Vrijdag 6 maart 2015.

In het ‘Zeehuis’ in Bergen aan Zee, een soort jeugdherberg voor volwassenen van de Nivon, kopen we kaartjes voor het Noord-Hollands duingebied. ‘Je mag hier pinnen’, zegt de mevrouw aan de balie. ‘De penningmeester wil graag dat er zoveel mogelijk wordt gepind’. Zowel in het Zeehuis, als in de tuin rond het huis, zijn vrijwilligers op leeftijd bezig.

Nu dat we hier toch zijn, laten we de auto achter op het privéparkeerterrein van het ‘Zeehuis’. In alle straten van Bergen aan Zee is het vanaf 1 maart ‘betaald parkeren’.

Niet veel later lopen we in de duinen. We komen langs een bank met de tekst ‘Deze bank is neergezet op zijn favoriete plek. Een fijne herinnering aan Frans van Dusschoten’.

Een stukje voorbij een oude grenspaal lopen we op de Uilenvangersweg. We praten over de Oehoe van Purmerend. Rond twaalf uur zijn we vlak bij Schoorl. We verlaten de route met de wit-rode aanduidingen, om het centrum van Schoorl te bezoeken. Een BN-er, Ron B, zegt ons vriendelijk gedag als we in de winkelstraat van dit dorp lopen.

Met uitzicht op het Speelduin gaan we aan de koffie. De vriendelijke serveerster legt ons uit hoe we het beste weer op onze wandelroute door de duinen kunnen komen.  De duinen bij Schoorl zijn niet alleen breed maar ook behoorlijk hoog. We lopen door een gebied dat een aantal jaren geleden door een bosbrand werd getroffen. Veel stammen van dennenbomen zijn nog steeds zwartgeblakerd, voor zover ze niet het loodje hebben gelegd.

De route voert ook nog even door het dorp Groet. We komen langs het kerkje uit 1575. In de negende eeuw stond hier al een kerkje, dat deel uitmaakte van het Bisdom Utrecht. Hierna gaat de route nog een stukje door de Hooge Nol om daarna in het gehucht Hargen uit te komen. Het is gedaan met het duingebied. Hier is de Hondsbosche Slaperdijk. Aan de voet van de dijk is het behoorlijk drassig. Bovenop is het droog met wind in de rug. Ook de zon komt nu zo nu en dan te voorschijn.

Ongeveer een kilometer lopen we op de Hondsbosche Zeewering, vlak bij zee. In het kader van de kustversterking is er een duinenrij voor deze dijk opgespoten. Ze zijn bezig met de laatste werkzaamheden. Het centrum van Petten is ons eindpunt.

Wandelen met broer Piet en zwager Leo van Bergen aan Zee naar Petten, 22 km.

Vrijdag 27 februari 2015.

Met de auto onderweg hierin zien we veel bordjes die waarschuwen voor de paddentrek. Rond deze tijd kan de paddenwandeling vanuit het duin naar de achterliggende polders beginnen. Bij restaurant Johanna’s Hof en Bezoekerscentrum De Hoep aan de Zeeweg in Bakkum begint onze wandeling.

Lopend in de duinen richting Egmond zien we ergens een dode pad. Die heeft het dus niet overleefd. Misschien is het nog te koud. Waarschijnlijk zal het niet land duren dat zijn koude lichaam door een vogel wordt opgegeten. Later komen we op ons pad nog een pad tegen, life and kicking. Met de bekende paddensprongetjes zorgt hij dat hij snel van het pad af is. Als hij op een ondergrond met camouflagekleuren is aangeland, houdt hij zich zo stil mogelijk. Het dier denkt dat we hem daarom niet meer zien. We laten hem in die waan.

Het is lekker druk in Egmond aan Zee. Hotel Zuiderduin en de kleinere hotels doen goede zaken in de voorjaarsvakantie? Of zijn het vooral dagjesmensen die genieten van het uitzonderlijk mooie weer van vandaag? Niet alleen in het dorp maar ook op het strand zijn we lang niet de enigen. Zo’n drie kilometer verder gaan we een uitdagende bult over om aan de andere kant een groots uitzicht te hebben op het duingebied ter hoogte van Het Woud.

