Donderdag 17 april 2014.

De Nijmeegse kunstenaar Gerard Koek heeft de letters in een andere volgorde gezet op de Castella-toren aan de Graafseweg. Biotex, een inweek- en voorwasmiddel, werd gemaakt in zeepfabriek Dobbelman in de oudste stad van Nederland. Wij vertrokken vanmorgen voor onze wandeling vanaf het Centraal Station van Nijmegen. Eerst gingen we in de richting van het Keizer Karelplein, bekend van de omkleedruimtes voor de Zevenheuvelenloop in de parkeergarages van de verschillende banken; verder over de Graafseweg.

We wandelen door het Goffertpark en het stadion van NEC. In de buurt van het Maas-Waalkanaal worden we tegengehouden door medewerkers van Dura-Vermeer die een ‘gevaarlijke’ klus doen met gasleidingen aan de Oostkanaaldijk. We moeten terug en een stukje om.

We gaan nog door de wijk Wezenhof en over de snelweg. Daar is een boerderijwinkel. Nu lopen we door een natuurgebied in lichte lentegroentinten, Heiveld en Bullenkamp. De lucht is blauw en hier en daar hebben vliegtuigen witte strepen in het blauw getrokken. Bij Buurtschap Lunen steken we de provinciale weg over en gaan naar de Wijchense woonwijk, waar Martien en Nelleke wonen. Hier krijgen we een kop thee en praten wat bij. We gaan daarna terug naar de Graafseweg en de Oude Graafseweg.

Als we aan de andere kant van de Maas komen zijn we niet alleen in een andere plaats, Grave, maar ook in een andere provincie, Brabant. In Grave wandelen we langs de jachthaven en door het oude centrum. Escharen is niet ver meer. Het voormalige gemeentehuis staat hier te koop. Wij stappen in de auto, die wij hier vanmorgen hadden achtergelaten om vandaar met het openbaar vervoer naar onze start in Nijmegen te gaan.

‘Jacobswegen in Nederland’. Traject Nijmegen-’s-Hertogenbosch. Vandaag het eerste stuk naar Escharen met onderweg een ommetje naar Wijchen, 25 km. Met zwager Leo. Vanaf 2012 liep ik tot nu toe 46 etappes uit de twee boekjes. Dat is in totaal 1.118 km.

Donderdag 10 april 2014.

Na een ontbijt met door onze gastheer zelf gebakken brood gaan we op stap. Kalmthout is vooral een dorp van vrijstaande huizen en villa’s. Naast gewone Belgen wonen hier ook nogal wat Nederbelgen.

Voorbij Station Heide volgen we een kaarsrechte weg en later een fietspad langs de spoorlijn naar Kapellen. Het laatste deel naar die plaats gaan we nog een stuk door een bos. In Kapellen, een groot dorp zijn verschillende winkeltjes en koffiezaakjes. In één daarvan nemen we om half twaalf een uitgebreide koffiepauze.

In Ekeren is een grote begraafplaats. Op een deel van de grasstenen staat de Belgische driekleur. Dit is waarschijnlijk het militaire deel. De ingang is voorzien van een imposante poort, verder ziet het er allemaal sobertjes uit. Na dit dorp komen we natuurgebied de Oude Landen, om daarna voorbij een knooppunt van snelwegen in Antwerpen-Luchtbal aan te komen. Er staan flats die worden afgebroken en verderop worden weer nieuwe gebouwd. Ook gaan we door een gebied met bedrijfsgebouwen en weidewinkels.

Kastanjeboom in bloei in De Oude Landen 

Schilderij op flat die wordt afgebroken in Antwerpen-Luchtbal

Antwerpen-Luchtbal, schouwburg.

Later lopen we over straten met kasseien in de buurt van de oude dokken. Dit is het echte Antwerpen. Via hartje binnenstad komen we aan bij het een paar jaar geleden drastisch verbouwde Centraal Station. Op de gevel staat Midden Statie, de oude benaming van het station. Binnen zijn sporen op drie verdiepingen.

Antwerpen

Godshuis Lantschot Antwerpen, fragment van een deur

We nemen de trein naar Roosendaal. Daar gaan we verder in een buurtbus naar Zundert, waar we gisteren onze tweedaagse wandeltocht zijn gestart.

