Home » 2009 (Pagina 4)
Jaarlijks archief: 2009
(04) Over de kop
S
Fietsen van Hannover via Keulen naar huis in elf dagen
Dag 4. Dinsdag 30 juni 2009, van Rüthen naar Langscheid, 84 km
Onze route gaat een groot stuk over een voormalige spoorbaan in het dal van de Möhne. Bij Völlinghausen begint de Möhnesee, een stuwmeer. Een stukje volgen we hier de oever om daarna stijl omhoog te gaan richting Soest. Gelukkig is het niet lang stijl. Nu volgen we weer een fietspad over een voormalige spoorlijn.
In the middle of nowhere krijgen we een regenbui. We trekken onze regenattributen aan. Niet veel verder komen we langs een paardencafé. De fietsen zetten we onder het afdak bij de voordeur. Het ziet er gesloten uit, maar blijkt toch open te zijn. De mevrouw van Reiterhof zet voor ons een bakkie koffie. Niet duur maar ook niet lekker.
Onze middagstop is in de Hanzestad Soest. Bert was hier twee keer eerder met de Vicon. Het is één van de oudste steden van Duitsland. In de 8e eeuw kwam de stad in handen van de bisschop van Keulen en begon de ontwikkeling tot een belangrijke handelsstad aan de Hellweg. De dom Patrokli werd gebouwd tussen 965 en 1.200. Na de tweede wereldoorlog is deze opnieuw opgebouwd.
Vanaf Soest gaan we weer richting de Möhnesee, over de stuwdam en verder naar het zuiden. In een afdaling lig ik ineens voor mijn fiets op een grindpad. Mijn stuur is 360 graden gedraaid. Er is niets stuk. Op mijn knie zit een wondje. In een dorp koop ik pleisters bij de apotheek.
In Langscheid aan de Sorpesee is er voor ons nog plek in de JH. ′s Avonds zitten we op het terras bij El Diablo met uitzicht op het meer.
(03) Erg warm vandaag
S
Fietsen van Hannover via Keulen naar huis in elf dagen
Dag 3. Maandag 29 juni 2009, van Holzhausen naar Rüthen, 88 km
Als we na 35 km in Paderborn zijn is het al behoorlijk warm. Een half uur geleden hebben we al aardig wat zonnebrandolie op de armen, nek en benen gesmeerd.
In een apotheek koop ik zonder recept bloeddrukpillen, omdat ik de mijne vergeten was van huis mee te nemen. We nuttigen koffie met grote stukken appelgebak. Deze krijgen we op eetborden, anders zullen ze over de rand vallen. Wij blijven niet lang in deze op zich mooie stad. Het weer is te drukkend. Dan kan je beter fietsen, waarbij je zelf wat wind maakt. Na Paderborn is het een stuk minder heuvelachtig dan tussen Hameln en deze stad. Dus dan de laatste anderhalve dag. Dat is best lekker.
We rijden nu een stuk door het dal van de Alme, een smalle rivier niet breder dan een Hollandse boerensloot. Op sommige plaatsen kan je over een paar keien naar de andere kant lopen.
Bovenop een berg staat de Wevelsburg, een kasteel dus. We maken een paar foto′s en fietsen door naar Büren. Ik denk dat deze plaats iets van doen heeft met het Koninklijk huis. Bert denkt van niet. Die zegt dat het Buren van het koninklijk huis in de Betuwe ligt.
Het zijn hier leuke afwisselende boerenweggetjes. Dan weer eens rechts van de Alme en later weer eens links van dit riviertje. Hier ligt ook het traject van een oude spoorbaan. Regelmatig kruizen we een snelweg op zeer hoge palen.
′s Avonds bezoeken we te voet de tegen de helling op liggende Hanzestad Rüthen. Als we weer naar de JH wandelen gaat het een beetje regenen. Het stelt echter weinig voor een geeft daarom bijna geen verkoeling.
(02) Zwarte ooievaars
S
Fietsen van Hannover via Keulen naar huis in elf dagen
Dag 2. Zondag 28 juni 2009, van Hameln naar Holzhausen, 88 km
We ontbijten samen met onze Duitse kamergenoot. Deze man is met pensioen en fietst veel. Hij kwam gisteren vanaf Paderborn. Wij gaan vandaag die kant op. Hij vertelt dat hij in 1970 negen maanden bij Verolme in Rotterdam werkte. Hij woonde toen in Rozenburg en ging met zijn maten ieder weekend een tochtje maken door Nederland. Hij leerde daar veel steden een beetje kennen.
