Home » Articles posted by dickwalraven (Pagina 89)
Auteursarchief: dickwalraven
Hartelkanaal [R-19]
S
Vrijdag 26 oktober 2012.
‘Wat kost een brood?’ Niet zo lang geleden zond de VPRO op de tv een aflevering uit van het programma ‘De rekenkamer’ met deze titel. Bert, Leo en ik wandelen door Schipluiden op het tegelpad langs de Vlaardingervaart. Aan de overkant is de bakkerswinkel van Theo Hoek. Ja zonder s. De etalage is getooid met herfstattributen. Twee grote rode paddenstoelen met witte stippen zijn tegen het raam geplakt. Als de winkel zo mooi versierd is mag een brood ook wat meer kosten dan in de supermarkt.
Voorbij het dorp komen we via een simpel trapje op de brug waar in vroeger tijden de tram over reed. Aan de andere kant van de brug gaan we over een nog eenvoudiger trapje weer naar beneden om via een graspad langs de vaart onze weg te vervolgen. Het gras is nog behoorlijk nat op deze herfstmorgen. Na tweeënhalve kilometer, een stukje voor de Vlaardingse Schouw, heeft een boerin een tafeltje neer gezet met koffie- en theespullen. Geld kan worden gestopt in een trommeltje en is bestemd voor een goed doel in Afrika.
Maasland doen we niet aan. We gaan er alleen langs bij de Oude Veiling. We gaan wel dwars door het centrum van Maassluis, een historische visserij- en sleepvaartstad. Als we het pont over de Nieuwe Waterweg over zijn komen we in Rozenburg. Eerst lopen we nog langs een rustig woonwijkje en een kinderboerderij om daarna uit te komen bij het Calandkanaal met zicht op de opslagtanks van Vopak. Dicht op elkaar gaan we over drie bruggen, de Calandbrug, de Harmsenbrug over het Hartelkanaal en de Brielse Brug.
Zwartewaal en Heenvliet zijn leuke dorpjes. Je bent niet ver van Rotterdam verwijderd maar dat realiseer je niet als je door het centrum van zo’n dorpje loopt. In Heenvliet staat onze auto. Vanmorgen gingen we vanuit die plaats met achtereenvolgens bus, trein, metro en minibus naar de start in Schipluiden.
Vandaag liepen Bert, Leo H en ik een etappe van het Grote Rivierenpad, deels via de noord-variant en deels via de hoofdroute, 23 km.
De piramide van Austerlitz [AA-3]
Dinsdag 23 oktober 2012.
Eerst een bakkie in theater-hotel-café-restaurant Figi aan het Rond in Zeist. We krijgen onze koffie met een glas water en een speculaasje geserveerd door een beeldschone zwarte serveerster in dit chique restaurant tegenover het fraaie gemeentehuis met luiken rond de ramen. We komen langs Slot Zeist als we onderweg zijn naar het Zeisterbosch.
De herfstkleuren zijn vandaag op zijn mooist. Bij het minste zuchtje wind fladderen er boombladeren naar beneden. We komen paddenstoelen tegen van allerlei soort en kleur.
In Oud London rusten we even uit. Een stukje verderop is het KNVB-centrum. In de tuin staan beelden van voetballers in actie. Ze hebben hier overheerlijke appelgebak. De Baggelweg, in de eerste helft van de 20e eeuw geplaveid met veldkeien, is een prehistorische weg die in vroeger tijden de Oude Woudenbergsezandweg heette.
De route loopt langs de Piramide van Austerlitz. In 1804 is de piramide gemaakt door Franse en Bataafse soldaten. In de die periode waren er 18.000 soldaten hier in de bossen in een kampement gelegerd. Ze oefenden voor een eventuele invasie van Engeland. De Bataafse Republiek, zoals Nederlands toen heette, was een trouwe vazal van Frankrijk. De Franse tijd (1795-1813) met Napoleon bracht Nederland het burgerlijke wetboek de burgerlijke stand, het kadaster, het metrieke stelsel en nog veel meer. Niet ver van de piramide is een ouderwetse speeltuin met alles d’r op en d’r aan.
