Home » Articles posted by dickwalraven (Pagina 22)
Auteursarchief: dickwalraven
Haarlemmerstraat en de Jordaan
Amsterdam, 8 februari 2023. Vandaag een wandeling door de Haarlemmerstraat en door de Jordaan.
Hertenkamp
Vrijdag 3 februari 2023.
Huys te Warmont is een kasteelachtig gebouw in een bosgebied van 23 ha in Warmond. Zijn huidige vorm is die van een 18e-eeuwse ‘buiten’. Er zijn fundamenten gevonden uit de 12e of 13e eeuw. Tot in de 17e eeuw was het kasteel toen omringt door moes- en kruidentuinen, een boomgaard en hakhoutpercelen. De beroemdste bewoner was Johan van Duvenvoirde (1577-1645), admiraal van Holland en bevelvoerder van de watergeuzen. Na verwoesting van het Huijs door de Spanjaarden is het herbouwd met stenen van afgebroken kloosters in de omgeving. Burgemeester van Haarlem, Baron van Leijde herbouwde het kasteel in de huidige stijl.
De Klinkerbergerplas, 60 ha, is ontstaan door afgraving van een voormalig landgoed. De grond is gebruikt als ophoging van woonwijk ‘Haaswijk’ , Oegstgeest-Noord. ’s Zomers vindt je hier veel zonaanbidders, hardlopers, wandelaars en hondenbazen met hun huisdieren. Nu zie je eigenlijk alleen maar mensen met honden, hardlopers en wij. Naast de plas is het Forensisch Centrum Teylingen, in de volksmond de jeugdgevangenis in Sassenheim.
Het betrekkelijk kleine Leidsehout, 18,5 ha, is aangelegd in het kader van de werkvoorziening in de crisis van de jaren dertig van de vorige eeuw, zoals ook het Haagse Zuiderpark en het Amsterdamse Bos. Het werd geopend in 1931. Nog steeds is het in grote lijnen gelijk aan het plan van Klaas van Nes. Het is ontworpen ter verheffing van het volk, met speelweiden, vijvers, een HERTENKAMP en atletiekbaan. Het park is in 2009 aangewezen als gemeentelijk monument. Er is een schitterend theehuis.
Kasteel Oud Poelgeest was ooit het woonhuis van de in Voorhout geboren Leidse professor Herman Boerhave. Hier is nu een hotel gevestigd in het koetshuis uit de 19e eeuw. De gebouwen zijn omgeven door een landgoed van 10 ha. Het kasteel ontstond kort na het jaar 1300 als versterkt huis in een gebied van moerassen en poelen. Het huidige kasteel werd rond 1640 opgebouwd in de huidige stijl. De uivormige torens dateren uit de 19e eeuw.
Wandelen met zus en zwager, Groene Wissels Leiden, 16 km
Den Haag HS
Dinsdag 24 januari 2023
Vanaf Den Haag Hollands Spoor lopen we eerst over de Stationsweg en later door China Town. De wijk is nog helemaal in de ban van het Chinees Nieuwjaar, Huangdi 4720. Het jaar van het Konijn. We gaan onder de Gevangenpoort door en lopen daarna langs de Hofvijver met uitzicht op het Torentje van Rutte en museum Het Mauritshuis. Een niet-Nederlandse vrouw maakt een filmopname met ingesproken tekst met het Vredespaleis op de achtergrond.
Aan de overkant van het Vredespaleis staat het hoofdkantoor van de NIBC. Deze bank werd in 1945 opgericht met de naam Maatschappij van Nationaal Herstel, afgekort de Herstelbank. Het was om de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog te financieren. In 1971 werd de naam veranderd in de Nationale Investeringsbank. De bank had verschillende eigenaren in de jaren hierna. Onder meer een consortium van het ABP en PGGM was een tijd eigenaar van de bank. Nu is het een zakenbank gericht op Noordwest Europa.