We eindigen onze wandeling voor vandaag op de Zeeweg in Bergen aan Zee. Voor we met de auto vertrekken genieten we op een stenen bank rond ‘Jonas in de Walvis’ in de zon nog even van onze meegenomen appel en de laatste slokken koffie uit de thermoskannen.

Wandelen met Margo, Leo en Piet van Bakkum naar Bergen aan Zee, 17 km. Deze tocht is een onderdeel van het Hollands Kustpad.

Dinsdag 17 februari 2015.

Het Noordzeekanaal

Het Noordzeekanaal uit 1876 loopt dwars door de gemeente Velsen. Oud-Velsen, een onderdeel van Velsen-Zuid, bestaat uit een paar straatjes en is een beschermd dorpsgezicht. Het is het hart van het oorspronkelijke dorp. Door een aantal verbredingen van het Noordzeekanaal is er in de loop van de tijd het een en ander afgeknabbeld van de dorpskern.

Naar de overkant 

Auto’s en treinen, van zuid naar noord of omgekeerd, gaan hier door de Velsertunnel. Tegenwoordig gaan ook veel auto’s door de iets naar het oosten gelegen Wijkertunnel. Wandelaars en fietsers zijn aangewezen op de pont of de sluizen. Wij nemen de pont. Twee kolossale vrachtauto’s moeten een grote bocht nemen om goed op het vaartuig te komen. Wij komen net aanlopen en zijn de laatste passagiers voor de vaart naar de Hoogovenkant van het kanaal.

Staalfabrieken

Tata Steel, voorheen Corus, voorheen Hoogovens IJmuiden. Het is hier niet het mooiste stukje Nederland. Daarbij komt nog dat het weer licht druilerig is. Een lange trein met rollen staal komt aanrijden als we net de overweg zijn gepasseerd. Het Park Westerhout oogt als een behoorlijk bos. Als je op de kaart kijkt zie je dat het een bescheiden parkje is ingeklemd tussen Beverwijk en Velsen-Noord. De weg naar Wijk aan Zee is aan weerskanten voorzien van een groene zone. Daarachter liggen de grote terreinen van de staalgigant.

Het Paasduin bij Wijk aan Zee

Via een duingebied in eigendom van Tata Steel komen we op het Paasduin. Van hieraf kijk je zo bovenop het dorp Wijk aan Zee. Het dorp heeft nog een grote dorpsweide. Even later lopen we het duingebied naar Castricum binnen. Nog even een kaartje kopen. De betaalautomaat aan de Meeuwenlaan accepteert onze pinbetaling. Daarna verschijnt op het schermpje van het apparaat een tekst die aangeeft dat de automaat niet goed werkt. Gevraagd wordt een bepaald telefoonnummer te bellen.

Dat laatste vinden we te veel van het goede. We gaan zonder geldige toegangsbewijzen verder op stap over vooral zandpaden. In tegenstelling tot de Amsterdamse Waterleidingduinen hebben veel wegen een naam, die ook wordt weergegeven op grote stenen bij kruispunten.

Zonnig weer in rustig duingebied

Het weer wordt steeds beter. De zon gaat schijnen. Bij een meertje zitten we een broodje te eten op een zandvlakte met uitzicht op een kudde hier uitgezette paarden. We lopen nu door een duingebied wat verder weg van de dorpen. Het is daarom hier lekker rustig. Op en rond het zweefvliegtuig zijn er deze tijd van het jaar geen activiteiten.

Bij het bezoekerscentrum van de PWN en restaurant Johanna’s Hof aan de Zeeweg van Castricum eindigt voor Leo en mij onze wandeling van vandaag. Piet is er vandaag niet bij. Die is een weekje in het buitenland.

Wandelen van Velsen-Zuid naar Castricum, 21 km. Dit is een onderdeel van het Hollands Kustpad.

Als u wilt reageren op dit bericht, dan kan dat door hierboven onder de titel te drukken op Reageren.

Dinsdag 10 februari 2015.

Er gaat weleens wat mis bij de spoorwegen. De trein van 9.17 uur komt precies op tijd Station Nieuw Vennep binnenrijden. Waarschijnlijk zit de machinist van de stoptrein niet op te letten. Aan de social media? De trein rijdt door en stopt even voorbij het station. Zal ie terugkomen of rijdt hij toch maar door naar Station Hoofddorp? Een bijkomstigheid: De vorige trein richting Schiphol, die van 9.01 uur, was helemaal uitgevallen.

