Dag 10. Fietsen met  broer Piet in West-Duitsland, zaterdag 25 augustus 2018. Van Hameln naar Horn-Bad Meinberg, 81 km.

De dag begint met een beetje regen. Aan de andere kant van de rivier de Weser haken we aan bij de Hanzefietsroute deel 3. Het is veel stijgen en dalen. Mijn e-bike en Piet moeten hard werken. Op een bord zien we dat er  een afslag is naar een golfterrein.  Uit een bestelbusje bij de ingang van het restaurant klinkt Arabische muziek. De chef van het restaurant bij golfterrein Schloss Schwöber laadt zijn auto uit. Onder meer pakken met ijsblokjes en snoepgoed worden naar binnen gedragen. Vanmiddag en vanavond is er hier een chique bruiloftsfeest.

Als de bestelauto leeg is, wordt onze koffie gezet. We schuilen een tijdje voor de regen. De regenkleding hangt over een paar stoelen op het overdekte terras te drogen. Zeventien kilometer verder staat het viersterren-hotel-restaurant Burg Sternberg. Ook hier schuilen we ruim een uur voor de regen. We bestellen een apfelstrudel met vanillesaus bij de koffie. Het is bijna droog als we hier weer vertrekken. Twee keer nemen we het asfaltalternatief in plaats van grindpaden door het bos.

Niet ver van Externsteine in Horn-Bad Meinweg valt ons oog op hotel Waldruhe. We lopen naar de voordeur. Een vrouw komt naar buiten en zegt: “We schenken geen koffie”.  De opmerking negerend vragen we of ze een kamer vrij heeft voor ons. Die heeft ze. We krijgen voor € 75 een zit- en een slaapkamer, inclusief ontbijt. Ze heeft een tip voor een restaurant in de nabije omgeving. Als we daar aankomen blijkt dat restaurant vandaag gesloten te zijn.

Daarom gaan we voor het avondeten we naar Bärenstein, een restaurant ook niet veraf van Waldruhe. Vorig jaar toen ik onderweg was op Radweg 1 van Berlijn naar Winterwijk heb ik hier nog geluncht. Toen was de ingrijpende verbouwing nog niet helemaal afgerond.

Piet en ik laten ons de maaltijd goed smaken. Plotseling heb ik een hard stukje in mijn mond. Ik denk dat het een stukje graat is. Het blijkt een lipje te zijn van een plastic bakje. Ik meld het bij de ober. Hij verontschuldigt zich. We krijgen de koffie toe van het huis.

S

Dag 9. Fietsen met  broer Piet in West-Duitsland, vrijdag 24 augustus 2018. Van Petershagen naar Hameln, 81 km.

Minden is een stad van 80.000 inwoners. Er is een enorme sluis, die zo te zien, nog niet zo lang geleden, helemaal opnieuw is gemaakt. We passeren meerdere viaducten en fietsen onder een aquaduct door. Er is regen voorspeld. Daarom gaan we niet naar de binnenstad maar  fietsen door. Ongeveer een uur hebben we vanmorgen de regenkleding aan. Om half elf komen we bij een ouderwets café op een “hoogje” met uitzicht op de rivier. Het is open omdat er een monteur voor de koffiemachine langs kwam. Behalve de monteur zijn er geen andere gasten in het café. Alles ziet er schoon en heel uit. Het eigenaarsstel van boven de 70 heeft er de laatste jaren weinig aan opgeknapt.

Vandaag hebben we te maken met heuvels, terwijl we tot op nu vooral op vlak land reden. In Rinteln brengen we een bezoek aan de binnenstad. We hebben daar een gesprekje met een stel uit Aken, dat ook een fietstocht maakt.

Om 15.00 uur komen we aan bij de jeugdherberg in Hameln. Als we aangebeld hebben doet een man in kokskleren open. Wij vragen of wij onze bagage alvast hier neer kunnen zetten en dan later terugkomen om ons aan te melden. De receptie gaat pas om 17.00 uur open. De man, die niet al te welbespraakt is, wijst ons waar we de fietstassen kunnen neerzetten.

We gaan de binnenstad in voor een biertje. Omdat de gestreste eigenaar van het café flink tekeer gaat tegen zijn drie jonge vrouwelijke personeelsleden gaan we snel weer weg. Buiten vind ik het een beetje koud zonder jas. Daarom gaan we terug naar de jeugdherberg om een jas uit onze tassen te halen. Een andere medewerker van de JH die van achteren komt zegt dat we ons al kunnen inschrijven al is het nog lang geen 5 uur. We krijgen de sleutel van onze kamer. Dus douchen en andere kleren aan. De kamer heeft zegge en schrijven in totaal één stopcontact. Mijn meegenomen verlengsnoertje met contactdoos voor drie apparaten komt goed van pas.