We gaan aan de koffie in een hip restaurantje met de naam Greens In The Park, vlak bij het Rosarium in het Westbroekpark. Bij het oversteken van de Badhuisweg zien we het Kurhaus in de verte. Die kant gaan we niet op. We gaan ergens een trap af en lopen nu in Klein Zwitserland, een laaggelegen groen gebied in de wijk Duttendel.
Tuinlieden zijn bezig met de bloemperken en muurtjes van landgoed Clingendael. De Japanse Tuin is nu gesloten. Daar is ’s winters ook weinig te zien. Via het Haagse Bos wandelen we naar Station Den Haag Centraal. Hier gaan we nog een keer aan de koffie. Nu bij de buren van de Huiskamer van Station Den Haag en stappen daarna op de trein naar huis.
Groene Wissel wandelen Den Haag HS, 20 km. Als eindpunt namen we niet HS maar het CS, daarom is de route door ons ingekort naar 17 km.
Spaarnestad
Dinsdag 17 januari 2023.
Na Utrecht en Rotterdam is vandaag Haarlem aan de beurt. Op het Stationsplein nemen we eerst een kop koffie bij het koffiezaakje waar ook werkplekken per uur worden verhuurd. Aan de noordzijde van het station volgen we de gpx track van Groene Wissels. Eerst lopen we op kronkelige zandpaden van Staten Bolwerk. Later komen we in de bekende Haarlemse straten afgewisseld met smalle achteraf straatjes. Het valt ook hier weer op hoeveel koffietentjes er zijn. Zal de helft over een jaar verdwenen zijn als gevolg van de te betalen uitstelvorderingen van de Belastingdienst en de hoge energieprijzen?
We komen langs het Provinciehuis en wandelen door de Haarlemmerhout. Zo op de grens van Haarlem en Heemstede staan veel mooie vrijstaande huizen. Hier en daar worden hier woningen verduurzaamd. We komen uit bij het Spaarne. Bij de brug tussen Heemstede en Schalkwijk, niet ver weg van het voormalige Diaconessenhuis, gaan we met een trap naar de onderkant van de brug.
Nu lopen we aan de andere kant van het Spaarne. Een smal wandelpad voert langs de houtzaagmolen De Eenhoorn. We lopen op de betrekkelijk rustige Zuid-Schalkwijkerweg en Noord-Schalkwijkerweg. Bij de Slachthuisbuurt naderen we het centrum van Haarlem. We blijven aan de oostkant van het Spaarne wandelen. Aan de overkant ligt het Teijlersmuseum. Wij drinken een glas thee bij In den Swarten Hondt.
We passeren weer een fraaie molen en komen langs de voormalige koepelgevangenis. Er is nu een bioscoop in de kelder van de koepel. Er worden ook onder meer studentenwoningen gemaakt in de oude gevangenis. We gaan nog een stukje aan de andere kant van het Spaarne lopen en komen langzamerhand bij de spoorlijn van Amsterdam naar Haarlem. Nu is het niet ver meer naar Station Haarlem.
Wandelen met broer Piet, Groene Wissel Haarlem, 15 km.
Heilige Boontjes
Donderdag 5 januari 2023
We verlaten Station Rotterdam Centraal en steken het Stationsplein recht over. Een kilometer op weg gaan we aan de koffie bij ‘Heilige Boontjes’. Bij dit restaurant worden jongeren geholpen die een kans nodig hebben om hun rol in de maatschappij te herontdekken. Sinds de oprichting in 2015 werden meer dn 120 kwetsbare jongeren geholpen om hun leven weer zin en inhoud te geven.
We wandelen over het buitenterrein van het Havenmuseum. We passeren de Glashaven en lopen een stukje over de Boompjes aan de kant van het water. Ja ook vandaag gaan we over de Erasmusbrug. Aan de overkant heet het de Kop van Zuid met de hoge kantoortoren van Deloitte. Later steken we de rode Willemsbrug over.
De Kubuswoningen zijn al bijna veertig jaar een architectonisch fenomeen. Van binnen lijken ze me erg onpraktisch. Een van de woningen fungeert als een soort museum. Het rondje om de Kralingse Plas slaan we over en korten daarmee de afstand van 18 kilometer met drie kilometer in.