Aan de andere kant van de eerste berg voorbij Hameln staan twee fietsers met een verrekijker naar zwarte ooievaars te kijken. Ze rijden ook de Hanzeroute en zijn een week geleden in Berlijn gestart. Ze zijn van plan dezelfde route als wij naar Nederland te rijden en daar naar de Achterhoek te fietsen, waar ze wonen. Ze rijden op een Santos respectievelijk op een Koga met kleinere wielen dan Bert en ik.
In het Extertal in Bösingfeld lopen tegen 12.00 uur veel mannen in ‘apenpakjes’ . Het zijn leden van de schutterij. Er is vanmiddag een optreden of optocht. Dat moeten we helaas missen. Richting Lemgo rijden we regelmatig door bosachtig gebied. Veel mensen kom je niet tegen. Er zijn vandaag wel heel wat motorrijders onderweg.
Lemgo is een Hanzestad, waar nog veel Middeleeuwse gebouwen staan. Op de markt is een optreden van een jazzband in het kader van de zomerfeesten. Wij vinden nog een tafeltje van een restaurant op het plein bij de bühne.
In de buurt van Horn-Bad Meinberg staan Externsteinen. Bij dertien zandsteenrotsen werd vroeger het zonnewendfeest gevierd. Later waren ze ook een bedevaartsoord voor Christenen. Weer eens wat anders dan Santiago de Compostela in Spanje of Lourdes in Frankrijk.
De JH in Horn is gesloten. Via een installatie bij de bel krijgen we contact met een personeelslid van de hostel. Hij verwijst ons naar hotel Gare bij het station. ‘Dat is niet zo duur.’ zegt hij. Wat hij niet zegt is dat deze zaak iedere zondag Ruhetag heeft en daarom vandaag gesloten is. Een pension en een hotel in dit stadje zijn vandaag om verschillende redenen ook gesloten. We krijgen van een mevrouw bij een bankautomaat een tip voor een pension in Holzhausen, 5 km verderop. Mevrouw Escher van Haus Sonnewende is erg vriendelijk. We zijn vandaag de enige gasten.
(01) De rattenvanger
Fietsen van Hannover via Keulen naar huis in elf dagen
Dag 1. Zaterdag 27 juni 2009, van Hannover naar Hameln, 65 km
Bert en ik fietsen in ongeveer tien dagen van Hamelen, via Soest (D), Keulen, Roermond en Wijchen naar Nederland. In 2007 fietste ik door Duitse havensteden in de buurt van de Noordzee, door Sleeswijk-Holstein en langs de Oostzee naar de Poolse grens. Vorig jaar fietste Bert en ik van Berlijn naar Hamelen. Dit jaar is weer een stuk van de Hanzeroute aan de beurt.
Op Schiphol komt een stewardess van de KLM de trein binnen met koffertje en een loodzware koffer. Ik kijk haar aan. Ja, dat is onze glitter en glamour. Ze heeft al een paar uur zitten wachten op de eerste trein naar Almere, maar ze heeft nog steeds de vriendelijke KLM-lach. Ze vertelt dat ze in haar vrije tijd bijna niet vliegt dan fietst ze liever met haar dochtertje voorop in het zitje. In Amsterdam-Zuid stappen wij over in de trein richting Berlijn.
Door een blikseminslag werken de seinen niet goed. Het gevolg is dat de trein langzaam rijdt en zo nu en dan een tijdje stil staat. Een man uit Utrecht is ook met de fiets in de trein. Hij gaat fietsen in Denemarken en Zweden en wil daarna via Noorwegen weer naar Nederland fietsen. Hij vertelt dat hij de laatste jaren al heer veel kilometers maakte. Nu wil hij zich ook gaan toeleggen op hardlopen.
Een uur later dan gepland komt onze trein aan in Hannover. Na wat vragen komen we al snel op de door ons van Google maps geplukte routebeschrijving. Het zijn vooral kleine plaatsjes waar we door heenkomen. als we aan de koffie zitten krijgt Bert een hand van de cafébaas. Hij wenst Bert een goede fietsreis.
Springe is een aardig stadje met vakwerkhuizen. Dat is onze tweede stop van vandaag. Het ziet er erg toeristisch uit met de nodige pleintjes en terrassen.
