Home » 2011 Grote Rivierenpad

Categorie archief: 2011 Grote Rivierenpad

Hartelkanaal [R-19]

S

Vrijdag 26 oktober 2012.

‘Wat kost een brood?’  Niet zo lang geleden zond de VPRO op de tv een aflevering uit van het programma ‘De rekenkamer’ met deze titel.  Bert, Leo en ik wandelen door Schipluiden op het tegelpad langs de Vlaardingervaart. Aan de overkant is de bakkerswinkel van Theo Hoek. Ja zonder s. De etalage is getooid met herfstattributen. Twee grote rode paddenstoelen met witte stippen zijn tegen het raam geplakt. Als de winkel zo mooi versierd is mag een brood ook wat meer kosten dan in de supermarkt.

Voorbij het dorp komen we via een simpel trapje op de brug waar in vroeger tijden de tram over reed. Aan de andere kant van de brug gaan we over een nog eenvoudiger trapje weer naar beneden om via een graspad langs de vaart onze weg te vervolgen. Het gras is nog behoorlijk nat op deze herfstmorgen. Na tweeënhalve kilometer, een stukje voor de Vlaardingse Schouw, heeft een boerin een tafeltje neer gezet met koffie- en theespullen. Geld kan worden gestopt in een trommeltje en is bestemd voor een goed doel in Afrika.

Maasland doen we niet aan. We gaan er alleen langs bij de Oude Veiling. We gaan wel dwars door het centrum van Maassluis, een historische visserij- en sleepvaartstad. Als we het pont over de Nieuwe Waterweg over zijn komen we in Rozenburg. Eerst lopen we nog langs een rustig woonwijkje en een kinderboerderij om daarna uit te komen bij het Calandkanaal met zicht op de opslagtanks van Vopak. Dicht op elkaar gaan we over drie bruggen, de Calandbrug, de Harmsenbrug over het Hartelkanaal en de Brielse Brug.

Zwartewaal en Heenvliet zijn leuke dorpjes. Je bent niet ver van Rotterdam verwijderd maar dat realiseer je niet als je door het centrum van zo’n dorpje loopt. In Heenvliet staat onze auto. Vanmorgen gingen we vanuit die plaats met achtereenvolgens bus, trein, metro en minibus naar de start in Schipluiden.

Vandaag liepen Bert, Leo H en ik een etappe van het Grote Rivierenpad, deels via de noord-variant en deels via de hoofdroute, 23 km.

Tanthofkade [R-18]

S

Vrijdag 19 oktober 2012.  

Vanaf Station Rotterdam-Noord voert mijn route langs statige herenhuizen aan de Straatweg naar de Bergsche Achterplas. Als ik richting Overschie wandel is Rotterdam Airport niet ver weg, kleine en wat grotere vliegtuigen zie je hier hoogte maken. Voordat ik de A13 onderdoor ga loop ik nog een tijdje langs de Rotterdamse Schie.

Hangjongeren (en hangouderen) hoeven hier nooit nat te regenen, want er is een hangplek onder de snelweg. De blauwe banken daar zijn wat ondergekladderd maar zien er al met al netjes uit. Mijn  bakkie koffie wordt iets verder op een bankje aan de Kleinpolderkade genuttigd. Het is inmiddels zonnig. In de Rotterdamse deelgemeente Overschie vallen met name de Grote Kerk uit 1901 op en de Hoge Brug. In september 2012 werd de 350e verjaardag van deze brug gevierd.

Voorbij Overschie loop ik langs de randen van Schiedam (Spaanse Polder, ’s Graveland en Kerkbuurt). Het is herfstvakantie. Jongens van de basisschoolleeftijd zitten te vissen bij het begin van de Groeneweg. Ze klagen dat de vissen vandaag niet willen bijten. Op het Octave de Conickpad liggen mijn voetstappen van een eerdere wandeling (vorig jaar of eervorig jaar). Bij een boerderij staat een bordje Natuurcamping De Grutto 700 meter vanaf het fietspad. Dat moet wel een heel rustig plekje zijn. Vandaag zijn veel lieveheerbeestjes in de lucht. Ze gaan in mijn haren en nek zitten.