Bij de Zaagmolenbrug zijn we aan de Rotte, het riviertje waar Rotterdam naar genoemd is. Hier gaan we nog een keer aan de koffie nu bij de Brunch Club aan de Zaagmolenkade. We wandelen onder het in 2006 gesloten Station Bergweg door. Het doet on-Nederlands aan. Als we bij de achterkant van Station Rotterdam Centraal aankomen begint het een beetje te regenen.
Wandelen met broers Leo en Piet, Groene Wissel Rotterdam Centraal ingekort, 15 km.
Utrecht
Dinsdag 27 december 2022
We lopen het Centraal Station uit en komen eerst langs de kantoren van de NS en daarna die van Pro Rail. Het hoofdkantoor van Pro Rail is gevestigd in gebouw de Inktpot. Op het dak staat een soort vliegende schotel, een kunstwerk van Marc Ruygrok. Het fraaie kantoorgebouw werd in 1921 gebouwd als Hoofdadministratiegebouw 111, kortweg HGB 111). De vader van Philip Fredriks werkte hier. De bekende Nederlander heeft hierover een verhaal geschreven, wat terug te vinden is op internet.
Tijdens de oorlog waren er op de Maliebaan in Utrecht hoofdkantoren van meer dan 15 nazi-instituten, waaronder de NSB, WA, Winterhulp, Volk en Vaderland, Sicherheitspolizei en de Wehrmacht. Nu is deze mooie laan vooral bekend, omdat hier sinds 1954 het Spoorwegmuseum is gevestigd in het in 1874 gebouwde Maliestation.
We komen langs het Louis Hartlopercomplex, LHC, bij de Tolsteegbrug. Dit is een filmtheater, cultureel centrum en horecagebeuren. Op het pleintje staat een beeld van de in 2005 overleden volkszanger Herman Berkien.
Het Wilhelminapark. Als een van de eerste parken in Nederland is dit park erkend als rijksmonument. In 1887 kocht de gemeente Utrecht voor stadsuitbreiding het landgoed Het Hoogeland en kort daarna Oudwijkerveld. De eigenaar van het laatste stuk grond vroeg een stuk minder geld maar stelde als voorwaarde dat er een openbaar wandelpark moest worden aangelegd. In 1898 werd het park geopend en genoemd naar Wilhelmina die datzelfde jaar was ingehuldigd als koningin.
Halverwege de wandelroute kan je de route inkorten door aan de Biltsestraatweg op de bus te stappen naar Station Utrecht Centraal. Het hotel/café/restaurant aan de Biltsestraatweg is nu een asielzoekerscentrum. De deur van een containergebouw staat open. Hij staat vol met wasmachines en wasdrogers. Wij wandelen door en steken op voor koffie bij hotel Mitland, een kilometer verderop.
Daar waar nu het Griftpark is, stond eerder een gasfabriek en de Vaalt. Het terrein was sterk vervuild en kreeg de bijnaam Gifpark. Tussen 1992 en 2002 werd de bodem gesaneerd (ingepakt).
We komen weer in het centrum van de stad. Je kunt hier over de mensen lopen. Het is kerstvakantie en het is een dag zonder regen. We passeren onder meer het voormalige postkantoor en lopen over de Oude Gracht met werven.
Wandelen in Utrecht met zus Margo en zwager Leo, een Groene Wisselwandeling van 14 km.
Gemeentepeddelaar
Maandag 12 december 2022
Vorige week stond er een artikel in de krant met de titel ‘Gemeentepeddelaar’. Op internet is een site, fietsvrienden.nl, waarbij je kunt nazien welke en hoeveel gemeenten je in Nederland hebt gefietst met Strava.
