Vrijdag 21 augustus 2015.

Zo nu en dan wandel ik samen met zwager Leo een etappe van het Hollands Kustpad. In de periode 2007-2008 wandelde ik het hele kustpad al eens eerder in etappes.

Net als in januari 2008 beginnen we vandaag in Callantsoog en eindigen in Den Helder. Het eerste stuk naar Groote Keeten is een poldergebied met meerdere campings. Dan gaat het een groot stuk, als je naar de kaart kijkt, rechttoe-rechtaan. In de praktijk is het helemaal niet saai. We wandelen door mooie duinlandschappen, maar steeds niet ver weg van de N502 naar Den Helder. Meestal zie je de weg niet. In die gevallen dat we de weg wel zien, hebben we een weids uitzicht over de polder achter de duinen.

Veel horeca komen we vandaag niet tegen. Dat mag ons niet deren. We hebben brood, koffie en fris mee. Het is vandaag prima weer.

Tussen Huisduinen en Den Helder is geen zandstrand, maar een asfaltdijk. Boven op die dijk is met witte lijnen een fietspad aangegeven Net voor het punt waar de dijk afbuigt naar het oosten worden windaangedreven voertuigen getest. Er zijn wetenschappers en studenten van de TU-Delft en van een aantal andere universiteiten in Duitsland en Denemarken.

De wagentjes rijden tegen de wind in en proberen zoveel mogelijk wind te vangen met de grote propellers achterop de voertuigen.

Den Helder is geen stad, waar je geweest moet zijn. We pikken nog even een terrasje voordat we de trein terug naar de Bollenstreek nemen.

Wandelen met zwager Leo van Callantsoog naar Den Helder, 22 km.

Donderdag, 13 augustus 2015.

Daar waar de route linksaf gaat over een smalle brug en verder over een pad naar Sint-Jacobiparochie, kunnen we het pad niet op omdat een stevig tijdelijk hek ons de doorgang verhindert. In plaats van deze Griene Dyk te nemen rijden we door tot de volgende afslag linksaf. Na zo’n 500 meter komen we op het erf van een boerderij. Twee honden begroeten ons met stevig geblaf en kwispelende staarten. Goed volk.

Het lijkt alsof we een doodlopende weg zijn ingereden. Na de schuren loopt de weg toch door. Wat we nu nog niet kunnen zien is dat het asfalt een stuk verder ophoudt en uitkomt op een grasveld/ een weide. We besluiten niet terug te gaan maar over het gras te fietsen. We kunnen altijd nog terug. Verder komen we uit bij een hekje wat de grasvlakte scheidt van een doorgaand pad. Met enige moeite tillen we de fietsen over de bescheiden afrastering. We zijn weer op de route.

Harlingen doet levendig aan. Het heeft wel iets weg van Muiden, waar ik vorige week was met Joke. Boten, bruggen, mensen op straat en op terrassen, winkels en andere bedrijvigheid. Na koffie en een broodje gaan we door over de dijk richting de Afsluitdijk. Hier is het zaak zo links mogelijk te blijven fietsen, omdat de dijk schuin afloopt en er rijkelijk split is gestrooid.

De Afsluitdijk zelf is een eitje met een stevige noordooster wind in de rug.

Na Den Oever komen we op het eiland Wieringen. Een paar jaar geleden maakte ik hier een wandeling met zwager Leo. Menig Nederlander kent dit stukje Holland niet met verspreid liggende kleinschalige boerderijen en kleine dorpjes. Hippolytushoef is de grootste plaats hier.

Via Anna Paulowna en Oudesluis steken we Noord-Holland dwars over. We rijden een stuk door een heuvelachtig duingebied over grindweggetjes en komen daarna in Petten aan. In Schoorl zetten we onze tentjes neer op de camping. Er wordt slecht weer verwacht voor de komende nacht.

Van Oudebildtdijk naar Schoorl, 126 km fietsen met broer Piet. Het is een onderdeel van Rondje Nederland

Woensdag 12 augustus 2015.