Om 18.00 uur zijn we in Hameln. Nadat we onze bedden hebben opgemaakt in de JH gaan we de stad in voor de warme maaltijd en een biertje. Allebei zijn we al aardig moe van zo n lange dag. Redelijk vroeg liggen we al in onze nestjes.
Terugblik op fietsreis naar Santiago
Maandag 8 juni 2009
Een kleine terugblik op mijn fietsreis naar Santiago. In september 2008 fietste ik met Frits 700 km van Breda naar Chartres. In mei 2009 ging ik van Chartres naar Santiago de Compostela 1.850 km.
Ik was in mei 2009 in totaal vier weken van huis. Ik vertrok per trein naar Chartres op zondag 3 mei en kwam met Iberia weer terug op zondag 31 mei.
Wat de reis van mei 2009 betreft sliep ik 13 nachten in een pelgrimsherberg, 3 nachten in een jeugdherberg, 4 nachten in mijn tentje op een camping, 4 nachten in een b & b en 4 nachten in een hotel.
Eerste maandag in Chartres. Nog 1.850 km
Gedurende de fietstocht:
- veel oude binnensteden en dorpjes gezien
- veel akkers, bergen en bossen gezien
- behalve enkele hazen, weinig wild gezien
- geen lekke banden
- niet van de weg gereden
- veel ontmoetingen onderweg
- bijna geen tegenwind
- gering aantal regendagen
- tent werd gestolen bij de post
- geen honger of dorst geleden
- niet ziek, zwak of misselijk
- geen rustdagen opgenomen
- aardig wat reacties op mijn weblogberichten
- MP3-speler voor eenzame momenten niet gebruikt
- het wierookvat zwaaide niet door de kathedraal in Santiago
- armen, benen, gezicht en nek aardig bijgekleurd
- anderhalve kilo afgevallen
- ongeveer 300 foto’s genomen
- Marit is een maand ouder geworden
(27) Hele dag in Santiago en naar huis
Fietsen naar Santiago. Dag 27, zaterdag 30 mei en zondag 31 mei 2009. In Santiago zonder fiets.
Als de wekker op mijn mobiel afloopt, heb ik goed geslapen. In de oude binnenstad kan ik al vroeg terecht voor een ontbijtje. Het is in deze zaak redelijk druk met vooral Spaanse mensen. Ook hier zie op de markt mensen van het platteland hun eigen groenten verhandelen. Langzaam komen ook de toeristen en pelgrims de straten bevolken. Bijna alle straten in de binnenstad zien er indrukwekkend uit. Santiago is een erg mooie stad. Om half tien regel ik bij het reisbureau een ticket voor een vliegtuig via Madrid naar Schiphol. Frans uit Pijnacker is d’r ook. Hij koopt een ticket voor dinsdag.
De kathedraal van Santiago de Compostela
Om twaalf uur ga ik naar de kerk. Ik vind nog met moeite een plekje. De kerk is bomvol. Aardig wat mensen zitten op stenen randjes of hebben een staanplaats. Het wierookvat slingert vandaag niet door de kathedraal, maar toch is het indrukwekkend.
Van alle landen wordt afgeroepen hoeveel pelgrims gisteren hun getuigschrift hebben opgehaald. Ik had eerder gehoord dat in vroegere jaren alle pelgrims van de dag ervoor werden opgenoemd. Maar die waslijsten werden te groot. Op een bepaald moment schudt iedereen zijn buren in de kerk de hand.
In de stad kom ik de jongeman uit Barcelona nog even tegen, waarmee ik gisteren kersen zat te eten. Twee fietsers uit Leiderdorp en Voorhout zetten mij op de foto bij de kathedraal. Verder is het vandaag weer zo’n warme dag als gisteren. Daarom ga ik een tijdje in het park op een bank zitten.
’s Avonds pik in nog een paar biertjes op een terras aan de rand van de oude stad. Daar komen veel mensen langs. Ik kom nu geen bekenden meer tegen.
Zondagochtend ga ik met de bus naar de luchthaven van Santiago. Vandaar ga ik via Madrid naar huis. Op Schiphol staan Joke en Bas mij op te wachten. Leuk.
Het was de moeite waard.
(26) Laatste loodjes
Fietsen naar Santiago. Dag 26, vrijdag 29 mei 2009. Van Palas de Rei naar Santiago, 83 km.
