Home » Articles posted by dickwalraven (Pagina 103)
Auteursarchief: dickwalraven
Den Bosch in kerstsfeer
Sint Jan van Den Bosch
Zaterdag 17 december 2011.
Met Tineke en Gerard uit Haaren (Brabant) brengen we een bezoek aan Den Bosch. De kerststal in de Sint Jan en de versierde Parade horen in de tweede helft van december bij een bezoek aan het centrum van deze provinciehoofdstad.
Den Bosch, kerststal in de Sint Jan 2011
Hier in ’s Hertogenbosch is het mooi weer, het is droog en de zon komt zo nu en dan door. Het is erg druk. Het duurt daarom wel een half uur voordat we een parkeerplaats hebben.
Achter het altaar van de basiliek is, zoals ieder jaar, een uitgebreide kerststal opgesteld. Er zijn veel opgezette dieren en poppen van wijzen, herders, Maria en Josef, in gewaden in verschillende kleuren, vooral in rood, wit en goud.
Den Bosch, aan de warme chocolademelk
Op de Parade zijn verwarmde banken geplaatst. Je kunt daar chocomel en glühwein drinken. De banken maken gebruik van de warmte van open vuurketels. Wij drinken onze warme chocolademelk in een tent, waar je binnen kan zitten. Een groep meisjes in witte jurken zingt stichtelijke kerstliederen.
Den Bosch, kerststal in een damesmodewinkel
Omdat onze vrienden nog een bakker willen bezoeken lopen we ook nog door een aantal andere versierde winkelstraten. Hier en daar treden looporkestjes op.
Spreuken
Woensdag 14 december 2011
Idealisten houden het oog op de toekomst gericht; als zij één blik in het verleden sloegen waren zij geen idealisten meer. Eric van Steen.
Scharrelvarken
Wie gierend door de bocht gaat, heeft op kantoor verdraaid weinig te vertellen. Harry Mulisch.
Deze spreuken zijn opgenomen in Nederlandse Wijsheden van Uitgeverij Verba.
Sinds gisterenavond kan ik weer afbeeldingen op deze weblog zetten. Web-log.nl tracteert me nog wel regelmatig op zeer bijzondere leestekens in de berichten op de weblog.
Berkheide
Maandag 5 december 2011
Katwijk aan Zee
De dagen worden korter en we krijgen nu, begin december, te maken met echt najaarsweer, een stevige zuidwesterwind en regen. Daarom vandaag geen etappe van het Grote Rivierenpad, maar een wandeling wat dichter bij huis.
Katwijk, gezicht op de boulevard
Er is plek zat op parkeerplaats Noordduinen bij Katwijk. Als ik het Uitwateringskanaal oversteek houd ik mijn pet even in de hand om ‘m niet kwijt te raken. Ook op de boulevard krijg ik de wind van voren. Daar waar aan het eind van het dorp Katwijk aan Zee de weg afbuigt is een ouwe-mannen-café. Ik ben nog niet aan koffie toe, maar het is goed te weten dat je hier op maandagmorgen een bakkie kan doen. De Soefitempel wordt omgeven door wolken.
Het ene moment is de zon volop aanwezig en even later heeft hij zich achter een of meer wolken verstopt. Richting het zuiden volg ik de wit-rode palen van het Hollands Kustpad. Er zijn hier in het duingebied Berkheide aardig wat plassen. Een daarvan heet Nieuwe Plas. Daar waar het pad alleen maar bestaat uit rul zand heet het een laarzenpad te zijn. Café De Duinen ziet er verlaten uit. Alle luiken zijn dicht. Ik hoorde van een mevrouw van – ik schat- ruim 75 jaar die aan het wandelen was met nordic stokken, dat het café gisteren ook dicht was. Ze vroeg of ik al koetjes had gezien. Ze doelde hier op grote wilde runderen. Ik zag ze vandaag nog niet en zij ook niet.
'Laarzenpad' tussen Katwijk en Wassenaar
De Wassenaarseslag is mijn keerpunt. Bij restaurant Duinoord staat een schoenenborstelding gemaakt van bezems zonder stelen. Als ik hier aan de koffie zit valt me op dat ze meer personeel hebben dan klanten. Het is voor hen te hopen dat er op andere momenten wat meer mensen hun zaak binnen komen. Via Rijksdorp wil ik richting Katwijk lopen. Deze Wassenaarse woonwijk is geheel omgeven door niet toegankelijke (militaire) duinterreinen. Daarom moet ik weer min of meer terug naar het begin van Rijksdorp.