Ik kom op een bochtig graspad tussen twee sloten. Je komt geen kip tegen, ook geen hond overigens. Helemaal aan het begin stond een bordje ‘verboden voor honden’. Hier en daar zitten ganzen; ook vliegt een koppel van die zwemvogels rondjes over de weilanden.

Vlak voor Delft gaat het graspad over in een schelpenpad. Het kruist dan een fietspad. Op de kruising staan twee fraaie banken met tafel. Hier eet ik om half twee nog twee boterhammen. Er zit ook nog koffie in m’n thermos. Diverse fietsers wensen me ‘smakelijk eten’.

In de buurt van waar de snelweg A4 bij Delft ophoudt zijn netten over de wegen gespannen onder de hoogspanningsdraden. Waarom, dat weet ik niet. Op de golfbaan ‘Delfland’ wordt genetwerkt. Inmiddels wordt het steeds beter weer. Het lijkt wel zomer. Vanmorgen vroeg regende het nog. In Schipluiden eindigt m’n wandeling.

Vandaag liep ik een etappe van het Grote Rivierenpad, variant Rottemeren (langs de noordkant van Groot-Rotterdam). Van Rotterdam-Noord naar Schipluiden, 21 km. Op 15 juni 2012 liep ik met Leo H de vorige etappe.

[R- a2] Het Bergse Bos

Vrijdag 15 juni 2012.

Het Hoge- en Lage Bergse Bos. Een flink natuurgebied ten noorden van Rotterdam. Er is een skiheuvel met een kabelbaan en een enorm golfcomplex. De skiheuvel is gebouwd op een plaats waar jarenlang sloop- en bouwafval en dergelijke is gestort.

Kunstwerk De Spoortunnel

Kunstwerk De Spoortunnel

Verschillende kunstwerken staan hier opgesteld om van het Hoge Bergse Bos een soort kunstberg te maken, wat het al was zonder de kunstwerken.

BN-ers

BN-ers

Op een lager deel van het natuurgebied, of park zo je wilt, rijden Wilfried de Jong en Frénk van der Linden rustig wat rondjes op racefietsen.  Ze worden gevolgd en later weer voorafgegaan door een auto met een cameraman daar bovenuit stekend. Binnenkort zullen ze wel samen op tv te zien zijn. Wij, Leo en ik, zijn wandelend onderweg naar Rotterdam.

Bootje in de Rotte

Bootje in de Rotte

In  het restaurant van de golfclub, De Rottebergen, brand licht maar het ziet er erg rustig uit als we er langs lopen. Toch maar even aan de deur voelen. Ze zijn open en wij zijn van harte welkom voor een bakkie koffie. Er staan op tafels taartdozen en allerhande hebbedingetjes uitgestald. Als we er tien minuten zitten stroomt het gebouw vol met gasten. Er wordt Nederlands maar nog meer Engels gesproken. Ze zijn hier waarschijnlijk op uitnodiging van een Rotterdamse onderneming.

Verlaat

Verlaat, schutsluis

Vanaf de Boterdorpse Verlaat lopen we op een smalle strook grond tussen aan de ene kant de Bergsche Voorplas en aan de andere kant het riviertje de Rotte. Voorbij de jachthaven en de Berg- en Broekseverlaat komen we door een stukje rafelrand van de stad. Hier zie je in de onregelmatige groenstroken ‘slordige’ bouwsels en veel loslopende hanen. Via een omweg door Crooswijk komen we in hartje Rotterdam centrum. Van hier gaan we met trein en bus terug naar ons beginpunt in Zevenhuizen.

In dit dorp staat onze auto. Vanmorgen hadden we gelijk de regencapes nodig. Het bleef een paar uur, niet al te hard, regenen toen we langs de Hennepsloot en de Rottemeren wandelden. Daarna werd het droog en konden de capes weer in de rugtassen.

