Home » Articles posted by dickwalraven (Pagina 48)
Auteursarchief: dickwalraven
Bospaddenstoelen (DE-01/02)
S
Fietsen in Noordoost-Duitsland.
Dag 1. Postdam- Petzow, 15 km
Dag 2. Petzow-Kolberg 106 km.
Zaterdag 30 juni 2018.
Op station Sassenheim ben ik zo vroeg in de morgen niet alleen. Een man die in 1980 vanuit Vietnam naar Nederland kwam wacht net als ik op de trein richting Schiphol en Amsterdam. Hij werkt ook op zaterdagen in de glastuinbouw in Amstelveen. Hij moet twee keer overstappen om op zijn werk te komen. Vroeger ging hij met een auto naar zijn werk, maar omdat hij zijn rijbewijs moest inleveren, gaat hij nu met het openbaar vervoer. In Amsterdam stap ik over in een internationale trein naar Berlijn. Bert komt in Deventer ook op deze trein. Vanaf dat punt reizen we samen.
Onze trein is op tijd in Berlijn. We hebben 20 minuten overstaptijd. Dat moet toch voldoende zijn. Nou nee dus. Het duurde zolang voordat we met de lift meekonden, dat we de aansluitende trein naar Brandenburg missen. We hebben nu een klein uur de tijd om Berlin Hauptbahnhof nog eens te bekijken en een kop koffie te drinken. Omdat het niet zo vroeg meer is passen we de planning voor de eerste dag aan. We stappen uit in Potsdam en fietsen vanaf die plaats naar onze eerste camping. We eten bij een Italiaans restaurant dat eerder de naam Hollandse Molen had en nu Bella Vista heet.
Zondag 1 juli 2018.
We staan vroeg op. Het is hier een rustig gebied met veel matige wegen, vooral bospaden. Na 40 km in het dorp Trebbin kunnen we een kop koffie scoren. Bij Neuhof is een spoorwegovergang weggehaald. Voor fietsers en wandelaars is een stukje verder een nieuwe brug met hellingbanen gemaakt. Zo komen we toch aan de andere kant van het spoor.
Klein Köris is groter dan Gross Köris. In Kolberg gaan we naar de camping. Het is een vereniging met de vaste plaatsenhouders als leden. Op de camping hangt een scherm, waarop het WK Voetbal is te zien. Wij eten vanavond Schnitzel met bospaddenstoelen in het dorpsrestaurant.
Amsterdam
S
Zondag 24 juni 2018.
Joke en ik, wij maken een wandeling door de hoofdstad. Op internet vonden we een route van zo’n 13 km. De route staat op mijn Garmin. Dat is makkelijker dan een beschrijving op een stukje papier. De start is bij het Centraal Station.
Het Damrak is de laatste jaren opgeknapt. Aan deze entree van de binnenstad is opnieuw bestraat. Allerlei uitbouwsels en vlaggen zijn weggehaald. We steken de Dam over.
Op het Rokin is een nieuw warenhuis gebouwd voor Hudson’s Bay. De afgelopen jaren werd de straat in beslag genomen door obstakels die te maken hadden met de aanleg van de nieuwe metrolijn, de Noord/Zuidlijn. Joke had ergens gelezen dat het opknappen helemaal klaar zou zijn. Dat klopt niet. Op verschillende plaatsen wordt nog de laatste hand gelegd aan het weer helemaal ogelijk te maken van de brede straat.
We wandelen door de Grachtengordel, en gaan onder poort door bij het Amsterdam Museum. We lopen door het Vondelpark en gaan over de P.C. Hooftstraat. Op het Spui is een kunstmarkt. Ook op het Museumplein is er vandaag een markt voor kunst en kunstnijverheid. We gaan door de onderdoorgang van het museum. Op het Leidseplein doen straatartiesten hun kunstjes om daarna met de pet rond te gaan bij het terraspubliek. Ook komen we vandaag langs de Heineken Experience, het Theater Carré en de Stopera.
Hier stappen we op de tram naar het Centraal Station. Het was weer een leuke Amsterdamdag.