’

s Avonds storten wij ons in het feestgedruis in de binnenstad van Hameln. Dit weekend is het Pflasterfest, een straatfeest waarbij de muziek van de bandjes op de zes door de gemeente en het bedrijfsleven opgerichte podia, de ratten uit de binnenstad moeten wegjagen.

S

Dag 8. Fietsen met  broer Piet in West-Duitsland, donderdag 23 augustus 2018. Van Schweringen naar Petershagen, 72 km.

Een prima ontbijt samen met de twee Zwitserse dames en het Duitse echtpaar.  Daar starten we de dag mee. Voordat we in Nienburg aankomen gaan we eerst nog over met een pontveer. Bij een Back Fisch nemen we een kop koffie. Bakvis is in Nederland een ouderwets woord voor tienermeisje. In Duitsland is het een snackbar waar gebakken vis wordt verkocht, die je kunt nuttigen op het terras of binnen. De koffie is niet echt lekker. Je kunt in Duitsland beter koffie drinken bij een bakker.

Nienburg, is Oudduits is voor Nieuwebrug. Er zijn hier veel vakwerkhuizen. Er is in dit dorp onder meer een aspergemuseum. In Estorf nemen we bij een klein café-restaurant, met vooral streekproducten, een broodje kaas met een glas karnemelk. Zo’n Hollandse  lunch kan je ongeveer nergens krijgen in Duitsland. Het eethuisje heet Storchennest (ooievaarsnest).

We melden ons aan voor de overnachting bij Pension Rad-Haus in Petershagen. Na een douche doen we te voet een rondje in deze kleine stad. We zien onder andere het kasteel, het gebouw van de rechtbank, een molen en de jeugdherberg. Bij de vroegere rechtbank kan je nu trouwen en een bruiloftsfeest organiseren. We eten bij de plaatselijke Chinees.

Het pension heeft van de stoep een terras gemaakt. Aan de stoeprand staat de motorfiets van Martin, de man van de pensioneigenares. Dan kunnen er geen auto’s worden geparkeerd voor zijn terras. We drinken hier onze AV Erdinger biertjes. Sabine, de eigenares van het pension, maakt met alle gasten een gezellig praatje. We hebben op het terras een gesprek met de bewoner van een vakwerkhuis aan de overkant, die hier ook een biertje doet.

S

Dag 7. Fietsen met  broer Piet in West-Duitsland, woensdag 22 augustus 2018. Van Bremen naar Schweringen, 135 km.

In Bremen is het druk met wielrijders onderweg naar het werk. De meeste fietsen met flinke snelheid laverend om andere fietsers en auto’s heen. Vandaag zijn we overgestapt van de Hanzefietsroute deel 1 naar de Weserradweg.

De rivier is nooit ver weg. We hebben een GPS-track van de Weserradweg op de Garmin staan. Deze geeft de hoofdroute aan. De bordjes langs de weg geven regelmatig ook verwijzingen naar de alternatieve route aan de andere kant van de Weser. Dat kan wat verwarrend zijn. We volgen ook een deel de alternatieve route. Het landschap is over het algemeen agrarisch met hier en daar een dorpje. We hadden gepland om in Hoya een hotelletje te vinden. Dat wil niet erg lukken.

Na 20 extra kilometers en 2 ½ uur zoeken vinden we een B&B in Schweringen. Het kostte wat moeite maar dan heb je ook wat. Het is een prachtig huis met een vriendelijke mevrouw Harms. Ze zorgt ook voor een voortreffelijke avondbroodmaaltijd. Frau Harms heeft ook alcoholvrije Radler en bier in huis. Herr Harms is ZZP-er. Hij maakt dingen op maat van hout, zoals deuren, kozijnen en trappen. Ook heeft hij veel aan zijn eigen huis opgeknapt en verbetert.

Er zijn nog twee andere gasten, twee Zwitserse dames op de fiets. Ook die eten mee. Zij hadden ook een zoektocht naar een slaapplaats achter de rug. Er schuift iets later ook nog een echtpaar uit Noord-Duitsland aan. Die hebben hier ook een kamer. De Duitsers hebben Gazelle e-bikes. Ze dachten dat het Duitse fietsen zijn.