Wandelen Zevenhuizen-Rotterdam als onderdeel van het Grote Rivierenpad variant Rottemeren, 22 km. Op 15 december 2011 wandelde ik van De Loet naar Zevenhuizen.

[R 15] Kranenburg

 

S

Woensdag 21 december 2011

Grote Rivierenpad, LAW 6, van Hoek van Holland naar Kleef. Etappe 15, wandelen met
Martien en Piet van Wyler (D) naar Frasselt (D)16 km. Tot en met vandaag 312 km.

Wyler, net over de grens, is een rustig agrarisch dorpje. Martien zet zijn auto op een pleintje tegenover een uitgestorven café-restaurant. Langs de Kranenburger Bach komen we het stadje Kranenburg binnen. Bij de bakker/konditorei zitten al aardig wat mensen aan één bakkie. Wij nemen een grote koffie met appelgebak en slagroom. Piet ervaart bij de eerste hap in z’n gebakje dat de slagroom niet zoet is zoals bij ons in Nederland. Verder hebben ze hier prima verse waar. Na zo’n 20 minuten stappen we weer op. Het is nog een heel stuk naar Kleef. De paden in het Reichswald zijn soms nogal glibberig. Op andere plekken lopen we weer op asfalt. Er zitten behoorlijke stijgingen en dalingen in het landschap.

We komen langs een herinneringssteen met de naam Heilig-Kreuz-Stock (zie voetnoot) . Dit is het eindpunt van de jaarlijkse bedevaart van de kloosterkerk vanaf Kranenburg Frei. In de steen is een gat geboord. Als je door het gat kijkt zie je in de verte de kloosterkerk. Omdat het vandaag nogal vochtig is in de lucht, is de kerk nu in nevelen gehuld.

Hoewel we de X7-bordjes volgen zitten we op een bepaald moment niet meer op de route, zoals die in het boekje staat aangegeven. Omdat Piet wat last krijgt van zijn knie, besluiten we niet helemaal door te lopen naar Kleef maar in Frasselt te kijken of daar een bus gaat. We boffen. Als we het dorp inkomen zie we een bushalte, waar over een kwartier een bus naar Wyler gaat. In de loop van de dag gaan de bussen met een interval van twee uur. Dus hebben we niets te klagen.

Hoewel het een grijze dag was hadden we vandaag geen regen. Best gezellig zo met drie broers aan de wandel. Vandaag was het mijn laatste etappe van het Grote Rivierenpad.

Voetnoot (tekst bij steen): ‘Hier wurde im Jahre 1280 eine Hostie in einem Baum verunehrt. Im Jahre 1308 wurde der Stamm gespaltet. Die Geburtsstunde der Kranenburger Kreuzwallfahrt’.

[R 14] Nijmegen

S

Maandag 28 november 2011

Grote Rivierenpad, LAW 6, van Hoek van Holland naar Kleef. Etappe 14, wandelen van Oosterhout (Gld) naar Wyler (D)19 km. Tot en met vandaag 296 km.

Zij staarde in de Waal. Mooi hè? Toen leunde ze haar bovenlijf uit het raampje en keek naar Nijmegen, dat daar lag op de heuvels aan de rivier, zoo on-Hollandsch, zwak romantisch, huizen boven huizen en boomen boven boomen, en zong tegen de wind en ’t  gerammel van den trein over de brug. [Nescio]. Deze tekst staat op de brugleuning bij het fiets/voetgangersgedeelte van de spoorbrug over de Waal.

Het was nog een beetje fris toen ik vanmorgen van start ging in Oosterhout. Rond 9.00 uur vroor het hier nog aan de grond. Voordat de route weer naar de Waaldijk gaat, mag ik van de samenstellers van het boekje een wandelingetje maken door het bos rond Huis Oosterhout. Verderop bij de Waal wordt een nieuwe brug, de Oversteek gemaakt. Die moet een extra verbinding gaan vormen van Nijmegen ten zuiden van de Waal met de over zo’n jaar of tien te maken grote Nijmeegse woonwijk bij Lent, de Citadel. De naam De Oversteek/The Crossing verwijst naar de oversteek van Amerikaanse militairen op 20 september 1944. Die luidde de bevrijding van de stad in.