‘Jacobswegen in Nederland’. Traject Hasselt (NL) – Antwerpen (B). Vandaag wandelen zwager Leo en ik van Kalmthout (B) naar Antwerpen (B), 27 km. Vanaf 2012 liep ik tot nu toe 45 etappes uit de twee boekjes. Dat is in totaal 1.093 km. 

Woensdag 9 april 2014.

Om acht uur ’s morgens zijn we in Zundert. Er is een mooi gemeentehuis. Cafés zijn nog niet open, wel de winkel waar snoep, gebak, verjaardagskaarten en mokken met bijzondere teksten erop verkrijgbaar. Aan het raam staan een paar eenvoudige tafels. Hier drinken we onze eerste koffie van vanmorgen. Omdat we twee dagen achtereen wandelen hebben we geen thermos meegenomen.

In het landelijk gebied rond Wernhout komen we langs huizen waar bewoners 50 jaar zijn geworden. Niet één maar een stuk of acht poppen uitgedost in aftandse kleren versieren de voortuin. Op een spandoek staat: ‘Van jonge roos naar oude doos’. Het rijmt wel.

In Achtmaal gaat het café pas om half elf open. We zijn te vroeg. We maken gebruik van de stoelen op het terras in de zon om wat van onze meegebrachte spullen te drinken en te eten. Vandaag wandelen we vooral vandaag langs akkers, stukjes bos en langs veeteeltbedrijven. Hier en daar staan grote stallen. Soms lopen koeien in de wei, op andere plaatsen staan ze binnen en zijn de graslanden niet meer voorzien van hekken. We zien nu overal elektriciteitskabels aan palen langs de weg: We wandelen in België. We lopen door gebieden met de namen Begijne Moeren en Chartose Moeren.

Bij de kerk in Achterbroek, gemeente Kalmthout, worden door gemeentewerklieden verkiezingsborden aangebracht. Samen met de Europese verkiezingen zijn er hier gelijktijdig ook andere verkiezingen.

Er staat in Kalmthout een monument op de plek waar jarenlang een pelgrimskapel stond. Voordat we naar ons Vrienden-op-de-Fietsadres gaan, eten we eerst bij Restaurant De Pyramide, vlak op het kruispunt van twee N-wegen. De mensen van VodF zijn aardige mensen van onze leeftijd, die vroeger diverse marathons liepen.

‘Jacobswegen in Nederland’. Traject Hasselt (NL) – Antwerpen (B). Vandaag wandelen we, zwager Leo en ik, van Zundert (NL) naar Kalmthout (B), 22 km. Vanaf 2013 liep ik tot nu toe 44 etappes uit de twee boekjes. Dat is in totaal 1.066 km. 

Maandag 31 maart 2014.

In Breda op de Grote Markt staan tussen 9.00 en 9.30 uur de terrassen klaar voor de bezoekers die nog moeten komen. Eigenaren zijn hier en daar in de weer om dingen klaar te zetten. Café ‘De Heeren van Breda’ is al open. Als de cafébaas in overhemd met korte mouwen onze koffie op tafel zet, zegt hij: ‘Op het terras is het nu nog net even te fris. Ik hoop dat het publiek zo wel komt, want ik heb vanaf 10 uur drie extra krachten ingehuurd. Ja, de meeste winkels gaan hier op maandag pas na de middag open. We zullen het zien’.

Ginneken een dorpje dat helemaal is opgeslokt door Breda heeft ook een centrum met een terrassen. Hier op de Ginnekenmarkt staat een groepje mensen voorzien van rugtassen te wachten om te vertrekken voor een wandeling.

In het landelijk gebied ten zuiden van de stad komen we al snel langs het riviertje de Mark te lopen. We draaien onze thermosfles open op een bankje. Een ouder stel raakt met ons in gesprek en zegt dat wij op hun bankje zitten. Het blijkt dat zij dit bankje hebben gekocht toen de gemeente het vorige bankje had verwijderd omdat dat versleten was. Kennissen van hen maakten iedere dag een wandelingetje tot het (vorige) bankje, rustten uit en liepen terug. Om gezondheidsredenen hadden zij dit rustpuntje tijdens hun wandeling nodig.