Hotel Victoria t.o. het Centraal Station
Damrak
Rokin
Amsterdam Museum
Zaanstreek en Waterland
S
Vrijdag 15 juni 2018.
Net als anderhalve week geleden starten we vandaag bij het pont Buitenhuizen. Wel is de route van vandaag voor 95 % anders dan vorige keer. Wij zijn zwager Leo en ik. We zien vandaag veel molens en gaan vijf keer met een pontveer over. Ook komen we langs veel forten.
Bij Zaandijk kunnen we niet met het pont over naar de Zaanse Schans. Het is half 10 als we hier zijn. Het pont vaart vanaf 10 uur. Daarom rijden we om via de Lagedijk, waar we een kennis van broer Leo spreken, naar de Zaanse Schans. We komen langs het uurwerkmuseum, het antieke winkeltje van Albert Heijn en restaurant Hoop op d’Swarte Walvis..
In Purmerend-Noord doen we een bakkie bij Gerrit en Greet. Van hieruit gaan we weer terug naar onze route bij Kwadijk. Tussen Akersloot en Limmen fietsen we op een grasdijk. Het rijdt niet makkelijk, maar is te doen
De route: Pont Buitenhuizen, Westzaan, Zaandijk, de Zaanse Schans, het Twiske, Den Ilp, Ilpendam, Purmerbos, Purmerbuurt, Kwadijk, Hobrede, Zuidoostbeemster, een stuk naar het westen langs het Noord-Hollandskanaal, Spijkerboor, West- en Oostgrafdijk, Akersloot, Uitgeest, Krommenie, langs Heemskerk, Noorder IJ- en Zeedijk, Pont Buitenhuizen. Een kleine honderd kilometer.
Onder de linden Noordwijk Binnen
S
Zondag 10 juni 2018. Plantenmarkt in Noordwijk Binnen.
Homoet (22)
Dinsdag 20 februari 2018.
Een buurtbus brengt ons bij het beginpunt van vandaag, een bushalte tussen Oosterbeek en Doorwerth. We lopen door het bos op de Italiaanse weg. In 1848 liet Baron van Brakel van Kasteel Doorwerth deze weg aanleggen als verbinding naar het toen pas geopende treinstation Doorwerth (1).
Vanaf de Boersberg heb je een mooi uitzicht op de Nederrijn en de Betuwe. In de uiterwaarden ligt waterburcht Doorwerth. Het kasteel werd het eerst genoemd in 1260. In het jaar 1435 kwam het in bezit van Reinout van Homoet. Zijn huidige uiterlijk is te danken aan verbouwingen in 1560, onder andere door Walrave, Vrouwe van Doorwerth (2).
Via een lange brug over de uiterwaarden en de rivier de Nederrijn komen we in de Betuwe. In het buurtschap Homoet, gemeente Overbetuwe, staat een kerkje met beukenhagen langs het pad naar de voordeur. Boven de deur staat de volgende tekst: ‘Van dit gebedshuis uit de Verenigde liefdegaven der Christelijke belangstelling opgericht door Coenraad Jan Rau van Gameren tot Homoet op 29 juni 1869’.
Bij Landgoed Schoonderlogt wordt een jong stel op de foto gezet met in hun handen een roze en een blauwe ballon. Is dit om de zwangerschap van de vrouw te vieren? We hebben het niet gevraagd.
We steken de Linge, een bescheiden Betuwese rivier, over. Het enige dorp waar we vandaag door komen is Valburg. De confettisnippers van het carnaval liggen nog op de rijweg en de stoepen.
Als we de Betuwelijn en de A50 zijn overgestoken komen we bij de recreatieplassen tussen Herveld en Slijk-Ewijk. Hier eindigt onze dagwandeling.
Etappe 22 met een stukje etappe 21 en een stukje etappe 23, van Het Langste Natuurpad van Nederland met zwager Leo. Vandaag 22 km.
- (1) Bron: Boekje Langste Natuurpad van Nederland.
- (2) Bron: Wikipedia.