De Duitse vrouw was vandaag gevallen met haar e-bike. Bij de man verloor onderweg één van zijn fietstassen van zijn e-bike en zijn vrouw reed daar overheen of tegenaan. Dat veroorzaakte haar val. Ze heeft schaafwonden aan haar arm en gezicht. Na de val is ze verder gaan fietsen met één hand aan het stuur, haar linker. Schakelen kon ze niet meer, want dat moest ze met haar rechterhand doen.

Van één van de Zwitserse dames krijgt ze aan de etenstafel wat zalfjes die erg goed zouden werken. De Duitse mensen wonen in Ostfriesland. Dat is niet ver van de Nederlandse grens (het noorden van de provincie Groningen). Ook ligt Ostfriesland aan de Duitse Waddenzee. De Duitse Waddeneilanden horen ook bij dit gebied.

Dag 6a. Fietsen met broer Piet in West-Duitsland, dinsdag 21 augustus 2018. Bezoek aan Bremen.

Bremen is een Hanzestad aan de rivier de Weser. De stad wordt ook wel Freie Hansestadt Bremen genoemd. We bezoeken de belangrijkste bezienswaardigheden in de oude binnenstad en genieten daarna van de zonsondergang en het uitzicht vanaf het dakterras van de jeugdherberg.

Dag 6. Fietsen met  broer Piet in West-Duitsland, dinsdag 21 augustus 2018. Van Harpstedt naar Bremen, 80 km.

Bij het hotel worden we uitgezwaaid door de vader van de eigenaar. Als snel rijden we op een Waldweg, grind- en graspaden. Het is een landelijk rustig gebied. Bij het dorp Leeste merken we dat we in de buurt van Bremen komen. Er zijn  grote bedrijventerreinen met eveneens grote parkeerterreinen voor personeel van de bedrijven hier. Ook komen we langs een paar megasupermarkten.

We brengen onze tassen naar de jeugdherberg van Bremen en maken zonder veel bagage nog een tochtje naar Grasberg ten noordoosten van Bremen. We komen langs het universiteitscomplex, het grote stadspark en een stuk polderlandschap. Veel fietsen we langs het riviertje Wörpe.

Dag 5. Fietsen met  broer Piet in West-Duitsland, maandag 20 augustus 2018. Van Petersfeld naar Harpstedt, 62 km.

Het is bewolkt en het ziet eruit alsof het gaat regenen. Garrel is de wat grotere plaats in de buurt van Petersfeld. Ondanks dat het niet helemaal op de route ligt, gaan we naar het centrum van dit stadje. Als we voor een bakkerswinkel staan begint het te regenen. Binnen zitten we droog aan een bakkie koffie. Een groepje mensen heeft hier zojuist een ontbijt genuttigd en staat nu buiten. Ze drinken, zo vroeg op de morgen, meegebracht bier en uit kleine borrelflesjes.

In Grossenkneten zijn we al weer 20 km verder. Hier doen we boodschappen in een supermarkt. Voor mij nu even geen koffie, maar warme chocolademelk bij het bakkertje voor in winkel.

Bij het natuurgebied Urwald Baumweg is een gebiedje aangeduid als de 12 apostelen. Je kunt daar iets in een gastenboekje schrijven en er ligt in een houten kastje ook een stempel en stempelkussen met groene inkt.

In Dötlingen is een duizendjarige eik te bezichtigen. Een straatje verder ligt een opgeknapt oud pand, dat heeft gediend als jeugdhonk van de Hitler Jugend. In de tekst op een bordje bij de deur wordt dit afgekort als HJ. In het gebied rond Dötlingen staan verschillende hunebedden.

Hotel Zur Wassenburg is gebouwd op een vroegere watermolen. Vroeger heette deze zaak Die Mühle. De  eigenaar loopt in werkbroek en T-shirt. Hij sleept met gipsplaten. Er moeten wat kamers  worden verbouwd. Hij heeft haast. De regen is waarschijnlijk niet goed voor deze platen. Na douchen en het aantrekken van andere kleren doen we te voet een rondje dorp.

We eten in het hotel. De oude eigenaar, vader van de huidige, is 79 jaar en vertelt ons over oude tijden en zijn leven. Hij was altijd helemaal gek van de Nederlandse artiest Rudie Carell, die ooit ook in zijn hotel heeft overnacht. Hij bracht een paar jaar geleden een bezoek aan Rotterdam. De grootste haven van Europa maakte veel indruk op hem. Hij ziet de grote cruiseschepen en hotel New York nog voor zich. Ook de Keukenhof vond hij erg mooi. Hij heeft geen mobieltje en gaat drie keer in de week zwemmen. Als het restaurant gaat sluiten, vraagt hij of we nog een borrel willen drinken. Wij bedanken hiervoor.