Als we de snelweg van Utrecht naar Arnhem zijn gepasseerd zijn we bij de Maarnsche Berg. Het landgoed dat we passeren heet Stameren. Ten oosten van de bebouwing van Doorn komen we langs een marinierskazerne en een militair nazorgcentrum. Pannenkoekenrestaurant De Wensput oogt gesloten, maar is open. Hier nemen we nog een glaasje fris op één van de laatste betrekkelijk warme en zonnige herfstdagen van 2012. Bij een school en een kerk in Doorn staat onze auto op het parkeerterrein.
Vandaag wandelden Joke en ik etappe 3 (van Zeist naar Doorn, 22 km) van de onlangs door Op pad opnieuw uitgebrachte oude ANWB-wandelroute van Amsterdam naar Arnhem.
Wandelroute Amsterdam-Arnhem
Zondag 21 oktober 2012.
Binnenkort in dit theater. De oudste ANWB-wandelroute is door ‘Op Pad’ opnieuw in kaart gebracht en dit jaar op internet gepubliceerd. Het voorwoord van het boekje uit 1914 begint als volgt:
‘Wandelen. Is dit reactie? …… In het moderne jaar 1914 verschijnt een handboekje, waarin de beschrijving voorkomt van een weg, welke moet worden bewandeld! En we slaan met een hyper-nerveus gebaar van allermodernste verbazing, de handen boven ons hoofd samen, en richten de oogen met een languisanten blik naar onze voeten, – wàt! Wordt er nog gewandeld in deze wereld, en waagt men het in de twintigste eeuw, onze aandacht te vragen voor zoo iets barbaarsch als het zich voortbewegen per voet?’
Antieke richtingwijzer
VAn A naar A
Verderop in dit boekje:
‘Schoeisel. Dit moet goed ingeloopen zijn, van stevige zolen voorzien, goed sluitend om de wreef, doch van voren breed, zoodat de tenen ruimte hebben. Hiervan hangt zeer veel af; de kleinste verwonding aan den voet door drukken of schuren van het schoeisel, is in staat de gehele voetreis te bederven. Veel voetreizigers zijn gewoon de voeten ’s morgens en ’s avonds met brandewijn of ander alcohol te wasschen’.
De 150 kilometer onder andere door het Gooi, over de Utrechtse Heuvelrug en de Veluwe is ook beschikbaar op GPS. Ik zie er naar uit om ook deze tocht dwars door de Nederland op te pakken.
Tanthofkade [R-18]
S
Vrijdag 19 oktober 2012.
Vanaf Station Rotterdam-Noord voert mijn route langs statige herenhuizen aan de Straatweg naar de Bergsche Achterplas. Als ik richting Overschie wandel is Rotterdam Airport niet ver weg, kleine en wat grotere vliegtuigen zie je hier hoogte maken. Voordat ik de A13 onderdoor ga loop ik nog een tijdje langs de Rotterdamse Schie.
Hangjongeren (en hangouderen) hoeven hier nooit nat te regenen, want er is een hangplek onder de snelweg. De blauwe banken daar zijn wat ondergekladderd maar zien er al met al netjes uit. Mijn bakkie koffie wordt iets verder op een bankje aan de Kleinpolderkade genuttigd. Het is inmiddels zonnig. In de Rotterdamse deelgemeente Overschie vallen met name de Grote Kerk uit 1901 op en de Hoge Brug. In september 2012 werd de 350e verjaardag van deze brug gevierd.
Voorbij Overschie loop ik langs de randen van Schiedam (Spaanse Polder, ’s Graveland en Kerkbuurt). Het is herfstvakantie. Jongens van de basisschoolleeftijd zitten te vissen bij het begin van de Groeneweg. Ze klagen dat de vissen vandaag niet willen bijten. Op het Octave de Conickpad liggen mijn voetstappen van een eerdere wandeling (vorig jaar of eervorig jaar). Bij een boerderij staat een bordje Natuurcamping De Grutto 700 meter vanaf het fietspad. Dat moet wel een heel rustig plekje zijn. Vandaag zijn veel lieveheerbeestjes in de lucht. Ze gaan in mijn haren en nek zitten.
Ik kom op een bochtig graspad tussen twee sloten. Je komt geen kip tegen, ook geen hond overigens. Helemaal aan het begin stond een bordje ‘verboden voor honden’. Hier en daar zitten ganzen; ook vliegt een koppel van die zwemvogels rondjes over de weilanden.