Natte voeten op de Hoge Veluwe (20 en 21)
Maandag 12 februari 2018.
De bus brengt ons – zwager Leo en ik – in het centrum van Hoenderloo. Hier is één van de drie ingangen van het Nationale Park De Hoge Veluwe. Om door het park te mogen lopen moet je € 9,50 per persoon betalen. Ik vind dat duur. We zijn hier om even vóór negen. We denken even te wachten totdat het 9.00 is en de kassière aanwezig zal zijn. Dan zien we op het raam een mededeling dat vanmorgen het park gratis toegankelijk is.
Het is hier één witte wereld. Alles straalt rust uit. Er ligt dun sneeuw en hagel. Op de plassen ligt een dun laagje ijs. Verderop komen we op een groot heidegebied, het Deelense veld. Zo nu en dan ligt er op ons pad een plas water van links tot rechts. Dan gaan we met een boog om de plas heen. Op één plek lukt dat niet erg. Ook links en rechts van het pad staat het water hoog. Het is zaak om van polletje naar polletje te stappen. Mijn sokken blijven niet droog.
Nadat twee gewone helikopters meerdere keren boven de Hoge Veluwe vliegen, krijgen we gezelschap van twee overvliegende Chinook-heli’s. Dat zijn van die grote helikopters met twee rotors. Bij de ingang/uitgang Schaarsbergen verlaten we om half een het nationale park. We steken onze hand op naar de kassière van het park.
Na de relatieve rust van de Hoge Veluwe komt de herrie van de A12 ruw op ons dak. In de niet verlichte onderdoorgang worden de geluiden van auto’s en vrachtwagen aardig gedempt.
We komen twee dames met een plattegrond in de hand tegen. Zij liepen een NS-wandeling en zijn verkeerd gelopen. Ze willen weer op hun route komen en zoeken een café-restaurant. We kijken even mee. Ze besluiten terug te lopen tot dat ze een paddenstoel tegenkomen, die op hun kaartje wordt vermeld. Ze gaan nu dezelfde kant op als wij. Omdat wij een stukje verder rechtsaf gaan en zij rechtdoor, lopen we weer alleen over smalle paadjes.
Groot Warnsborn is een hotel-restaurant met een ouderwetse uitstraling. Op het terras staan rotan stoelen. De twee wandeldames komen we hier ook weer tegen. Zij gaan hier een bakkie doen en wij gaan verder het bos in. Het begint een beetje te hagelen. Maar dat mag geen naam hebben.
We lopen een stukje op de Van Limburg Stirumweg. Dat doet ons denken aan het gedempte kanaal in de Amsterdamse Waterleidingduinen. De Airborne Begraafplaats passeren we en komen daarna uit bij een verdiepte spoorlijn. Bij Station Oosterbeek steken wij deze over.
Aan de Utrechtse Weg tussen Oosterbeek en Doorwerth stappen we op de bus naar Station Arnhem.
Etappes 20 en 21 van Het Langste natuurpad van Nederland, van Hoenderloo naar Oosterbeek, 24 km. Al met al een schitterende februaridag.
Leiden, van noord naar zuid
S
Vrijdag 29 december 2017.
Wandeling door Leiden met zus Margo en zwager Leo Hoeks.
Gooimeerlaan, Leiden Noord
Bij brug over de Mare, Leiden
Aan de Zijl, Leiden Zuid
Lammenschansplein, aan de koffie bij MacDonald
Korevaarstraat Leiden, voormalige broodfabriek Coöperatie
Leiden centrum
S
Vrijdag 22 december 2017.
Aalmarkt
Oude Rijn
Tegenover Hudson’s Bay
Restaurant Annie
Oude Rijn
Van Apenheul naar Hoenderloo (19)
S
Maandag 18 december 2017.
Het is bijna de kortste dag van het jaar. Nu is het tussen acht en half negen in de ochtend. Bij de ingang van Apenheul stappen we uit de Apeldoornse stadsbus. Er ligt hier nog sneeuw. Dat hadden we niet verwacht. Bij ons in West-Nederland is alle sneeuw al weg.