Een oud gedeelte van de binnenstad krijg ik op deze maandagmorgen te zien, het gebied rond het oude stadhuis en de Grote Markt. Via trapjes gaat mijn wandeling door de Keumegas (gas is steeg) weer naar de Waalkade. Bij Holland Casino, een lelijk modern gebouw in deze prachtige stad, ga ik weer omhoog naar de Valkhofheuvel. Eens stond hier een burcht uit 1155. De in geldnood verkerende provincie Gelderland verkocht de burcht in 1796 aan voor 90.400 gulden. De St. Nicolaaskapel uit omstreeks 1000 staat nog wel op de Valkhofheuvel. Vlak hierbij staan de tentjes van de Occupybeweging.

Bij Ubbergen en verderop tussen de kernen van Beek en Berg en Dal door, loop ik dan weer eens hoog en dan weer een wat lager. Het landschap lijkt absoluut niet op dat van het westen van het land. In het gebied van de Wylerberg raak ik de aangegeven route kwijt. Omdat ik min of meer naar het oosten loopt, ga ik ervan uit dat ik vanzelf wel weer ergens de wit-rode paaltjes zal zien. Een stukje voor de Duivelsberg blijkt dat inderdaad het geval. Het café-restaurant daar is op maandag gesloten. Als ik inmiddels de Duitse grens over ben is het niet ver meer naar Wyler. Na de Tweede Wereldoorlog is dit gebeid een tijdje Nederlands geweest. Van een ouder Duits stel hoor ik dat het gebied rond de Duivelsberg ook Duits was, maar dat kwam in handen van Staatsbosbeheer en is nooit teruggegeven aan de Duitsers. In de bus van Wyler naar Nijmegen kan je de ov-chipkaart gebruiken maar je kan ook een Duits buskaartje kopen.

Het was vandaag prima weer, veel zon en een blauwe hemel. Ook kwam ik diverse andere wandelaars tegen en dit leidde tot leuke gesprekken.

De route: Oosterhout (Gld), het bos van Huis Oosterhout, Lent, Nijmegen centrum, Ubbergen, Berg en Dal, Beek, Wylerberg, Wyler (D).

[R 13] Basje loopt weg

S

Woensdag 23 november 2011

Grote Rivierenpad, LAW 6, van Hoek van Holland naar Kleef. Etappe 13, wandelen van Dodewaard naar Oosterhout (Gld) 21 km. Tot en met vandaag 277 km.

De ramen van veiligheidsglas van de abri op station Hemmen-Dodewaard zijn weer gerepareerd. Niets wijst meer de amok van jonge dronken Gelderlanders. Het is nog wat mistig of moet ik zeggen nevelig.

De heerlijkheid Hemmen straalt vandaag op dit moment van de dag – rond 10.00 uur – veel rust uit. Er is een B&B en ook een terras vlak bij het plaatselijke kerkje. Alles is dicht. Of het terras gaat vandaag later open of helemaal niet. Ik vermoed het laatste. Een paar schilders zetten een herenhuis opnieuw in de verf. De toegang tot het park is afgesloten omdat er een nieuwe duiker in het slootje moet worden gemaakt. Met wat kunst- en vliegwerk lukt het me om toch via deze ingang het park in te komen. Er zijn mooie vijvers en er de funderingen van een oud kasteel zijn zichtbaar. Er worden hier nogal wat honden uitgelaten.