Vlak voor Delft gaat het graspad over in een schelpenpad. Het kruist dan een fietspad. Op de kruising staan twee fraaie banken met tafel. Hier eet ik om half twee nog twee boterhammen. Er zit ook nog koffie in m’n thermos. Diverse fietsers wensen me ‘smakelijk eten’.
In de buurt van waar de snelweg A4 bij Delft ophoudt zijn netten over de wegen gespannen onder de hoogspanningsdraden. Waarom, dat weet ik niet. Op de golfbaan ‘Delfland’ wordt genetwerkt. Inmiddels wordt het steeds beter weer. Het lijkt wel zomer. Vanmorgen vroeg regende het nog. In Schipluiden eindigt m’n wandeling.
Vandaag liep ik een etappe van het Grote Rivierenpad, variant Rottemeren (langs de noordkant van Groot-Rotterdam). Van Rotterdam-Noord naar Schipluiden, 21 km. Op 15 juni 2012 liep ik met Leo H de vorige etappe.
Koekoekendijk [J-22]
Maandag 8 oktober 2012.
Vanaf station Dordrecht steken we recht over richting de binnenstad. Vanaf de Lange IJzeren Brug hebben we een mooi uitzicht over de haven met niet al te grote oude binnenschepen en de toren van de Grote of Onze Lieve Vrouwenkerk. Er staat geen spits op deze toren, maar aan vier kanten zijn er uurwerken opgezet. Langs de Nieuwe Haven staan veel panden uit de 17e eeuw. Het zijn voormalige pakhuizen of woningen van notabelen uit de Gouden Eeuw.
Groothoofd biedt uitzicht op drie rivieren, de Oude Maas, de Merwede en de Noord. De Groothoofdspoort is een nog bestaande stadspoort, De kern van de poort stamt uit de 14e en 15e eeuw. De toren is er in 1618 opgezet. Boven de ingang van de poort zie je de Maegd van Dordrecht.
Dordrecht, gebroeders De Witt
In Dordrecht staat een beeld van twee broers die in Dordrecht werden geboren, Johan en Cornelis de Witt, ze werden op de zelfde dag vermoord in Den Haag. We komen door de Hof, ooit onderdeel uitmakend van een groot kloostercomplex waar in 1572 de Eerste Vrije Statenvergadering werd gehouden.
Voorbij de Wieldrechtse Zeedijk – ja daar heb je weer een Zeedijk – wandelen we op een hooggelegen fietspad en komen aan de rand van natuurgebied de Elzen, dit is een deel van de Biesbosch. Op het fietspad Langs den Engel komt er een dame op een racefiets ons tegemoet. Het lijkt wel of ze ons wilt aanrijden. Het laatste moment knijpt ze in de remmen. Ze vertelt in het Engels dat het belachelijk is dat we aan de linkerkant van het fietspad lopen. Ooit zou ze in Nederland bijna zijn aangereden omdat ze voetgangers die links liepen met bocht moest passeren. Als ze steeds onvriendelijker wordt wensen we haar goede dag.
Moerdijkbrug over het Hollandsch Diep
De Moerdijkbrug is ongeveer een kilometer lang. Eigenlijk zijn het drie bruggen. Wij lopen op een fietspad aan de zijkant van de autobrug. Je voelt het wegdek wiebelen tijdens het wandelen, zeker als je even stil staat. Verder is er nog een gewone spoorbrug en een HSL-brug. Het oude dorp Moerdijk is maar klein. Bij een complex woningen voor ouderen staat een beeldje van een wandelaar met een knapzak. Onze route loopt verder langs de rand van de nieuwbouw en industriecomplexen.
Moerdijk
Het laatste stuk naar Zevenbergen gaat over de Koekoekendijk, een weg de langs de Roode Vaart ligt. Hier is geen voet- of fietspad langs. Het is een weg met veel bochten. Wandelen hier is constant opletten. Op een boom is een wit kruis geschroefd met de tekst ‘Ronald 15 november 1972-17 november 2005’. Een fietser of wandelaar, of een automobilist die tegen een boom reed? We denken het laatste. Enkele bomen hebben hier aardig wat stukken bast verloren.
Zevenbergen
Zevenbergen doet gezellig aan, een echt Brabants dorp met een leuk plein en veel horeca. Hier stappen we weer op de trein.
Jacobswegen in NL. Vandaag wandelen zwager Leo en ik de derde etappe van het traject van Schipluiden naar Kapelen, 30 km. Tot en met vandaag 82 km. Op 11 juli 2012 liep ik met Piet de tweede etappe van dit stuk. Zie J-12.