Wassenaar, Lentevreugd
Een stuk verder kan ik vanaf de Katwijkseweg weer in een stuk duingebied komen met de voor vandaag niet toepasselijk naam Lentevreugd. Hier zijn wel hekrunderen en wilde paarden. Ook is het hier op sommige plekken behoorlijk drassig. Tot overmaat van ramp begint het ook nog eens harder te waaien en te regenen. Er vallen ook hagelstenen naar beneden. Aan de hemel staat een regenboog. No problem. Ik heb een regencape bij me. Even later klim ik over een hek en loop ik weer op de Katwijkseweg. Aan de wegkant van het hek staat een bordje met de tekst Verboden toegang.
De gebouwen van het voormalige vliegkamp Valkenburg doen vervallen aan. Hier en daar is er een bewoont. Antikraak of gekraakt? Op een zijweg staat op een richtingwijzer dat je hierin moet voor het hangartheater. Hier speelt de musical Soldaat van Oranje. Ongeveer op de scheidingslijn tussen Katwijk aan de Rijn en Katwijk aan Zee loop ik de bebouwde kom weer in. In de binnenhaven liggen rondvaartboten werkeloos te wachten op het voorjaar. Vanhier uit kom je via een paar trappen weer op het normale straatniveau van Katwijk.
Route in Google Earth
De route van vandaag: Katwijk aan Zee, Berkheide, Wassenaarseslag, Rijksdorp Wassenaar, Lentevreugd, Vliegkamp Valkenburg, Katwijk : 24 km.
Egbert van ’t Oever
Egbert van “t Oever 1927-2001
Schaatser Egbert van ’t Oever debuteerde op 20-jarige leeftijd bij koppelwedstrijden op natuurijs. Zijn eerste langebaanwedstrijd was op 23 december 1950. Hij wordt eerste. Daarna wordt hij 9e op de NK. In 1952 komt hij uit op de Olympische Spelen. Hij wordt 19e op de twee langste afstanden. Twee jaar later wordt hij nationaal kampioen. Het jaar erop wordt hij 2e op de NK en 20e op de EK. Zijn internationale schaatscarriëre sluit hij af op de Winterspelen van 1956.
Beeldje van Egbert van 't Oever in Lisse
In 1988 wordt hij coach van Yvonne van Gennep op de Spelen van Calgary. Later wordt hij nog coach van Marianne Timmer. In Lisse staat een bescheiden beeld van Egbert aan een straatje dat naar hem is vernoemd.
Egbert van 't Oeverstraat Lisse
[R 14] Nijmegen
S
Maandag 28 november 2011
Grote Rivierenpad, LAW 6, van Hoek van Holland naar Kleef. Etappe 14, wandelen van Oosterhout (Gld) naar Wyler (D)19 km. Tot en met vandaag 296 km.
Zij staarde in de Waal. Mooi hè? Toen leunde ze haar bovenlijf uit het raampje en keek naar Nijmegen, dat daar lag op de heuvels aan de rivier, zoo on-Hollandsch, zwak romantisch, huizen boven huizen en boomen boven boomen, en zong tegen de wind en ’t gerammel van den trein over de brug. [Nescio]. Deze tekst staat op de brugleuning bij het fiets/voetgangersgedeelte van de spoorbrug over de Waal.
Het was nog een beetje fris toen ik vanmorgen van start ging in Oosterhout. Rond 9.00 uur vroor het hier nog aan de grond. Voordat de route weer naar de Waaldijk gaat, mag ik van de samenstellers van het boekje een wandelingetje maken door het bos rond Huis Oosterhout. Verderop bij de Waal wordt een nieuwe brug, de Oversteek gemaakt. Die moet een extra verbinding gaan vormen van Nijmegen ten zuiden van de Waal met de over zo’n jaar of tien te maken grote Nijmeegse woonwijk bij Lent, de Citadel. De naam De Oversteek/The Crossing verwijst naar de oversteek van Amerikaanse militairen op 20 september 1944. Die luidde de bevrijding van de stad in.