Het volgende dorp is Zetten. Hier zie je winkels van de bekende merken, zoals Hema, Trekpleister, Albert Heijn en C1000. Bij deze laatste winkel holt een moeder naar buiten en roept: Bas blijf staan. Een ventje rent tussen de geparkeerde auto’s het plein op. Als de peuter bij zijn kraag is gepakt wordt hij door zijn geschrokken moeder de winkel weer ingesleurd. Bij de bakker een stukje verderop is een mooie en ruime koffiehoek ingericht. Geïnspireerd door het reclamebord bij de deur bestel ik een koffie met warme apfelstrüdel. De mevrouw van de bakkerszaak zegt dat ze niet weet of dat wel gaat. De waterleiding is gesprongen. Ik zie inderdaad een monteur in een kelderluik staan. Over vijf minuten is er weer water. Dat lijkt me niet erg. Ik krijg in elk geval verse koffie.

Tot nu waren de wegen en paden prima begaanbaar, maar aan de andere kant van de A50 is het wat modderig op de eenzame weg richting kasteel Loenen. In de boskant langs de weg vliegt een fazantenhaan op. Later kom ik nog meer fazanten tegen. Uitgezet voor de jacht?

Bij Landwinkel De Grote Doorn ga ik voor een kop thee. Het is inmiddels 13.00 uur. Met de eigenares praat ik over het boekje van het Grote Rivierenpad, door haar nog het Lingepad wordt genoemd. Zijn vind het jammer dat niet in het boekje is vermeld dat wandelaars bij haar koffie of thee kunnen drinken. Ik kan haar vertellen dat op de site van het boekje dit inmiddels wel is aangegeven. Ze vraagt me of het slim is om een bord met een grote kop en schotel bij het hek neer te zetten. Het lijkt mij een goed idee. Ze vraagt of ik uit de buurt kom. Als ik zeg dat ik uit de Bollenstreek komt, vertelt ze me dat haar broer in Lisse woont en getrouwd is met een dochter van L, de eigenaar van een bekende beddenspeciaalzaak in Lisse. Voorbij Slijk-Ewijk gaat de route een stuk over de Waaldijk.

In Oosterhout (Gld) vind ik snel de bushalte. Een groep van meer dan 150 zwanen vliegt over. Omdat de bus pas over 25 minuten gaat heb ik nog even de tijd om hier wat rond te kijken. Tegenover de bushalte staat een kerk met het een beeld van het Heilig Hart. Het café naast de kerk ziet er wel erg rustig uit. Of het is helemaal gesloten of wordt alleen nog gebruikt voor bruiloften en partijen. Zo te zien is er verder niets te beleven in dit dorpje grenzend aan een grote nieuwbouwwijk van Nijmegen.

Al met al was het vandaag weer een mooie wandeling. Helaas had ik voor het weer niet naar Geldeland hoeven te gaan. Ik zie vandaag voor het eerst even de zon als ik bij Utrecht in de trein zit. In het westen van het land was het de hele dag zonnig.

Het traject van vandaag:
Station Hemmen-Dodewaard, Hemmen, Zetten, Herveld Noord, Herveld Zuid, Loenen, Slijk-Ewijk, Oosterhout.

[R 12] Flipje Tiel

S

Zondag 6 november 2011

Grote Rivierenpad, LAW 6, van Hoek van Holland naar Kleef. Etappe 12, wandelen met Bert van Tiel naar Dodewaard 25 km. Tot en met vandaag 256 km.

De fiets/voetveer bij Tiel gaat – omdat het vandaag zondag is – pas om 10 uur voor het eerst naar de andere kant van de Waal. Dit geeft ons de gelegenheid om gedurende een klein uur de binnenstad van Tiel eens goed te bezien. Natuurlijk zijn de winkels dicht en ook hoegenaamd alle horecagelegenheden. Ineens is het op een pleintje erg druk met Turkse Nederlanders in zondagse pak. Wat is er aan de hand? De moskee gaat zeker net uit. De mannen praten met elkaar en maken weinig aanstalten om snel naar huis te gaan. We vragen het aan één van de mannen. Hij vertelt ons dat het vandaag offerfeest is. Ze zijn de dag hier in de moskee om 7:00 uur begonnen met een gezamenlijk ontbijt, daarna heeft de imam het woord gevoerd en vertelt dat ze goed moeten zijn voor de mensen die het minder hebben, zieken en de buren. Ik zeg tegen hem, dat ik alleen maar mannen zie en geen vrouwen. ‘Hebben jullie geen vrouwen?’. Zijn antwoord is, dat er vandaag ongeveer 1.000 mannen in de moskee waren en er daarom geen plek meer over was voor vrouwen. Normaal komen vrouwen in de bovenzaal om te bidden. Later maken we nog een babbeltje met de Turkse bakker. Hij biedt ons zelf aan om bij hem een croissantje te komen eten.