S

Dag 4. Fietsen met  broer Piet in West-Duitsland, zondag 19 augustus 2018. Van Dörpen naar Petersfeld, 72 km.

Bij Wippingen ligt een magneetzweefbaan. Deze heeft ooit gediend voor testritten met een nieuw middel van openbaar vervoer. In 2006 gebeurde er een ernstig ongeluk. Er kwamen 23 mensen om het leven en 10 mensen raakten zwaar gewond. Het kostbare project werd stilgelegd en ligt nog steeds stil.

We komen door een groot bos bij Markhausen. Hier zijn wisenten uitgezet. Wij zien er geen. Bij een picknickplaats is een beeld van zo’n groot rund geplaatst. Een groepje dorpelingen zit hier met broodjes en limonade. Op verschillende plekken hangen zeildoeken met de tekst: De scholen zijn weer begonnen. Let op de kinderen.

Het stuwmeer  heet Thüsfelder Talsperre. Je ziet er vandaag, het is zondag, veel fietsers en e-bikers. In verband met blauwalg mag er in het meer niet gezwommen worden. De zon schijnt volop. Op een terras nuttigen wij ons avondeten en drinken daarbij een alcoholvrije Erdinger. In de jeugdherberg hebben wij twee bedden besteld. Op onze kamer komen geen andere slapers.

S

Dag 3. Fietsen met  broer Piet in West-Duitsland, zaterdag 18 augustus 2018. Van Assen naar Dörpen, 81 km.

We vertrekken uit Assen over een fraai fietspad aangelegd over een oud spoorwegtracé. Het fietspad gaat langs rustige landbouwgronden. Je ziet hier volop maïs. We volgen nu het boekje Hanzefietsroute van Michaël Wannet, deel 1.

In Gasselte drinken we koffie bij Maotie, een groot pannenkoekenrestaurant waar om 10.45 uur nog weinig mensen op het terras zitten.  In 2015 kwam ik met Piet hier ook langs. Aan de overkant staat een beeld van een mevrouw die hier lange tijd geleden garen en band langs de deuren verkocht.

Stadskanaal doen we verderop aan. Daar valt weinig over te vertellen. Het eerste dorp daarna, Drouwenermond, bruist. Daar wordt dit weekend het Boerenrock gehouden. Plattelandslui komen van heinde en ver hierop af.

Bourtange ligt vlak voor de grens met Duitsland. Enige jaren geleden is dit oude vestingstadje helemaal opgelapt. Er komen veel dagjesmensen vooral Duitsers. Er staat een man met een speciaal voor zeer lange reizen uitgeruste fiets. Mensen mogen tegen betaling wat in zijn gastenboek schrijven.

In Dörpen gaan we overnachten. Wat opvalt is dat de kerkklok een enorme herrie maakt. Dat valt niet alleen ons op. Ook dorpelingen klagen erover. In ons hotel is deze middag een bruiloftsfeest. Er wordt ouderwets gehost.

S

Dag 2. Fietsen met  broer Piet in West-Duitsland, vrijdag 17 augustus 2018. Van Swifterbant naar Assen, 101 km.

Vandaag staat voor een deel in het teken van de Noordoostpolder. Na de Ketelbrug fietsen we langs het Ketelmeer. We komen langs het monument neergezet op de plek waar de dijk van de nieuwe polder in het najaar van 1940 werd gedicht. Daarna gaan we door een monotoon landschap. Boerderijen en arbeiderswoningen zijn steeds onder dezelfde saaie architectuur gebouwd.

We komen in het natuurgebied De Wieden met dorpjes met de namen Ronduite en Blauwe Hand. Hier is het niet ver weg van Giethoorn en de Weerribben.

In Havelte steken we op bij Restaurant Ludiek. Dit mooie etablissement is pas een paar maanden open, nadat het was overgenomen van een vorige eigenaar. Ze zijn hier erg klantvriendelijk. We krijgen ijsklontjes mee voor in de bidons.

In Assen komen we bij een mooi Vrienden-op-de-Fietsadres met erg aardige mensen. De vrouw des huizes komt oorspronkelijk uit Aalsmeer.  ’s Avonds is het goed toeven op de zonnige terrassen aan de Markt in Assen.