Een oud gedeelte van de binnenstad krijg ik op deze maandagmorgen te zien, het gebied rond het oude stadhuis en de Grote Markt. Via trapjes gaat mijn wandeling door de Keumegas (gas is steeg) weer naar de Waalkade. Bij Holland Casino, een lelijk modern gebouw in deze prachtige stad, ga ik weer omhoog naar de Valkhofheuvel. Eens stond hier een burcht uit 1155. De in geldnood verkerende provincie Gelderland verkocht de burcht in 1796 aan voor 90.400 gulden. De St. Nicolaaskapel uit omstreeks 1000 staat nog wel op de Valkhofheuvel. Vlak hierbij staan de tentjes van de Occupybeweging.
Bij Ubbergen en verderop tussen de kernen van Beek en Berg en Dal door, loop ik dan weer eens hoog en dan weer een wat lager. Het landschap lijkt absoluut niet op dat van het westen van het land. In het gebied van de Wylerberg raak ik de aangegeven route kwijt. Omdat ik min of meer naar het oosten loopt, ga ik ervan uit dat ik vanzelf wel weer ergens de wit-rode paaltjes zal zien. Een stukje voor de Duivelsberg blijkt dat inderdaad het geval. Het café-restaurant daar is op maandag gesloten. Als ik inmiddels de Duitse grens over ben is het niet ver meer naar Wyler. Na de Tweede Wereldoorlog is dit gebeid een tijdje Nederlands geweest. Van een ouder Duits stel hoor ik dat het gebied rond de Duivelsberg ook Duits was, maar dat kwam in handen van Staatsbosbeheer en is nooit teruggegeven aan de Duitsers. In de bus van Wyler naar Nijmegen kan je de ov-chipkaart gebruiken maar je kan ook een Duits buskaartje kopen.
Het was vandaag prima weer, veel zon en een blauwe hemel. Ook kwam ik diverse andere wandelaars tegen en dit leidde tot leuke gesprekken.
De route: Oosterhout (Gld), het bos van Huis Oosterhout, Lent, Nijmegen centrum, Ubbergen, Berg en Dal, Beek, Wylerberg, Wyler (D).
Bomen in de duinen
Vrijdag 25 november 2011.
Amsterdamse waterleidingduinen, boom tussen afstervende varens
Een boom tekenen. Dat moest jij wellicht ook weleens bij een test. Psychologen kunnen aan de hand van je tekening van die boom je karaktertrekken, je gemoedstoestand of je intelligentie aflezen of ze doen alsof ze dit kunnen. De één tekent een boom met veel blad, de ander met alleen takken en hier en daar een blad. Ook gaat de één voor een dunne boom en de andere voor één met een forse stam. Je kunt voor symmetrie kiezen of toch maar niet. Veel mensen zetten hun boom in het midden van het vel papier, maar hij kan ook wat meer naar links of naar rechts of helemaal voorop of een stuk naar achteren op je tekenblad. Je kunt na een paar streken tevreden zijn. De andere heeft er wellicht een uur
of langer voor nodig.
AWD bij De Zilk, berk
Ik moet eraan denken als ik verschillende soorten karakteristieke bomen tegenkom in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Vandaag is het een thuiswedstrijd voor mij. Na een kopje koffie bij café De Ruigenhoek halverwege tussen Noordwijkerhout en De Zilk wandel ik de wind en een miezerig regenbuitje in. Het is weer eens wat anders dan dagen mist en weken geen regen.
Ik kan het niet laten om de witrode markering van het Hollands Kustpad een stuk te volgen. Ter hoogte van het Panneland kies ik ervoor om weer terug te wandelen. Hierbij volg ik min of meer de oostelijke kant van het duingebied, langs het Engelse bos, over de Berg van Doris en het Paardenkerkhof naar de uitgang Ruigenhoek.
Rondje wandelen in de AWD 14 km.
[R 13] Basje loopt weg
S
Woensdag 23 november 2011
Grote Rivierenpad, LAW 6, van Hoek van Holland naar Kleef. Etappe 13, wandelen van Dodewaard naar Oosterhout (Gld) 21 km. Tot en met vandaag 277 km.
De ramen van veiligheidsglas van de abri op station Hemmen-Dodewaard zijn weer gerepareerd. Niets wijst meer de amok van jonge dronken Gelderlanders. Het is nog wat mistig of moet ik zeggen nevelig.
