht Leiden

Donderdag 21 maart 2013.

De Leidse Sterrewacht is opgericht in 1633 en daarmee het oudste observatorium ter wereld. Na een grondige renovatie is de Sterrewacht sinds eind 2011 weer gedeeltelijk open voor publiek. Het bezoekerscentrum kan worden bezocht en twee keer per dag wordt er een rondleiding gegeven door een student astronomie.

Nu is er in het bezoekerscentrum een tentoonstelling met de naam Spectaculair Heelal. Er zijn opnames te zien die zijn gemaakt met ESO-telescopen. ESO staat voor European Southern Obervatory/ Europese Zuidelijke Sterrenwacht.

A 022 (900x657)

 

A 026 (900x675)

 

A 020 (900x675)

 

 

Enkhuizen

Woensdag 20 maart 2013.

009 (900x666)

006 (900x675)

Deze stad aan het IJsselmeer wordt ook wel de haringstad genoemd omdat het een verleden heeft in de haringvisserij. In het gemeentewapen staan daarom ook drie haringen. In 1356 kreeg Enkhuizen stadsrechten van Graaf Willem V. Er zijn hier meerdere havens met vooral antieke en oudere schepen in het algemeen. Ook zie ze verschillende vestingwerken, zoals de Drommedaris. Dit gebouw is de zuidelijke toegangspoort naar het oude gedeelte van Enkhuizen.

011 (900x675)

015 (900x672)

Vanmiddag bezoeken we met onze vrienden uit Hoorn de binnenstad van Enkhuizen. Het buitengedeelte van Zuiderzeemuseum, een soort openluchtmuseum, heeft vandaag nog zijn winterstop. Het gaat pas weer open op 30 maart, over ruim een week dus. De winkelstraat van deze havenstad stelt niet veel voor; er zijn veel leegstaande winkels en veel winkelpuien zien er nogal armoedig uit. Er staat wel een fraaie kerk met een houten toren aan deze straat, de Wester- of Sint Gommaruskerk. We nemen een kop koffie bij grandcafé Van Bleiswijk. Een mooie zaak, waar ook veel inwoners van Enkhuizen komen.

Amsterdamse Bos

Dinsdag 19 maart 2013.

De wandeling van vandaag start bij Amsterdam CS, gaat door het oude centrum van Amsterdam, door het Vondelpark, langs de Schinkel en door het Amsterdamse bos. We eindigen de wandeling op Schiphol-Oost.

002 (900x653)

Amsterdam Museum

006 (900x657)

Een stukje lopen we over de Zeedijk. Via de Oude Zijds Voorburgwal en de Warmoesstraat komen we op het Beursplein. Bij het Amsterdam Museum nemen we een kop koffie. David en Goliath staan in de Schuttersgalerij, een openbare doorgang bij het museum. Ook hangen hier een paar prachtige schilderijen; de vloer is bekleed met een wollen tapijt. Iets verder is het Begijnhof. Door een poortje staan we in eens weer op een drukke straat, de Spui.

009 (900x675)

Mijn Stad: een feest van verscheidenheid, Barbara Broekman

012 (900x663)

Heiligeweg

In het Vondelpark zie je altijd fietsers en Amsterdammers die een rondje rustig hardlopen. Ook worden er honden uitgelaten. Meestal als ik door het Vondelpark fiets of wandel is het drukker. Het echte voorjaar moet ook nog komen.

Bij het begin van de Bosbaan is een groot café-restaurant. Er zitten vandaag geen mensen op het terras. Ook in het Amsterdamse Bos  is een Arena. Hier wordt niet gevoetbald. Of dit een speeltje van de architect van het bos is of dat hier bepaalde activiteiten plaatsvinden is mij niet bekend.

016 (900x675)

032 (900x660)

Het Amsterdamse Bos ligt niet alleen in de gemeente Amsterdam maar ook voor een deel in Amstelveen. De voormalige stadskwekerij werd in 2000 veranderd in het Bloesempark. Er staan 400 kersenbomen die door  een Japanse vereniging zijn geschonken aan de gemeente Amstelveen.  Het doet hier wat Japans aan, onder andere door een bamboebrug. Vlak hierbij ligt een gedenksteen met de volgende tekst: ’11 maart 2011. Ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de aardbeving en tjsunami in Japan’.

Aan de Ringvaart van de Haarlemmermeer bij Schiphol-Oost  wordt een nieuwe doorgaande weg op betonnen pilaren gebouwd. Fietsers en wandelaars kunnen hier al onder door. Automobilisten moeten nog een stukje omrijden. Het eerste grote gebouw dat we hier zien is het kantoor van de Luchtverkeersleiding. De bus die een stukje verder stopt brengt ons met een flinke boog om de luchthaven heen naar Schiphol Plaza.

