Dinsdag 1 juli 2014.

‘Open vuur en roken verboden’ staat er aan twee kanten op duidelijke borden. De stoep is opengebroken en twee mannen zijn bezig onder straatniveau. De ene laat zijn handen wapperen en de andere rookt rustig een sigaretje. Wij gaan er met een boogje omheen.

Bij het Kurhaus en de Pier zijn we onze wandeling vandaag om half 9 begonnen. Het is de eerste etappe van het Marskramerpad, dwars door Nederland van west naar oost.

Westbroekpark 

Constatijn Huygens

Het Rosarium van het Westbroekpark staat er verzorgd bij. Twee vrijwilligers zijn hier aan het werk. De rest van het park wordt gereed gemaakt voor de Parade, dat hier vrijdagavond begint. Busladingen schoolkinderen komen het Vredespaleis bezoeken.

Verder op de Lange Voorhout staan werken van Franse kunstenaars uitgestald. Hier is onder meer de beroemde kopstoot van Zinédine Zadine te zien. Vandaag komen we langs heel wat ambassades. Om er een paar te noemen, die van Denemarken, Amerika, Portugal en Pakistan.

De Hofvijver

Ministerie van Financiën

Op het Binnenhof zijn altijd dagjesmensen te zien, dus ook vandaag. Bij het Mauritshuis staat een lange rij rustig wachtende mensen. Nog maar pas geleden is dit museum heropend na een grote verbouwing.

Aan de oprijlaan van ‘Huis ten Bosch’ staan bankjes. Hier nuttigen we ons twaalfuurtje. Vanaf het terrein van het paleis is een pauw te horen.

Rust en Vreugd, Wiltzanck en De Pauw zijn drie grote landgoederen, die voor fietsers en wandelaars zijn opengesteld. Niet ver van de plek waar de N44 overgaat in de A44 staat de auto. Hier eindigt deze afwisselende wandeling bij mooi weer.

Marskramerpad wandelen met zwager Leo, etappe 1, van Scheveningen naar Wassenaar, 23 km. 

Texel, dinsdag 24 juni 2014.

Via het prachtig duingebied in het noordwesten van Texel fietsen we naar De Slufter. Gelukkig weten maar weinig mensen dat het hier zo mooi is. Het duin is hier doorgebroken en dit gebied staat bij hoog water deels onderwater. Het is laagwater als we hier zijn. We maken een natuurwandeling door dit gebied.

Na een lunch in het paviljoen bij de fietsenstalling van De Slufter gaan we een rondje te voet door het centrum van De Koog. De lucht ziet eruit alsof het binnen een uur kan gaan regenen. We besluiten er vanuit te gaan dat het vóór 17 uur niet zal gaan regenen.

Over smalle wegen fietsen we door de polders naar het noordoosten van het eiland. We komen in een landbouwgebied met graan, maïs en suikerbieten waar niet veel toeristen komen. Het begint te regenen. We schuilen even in de schuur bij een loonwerkersbedrijf, maar realiseren ons al snel dat het uren kan duren voordat de regen voorbij is. Later fietsen we aan de binnenkant van de Waddenzeedijk en daarna aan de buitenkant. We hebben de wind op de kop. Het houdt op zachtjes te regenen.

De dijk buigt af naar het westen en we komen De Cocksdorp binnen. Vanaf hier is het niet ver meer naar De Krim. Als verzopen katten gaan we de vakantiewoning van Ger en Greet binnen. Ondanks de regenbui hadden we vandaag een prachtige dag.

De boot brengt ons met auto en fietsendrager weer naar Den Helder. Over de N9, de A9 en de Driemeerenweg komen weer in Bollenstreek aan.

Texel, 23 juni 2014.

Door Ger en Greet zijn we uitgenodigd om met hen twee dagen op Texel te fietsen, te wandelen en te fotograferen.

Nadat we via het veer uit Den Helder op het Waddeneiland zijn aangekomen starten we een rondrit per fiets vanaf de Calaforniaweg een stukje ten zuiden van De Koog. Den Hoorn, de culturele ‘hoofdstad’ van Texel is onze eerste stop. Hier gaan we aan de koffie aan de Klif. Niet ver van het dorp zitten grote kolonies vogels.

Het volgende dorp dat we aandoen is Oudeschild, het havenstadje van Texel. Over kleine wegen gaan we terug naar het duingebied bij De Koog. We logeren in een familievilla op de Krim, helemaal aan de noordkant van het eiland. ’s Avonds bezoeken we De Cocksdorp en gaan nog even bij de rode vuurtoren kijken.

Alphen aan den Rijn, 21 juni 2014.

In het Leidsch Dagblad zagen we de advertentie voor deze georganiseerde wandeling. Je kunt kiezen voor verschillende afstanden. Wij kiezen voor 17 km. We horen dat de tocht drie keer eerder werd georganiseerd en dat het ieder jaar regende. Vandaag is het stralend weer.