De heerlijkheid Hemmen straalt vandaag op dit moment van de dag – rond 10.00 uur – veel rust uit. Er is een B&B en ook een terras vlak bij het plaatselijke kerkje. Alles is dicht. Of het terras gaat vandaag later open of helemaal niet. Ik vermoed het laatste. Een paar schilders zetten een herenhuis opnieuw in de verf. De toegang tot het park is afgesloten omdat er een nieuwe duiker in het slootje moet worden gemaakt. Met wat kunst- en vliegwerk lukt het me om toch via deze ingang het park in te komen. Er zijn mooie vijvers en er de funderingen van een oud kasteel zijn zichtbaar. Er worden hier nogal wat honden uitgelaten.
Het volgende dorp is Zetten. Hier zie je winkels van de bekende merken, zoals Hema, Trekpleister, Albert Heijn en C1000. Bij deze laatste winkel holt een moeder naar buiten en roept: Bas blijf staan. Een ventje rent tussen de geparkeerde auto’s het plein op. Als de peuter bij zijn kraag is gepakt wordt hij door zijn geschrokken moeder de winkel weer ingesleurd. Bij de bakker een stukje verderop is een mooie en ruime koffiehoek ingericht. Geïnspireerd door het reclamebord bij de deur bestel ik een koffie met warme apfelstrüdel. De mevrouw van de bakkerszaak zegt dat ze niet weet of dat wel gaat. De waterleiding is gesprongen. Ik zie inderdaad een monteur in een kelderluik staan. Over vijf minuten is er weer water. Dat lijkt me niet erg. Ik krijg in elk geval verse koffie.
Tot nu waren de wegen en paden prima begaanbaar, maar aan de andere kant van de A50 is het wat modderig op de eenzame weg richting kasteel Loenen. In de boskant langs de weg vliegt een fazantenhaan op. Later kom ik nog meer fazanten tegen. Uitgezet voor de jacht?
Bij Landwinkel De Grote Doorn ga ik voor een kop thee. Het is inmiddels 13.00 uur. Met de eigenares praat ik over het boekje van het Grote Rivierenpad, door haar nog het Lingepad wordt genoemd. Zijn vind het jammer dat niet in het boekje is vermeld dat wandelaars bij haar koffie of thee kunnen drinken. Ik kan haar vertellen dat op de site van het boekje dit inmiddels wel is aangegeven. Ze vraagt me of het slim is om een bord met een grote kop en schotel bij het hek neer te zetten. Het lijkt mij een goed idee. Ze vraagt of ik uit de buurt kom. Als ik zeg dat ik uit de Bollenstreek komt, vertelt ze me dat haar broer in Lisse woont en getrouwd is met een dochter van L, de eigenaar van een bekende beddenspeciaalzaak in Lisse. Voorbij Slijk-Ewijk gaat de route een stuk over de Waaldijk.
In Oosterhout (Gld) vind ik snel de bushalte. Een groep van meer dan 150 zwanen vliegt over. Omdat de bus pas over 25 minuten gaat heb ik nog even de tijd om hier wat rond te kijken. Tegenover de bushalte staat een kerk met het een beeld van het Heilig Hart. Het café naast de kerk ziet er wel erg rustig uit. Of het is helemaal gesloten of wordt alleen nog gebruikt voor bruiloften en partijen. Zo te zien is er verder niets te beleven in dit dorpje grenzend aan een grote nieuwbouwwijk van Nijmegen.
Al met al was het vandaag weer een mooie wandeling. Helaas had ik voor het weer niet naar Geldeland hoeven te gaan. Ik zie vandaag voor het eerst even de zon als ik bij Utrecht in de trein zit. In het westen van het land was het de hele dag zonnig.
Het traject van vandaag:
Station Hemmen-Dodewaard, Hemmen, Zetten, Herveld Noord, Herveld Zuid, Loenen, Slijk-Ewijk, Oosterhout.
Dagje Amsterdam
Woensdag 9 november 2011
Vandaag doen we een dagje Amsterdam.
Amsterdam, Centraal station
De hoofdingang van station Amsterdam Centraal is sinds twee weken weer open. Meer dan zeven jaar was deze toegang niet te gebruiken in verband met werkzaamheden aan de Noord/Zuidlijn.
Aan de oostkant van het station, Stationsplein 7, is een informatiecentrum over de bouw van deze nieuwe Amsterdamse metrolijn. In maquettes is te zien hoe de lijn door de Amsterdamse binnenstad gaat lopen. Er is informatie over de boortechnieken en de uitdagingen die moesten en moeten worden overwonnen. Leuk om eens te gaan kijken.