Nieuwgierig geworden heb ik gekeken welke gemeenten ik met Strava per fiets bezocht. Het waren er 115, dat is 33 %. De meeste liggen in Noord-Holland, Zuid-Holland en Utrecht. In die volgorde. In Noord-Holland ontbraken de gemeente Hoorn en de andere gemeenten in de Streek, Den Helder en Texel en Diemen. Diemen is een zelfstandige gemeente, terwijl de buurgemeente Weesp inmiddels Amsterdam is geworden. Vandaag heb ik Diemen toegevoegd aan mijn lijst. Met broer Bert maakte ik een fietstocht van huis naar Amsterdam en Diemen.
Verdere informatie. In België bezocht ik 85 gemeenten, dat is 13 %. In België zijn veel meer gemeenten dan in Nederland. Op loopvrienden.nl kan ik zien dat ik twintig gemeenten in Nederland met Strava heb gewandeld. Natuurlijk ben ik al wandelend in veel meer gemeenten geweest. Ik heb verschillende langeafstandwandelpaden gelopen. Dat is vooral in de tijd dat ik Strava nog niet gebruikte.
Fietsen met broer Bert naar Amsterdam en Diemen, 85 km.
Leidsevaart
Zaterdag 10 december 2022
Voor de afwisseling vandaag een wandeling van huis uit. Door de polders loop ik in de ochtendmist via de Derde Poellaan naar Sassenheim. De Voogd aan het begin van het centrum is een goede plek voor een koffie. Veel mensen, vooral 65-plussers, zitten er nu aan een bakkie.
Lisse heeft zijn prachtig opgeknapte donjon D’Ever. Gemeente Teylingen heeft de Ruïne Teijlingen, ook wel de Stomp genoemd. Nederlanders van een zekere leeftijd kennen de locatie als een plek waar films van Bassie en Adriaan werden opgenomen.
Verderop kom ik aan de ’s Gravedamseweg (de N443), langs het ouderlijke huis van mijn moeder. Toen ik daar als kind op visite ging, moest je achterom omdat het huis geen voordeur had. Je ging door een poort. Je liep dan langs de achterdeuren en schuurtjes, waarin de wc, van een stuk of acht buurwoningen. Eén van de buren had een hond aan een ketting. Het was geen pretje om het beest te passeren.
Bij Piet Gijs ga ik de brug over en rechtsaf langs de Leidsevaart. Aan het begin liggen hier heel wat woonboten, ark na ark. Het is nog steeds mistig als ik de twee molens passeer. De ene staat aan de overkant van de spoorbaan in Lisse, de tweede in het Noordwijkerhoutse. Langs de Leidsevaart, ook Haarlemmer Trekvaart genoemd, loop ik zo’n vier á vijf kilometer. De trekvaart werd in het jaar 1657 in gebruik genomen.
Bij Halfweg steek ik de vaart en de spoorbaan over. In het oude treinstation van Lisse is nu een café-restaurant. Hier ga ik voor een lunch. Het is erg druk met vooral tientallen high-tea-dames.
Langs Kasteel Keukenhof en dwars door het centrum van Lisse kom ik bij het Lissese viaduct dat ernstig verzwakt is. Er moet veel aan gebeuren. Voorlopig mogen er geen vrachtauto’s en bussen over. Onderdoor kunnen alleen fietsen en voetgangers.
Wandelen: Lisse, Sassenheim, Voorhout, Noordwijkerhout, Halfweg en Lisse, 18 km.
Zwammerdam (RL 5)
Woensdag, 7 december 2022
Weer een etappe van het Romeinse Limespad vandaag. Nu met broer Piet. De auto krijgt een plekje op het P en R-terrein bij Station Alphen aan den Rijn. Als je gebruik maakt van de trein is het parkeertarief slechts twee euro.
Omdat er onderweg verder geen horeca is, ook niet in Zwammerdam, beginnen we in Alphen met koffie. Om tien uur kunnen we terecht bij een café-restaurant waar mensen werken met een beperking. Na ons komen nog wat mensen (nat) A binnen. Er valt nu een bui. Niet veel later is die al weer voorbij. Wij gaan weer verder. Eerst lopen we nog in het stadscentrum. Wat opvalt is dat er aardig wat winkels de voordeur open hebben, ondanks de hoge gasprijzen.