Al snel lopen we op een dijk met hoog gras en andere onkruidplanten. Omdat al de nodige anderen voor ons hier liepen, is het gras platgetrapt. Het is net breed genoeg voor één persoon. Dat is dus achter elkaar wandelen. Als we een hek over moeten klimmen, mogen de dames, Joke en Margo, eerst. Wij mannen, Leo en ik, volgen.

Als we ook een stuk op een rustige asfaltweg hebben gelopen, is er een controle-/rustpunt bij een boerderij met winkel en activiteiten zoals boerengolf. Leuke plek.

We gaan nu over een gebied dat veel weg heeft van Boskoop. De buxussen zijn netjes rond geknipt. Langs de sloten lopen waterleidingen voor het bevloeien van de planten. Bij een volgende controlepost krijgen we een appeltje voor de dorst, gesponsord door de SNS-bank.

Dan lopen we weer over een graspad richting de spoorbaan en verder door natuurgebied het Rietveld. Langs een skatebaan en een winkelcentrum lopen we Alphen aan den Rijn weer binnen. Bij de finish speelt een looporkest gezellige deuntjes. Bij grand-café Eight nemen we plaats op het terras. Een mooie dag.

Dinsdag 17 juni 2014.

Tegen het P&R-parkeerterrein van Station Bussum-Zuid staat een Bastion Hotel. Een paar jaar geleden dronk ik daar een kop koffie met broer Piet, toen we vanaf dit punt een etappe gingen lopen van een LAW-route. Het was het Trekvogelpad of het Floris V-pad? Ik weet het niet meer. Nu drink ik m’n koffie op een bank in het bos- en heidegebeid met de naam het Fransche Kamp.

Het Fransche Kamp

Hier en daar laat iemand z’n hond uit. Echte wandelaars kom ik vandaag bijna niet tegen. Bij Hotel-Parycentrum De Drie Dorpen begint een kilometers lang graspad. Het is vandaag niet drassig, wel liggen er schapenkeutels. Nog niet lang geleden is hier gemaaid, het een beetje natte gras wil aan mijn schoenen blijven hangen.

De Dammerkade heeft iets weg van het kerkepad dwars over de Langeraarse Plassen maar dan een stuk rustiger. Zwemvogels en andere vogels kom ik hier tegen, maar mensen ho maar. Je hoort zelfs geen vliegtuigen over gaan.

In de buurt van het voormalige fort Hinderdam loop ik een stuk op een smalle weg langs woonarken. Daarna voert een graspad door de Aetsveldse Polder. Bij een woonwijk van Weesp gaat het onverharde pad over in een geasfalteerde weg. Niet veel later loop ik door het mooie centrum van Weesp. De populaire cafés zijn hier net als in andere plaatsen versiert met oranje vlaggetjes.

Weesp

Bij station Weesp heb ik geluk. Ik kan nog net in de trein van 9 over heel mee, voordat hij in de richting van Amsterdam vertrekt.

NS-wandeling Anekveense Plassen, 21 km.

Dinsdag 3 juni 2014.

Mevrouw Mostert heeft haar schoolbord (nog) niet buiten staan. Dat betekent dat wandelaars op dit moment van de dag (nog) niet welkom zijn voor een kop koffie in haar tuin of aan haar keukentafel. Haar kleine boodschappenautootje staat wel op het pad bij haar tuin. Ze moet al ruim over de 80 jaar zijn. Hopelijk is ze nog goed gezond. Wij drinken aan de waterkant een bakkie koffie uit de thermos. Ook lekker. We missen alleen de verhalen van de mevrouw die hier al jaren woont.

Gemiddeld één keer per jaar maak ik een wandeling door het natuurgebied Naardermeer. Ook Leo was hier eerder. De auto hadden we neergezet op het kleine parkeerterreintje aan de rand van het gebied. Een stukje verder kwamen we voorbij een boerderij waar, zoals altijd als we hierlangs kwamen, de herdershond ook nu weer ging blaffen.

Onderweg komen we mensen tegen met fotocamera, voorzien van grote telelenzen. Tegen één van die mannen zeg ik dat ik de verschillende soorten vogels niet kent. Hij antwoordt: ‘Dat is een kwestie van een boekje kopen’.

Langzamerhand begint het gras te drogen en krijgen we geen natte broekspijpen meer. Een loonbedrijf is bezig gras te maaien. Behalve over graspaden lopen we ook hele stukken over plankenpaden. Op sommige plaatsen zijn er nieuwe planken bovenop de oude bevestigd. De nieuwe planken zijn een cm dikker dan de oudere.

In de buurt van het fort en het restaurant, die op het grondgebied van de gemeente Weesp staan, komen we een groep mannen tegen voorzien van gps-apparatuur en andere in onze ogen ondefinieerbare spullen. Het blijken mensen te zijn, die monsters gaan nemen van waterplanten om het verloop van de waterkwaliteit te kunnen bepalen. Ze doen dit in opdracht van Waternet.

Weer een mooie wandeling. Afstand 18 km, tijdsduur 5:38 min, waarvan 4:19 in beweging.