Wandelen met broer Bert van Amsterdam CS naar Schiphol-Oost, 18 km. De route is een etappe van het Pelgrimspad, de LAW 7.

Piet Paaltjens

Leiden, 18 maart 2013.

In Leiden passeer ik op mijn fiets het beeld van Piet Paaltjens. Piet Paaltjens is een pseudoniem van de Nederlandse dichter en predikant François Haverschmidt. Hij was geboren op 14 februari 1835 in Leeuwarden en overleed op 19 januari 1894 te Schiedam.

003 (662x900)

Zijn bekendste bundel is Snikken En Grimlachjes uit 1867. Het geeft een ironisch beeld van zijn leven als student in Leiden. Hij gebruikte in dit boek voor het eerst de naam Piet Paaltjens.

De vaak uitzichtloze levensomstandigheden van zijn kerkgangers versterkten zijn sombere aard. Als zijn vrouw in 1891 overlijdt verhangt hij zich een paar jaar later aan een koord van zijn bedstee.

Ook in Leeuwarden staat een beeld van Piet Paaltjens. In Foudgum Dongeradeel staat een beeld van een opengeslagen boek gesteund door een gebroken hart. De tekst die daar bij hoort luidt:

Dit heertje met zijn witte das

                Was eertijds een minnezanger;

Doch sinds het die witte jas aanheeft,

                Minnedicht het niet langer.

 

Nu preekt het en doet huisbezoek,

                En voor de variatie

Houdt het ’s winters, driemaal in de week

                Lidmaten catechisatie.

 

Ik bezweer u, mijn allerliefste vriendin!

                De draak hier niet mee te steken;

Er zit wezenlijk zo iets aandoenlijks in,

                Dat een hart er wel van mocht breken.

 

Lakenhal Leiden

Woensdag 13 maart 2013.

Rond 1500 was Leiden met ongeveer 12.000 inwoners de grootste stad van Holland. De economie bloeide dankzij de lakennijverheid. Een rijke elite en een rijk geestelijk leven bevorderden een dynamisch kunstklimaat. Uit die tijd stamt de Lakenhal, nu een gemeentelijk museum.

Tot 30 juni 2013 is er in samenwerking met de Universitaire Bibliotheken een speciale tentoonstelling onder de titel Wereldschatten, van Cicero tot Erwin Olaf. Er worden veel oude boeken en manuscripten getoond, zoals bijbels, korans en atlassen, maar bijvoorbeeld ook een brief van Willem van Oranje d.d. 28 december 1574 aan de Staten van Holland, waarin hij voorstelt een protestantse universiteit in de Nederlanden te vestigen.

013 (900x652)

Deze bladzijde laat een van de weinige boekillustraties van Rembrandt zien. Het boek heet ‘Der Zee-Vaert Lof’ van Jan Pietersz Wachter, 1634. De tekening stelt ‘Het schip van fortuin’ voor.

008 (900x665)

Koperen oorkonde op last van koning Rãjendrachola (1013-1042) gemaakt in India. De platen worden bijeen gehouden door een ring met de zegel van de koning.

009 (900x653)

Gevlochten mand met documenten uit Sumatra van de geniale taalkundige Herman Neubronner van der Tuuk (1824-1894).

Het harmonicavormig boekje is een gebruiksaanwijzing voor een geweer, geschreven op boombast, Sumatra ca. 1850.

Bamboelatten beschreven met liedjes en zedenspreuken in het Midden-Maleis, 20e eeuw.

011 (900x675)

Hendrick Goltzius en atelier. De lijkstaatie van Willem van Oranje, 1584, Fragment hiervan met een Walraven bij de kist.

030 (900x674)

Erwin Olaf verbeeldt Leidens Ontzet.

032 (900x673)

Burgemeester van der Werf biedt zijn degen aan het volk aan. Mattheus Ignatius Van Bree (Antwerpen 1773-1839).

024 (900x663)

De Nieuwe Nering ontvangt  de keuren van de Stedemaagd, 1594-1596. Isaac Claesz. Van Swanenburg (Leiden 1537-1614). Het stadsbestuur speelde een grote rol in de saainijverheid. Saai is licht gekeperde wollen stof. De rol van het stadsbestuur is symbolisch in beeld gebracht.

De vrouw in het gewaad met de sleutels is een symbool van de stad Leiden. Deze Stedemaagd overhandigt een boek met stedelijke wetten, de keuren, aan een tweede vrouw. Zij stelt de Nieuwe (saai-)nering voor. Na het Ontzet van Leiden hielp de productie van saai de Leidse economie weer op de benen.