Home » 2009 Van Hannover naar huis

Categorie archief: 2009 Van Hannover naar huis

(11) Kunst en koffie

S

Fietsen van Hannover via Keulen naar huis in elf dagen

Dag 11. Dinsdag 7 juli 2009, van Bunnik naar huis, 68 km

We zijn in de ontbijtzaal van Stayokay Bunnik. In het Engels vraagt een man in fietstenue ons of wij de weersverwachting voor vandaag gehoord heb. Ik kan hem zeggen dat de voorspellingen niet erg gunstig zijn. Als ik hem vertel dat wij in Hannover zijn vertrokken, schakelt hij direct over om in het Duits te spreken. Hij is zijn trip in Bielefeld gestart. Dat is niet zo gek ver van Hannover af, zegt hij. Ik neem aan dat hij via de R1 fietste en vandaar de Midden-Nederlandroute volgt. Hij is van plan naar Calais te gaan. Als het weer te slecht is overweegt hij om samen met zijn fietsmaat de trein terug naar Duitsland te pakken.

Met vijf kilometer zijn we in de binnenstad van Utrecht. Bunnik ligt dus best wel dicht bij de stad. Het is nu ochtendspits. Daarom is het even goed opletten. Voorbij Utrecht gaan we over een ingepakte brug over het Amsterdam-Rijnkanaal. Hier vinden onderhoudswerkzaamheden plaats.

Omdat het bij Kockengen begint te regenen, steken we daar op bij het koffiezaakje van het Christelijk kunst- en koffieproject voor mensen met een verstandelijke beperking. Omdat het niet erg snel droog wordt, blijven we daar wat “plakken”. De directrice maakt een praatje met ons en vertelt dat we ook soep kunnen bestellen. We vragen wat voor soep ze hebben. Na wat overleg wordt ons gemeld dat ze tomatensoep hebben. We willen graag allebei een kopje van dat spul. Na een tijdje komt een horecamedewerkster van het project, behorend tot de doelgroep van de stichting, het koffiezaakje weer binnen met een zak Unoxsoep. Ze is waarschijnlijk even naar de plaatselijke supermarkt geweest. Ze is aardig nat en wij zitten droog. Het duurt niet lang meer en dan zitten wij aan de soep met twee afbakbroodjes. Het smaakt prima.

Inmiddels is het minder gaan regenen. We danken de mensen van het koffiehuisje hartelijk voor ons verblijf daar en stappen weer op de fiets. Vanuit Kockengen gaan we verder westwaarts. De fietsbrug over de Kromme Mijdrecht kunnen we niet gebruiken, omdat hij tijdelijk buitengebruik is gesteld in verband met vandalisme.

Ruim voor etenstijd zijn we weer thuis. Daar waar Bert en ik vorig jaar wat minder weer hadden, hebben we over het weer dit jaar absoluut niet te klagen. Bert, bedankt voor de gezelligheid en petje af voor het klimmen met een 7-versnellingenfiets in Sauerland en omgeving. In totaal legden we in elf dagen ruim 950 km per fiets af.

(10) Bruggen en ponten

S

Fietsen van Hannover via Keulen naar huis in elf dagen

Dag 10. Maandag 6 juli 2009, van Wijchen naar Bunnik, 103 km

Voor deze nieuwe week is aanzienlijk minder weer voorspeld dan we de afgelopen week hadden. Geen probleem. Wat minder warm mag best. We fietsen vanmorgen op de grens van Gelderland en Brabant vooral westwaarts langs de Maas en de Waal. Grotendeels hebben we de wind tegen.

In Batenburg worden stoelen en andere zaken verwijderd van het terrein van de ruïne. Hier was gisterenavond een openluchtconcert. We gaan twee keer over met een pont. De eerste bij Lith en de tweede keer bij Alem.

.

We naderen de Hanzestad Zaltbommel en zien de brug al van verre. Dat geldt ook voor de stompe toren. In het dorp maken we een rondje door het centrum en doen hier ook wat boodschappen. Daarna gaan we de grote brug over en dwars door de Betuwe naar het noorden naar Culemborg. Dit stadje heeft wel iets van Zaltbommel. Een derde pont van vandaag brengt ons naar de andere kant van de Lek. Nu zijn we in de provincie Utrecht. De wegen zien er hier een stuk gezelliger uit dan de rechte weg door de Betuwe richting Utrecht. Eerst houden we nu de richting Houten/Utrecht aan om later Odijk en Bunnik aan te houden.

Bij de Stayokay in Bunnik staat een rij bij de receptie. Er zijn hier veel volwassenen, waarvan een groot aantal buitenlanders, en ook velen met de fiets. Enkele plekken zijn er nog maar vrij. Daarom komen wij op een gemengde kamer.

Het regent pijpenstelen als we ’s avonds bij de JH aan de maaltijdsalade zitten. Het is te vergelijken met gisterenavond in Wijchen. We zijn met opzet binnen gaan zitten in plaats van op het terras. Dat blijkt geen verkeerde keuze te zijn.