Er is in Tiel een plein dat Markt heet. Dat is waarschijnlijk het plein waar het in de Middeleeuwen in Tiel een drukte van jewelste was. Nu niet. Er is daar niks te zien of te doen. Een plein met de naam Plein is een echt horecagebied met cafeetjes van allerlei soort. Ook is hier het Flipje- en Streekmuseum. Voor een café-restaurant met de naam Santiago zit een oudere dame aan een bakkie cappuccino. Het is waarschijnlijk de eigenares die vandaag niet kon uitslapen. Even staan we in dubio om bij haar ook een kop koffie te bestellen. Het toeval wil dat we net vijf minuten eerder koffie uit onze thermoskan hebben gedronken op een ander terrasje uit de wind bij een restaurantje wat nog niet open was. We zien een kunstwerk ter herdenking van Joden uit Tiel die hier in de Tweede Wereldoorlog zijn afgevoerd. Als we een gangetje door lopen zien we een gebouw dat waarschijnlijk vroeger de synagoge was. Het is nu een moskee. Hier zien we vooral Afrikaanse vrouwen in feestelijke kleurrijke jurken naar buiten komen. Ook zien we een paar mannen in lange witte jurken naar buiten komen. Ook met deze mensen praten we over de feestdag die zij vandaag vieren.

Op ons gemak wandelen we door de stadspoort naar het pontje. Het is 9:50 uur en hij staat al klaar. De dieselmotor van het vaartuig staat volop te ronken. Precies om 10 uur gaat het veer van wal. Er komt net een grote boot met containers langs. Dat vormt geen obstakel. Het fiets/voetveer gaat met een grote boog naar de overkant. Bij hotel-café het Veerhuis worden de tafeltjes schoon gemaakt. We groeten de ober die een jack over zijn kelneroutfit aanheeft.

Als we langs het dorp Wamel wandelen constateren we dat de zon nog ver te zoeken is. We zullen hem later ook niet zien. Het blijft vandaag een grijze dag. Bij Beneden-Leeuwen gaan we over de Prins Willem-Alexanderbrug weer naar de noordkant van de Waal. Het dorpshuis van IJzendoorn heeft een grindterras met tafeltjes en stoeltjes. Het ziet er niet naar uit, dat ze vandaag nog van plan zijn open te gaan. Op het schoolpleintje van de basisschool naast het dorpshuis eten we onze meegenomen botenhammen op. In het dorp Ochten is een cafetaria aan de route. We gaan hier voor een broodje kroket. Alle klanten zitten binnen in plaats van op de stoeltjes buiten. Het is een stuk frisser dan gisteren.

Hier en daar liggen plassen op de halfverharde weg door de Ochtensche Buitenpolder. Het pont naar Druten gaat niet buiten de zomermaanden. Dat is voor geen probleem, omdat ons pad hier rechtdoor naar Dodewaard gaat. Van hier is het niet ver meer naar het station Hemmen-Dodewaard. Van één wachtlokaal zijn alle ruiten van veiligheidsglas aan diggelen geslagen. Er liggen stapels glaskorrels. Een boemel brengt ons weer naar Tiel waar we overstappen op een NS-trein.

[R 11] Tichelgaten Buren

S

Maandag 31 oktober 2011

Grote Rivierenpad, LAW 6, van Hoek van Holland naar Kleef. Etappe 11, wandelen van Geldermalsen naar Tiel, 22 km. Tot en met vandaag 231 km.