Van Palas de Rei naar Melide is ongeveer 15 km. . Om 8:35 uur ben ik daar. Het is een stadje met een agrarische centrumfunctie. Er zijn nieuwe en tweedehands tractoren te koop. En er zijn winkels die lijken op Welkoop of de Boerenbond. Hier verkopen ze laarzen, touw en kunstmest. Ik zie een fietsenwinkel. Omdat ik er vanuit gaat dat die om 9:00 uur open zal gaan, zet ik alvast mijn fiets tegen de pui van de winkel. Gisteravond was het boutje waarmee de bagagedrager van mijn fiets aan de linkerkant vastzit getrild en verdwenen. Ik heb tijd over. Daarom haal ik de tassen van m’n fiets en ga deze een beetje schoonmaken. Ik had het weggooi-sloop van de albergue meegenomen. Dat is een goede poetsdoek. Mijn handen spoel ik schoon met wat flessenwater.
Als de fietsenmaker om 9:10 nog niet is gearriveerd, bind ik mijn tassen weer aan de fiets en ga verder op weg. Het valt me op dat ik om dit soort dingen niet geïrriteerd word. Wat is het mooi om de omstandigheden te nemen, zoals die zich aandienen. Later vind ik een stukje ijzerdraad langs de weg, waarmee ik een en ander improvisatorisch herstel. Eerder probeerde ik een tie rap. Die brak snel.
Arzúa is de volgende grotere plaats en tevens de laatste plaats van enige betekenis vóór Santiago. Bij een café neem ik een koffie met een broodje rauwe ham. Ik maak hier een praatje met een jongeman uit Barcelona. Hij zit kersen te eten en biedt mij aan er ook wat te nemen. Hij is in Roncevalles begonnen te wandelen en denkt het stuk naar Santiago in totaal in een maand en een dag af te leggen. Als hij weer opstapt geeft hij een klap op mijn schouder en zegt: Leuk je ontmoet te hebben. Is Hector de schoonzoon van Frico ook zo’n vriendelijke kerel?
Het stuk verder naar Santiago is nogal saai. Ik kom verder geen wandelpelgrims meer tegen. Die lopen een andere weg. Trouwens, ik zie ook geen fietsers meer. Waar zijn ze gebleven? Het is vandaag flink heet. Steeds is het pittig klimmen en dan weer een stuk als een speer naar beneden. Mijn fietsbenen hebben weinig zin meer in klimmen van 5 % of meer. Dus loop ik steeds stukken met de fiets aan de hand.
In Santiago de Compostela aangekomen vind ik snel een pension. Het is niet veel bijzonders, maar het is schoon.
In de folder van Soetens staat dat het bedrijf zaterdag en zondags gesloten is en op de andere dagen tot 20:00 uur open. Daarom ga ik na het douchen het eerste naar Soetens. Ik lever mijn fiets in en bijna alle verdere spullen.
Daarna ga ik in de rij voor het Santiago-compostolaat. Nu vraag ik in een souvenir -winkeltje waar hier een reisbureau is waar ik een vliegticket kan boeken. Het is niet ver maar de winkel is inmiddels net dicht. Ik weet nu waar het is en morgen ben ik de eerste.
Op een terras tref ik vier Brabanders, die ik ook al een paar keer tegengekomen was en later Mart en Geert. We drinken samen witte wijn. Wat later komt Frans uit Pijnacker langs, die zoekt het reisbureau. Hij wil een ticket voor dinsdag omdat hij zijn fiets maandag nog bij Soetens wil inleveren. We spreken af morgen elkaar om 9:30 uur bij het reisbureau te treffen. Samen eten we ergens op terras. Om 21:30 uur zeggen we elkaar gedag. Ik probeer naar huis te bellen maar krijg geen verbinding naar Nederland. Raar.
.
Vandaag 83 km gefietst. Dat maakt in totaal 1.857 km vanaf Chartres.
(25) Bloeiende heide
Fietsen naar Santiago. Dag 25, donderdag 28 mei 2009. Van Sarria naar Palas de Rei, 51 km
Gisteravond zat ik te eten naast een Nederlandse van de leeftijd van Bas. Ze was sinds kort werkloos en had het nodig om tot zich zelf te komen. Een vriendin had het haar aangeraden. Die was zelf vorig jaar naar Santiago gewandeld. Ze loopt bijna altijd alleen en dat wil ze ook graag. Ze heeft het prima naar haar zin tijdens de camino.