De mevrouw is een dochter van de tandarts uit Lisse, die in mijn jeugd ieder half jaar de tanden en kiezen van mij en mijn broers en zussen controleerde, en zo nu en dan gaatjes boorde. Zij is één van elf kinderen uit het tandartsengezin. Haar oudste broer is een BN-er.

Jacobskapel in Galder

Tussen Galder en Meersel-Dreef stopt een camper. De vrouw aan de passagierskant vraagt ons of ze wat mag vragen. Of wij te voet onderweg zijn naar Santiago. Wij vertellen dat we wel een route uit het boekje ‘Jacobswegen in Nederland’ wandelen, maar niet onderweg zijn naar Compostela. Wel vertel ik dat ik een paar jaar geleden die tocht op de fiets maakte. Zij hebben ooit het hele stuk van Nederland naar Santiago in Noord-Spanje gewandeld. De man zegt: ‘Dat blijft in je hoofd zitten. Dat raakt je nooit meer kwijt.’

We lopen een stuk over Belgisch grondgebied. Naast het dorp Meersel-Dreef is het vooral door bossen en langs akkers. Tegen half vijf komen we aan in Zundert, de geboorteplaats van Vincent van Gogh.

‘Jacobswegen in Nederland’. Traject Hasselt-Antwerpen. Vandaag wandelen met zwager Leo van Breda naar Zundert, 26 km. Vanaf 2012 liep ik tot nu toe 43 etappes uit de twee boekjes. Dat is in totaal 1.044 km.

Maandag 24 maart 2014.

In 1678 werd een groot stuk land teruggewonnen van de binnenzee in het gebied van de huidige Biesbosch. Tussen Nieuwendijk en Hank ligt een historische keersluis in de dijk. Deze beschermde de Zuid-Hollandse Polder. Zodra het water aan de kant van de polder hoger stond dan in de Biesbosch, gingen de sluisdeuren door de waterdruk open. Als het vloed werd sloten de deuren weer vanzelf.

Keersluis 

Net als vorige week valt ons nu weer op dat het houtwerk van woningen en schuren hier in dit rivierengebied meestal zwart is geschilderd, zoals je in de Zaanstreek groene en in Broek in waterland grijze houten huizen ziet. ‘

Gertruidenberg is een alleraardigst dorp. Wij zijn niet de enige gasten op het terras van de herbergier op de Markt tegenover de ingang naar de Koestraat. De Markt is omgeven met mooi gesnoeide nu nog kale bomen. Aan het eind heb je zicht op de koeltoren van de energiecentrale. In een parkje staat schijnbaar zinloos een hek. Een bordje vermeldt de naam van het kunstwerk en van de kunstenaar.

Geertruidenberg

De Koepoort, Ton Buijnsters

Geertruidenberg, energiecentrale 

Ter hoogte van Made loopt onze route een stukje evenwijdig aan een snelweg. We springen hier over een greppel om plaats te nemen aan een picknicktafel van een rustplaats bij een benzinestation. Op de tafel ligt een koffertje. Allerlei gedachten gaan door je hoofd: iemand heeft het per abuis laten liggen, er zit losgeld of iemand heeft de inhoud eruit gehaald en stelt verder geen belang in het koffertje dat niet in de prullenbak past. We drinken koffie uit onze thermos en raken het geheimzinnige koffertje niet aan.

Oosterhout

We naderen Breda vanaf de noordkant. Al van ver zien we de toren van de Grote Kerk. Ook in Breda wordt er gewerkt aan de stationsomgeving. Vanaf snoepfabriek De Faam gaan we met een steile trap omhoog over het station heen. Je moet geen hoogtevrees hebben. Aan de centrumkant van het station vertrekt de bus, die ons ruim een half uur later afzet bij de nieuwe bushalte van Nieuwendijk. Met de auto gaan we terug naar de Bollenstreek. We rijden een stukje om in verband met wegafzettingen voor de Nucleaire Top en de G7.

‘Jacobswegen in Nederland’. Traject Hattem-Antwerpen, vandaag wandelen met zwager Leo van Nieuwendijk naar Breda, 28 km. We komen door de gemeentes Werkendam, Geertruidenberg, Oosterhout en Breda. Vanaf 2012 liep ik tot nu toe 42 etappes uit de twee boekjes. Dat is in totaal 1.018 km.