Vessem [J-21]
Donderdag 27 september 2012.
We sliepen afgelopen nacht bij het vriendelijke echtpaar De Kroon in het buitengebied van Spoordonk bij Oirschot. De buren hebben 9.000 stuks varkens. Iedere donderdagmorgen om half zeven komt er een veewagen varkens ophalen voor de slachterij. Leo hoorde vanmorgen nog een varken knorren. Ik sliep toen nog.
Het kerkdorp Spoordonk bij Oirschot
Na een goed ontbijt gaan we weer op pad. Eerst weer naar de route, dan naar het kerkdorp Spoordonk. Dit dorp had diverse voorzieningen. Nu zijn er geen winkels meer. Alleen is er nog horeca in de watermolen aan de Beerze. We moeten nog vijf minuten wachten voordat het café-restaurant open gaat. Dan zijn we de eerste gasten die hier vandaag koffie bestellen. Het regent een beetje als we binnen zitten. Als het droog is stappen we weer op.
Ven
Heidegebied met vennen
Vandaag komen we afwisselend langs akkerbouw (mais), veeteelt (varkensschuren) en bossen. Voorbij het Groene Woud en Landgoed Baest komen we aan in het dorp Middelbeers. Als snel zien we een café dat open is. De bierleidingen worden doorgespoeld als wij onze uitsmijter bestellen. Voorbij dit dorp passeren we weer de nodige heidevelden en kleine bossen. Een half uur lopen we in de stromende regen. Als de regencapes uit zijn schijnt de zon weer. Met een grondwerker maken we een praatje. Hij legt ons uit dat de watertjes in het gebied zijn gaan verzuren. Nu worden er maatregelen genomen om een en ander weer op te knappen.
Kapel OLV van de Heilige Eik
We hadden gepland om in Vessem op de buurtbus richting Veldhoven te stappen. We zijn nog maar net in het centrum van dit dorp als we een buurtbus zien rijden. Ik steek m’n hand op en vraag de chauffeur of hij richting Veldhoven gaat. We kunnen mee, maar hij gaat eerst nog even de verkeerde kant op naar Hoogeloon. Daar staan geen mensen op zijn busje te wachten. Daarna zijn we tien minuten later weer in Vessem om via Wintelre en Oerle naar Veldhoven te rijden. Andere passagiers zijn stappen niet in. Gelukkig voor chauffeur waren wij er. Anders had hij het hele stuk van Hoogeloon naar Veldhoven zonder passagiers gereden.
Jacobswegen in NL, wandelen van Haarlem naar Roermond. Vandaag de 8e etappe met zwager Leo van Spoordonk naar Vessem, 22 km. Tot en met vandaag 211 km.
Kampina [J-20]
Woensdag 26 september 2012.
Den Bosch, Slag van Lekkerbeetje anno 1600
Vanaf het centraal station van ’s Hertogenbosch is het niet ver naar de Markt. Hier staat het stadhuis en er zijn aardig wat horecagelegenheden met terrassen. Aan de St. Jan bij de Parade wordt ook nog gewerkt. Laat ik nu gedacht hebben dat de omvangrijke restauratie die jaren duurde klaar was. De Dieze stroomt door de stad, gedeeltelijk onder de gebouwen door. We hebben nu geen tijd voor een rondvaart door dit vroegere riool van de Brabantse hoofdstad.
Aan de andere kant van de stadsmuren komen we in het Bossche Broek, een natuurgebied pal tegen het centrum van de stad aan. Vught is de volgende stad die we aandoen. Kinderen zijn op weg om kinderpostzegels te verkopen. Wij lopen hier in één rechte lijn langs de Vughtse Heide en een kazerne naar de IJzeren Man, een recreatieplas. We gaan voor ons tweede bakkie koffie naar café-restaurant ‘De Vughtse Heide’. Het ziet er hier netjes uit, maar ze zijn niet in alle opzichten met hun tijd meegegaan. Ze maken geen gebruik van suikerzakjes of verpakte –klontjes, maar hebben nog ouderwetse suikerpotten voorzien van opgeschroefde zilverkleurige strooideksels. De hoge stortbak van het toilet komt tot leven als je de plastic toevoerbuis beetpakt en deze naar beneden beweegt.