Vanmorgen doe ik weer luxe en neem een ontbijtje in een restaurant in het dorp. Zo kan ik lekker rustig op gang komen. Als ik klaar ben en mijn fiets van het slot haal komt Natasja, de jongedame van gisterenavond weer toevallig langs. Zij sliep in een andere albergue. Ze vraagt of het nog gezellig was in onze pelgrimsherberg. In mijn albergue was er ’s Avonds gratis drinken bij de open haard. Daar was het overigens niet druk. Ik zat daar met een Vlaams stel. In de albergue van Natasja lag iedereen al te slapen toen zij aankwam, na geïnternet te hebben, zei ze. Zij gaat weer aan de wandel en ik pak de fietsroute weer op. We wensen elkaar buon camino.
Vandaag toch weer wat geklim. Het is prima weer. Als ik van de heuvels af ga doe ik mijn jack aan, anders is het in de morgen nog fris.
In Portomarin bezoek ik dit stadje dat in 1962 is verplaatst in verband met de aanleg van een stuwmeer. Als ik aan een bakkie koffie zit, belt Joke om te zeggen dat ergens bij de post mijn tent is gestolen. Hij zat niet meer in het pakket dat bij Joke was afgeleverd door de post. Daarom was het pakket ook zo licht toen de postbode het afleverde.
Om half drie neem ik nog maar weer eens een cola in een dorpje waarvan ik de naam niet weet. Het is het eerste dorpje waardoor ik rijd sinds aardig wat kilometers. Er komt een Amerikaan binnen lopen met een rugzak op, die sprekend op Rob de Brie lijkt. Deze lookalike van Rob is ook onderweg per fiets samen met zijn vrouw.
Verderop fiets ik een stuk over een betrekkelijk smalle weg in een bosachtige omgeving. Er staat veel dopheide in bloei en ook van de gele bloemen aan struiken die je veel in de heidegebieden van het Gooi ziet. Ik kan even niet op de naam komen. Brem?
Een paar kilometers voor Palas de Rei is het de keuze om of op de drukke weg te rijden of het wandelpad van de camino te nemen. Ik kies voor de laatste optie. Het is wel hier een daar even rustig passeren, want de wandelaars hebben natuurlijk voorrang. Het is hun pad.
In Palas de Rei vind ik het welletjes. Het is inmiddels erg heet geworden. Ik kom langs de in maar 2007 officieel geopende albergue Palviljon de Peligrinos van Palas de Rei. Hier boek ik een bed voor 3 euro all in. Als ik aankom om ongeveer 16:00 uur ben ik de eerste fietser. Later zullen er nog meer fietsers binnenkomen. Nederlanders heb ik nu hier nog niet gezien. Er wordt hier weer veel Duits, Frans, Spaans en Italiaans gesproken.
(24) Drie op een rij
Fietsen naar Santiago. Dag 24, woensdag 27 mei 2009. Van Vega de Valcarce naar Sarria, 65 km
Cebreiro ligt op 1.310 m hoog. Het was weer een hele klim om hier te komen. Als het te stijl wordt, of als ik bekaf begin te worden, loop ik een stuk. Haast heb ik niet.
In Cebreiro kom ik langs mijn Finse slaapburen, vanuit de albergue van Vega de Valcarce, weer tegen. Eén van hen zegt mij dat hij bijna kapot is van de klim. Let wel: zij zijn te voet gekomen. Ik neem een broodje rauwe ham bij mijn koffie. Dit dorpje is helemaal opgeknapt en lijkt daarmee een beetje op Boertange in Oost-Groningen. Het ziet er wel gezellig uit. Als je rondkijkt zie je overal bergen. Er wordt een verband gelegd met de verborgen kraal. Da Vinci Code? Als ik toch nog even in het pré-romaanse kerkje uit de 9e eeuw ga kijken, komen daar net de twee Finnen eruit. Ik vraag of ze voor mij gebeden hebben. Ze begrijpen mijn Engels niet. Als ik dan vraag of ze voor alle zondaars gebeden hebben valt het muntje van 20 eurocent bij Fin nummer 2.
Nadat ik net ergens was gaan zitten voor weer een café con leche, zie ik een herder aankomen met een groep koeien en twee Duitse herdershonden daarbij. De koeien waren waarschijnlijk op een bergweitje en gingen nu naar de stal of naar een andere weide.