Amsterdam, Bijenkorf met Pieten
Aan het Beursplein staan nog de tentjes van de Occupy Amsterdam- beweging. De meeste tentjes staan op pallets. Dat scheelt veel tegen de kou, lijkt me. Over enige weken valt de winter in. Zullen vele actievoerders dan vertrekken of wachten ze op het sein van de gemeente om de zaak af te breken?
De Bijenkorf is al in de Sinterklaassfeer. Zwart pieten hangen aan touwen in de hoge vide van het warenhuis. Na ons kortstondig bezoek aan dit chique warenhuis gaan we met de tram in de richting IJburg. We stappen uit ter hoogte van de Czaar Peterstraat. In dit stukje van Amsterdam kwamen we niet vaak. Er zijn hier veel panden opgeknapt. Als je een winkel in de binnenstad wil begingen is er hier nog wel een te huren.
Amsterdam, Scheepvaartmuseum
Via de Oostenburgerstraat, de Wittenburgergracht en de Kattenburggracht komen we uit bij het pas opnieuw geopende Scheepvaartmuseum. Een stukje verder is de Nemo te zien bovenop de ingang van de IJtunnel. Van hieruit is het niet ver meer naar het Centraal Station.
[R 12] Flipje Tiel
S
Zondag 6 november 2011
Grote Rivierenpad, LAW 6, van Hoek van Holland naar Kleef. Etappe 12, wandelen met Bert van Tiel naar Dodewaard 25 km. Tot en met vandaag 256 km.
De fiets/voetveer bij Tiel gaat – omdat het vandaag zondag is – pas om 10 uur voor het eerst naar de andere kant van de Waal. Dit geeft ons de gelegenheid om gedurende een klein uur de binnenstad van Tiel eens goed te bezien. Natuurlijk zijn de winkels dicht en ook hoegenaamd alle horecagelegenheden. Ineens is het op een pleintje erg druk met Turkse Nederlanders in zondagse pak. Wat is er aan de hand? De moskee gaat zeker net uit. De mannen praten met elkaar en maken weinig aanstalten om snel naar huis te gaan. We vragen het aan één van de mannen. Hij vertelt ons dat het vandaag offerfeest is. Ze zijn de dag hier in de moskee om 7:00 uur begonnen met een gezamenlijk ontbijt, daarna heeft de imam het woord gevoerd en vertelt dat ze goed moeten zijn voor de mensen die het minder hebben, zieken en de buren. Ik zeg tegen hem, dat ik alleen maar mannen zie en geen vrouwen. ‘Hebben jullie geen vrouwen?’. Zijn antwoord is, dat er vandaag ongeveer 1.000 mannen in de moskee waren en er daarom geen plek meer over was voor vrouwen. Normaal komen vrouwen in de bovenzaal om te bidden. Later maken we nog een babbeltje met de Turkse bakker. Hij biedt ons zelf aan om bij hem een croissantje te komen eten.
Er is in Tiel een plein dat Markt heet. Dat is waarschijnlijk het plein waar het in de Middeleeuwen in Tiel een drukte van jewelste was. Nu niet. Er is daar niks te zien of te doen. Een plein met de naam Plein is een echt horecagebied met cafeetjes van allerlei soort. Ook is hier het Flipje- en Streekmuseum. Voor een café-restaurant met de naam Santiago zit een oudere dame aan een bakkie cappuccino. Het is waarschijnlijk de eigenares die vandaag niet kon uitslapen. Even staan we in dubio om bij haar ook een kop koffie te bestellen. Het toeval wil dat we net vijf minuten eerder koffie uit onze thermoskan hebben gedronken op een ander terrasje uit de wind bij een restaurantje wat nog niet open was. We zien een kunstwerk ter herdenking van Joden uit Tiel die hier in de Tweede Wereldoorlog zijn afgevoerd. Als we een gangetje door lopen zien we een gebouw dat waarschijnlijk vroeger de synagoge was. Het is nu een moskee. Hier zien we vooral Afrikaanse vrouwen in feestelijke kleurrijke jurken naar buiten komen. Ook zien we een paar mannen in lange witte jurken naar buiten komen. Ook met deze mensen praten we over de feestdag die zij vandaag vieren.