Links van ons is de houten afrastering van het park met de brutale aapjes. Op de Soerenseweg gaan we het bos in. Het wordt nu licht. Ook hier ligt nog veel langzaam smeltend sneeuw.
Verderop, we zijn nu in het Asselse Bos, gaat de route het Kroondomein in. Het Kroondomein is in de periode 15 september tot 25 december verboden gebied. Daarom volgen we een ter plekke uitgestippelde alternatieve route. Bij de spoorlijn Amersfoort – Enschedé komen we weer op de route uit het boekje.
We komen langs een verslavings- of afkickkliniek. Dat noemen ze hier een ontwenningskliniek. Op de binnenplaats hebben de cliënten van deze zorginstelling een grote sneeuwpop gemaakt. Van achter het hek zien we weinig of geen activiteiten.
We wandelen vandaag vooral door het bos, maar we worden ook getrakteerd op een heidegebied. Hier hebben we een prachtig weids uitzicht. In de bossen liggen verschillende omgewaaide bomen.
De laatste kilometers naar Hoenderloo lopen we weer door een bos. Hoenderloo is een dorp met veel hotels en andere horecabedrijven. Dit jaargetijde ziet alles er hier erg rustig uit. Bij de bushalte staan twee andere wandelaars. Zij hebben er een tweedaagse wandeling op de Veluwe opzitten. We maken een praatje. Bus 108 brengt ons naar Apeldoorn. Daar is het nu erg druk, vooral omdat het Glazen Huis hier in de binnenstad staat. De trein brengt ons via Amersfoort en Schiphol naar Sassenheim.
Het langste Natuurpad van NL, etappe 19 van Apenheul naar Hoenderloo, wandelen met zwager Leo, 20 km.
Van Heerde naar Gortel (17)
S
Dinsdag 5 december 2017.
Heerde, jaren had ik er nooit van gehoord. Nadat wij vorige week hier onze wandeletappe eindigden, las ik een paar dagen geleden dat er in dit dorp een actiegroep is gevestigd tegen de toekomstige geluidsoverlast van Vliegveld Lelystad. Aan de rand van het dorp Heerde stappen we om half negen uit de bus om onze wandeling van vandaag te beginnen.
Vorige week liepen we vooral op stille wegen tussen gras- en akkerlanden; nu lopen we al ras in het bos. We komen langs het Heerderstrand en een golfterrein bij een recreatieplas die ontstond door zandwinning voor de aanleg van de A50. Deze tijd van het jaar is hier niets te beleven.
In het bos komen we langs verschillende sprengen, gegraven beekjes. Ook steken wij die zo nu en dan over via houten bruggetjes. Een kleine groep vrijwilligers van het Gelders Landschap is met takkenscharen bezig jong opkomende boompjes af te knippen.
Aan de bosgrond is te zien dat in het bos hier regelmatig wilde zwijnen graspollen omhoog ploegen. Wilde zwijnen zijn vooral ’s nachts actief. Wij komen ze nu niet tegen. Zo nu en dan komen we langs stapels boomstammen. Het bos- en heidelandschap is hier en daar aardig uitgedund.
De rust van de bossen wordt verstoord door het geluid van schieten. Een paar jaar geleden had het leger onvoldoende geld om kogels te kopen. Die tijd lijkt nu voorbij. Pas om elf uur, koffietijd voor de soldaten, wordt het tien minuten rustig. Daarna gaat het schieten nog door tot zo’n uur of half een.
Veel blad zit er niet meer aan de bomen. Nu valt hier en daar vooral het geelrode blad van wilgen op. Op een kruising staat een bank, waarin verse eieren te koop staan. De boer komt net aan om het geldbakje te legen. Wij maken een praatje met hem.
Onze etappe eindigt bij Gortel aan de rand van Landgoed Het Loo. Van hier uit is het nog 6 km over het fietspad langs de Oranjeweg naar de bushalte in Emst.
Met zwager Leo van Heerde naar Gortel wandelen, 24 km, inclusief naar de bushalte. Etappe 17 van het Langste Natuurpad van Nederland.