Ezinge is een wierdedorp. Wierde is een ander woord voor terp. Als we hier ’s morgens zijn komt er juist een vuilnisauto de smalle dorpsstraat inrijden. Piet en ik zetten onze fietsen zo dicht mogelijk tegen de kant. De kippen die op de rijbaan lopen zijn waarschijnlijk wel bekend met het feit dat er zo nu en dan auto’s door de straat rijden. Ze laten zich niet plat rijden. Bij de dorpskerk staat een bord met uitleg over de wierde. Deze was er al ver voor onze jaartelling. Hij is een aantal keren opgehoogd. Grote delen zijn later in de loop van de jaren weer afgegraven om de grond als mest of bodemverbeteraar te kunnen verkopen.

Onderweg op een smal pad komen we een ploeg grond- en kabelwerkers tegen. De mannen zijn bezig met de aanleg van 80 km glasvezel van Drenthe via de provincie Groningen naar Friesland. We kunnen nog maar net langs hun materieel en wagens.

Electra is een gehucht in de gemeente Zuidhorn, gelegen op een kunstmatig schiereiland aan de zuidkant vaan het Reitdiep. Hier werd rond 1920 het gemaal De Waterwolf gebouwd voor de bemaling van bijna 100.000 ha land in de provincies Drenthe en Groningen. Dit gemaal was het eerste gemaal dat elektrisch werd aangedreven. In 1978 zijn de elektrische motoren vervangen voor dieselmotoren.

Het natuurgebied Lauwersmeer ligt op de grens van de provincies Groningen en Friesland. Het Gronings deel, Marnewaard, is een erg rustig gebied. Hier woont geen mens. Alleen is er een militair complex en een stukje van de weg af een café-restaurant. Dit horecagebeuren heeft vandaag nog geen enkele klant gezien, als wij hier vragen of we een koffie kunnen bestellen. De baas klaagt dat zijn restaurant moeilijk is te zien vanaf de doorgaande weg. Er is inmiddels vorige week een nieuwe betonnen voet gemaakt voor een vlaggenmast.

Lauwersoog is een haven, van waaruit de boot naar Schiermonnikoog vaart. Van hieruit kom je op een afsluitdijk, die er voor zorgde dat de Lauwerszee het Lauwersmeer werd. Paesens en Moddergat waren vissersdorpjes totdat het riviertje dat hier uitmondde in de Waddenzee dichtslibde. Nu is er een wadloopcentrum.

Onze tentje zetten we op de minicamping in Oudebildtdijk voor een haag uit de wind. Martien, de eigenaar van deze camping, komt uit een boerengeslacht, heeft een paar geiten, maar houdt zich verder niet bezig met akkerbouw en veeteelt.

Voor onze warme hap gaan we terug naar het dorp Oudebildtzijl in eetcafé ‘Het Graauwe Paard’. Als je hier wilt biljarten moet je guldens in de klok gooien. Deze guldens kan je kopen aan de bar van het café.

Van Aduarderzijl naar Oudebildtdijk, 88 km fietsen met broer Piet. Het is een onderdeel van Rondje Nederland

Dinsdag 11 augustus 2015.

Borgen is bekend om zijn hunebedden. Aan de rand van het dorp nuttigen wij ons ontbijt bij een theetuin, waar op dit uur nog geen thee wordt geschonken. We eten vers brood, wat we zo-even hebben gekocht op de weekmarkt hier. Als beleg hebben we banaan van de groenteman van de markt. De kaasboer kon ons alleen stukken kaas verkopen maar geen plakken. Vandaar.

Vijf km verder ligt Gasselte. Hier is een enorm pannenkoekenrestaurant. De eigenares is aan het stofzuigen. Hoewel ze officieel nog niet open zijn, wil deze dame voor ons wel twee kopjes koffie zetten en een tafeltje droogmaken. Tegenover het restaurant staat een beeld van een mevrouw met een fiets. Dit is gemaakt ter herinnering aan een legendarische koopvrouw, die op haar fiets in Gasselte en de omliggende gemeenten garen, band, jarretels e.d. verkocht. Ze woonde alleen in een woonwagen bij het dorp. Haar man was opgenomen in een inrichting en haar kind werd opgevoed door haar zus. Ze ging ‘ter kerke’ in het dorp waar ze de komende week zou gaan venten. Dan wisten de dorpelingen dat ze eraan kwam.