Op het fietspad naar Tricht zijn vandaag op dit tijdstip, rond 8 uur, veel scholieren per fiets of scooter onderweg naar school of de trein. Tricht stelt als plaats niet veel voor. Wat het meest opvalt is de kerk. Voor de kerk in een parkje staat een beeld van de apostel Paulus gemaakt door een Hongaarse kunstenaar. Buiten het dorp Buurmalsen was vroeger een kasteel. Boerderij Reygersfoort met gracht verwijst qua naam naar dit kasteel.

De Tichelgaten van Buren, ook wel de Put van Buren genoemd, is een verrassend mooi gebied. Vóór 1940 heeft een steenfabriek de hier aanwezige klei gebruikt voor de productie van stenen. De zandgronden die onder de klei zaten vormen een voedingsbodem voor allerlei bijzondere planten. Ook zijn er verschillende vennen en plassen. Een boer heeft hier ingespeeld op de trend om actiever te recreëren. Er staan op zijn erf allerlei klim- en kruipdoor attributen. Er is een sanitairgebouw en een boerencafé. Alleen alles ziet er hier vandaag erg stil en gesloten uit.

Buren is een mooi stadje. Na een park, waar vroeger een kasteel stond, kom je de stad binnen door een poort. Bij de kerk staat een beeld van Anna van Buren en haar man Willem van Oranje. Het kasteel wat bij Buren stond was ooit in het bezit van de Oranjes. Buren heeft niet de vorm van Muiden of Willemstad maar is wel een vestingstad met stadswallen.

Aan de Beemsestraat ten noorden van Kerk-Avezaath worden appels aangeboden op een tafeltje. Er staat een geldbakje bij. Ik nam vanmorgen twee appels van huis mee in mijn rugzak en ik heb ook geen zin om een paar kilo appels mee te zeulen. Je snapt het al. Ik koop hier geen appels onderweg. Niet ver hiervandaan staat kasteel Zoelen. Het ziet er mooi opgeknapt uit. Een bordje Verboden Toegang Privé Eigendom moet bezoekers van het erf afhouden.

Als ik de Betuwelijn en de A15 heb gekruist heb ben ik in de stad van Flipje, Tiel. Hier op het station staat mijn trein richting Utrecht al voor me klaar. Het was een mooie herfstdag, absoluut niet koud en nog aardig wat zon ook, vooral ’s middags.

 

[R 10] De Linge

S

Zondag 23 oktober 2011

Grote Rivierenpad, LAW 6, van Hoek van Holland naar Kleef. Etappe 10, wandelen van Leerdam naar Geldermalsen 23 km. Tot en met vandaag 209 km.

Vanaf station Leerdam voert de route dwars door het centrum van de glasstad. Het is zondagmorgen en daarom heerst er een serene rust in de buurt van het gemeentehuis en in de winkelstraten. Ook vandaag staan er weer enkele graspaden op het programma. Dat is bij delen van een dijk voorbij Leerdam richting Asperen.

Bij Fort Asperen wordt gewerkt. Niet nu maar doordeweeks neem ik aan. Stijgers staan tegen het gebouw. Verder is het vandaag erg stil rond het fort. Een paar jaar geleden zaten Joke en ik hier op een terras tijdens een fietstocht door de Betuwe. In Acquoy (moeilijker naam voor een dorp) is de mevrouw van een café m 11:20 uur bezig om de tafeltjes buiten klaar te maken voor gasten. Ik vraag of er al koffie is. Ze zegt dat het waarschijnlijk nog koud is. ‘ Ja, maar ik wil binnen een bakkie drinken’,  zeg ik. Even na mij komt een groepje motorrijders die ook vragen of de koffie al klaar is. Bij de menukaart is een historisch verhaal over Acquoy gevoegd. Dit dorp is in 1133 gesticht door Jan van Arkel. Een tijd later, in 1441, kwam het in bezit van de Oranjes en werd het een deel van Holland. In 1820 werd Acquoy een Gelders dorp door samenvoeging met de Gelderse gemeente Beesd. Inmiddels maakt het deel uit van de gemeente Geldermalsen.