Naar Zwammerdam volgen we de Oude Rijn. De ene keer lopen we op een paadje achter de huizen vlak bij de rivier, een andere keer op de weg waar ook auto’s rijden. Het is niet druk.
Zwammerdam is gebouwd rond een dorpsplein. Zoals gemeld is alle horeca foetsie in dit dorp. Midden in Zwammerdam is een oud hotel omgebouwd voor de opvang van vluchtelingen of Oekraïners.
Verder lopen we op een weg die Spoorlaan heet. Niet veel later gaat onze route over een graspad op een weiland. Piet steekt zijn paraplu uit en ik doe mijn capuchon over mijn hoofd. We krijgen te maken met een buitje.
Op de Warmoeskade is het niet ver meer naar Bodegraven. Eerst komen we nog langs een rioolwaterzuiveringsinstallatie en een depot van de muskusrattenbestrijding. Aan de andere kant van een doorgang onder het spoor door lopen we Bodegraven binnen. Bij TREF aan de Prins Hendrikstraat doen we nog een bakkie. Bij het station staat de trein al op ons te wachter. Als we zitten vertrekt hij. Zeven minuten later zijn we weer in Alphen.
Wandelen van Alphen aan den Rijn naar Bodegraven, 16 km.
Duivelsberg
Woensdag 30 november 2022
De Duivelsberg is een 76 meter hoge heuvel op de stuwwal ten oosten van Nijmegen, tussen Berg en Dal, Beek en de Duitse grens. Tot 1949 maakte het deel uit van het dorp Wyler in de Duitse gemeente Kranenburg. Na de tweede wereldoorlog behoorde de Duivelsberg tot de kleine Duitse gebieden die Nederland op 23 april 1949 annexeerde. In tegenstelling tot andere gebieden werd de Duivelsberg op 1 augustus 1963 niet aan Duitsland teruggegeven, maar bleef Nederlands.
Wij wandelen vandaag een oude NS-wandeling. De beschrijving is verouderd en klopt niet helemaal meer. Er staat wel een GPX-track op internet. De route begint in Groesbeek en eindigt bij Station Nijmegen Centraal. Voordat we vanuit Nijmegen met de bus naar Groesbeek gaan, lopen we eerst de stad in voor een kop koffie. We vinden een goede koffiezaak aan het Plein 1944.
Als bus 5 ons heeft afgezet bij halte De Oude Molen begint onze wandeling. Eerst een stuk over de Oude Zevenheuvelenweg. Het landschap is behoorlijk glooiend. Bij een scherpe afslag naar links staat een schoolbord bij een huis met een verwijzing naar de wandelroute. Het lijkt alsof je over hun erf loopt. Met het opsteken van onze hand groeten we de bewoonster. Verder worden de dalen en de verhogingen intensiever.
Het restaurant bij de Duivelsberg, Pannenkoekenrestaurant De Duivelsberg, is open. Wij gaan in dit gezellig etablissement voor een lunch. Ze hebben niet alleen pannenkoeken, maar ook andere eenvoudige gerechten, zoals uitsmijters en tosti’s. In de toiletruimte hoor je (kunstmatig) vogels zingen.
Hier in de buurt van de Duivelsberg is het slim op te letten op boomstronken die soms bijna aan het zicht zijn onttrokken door de afgevallen herfstbladeren. We lopen hier vooral door het bos. Soms gaan we hier weer naar beneden, de andere keer omhoog.
De Oude Kleefse Baan in Berg en Dal is een soort Lage Vuursche. Er zijn hier verschillende pannenkoekenhuizen vlak bij elkaar. We besluiten niet de hele route af te lopen maar in Berg en Dal vanaf halte De Hamer de bus naar Nijmegen te nemen. De bus staat al klaar. De chauffeur heeft nog een paar minuten de tijd om een sigaretje te roken.
Wandelen met zus Margo en broer Piet van Groesbeek naar Berg en Dal, 10 km.