Onderweg zien we bij cafés en eethuisjes overal wespenvangers van het soort dat je bij winkels als Blokker kan kopen, maar ook exemplaren gemaakt van plastic wegwerpflesjes.

Assen laten we letterlijk en figuurlijk links liggen. Wel doen we de stad Groningen aan. Piet schaft hier een nieuw luchtmatras aan voor in zijn tent. Hij lag de afgelopen nacht toch wel erg hard op het dunne laagje schuimplastic. Hartje stad, Grote Markt en omgeving, is gezellig druk. Het is introductieweek voor de eerstejaarsstudenten van Groningen. Als je een paar dagen door bossen, langs akkers en kleine dorpjes fietst, doet een grote levendige stad snel stressvol aan. Daarom gaan we na een drankje op het terras van De Drie Gezusters weer rap op weg.

In Aduarderzijl is een minicamping. In het dorp zelf is weinig tot niets te doen. Bij de camping is een ‘Rustpunt.nu’, een veer naar een dorp verderop en je kunt er kano’s huren. Na een heerlijke douche gaan voor het avondeten naar Garnwerd, drie kilometer terug. We hadden onderweg al gezien dat hier een eetcafé aan het water is. Wij kiezen voor een plek op het buitenterras, terwijl het binnen in het café al bijna helemaal vol is. Ze doen hier goede zaken. Als we besluiten op te stappen zien we twee wandelaars met rugzakken. Ze vragen bij het eetcafé of ze hier (budget) kunnen slapen. Ze zijn bezig met het Pieterpad. Helaas voor hen heeft het eetcafé geen kamers. Ze gaan het verder proberen bij de oude pastorie in het dorp.

Van Borger via Groningen-stad, naar Aduarderzijl, 80 km fietsen. Onderdeel van Rondje Nederland.

Maandag 10 augustus 2015.

In het stroomgebied van de Overijsselse Vecht liggen dorpjes met rieten kappen en zwart geteerd hout. De plaatsjes worden aangeduid als beschermd dorpsgezicht. De gehuchten hebben namen als Junne en Beerse. Een bewoner legt ons uit dat er vroeger in plaats van riet ook wel goedkoper stro werd gebruikt om de woningen tegen weer en wind te beschermen. Dat was arbeidsintensief. Hij zegt: ‘De boeren hadden geen gebrek aan tijd, maar wel aan geld’.

We brengen een bezoek aan het centrum van Hardenberg. Wat opvalt, is dat er veel toeristen hier rondhangen. Als wij koffie drinken bij de bakker staan onze fietsen aan de overkant tegen de pui van het Chinese restaurant dat sinds januari is gesloten. Echt indrukwekkend is dit dorp niet. We gaan weer verder.

In Coevorden komen we langs ‘Vlotburg’, een nepkasteel gebouwd op een schip. Het is er vandaag erg rustig. Op andere tijden zal het open zijn voor kinderen, die dit riddergebeuren willen bezoeken. Verder komen we twee mensen tegen die met een ezel het Pieterpad wandelen. Ze zijn net bezig om de mest weg te scheppen, die de ezel hier aan de rand van de weg had gedeponeerd. Ik mag een foto nemen, maar graag alleen van de ezel.

We fietsen een stuk door bossen en langs heidevelden. In Emmen wordt een nieuwe dierentuin gebouwd. Het oude Noorden Dierenpark sluit eind van dit jaar. Ook tussen Emmen en Borger gaat de route door bossen. In Borger, het dorp met de grootste hunebed van Nederland, zetten we onze tent op bij een enorm kampeerterrein van Roompot.

Van Ommen via Emmen naar Borger, 95 km fietsen met broer Piet. Onderdeel van Rondje Nederland.