Op ons gemak wandelen we door de stadspoort naar het pontje. Het is 9:50 uur en hij staat al klaar. De dieselmotor van het vaartuig staat volop te ronken. Precies om 10 uur gaat het veer van wal. Er komt net een grote boot met containers langs. Dat vormt geen obstakel. Het fiets/voetveer gaat met een grote boog naar de overkant. Bij hotel-café het Veerhuis worden de tafeltjes schoon gemaakt. We groeten de ober die een jack over zijn kelneroutfit aanheeft.
Als we langs het dorp Wamel wandelen constateren we dat de zon nog ver te zoeken is. We zullen hem later ook niet zien. Het blijft vandaag een grijze dag. Bij Beneden-Leeuwen gaan we over de Prins Willem-Alexanderbrug weer naar de noordkant van de Waal. Het dorpshuis van IJzendoorn heeft een grindterras met tafeltjes en stoeltjes. Het ziet er niet naar uit, dat ze vandaag nog van plan zijn open te gaan. Op het schoolpleintje van de basisschool naast het dorpshuis eten we onze meegenomen botenhammen op. In het dorp Ochten is een cafetaria aan de route. We gaan hier voor een broodje kroket. Alle klanten zitten binnen in plaats van op de stoeltjes buiten. Het is een stuk frisser dan gisteren.
Hier en daar liggen plassen op de halfverharde weg door de Ochtensche Buitenpolder. Het pont naar Druten gaat niet buiten de zomermaanden. Dat is voor geen probleem, omdat ons pad hier rechtdoor naar Dodewaard gaat. Van hier is het niet ver meer naar het station Hemmen-Dodewaard. Van één wachtlokaal zijn alle ruiten van veiligheidsglas aan diggelen geslagen. Er liggen stapels glaskorrels. Een boemel brengt ons weer naar Tiel waar we overstappen op een NS-trein.
[R 11] Tichelgaten Buren
S
Maandag 31 oktober 2011
Grote Rivierenpad, LAW 6, van Hoek van Holland naar Kleef. Etappe 11, wandelen van Geldermalsen naar Tiel, 22 km. Tot en met vandaag 231 km.
Op het fietspad naar Tricht zijn vandaag op dit tijdstip, rond 8 uur, veel scholieren per fiets of scooter onderweg naar school of de trein. Tricht stelt als plaats niet veel voor. Wat het meest opvalt is de kerk. Voor de kerk in een parkje staat een beeld van de apostel Paulus gemaakt door een Hongaarse kunstenaar. Buiten het dorp Buurmalsen was vroeger een kasteel. Boerderij Reygersfoort met gracht verwijst qua naam naar dit kasteel.
De Tichelgaten van Buren, ook wel de Put van Buren genoemd, is een verrassend mooi gebied. Vóór 1940 heeft een steenfabriek de hier aanwezige klei gebruikt voor de productie van stenen. De zandgronden die onder de klei zaten vormen een voedingsbodem voor allerlei bijzondere planten. Ook zijn er verschillende vennen en plassen. Een boer heeft hier ingespeeld op de trend om actiever te recreëren. Er staan op zijn erf allerlei klim- en kruipdoor attributen. Er is een sanitairgebouw en een boerencafé. Alleen alles ziet er hier vandaag erg stil en gesloten uit.
Buren is een mooi stadje. Na een park, waar vroeger een kasteel stond, kom je de stad binnen door een poort. Bij de kerk staat een beeld van Anna van Buren en haar man Willem van Oranje. Het kasteel wat bij Buren stond was ooit in het bezit van de Oranjes. Buren heeft niet de vorm van Muiden of Willemstad maar is wel een vestingstad met stadswallen.
Aan de Beemsestraat ten noorden van Kerk-Avezaath worden appels aangeboden op een tafeltje. Er staat een geldbakje bij. Ik nam vanmorgen twee appels van huis mee in mijn rugzak en ik heb ook geen zin om een paar kilo appels mee te zeulen. Je snapt het al. Ik koop hier geen appels onderweg. Niet ver hiervandaan staat kasteel Zoelen. Het ziet er mooi opgeknapt uit. Een bordje Verboden Toegang Privé Eigendom moet bezoekers van het erf afhouden.
Als ik de Betuwelijn en de A15 heb gekruist heb ben ik in de stad van Flipje, Tiel. Hier op het station staat mijn trein richting Utrecht al voor me klaar. Het was een mooie herfstdag, absoluut niet koud en nog aardig wat zon ook, vooral ’s middags.
Gezien 