Even later komt de trein toch maar achteruit terug naar het perron. Hij is afgeladen. Alle reizigers van ons station passen er net nog in. Bij Schiphol moet ik overstappen op de intercity richting Enschede. Voordat die trein het station kan binnenrijden moet de stoptrein, waar ik zo-even nog in zat, ruimte maken. Nadat de mensen die uit deze sprinter wilden stappen eruit zijn, kan de meute wachtenden erin. Het lukt niet alle reizigers om nog een staplek te bemachtigen. Een deel blijft op het perron.

Met een kleine vertraging vertrekt de intercity naar Enschede. Als ik in Apeldoorn ben aangekomen heeft de machinist de vertraging weer helemaal ingelopen. Knap gedaan. Dat mag ook weleens gezegd worden. Om ongeveer tien voor elf loop ik de stad in om een Groene Wissels-wandeling te maken door de stad en door de paleistuinen van ’t Loo.

Ik kom langs V&D. Erg druk is het (nog) niet, maar er liggen wel heerlijke belegde pistoletjes bij La Place. In de buurt van het stadhuis hebben ze een paar straten de ondertitel ‘De Vier Straatjes en het Plein’ gegeven. Het lijkt een beetje afgekeken van de Zeven Straatjes in Amsterdam. Bij het Beekpark is de winkelstraat over. De Koning Lodewijklaan voert naar De Naald. Daar aan de andere kant van de drukke weg ligt het landgoed Kroondomein Het Loo.

Druk is het niet in het bos rond het paleis van de toenmalige koninginnen Emma en Wilhelmina. Wel een mooi park, hier en daar erg netjes aangeharkt en op sommige stukken gelukkig ook wat minder. Onderweg maak ik een praatje met een man die een op benzine aangedreven bladblazer hanteert.

Wat zie je zoal in het bos rond dit paleis? Sprengen (smalle diepe kanaaltjes), een puist in het landschap dat ooit een aarden fort was (Fort Java) met iets wat nog aan een droge gracht doet denken. Verder zijn er verschillende prielen. Eén heet de Willemstempel. Ook is er een hertenkamp met aardig wat herten achter een hek. Later zie ik er ook één in het bos hollen. Dit is een ander soort, een zwartgrijze.

Wat het weer betreft. Soms miezert het een piezeltje en heel soms schijnt de zon. De wandeling is er één uit de serie Groene Wissels, 16 km.

Dinsdag 3 februari 2015.

Een thuiswedstrijd. We beginnen vandaag bij De Zilk. Op de parkeerplaats is het spekglad en ook op het klinkerpad is het oppassen. Margo heeft ANWB-ijzers onder haar schoenen gedaan. Op de kantjes blijven lopen. Aan de andere kant van het Oosterkanaal hebben we niet meer van doen met klinkers. Herten, herten en nog eens herten zien we hier. Gelukkig voor deze dieren is er nog genoeg te grazen.

Vogelenveld, Zegveld, Panneland en Vinkenveld heet het hier. Van de Oranjekom bij De Oase lopen we verder naar de AWD-uitgang Zandvoortselaan. De zon staat hier op het verwarmde buitenterras. Wat een heerlijk weer vandaag.

Aan de andere kant van de drukke weg naar Zandvoort gaan we ter hoogte van het ecoduct verder door de duinen. Hier rijden ook fietsen en lopen er honden. Het is even wennen.

Voorbij Kraantje Lek maken we gebruik van de afsnijroute. De stad Haarlem slaan we over. Onze route gaat langs een kanaal tussen het Brouwerskolkpark en Duinlust. Als extraatje maken we nog een lus door Duinlust, een behoorlijke puist in het landschap. Hier waren we nooit eerder.

Nu is het niet ver meer naar de Zeeweg. De auto staat bij het tijdelijke gemeentehuis van Bloemendaal. Jaren geleden was hier het kantoor van Openbare Werken.

Een etappe wandelen van het Hollands Kustpad van de Zilk naar Overveen met Piet, Leo en Margo, 22 km.

Dinsdag 27 januari 2015.