Haren, kapel
Brabantse paddenstoel van 80 cm doorsnee
In de buurt van Esch zijn veel boomkwekerijen. Vanaf hier lopen we in het stroomgebied van de Essche Stroom. Dit beekje verlaten we als we in het natuurreservaat Kampina aankomen, een gebied met bossen, heiden en vennen. We wandelen deels op fietspaden en deels op zandpaden, die zo nu en dan vol liggen met water. Dan gaan we even met een boogje van het pad af. Het is heerlijk rustig. We komen een paar keer een eekhoorn tegen, ook zien we een kleine salamander.
De Beerze stroomt in de richting van Spoordonk. In dit kerkdorp in de gemeente Oirschot vinden we een gastvrij onthaal op een Vrienden-op-de-fietsadres, nadat we een heerlijke pannenkoek eten bij De Rode Haktol. Morgen gaan we verder naar Vessem.
Jacobswegen in NL, wandelen van Haarlem naar Roermond. Vandaag de zevende etappe met zwager Leo van Den Bosch naar Spoordonk, 27 km. Tot en met vandaag 189 km.
Krimpenerwaard
Zondag 23 september 2012.
Tiendwegroute Krimpenerwaard
Zwager Leo kreeg een tijdje geleden van zijn zus een brochure van een wandelroute van het Zuid-Hollands Landschap. Deze route van 18 kilometer ten oosten van Gouderak heet de Tiendwegroute en gaat over karrensporen, fietspaden, smalle rustige wegen en een grasdijk. We wandelen langs weiden en sloten die zich uitstrekken tot aan de horizon.
Om klokslag 10 uur zijn wij, Margo, Leo, Joke en ik, op het parkeerterreintje op de hoek van de Schaapjeszijde en de Wellepoort. Het is een erg rustig gebied, maar toch komen we zo nu en dan andere wandelaars tegen, waarvan sommigen met een hond. Het eerste stuk gaat over karrensporen. Als we door een klaphek zijn lopen we op een grasdijk. Hierop wandelen we zo’n twee kilometer. Het gras is nat maar staat niet hoog. Daarom is het goed te doen.
Als we over een hek zijn geklommen zien we op 250 meter voor ons de Hollandse IJssel . Nu gaan we over een tiendweg naar het noorden. Aan weerzijden van de smalle weg zijn sloten. De percelen zijn smal en lopen ver door richting de horizon. Aan de fietsbordjes zie ik dat hier ook de Stedenroute loopt. Dat houdt in dat ik hier eerder met Bert was op de fiets onderweg van Amsterdam naar Brussel.
Achterbroek
In Het Beijersche komen we zo nu en dan een paar paarden tegen bereden door ‘paardenmeisjes’. Bij de kantine van de ijsclub kunnen we terecht voor een sanitaire stop. Toevallig houdt de PKN (Hervormde) gemeente van Stolwijk hier haar Startzondag. Mevrouw de Mik vraagt ons zelfs of we wat mee willen eten met haar kerkelijke gemeente. Dat is aardig aangeboden maar voert ons te ver.
Aan vervanging toe?
Langs de weg met de naam Achterbroek staan hier wat boerderijen en andere huizen. We maken een praatje met een man die een nieuw kozijn in de voorgevel van zijn huis had gezet. Hij heeft de muur boven het raam tijdelijk gestut. Er zitten wat scheurtjes in het metselwerk.
Bij de Elserkade gaan we links af. Nu lopen we door de Berkenwoudse Driehoek. Het is een natuurgebied met graslanden, rietpercelen, houtkaden en twee eendenkooien. Rond 15.40 uur zijn we weer bij de auto. Een prachtige wandeling en we hielden het de hele dag droog.
Voor fiets- en wandelroutes van het Zuid-Hollands Landschap:
http://www.zuidhollandslandschap.nl/natuur-bij-u-in-de-buurt/routes/
Zaltbommel [J-19]
Woensdag 19 september 2012.
We wandelen over de Waalburg bij Zaltbommel. Zo wordt deze brug genoemd in de verkeersinformatie op de radio, de filemeldingen. Officieel heet deze brug de ‘Martinus Nijhoffbrug’. Laat ik nu altijd gedacht hebbend dat deze Nijhoff een ingenieur was, die de brug ontwierp. Nu weet ik dat het een dichter is.