Na drie passen, Alto Cebreiro (1.310 m), Alto San Roque (1.270 m) en Alto de Poio (1.335 m) kan ik genieten van een heerlijke afdaling. Het is een heel stuk 7 %. Natuurlijk moet ik remmen, maar het wegdek is goed, de weg is rustig en behoorlijk overzichtelijk. Het zicht op de bergen onder een blauwe hemel is geweldig om te zien. Dat zie je op een foto niet terug. Langs de kant van de weg veel margrieten in bloei. Witte, niet die zogenaamde Spaanse die ze in Nederland bij tuincentra verkopen.
Het is 15:00 geweest als ik in Samos aan de cola zit. Naast mij zit een Spanjaard die z’n uiterste best doet een praatje met mij te maken. Dat lukt bijna niet. Sarria is een grotere plaats 12 km verderop. Dat lijkt me gezelliger, maar ik voel me best wel een beetje afgepeigerd. Toch ga ik na een pauze nog even door naar Sarria.
Vandaag 65 km. Vanaf Chartres totaal 1.720 km.
(23) Een dorpje in de bergen
S
Fietsen naar Santiago. Dag 23, dinsdag 26 mei 2009. Van Ponferrada naar Vega de Valcarce, 42 km
Vandaag neem ik een ontbijtje bij een speciaal ontbijtrestaurant in de binnenstad van Ponferrada. Daar vraag ik na afloop van mijn koffie met toast en jam naar de straten van de twee fietsenmakers die in het routeboek staan. De baas en een leverancier die toevallig aanwezig is verwijzen mij naar Bicyclettas Joly, een paar straten verder. Wel zeggen ze erbij dat hij waarschijnlijk pas om 9:00 uur open gaat. Het is nu ongeveer 8:45 uur. Dan ben ik daar de eerste klant.
Om precies 9:00 uur gaat de deur los. De fietsenmaker vervangt mijn remblokjes en haalt tevens de speling uit mijn stuur. Dat laatste kost de meeste tijd. Even voor tienen is de klus geklaard. Nog even langs de supermarkt aan de overkant en dan rustig vertrekken. Het is bewolkt en zonnig. Aardig weer, maar niet zo warm als ik inmiddels in Spanje gewend ben.
Ik heb vandaag niet van die goede benen, zoals bijvoorbeeld gisterenmorgen. Nu ben ik weer in een wijn- en groentegebied, de El Bierzostreek. Vandaag is het markt ijn Cacabelos. ik doe een rondje met de fiets aan de hand. Het zijn de gewone producten. De hele markt is niet veel groter dan die van ons dorp op maandag. Sommige kooplui vergapen zich aan de in hun ogen vreemde fiets voorzien van rode tassen.
Villafranca del Bierzo is een leuk stadje om even door te lopen – door te fietsen. Leuke straatjes en oude kerken en een burcht. De Santiagokerk uit 1186 ligt voor in het dorp. Onder de poort van de vergeving konden zieke of zwakke mensen dispensatie krijgen om het hele stuk naar Santiago af te leggen. Er zijn hier aardig wat pelgrimsgraven te zien.
Dat doet met denken aan een Nederlandse wandelpelgrim die ik vanmorgen tegenkwam. Ze zei tegen mij dat ze het niet meer leuk vindt, die wandeling naar Santiago. Ze is in Pamploma begonnen. Ik had beter het Pieterpad kunnen gaan lopen, zegt ze. Deze Nederlandse vrouw zag ik gisteren ook bij dat slechte weer in het bergdorpje na Cruz de Ferro.
Terug naar nu. Onderweg koop ik een pondje kersen. Op allerlei plekken verkopen ze die hier langs de weg. Ze zijn niet zo mooi groot als thuis bij AH. Maar ze smaken goed.
De route gaat over de vroegere hoofdweg. Hele stukken is het rustig, soms wat drukker met auto´s en trucks. De wandelcamino gaat voor een deel over een soort fietspad links van de weg. In die gevallen neem ik dat pad natuurlijk ook. Wel zo veilig. Bijna de hele tijd zie je de nieuwe snelweg op palen links of rechts langs de doorgaande weg.
Voordat de echte steile klimmen komen, strijk ik neer in de gemeentelijke refugio van Vega de Valcarce, een bergdorpje. Hier gebruiken ze nog de oude naam refugio in plaats van albergue. Dat is aan het gebouw ook wel te zien waarom. Aan het eind van de middag wordt het steeds warmer. Daarom doe ik ook maar even een wasje. Het moet wel snel droog worden bij dit weer.
Vandaag maar 42 km. Vanaf Chartres totaal 1.655 km.
Gezien 