In het routeboekje staat een mooi verhaal over het Huis te Rumpt. Het huis met die naam ziet er niet zodanig uit om er direct een foto van te moeten nemen. Aan de Linge in het centrum van Rumpt staat een openbare bank. Hier eet ik mijn meegenomen boterhammen op in de zon. Als ik opsta lees ik de tekst achter op het bankje dat zo’n beste tijd heeft gehad: Bij de Plattelandsvrouwen zit je goed, Rumpt-Gellicum 1948-1998.

Ook in Beesd zie ik diverse plekjes, die me bekend voorkomen van vroegere fietstochten op de Betuwe. Aan de andere kant van de snelweg ligt Mariënwaerdt. Hier is het bijna te druk met zondagse wandelaars en fietsers. Bij gemaal De Neust is een B&B. Het valt me vandaag op dat hier op de Betuwe aardig wat B&B’s zijn. Het is hier ’s zomers dus redelijk toeristisch. Vanuit Tricht wandel ik naar het station van Geldermalsen. Daar kan ik direct in de gereedstaande trein naar Schiphol stappen. 

[R 9] Verse melk van de boer

S

Donderdag 20 oktober 2011

Grote Rivierenpad, LAW 6, van Hoek van Holland naar Kleef. Etappe 9, wandelen van
Lexmond naar Leerdam 24 km. Tot en met vandaag 186 km.

Herberg De Drie Snoeken in Lexmond is om 9.20 uur nog niet open. Een bord voor de poort verwijst naar een dicht terras. Alleen de bakker en de slager in dit dorp aan de voet van de Lekdijk zijn nu al open. De Zijpkade is een graspad Halverwege moet een vrij drukke weg, de Kortenhoevenseweg worden overgestoken. In de middenberm staan vangrails. Daar waar het pad aan de andere kant van de provinciale weg verder gaat staat op een plakkaat:

De hoornaar is een grote wespensoort. Deze is overwegend minder agressief dan de gewone wesp of de bij maar een steek van de hoornaar is een stuk pijnlijker. De hoornaar kan erg weerbaar zijn van nest. Mijd daarom het nest van de hoornaar. Het nest zie ik niet. Daarbij komt dat ze het in oktober waarschijnlijk te koud vinden en dicht bij elkaar in het wespennest blijven zitten.

Het Merwedekanaal is niet breed en doet erg rustig aan. Er is geen boot te zien. Ik had me een soort Amsterdam-Rijnkanaal voorgesteld. Nu ik het ziet doet het me meer aan het Apeldoornse kanaal denken. Later gaat de route over een betonnen voetgangersbrug over de A27. Als je naar de voortjakkerende auto’s kijkt ben je blij dat je rustig aan de wandel ben. Wat een tempoverschil.

Vandaag krijg ik regelmatig geblaf van honden te horen. Meestal staan ze keurig op het erf, een enkele keer los op straat. Ook nu gaat weer op: blaffende honden bijten niet. In de Bolgerijse griendbossen denk ik terug aan gisteren op het laarzenpad van het Keukenhofbos met bruggetjes, knuppelpaden en prutpaden. Ik zie hier paddenstoelen tussen de bomen. De ondergrond van de paden is klei. Dit in combinatie met de regen maakt het soms glibberig. Via een wandeling door een weiland kom ik bij een boerderij waar verse melk van de boer te koop is. Nu ben ik niet zo’n melktype, maar ik neem
voor 20 eurocent toch een bekertje echte boerenmelk. Eerste keer in mijn leven?

In Schoonrewoerd steek ik op bij Café De Zwaan, een ouderwets dorpscafé dat in de geest van deze tijd eetcafé heet. Vriendelijke mensen staan daar achter de bar. Tussen Schoonrewoerd en Leerdam kom ik langs twee wielen, ondergelopen stukken land na een dijkdoorbraak lang geleden.

In Leerdam neem ik de boemel van Ariva via Beesd naar Geldermalsen. Daar stap ik over in nog een boemel maar nu van de NS. Die brengt me op Utrecht Centraal.