In de buurt van de nog niet zo lang geleden verkochte Pier van Scheveningen starten we vandaag onze wandeling. We komen langs het Circustheater en later door een park, waar Leo en ik vorige zomer of het jaar daarvoor de Parade zagen opbouwen.

De oude baas zegt: ‘Alle drie koffie?’ We zitten in een koffiehuisje strak tussen het fietspad en de straatweg. Kabouterbeelden en andere prullaria staat om ons heen. Het is krap maar het heeft wel iets. Niet lang daarna groeten we de eigenaar van De Keulse Pot en komen over de Van Alkemadelaan en gaan langs grote indrukwekkende gebouwen en komen uit op een paardenpad in het duin. De grote klok die wordt gebruikt bij de Dodenherdenkingen op de Waalsdorpervlakte mag je niet van dichtbij bereiken. Het toegangshekje is afgesloten met een hangslot.

Glas-in-loodraam bij het restaurant aan de Wassenaarse Slag

Ja, ook het pannenkoekenhuis in Meijendel bezoeken we vandaag. Het is daar gezellig rond de open haard. Het duingebied van waterleidingbedrijf Dunea is bezaaid met vennen en vennetjes. Om te vieren dat vandaag Piet weer kans gezien heeft om mee te wandelen, gaan we tegen onze gewoontes in om een derde keer bij horeca aan de koffie te gaan, en wel bij het Flecherhotel aan de Wassenaarse Slag.

We komen nog langs restanten van de Atlantic Wall. Als we vlak bij Katwijk aan Zee zijn, zien we mensen aan vliegers hangen. De nieuwe parkeergarage zou klaar zijn, maar er mogen nog geen auto’s in. Ze zijn bezig met de laatste technische dingetjes. Bij het Noorderstrand stappen we in de auto, die we daar vanmorgen hadden neergezet.

Wandelen van Scheveningen naar Katwijk, 24 km. Dit is een onderdeel van het Kustpad van Hoek van Holland naar Den Helder. 

Dinsdag 21 januari 2015.

Wandelen met zwager Leo en broer Piet door de duinen, parken en maar een klein beetje door stedelijk gebied. De wandeling is een etappe van het Hollands Kustpad.

’s Gravenzande, Ter Heijde, Monster, Kijkduin, Den Haag, Scheveningen, ongeveer 20 km.

Vrijdag 16 januari 2015

We zijn vandaag niet vroeg. Het is al half tien geweest als we de auto in de buurt van de bushalte in Heelsum parkeren. Als we langs lunchroom Mamajona lopen zien we de eigenares naar de deur lopen om het bordje ‘Gesloten’ om te keren naar ‘Open’.

‘Ja, ik zag jullie lopen en dacht: Laat ik de zaak maar even eerder openen Normaal gaan we om 10 uur open’. We nemen een vers gezette kop koffie. De lepeltjes doen industrieel aan: vlak met ronde gaten. De dochter van de eigenares zou deze hebben ontworpen en hiermee een prijs hebben gewonnen.

Met zwager Leo en broer Piet wandel ik een etappe van de oudste wandelroute van de ANWB. Vandaag komen veel door bossen en wandelen over rustige wegen. Dan gaan de weg weer geleidelijk omhoog en later weer naar beneden.

Kasteel Doorwerth is de eerste toeristische attractie waar we langskomen. Piet stelt voor om ook hier een kop koffie te nuttigen. Niet omdat het slecht weer is. De zon laat zich vandaag veel zien. Als we weer in het bos lopen hebben we een gesprekje met twee 60-plussers die een partijtje brandhout aan het verzamelen zijn. Ze hebben een kleine boomstamzaagmachine bij zich die op benzine werkt.

In Oosterbeek komen we langs het Airborne Museum en het Arnhem Oosterbeek War Cemetery. We lopen een stuk evenwijdig aan een smalle beek. Aan de rand van Arnhem komen we bij een paar grote parkeerterreinen. Die liggen bij een ziekenhuis, big business. Nog even door een paar parken en dan staan we bij het Centraal Station Arnhem. Hier nemen we de bus naar het beginpunt in Heelsum.

Wandelen met Leo en Piet van Heelsum naar Arnhem, 24 km. Dit is een etappe van de ANWB-wandeling van Amsterdam naar Arnhem.