Zaltbommel
Zaltbommel, Martinus Nijhoffbrug
Zaltbommel
Aan de Waardenburgkant van de brug is op een plaquette de tekst van een gedicht van deze schrijver aangebracht. Die luidt:
Ik ging naar Bommel om de brug te zien.
Ik zag er de nieuwe brug. Twee overzijden
die elkaar vroeger schenen te vermijden,
worden weer buren. Een minuut of tien
dat ik daar lag, in ’t gras, mijn thee gedronken,
mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd –
laat mij daar midden in de oneindigheid
een stem vernemen dat mijn oren klonken.
Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.
Zij was alleen aan dek, zij stond bij ‘t roer,
en wat zij zong hoorde ik dat psalmen waren.
O dacht ik, o dat daar mij moeder voer.
Prijs God, zong zij. Zijn hand zal u bewaren.
Jacobswegen in Nederland, wandelen van Haarlem naar Roermond. Vandaag de zesde etappe van Geldermalsen over Zaltbommel naar Den Bosch, met Leo H., 31 km. Tot en met vandaag 162 km.
Buurmalsen [J-18]
Maandag, 10 september 2012.
Cothen
In het centrum van Cothen vallen vooral de okerkleurige molen Oog in ’t Zeil, de kerk aan de erg stille brink en café ’t Molentje op. Over smalle paadjes gaan we op pad naar het vijf kilometer verderop gelegen stadje Wijk bij Duurstede.
Bijna op het terras van een café-restaurant in deze stad staat een stukje van de voormalige stadspoort met de naam Veldpoort. Op de rijbaan is met behulp van een afwijkende klinkersoort aangegeven waar de andere zijkant van deze poort ooit stond. De kerk van Wijk bij Duurstede is kort en heeft geen toren. Als we de winkelstraat door een smalle steeg verlaten komen we op een straat met de naam Mazijk, een vreemde naam.
In een parkje ligt kasteel Duurstede. Het begint hier een beetje te regenen maar het zet niet door. Met een pontveer steken we de Lek over. De man die ons de kaartjes verkoopt heeft een beetje witte verf onder zijn nagels. Leo vraagt of hij aan het verven is. De man vertelt dat hij in het verleden naast zijn werk per jaar wel zo’n zes á zeven schilderklussen per jaar had. Hij hoefde op het pont geen visitekaartjes af te geven. Aan zijn nagels was te zien dat hij schilderde.
Rijswijk (Gld), Amsterdam-Rijnkanaal
Niet veel verder steken we weer een water over. Nu het Amsterdam-Rijnkanaal. Een grote tankduwboot vaart onder de brug door. Nu lopen we op niet echt spannende wegen. Hier komen weinig toeristen. Zo nu en dat slaat een hond aan of gaan tamme ganzen tegen ons tekeer. Bankjes om even op te zitten zijn hier ook niet. Daarom gebruiken we onze lunch op een betonnen plaat bij een waterpompstationnetje.
Buren, voormalig weeshuis
Vlak voor Buren gaan we over de Aalsdijk. Hier staat op iedere 200 meter een bank voor wandelaars. Buren heeft banden met het huis van Oranje. Er staat voor de kerk een beeld van Anna van Buren met haar man Willem van Oranje en twee kinderen. Het voormalige weeshuis was gesticht door de dochter van Anna van Buren en de Vader des Vaderlands. Nu is hier een museum van de Militaire Politie.
Buurmalsen
We wandelen in de Betuwe. We zien veel boomgaarden met appel-, peren- of kersenbomen. De korte bomen worden geleid via kabels, die gespannen zijn tussen betonnen palen. Hier en daar worden appels geplukt. In Buurmalsen zijn in de jaren 80 van de vorige eeuw in de dorpskerk muurschilderingen ontdekt. Deze waren tijdens de beeldenstorm als ongewenste graffiti onder witkalk verdwenen.
Geldermalsen in het eindpunt van deze etappe. Het is een grotere plaats met veel groen maar is niet bruisend. Een soort Bloemendaal? Buitenlandse arbeiders leggen hier op grote schaal glasvezelkabels aan.
Jacobswegen in Nederland, wandelen van Haarlem naar Roermond. Vandaag de vijfde etappe van Cothen (provincie Utrecht) naar Geldermalsen (provincie Gelderland) met Leo H, 23 km. Tot en met vandaag 131 km.
Gezien 