Op onze kamer praten we nog met een vader en zoon uit Moordrecht. De zoon had al vrij van school en moet alleen a.s. vrijdag nog zijn cijferlijst van de brugklas ophalen. Ze gaan samen richting Duitsland. Ze denken aan Keulen. Dit is hun eerste fietsdag. Terug gaan ze met de trein of moeders komt ze met de auto ophalen.

(09) Grafzerken

S

Fietsen van Hannover via Keulen naar huis in elf dagen

Dag 9. Zondag 5 juli 2009, van Swalmen naar Wijchen, 111 km

Als we om kwart voor negen langs het eerste fietscafé komen is deze nog gesloten. We zitten pas een uur op het zadel. Dus dat is geen ramp. Vanaf de camping gingen we tot zover vooral over bospaden.

In Venlo worden de terrassen uitgezet. Langzaam komt de stad op deze koopzondag tot leven. De koffie smaakt prima bij de AH To Go. Die is al open voor publiek en heeft ook lekkere stoelen.

Bij Lingfort is een kruispunt van fietsroutes. Hier wordt vandaag veel gefietst door Nederlanders en Duitsers. Nier ver van hier wordt grond en zand gewonnen uit de Maas. We nemen koffie met vlaai bij een ouderwets café, dat net open gaat om 12:00 uur.

Als we bij het pont staan kijkt een mevrouw zenuwachtig om zich heen. Ze loopt naast haar fiets. Ik vraag haar of ze een lekke band heeft. “Nee”, zegt ze. “De fiets van mijn man heeft een lekke band.” Ik vraag haar of ze een erg groot stuk moet wandelen. Dat blijkt niet zo te zijn omdat ze op de camping staan een paar kilometers verderop. “Mijn man is nu al te laat voor de start van de Grand Prix in Nürenberg op de tv”. In mijn onschuld zeg ik dat de Tour de France nu bezig is. Ik denk dat haar man de hele avond niet om te genieten is. Zielige man.

Bij Nieuw Bergen liggen de Maasduinen. Ook gaan we hier aan de koffie met vlaai en wel bij een vogelasiel. De grafstenen van de grootouders van de beheerder staan hier in de tuin als ware het hier een privé-begraafplaats. Hij vertelt dat de familie geen zin meer had om de verlenging van de grafrechten te betalen. Ze hebben toen de stenen maar meegenomen van het kerkhof.

In Grave aan de Maas wordt een grootst smartlappenfestival gehouden. Alleen al de deelnemers van de koren uit alle hoeken van het land maken het stadje bomvol. Er zijn heel veel mensen op de been. Er wordt volop bier getapt. Eigenlijk wilden we hier wat eten, maar dat kunnen we wel schudden. We besluiten daarom dat in Wijchen te doen. Daar is het niet zo erg druk, maar er is hier wel een Horecastraatconcert gaande. Als we een vorkje wegprikken bij een eetcafé komt plotseling de regen met bakken naar beneden. Omdat wij onder een zonneluifel zitten blijven wij droog. De stof spoelt lekker van onze fietsen.

In Wijchen maken we gebruik van Vrienden van de Fiets bij Martien en Nelleke. Ons wasje kan ook nog even in de wasmachine en de -droger. Nelleke en Martien bedankt.

(08) Langs de Roer

S

Fietsen van Hannover via Keulen naar huis in elf dagen

Dag 8. Zaterdag 4 juli 2009 van Echtz naar Swalmen, 96 km

Vandaag rijden we langs of in de nabijheid van de Roer. We gaan stroomafwaarts. Hier en daar zitten er watervallen in het riviertje. Düren is een stad met militaire complexen, chemische industrie en een herdenkingsmonument voor de gevallenen als gevolg van de aanvallen van de geallieerden in de tweede wereldoorlog.

Voorbij deze stad is het allemaal weer erg landelijk: akkers en grasland. Als we aan de koffie zitten praten we even met een gezin (vader, moeder en twee kinderen). Die zijn onderweg van Deventer naar de Middellandse Zee. Ze denken er vier weken over te doen. In dit dorp koop ik tomaten en appels bij de plaatselijke groenteman. Hij vertelt dat hij volgende week met zijn vrouw een week naar De Koog op Texel gaat. Hij is vele malen naar Griekenland geweest, maar vindt het strand van Texel het mooiste van alle stranden van de wereld.

Er wordt hier veel gefietst. Het is nu dan ook weekend en heel erg mooi weer. Een aantal keren rijden ons mannen tegemoet, die Nederlanders zouden kunnen zijn die onderweg zijn naar Rome.

Op een bankje zitten twee vrouwen uit Haarlem. Die zijn met de trein naar Roermond gegaan en fietsen vandaar naar Venetië. Ze zijn dus nog maar een paar uur onderweg. Ze eten een boterhammetje met gekookte eieren en een snufje zout uit een zeer klein zoutvaatje. Ze kennen Babs Wassenaar uit ons dorp. Die moet ongeveer 60 jaar zijn. Bert en ik kennen deze vrouw niet.

Voor onze laatste lunch in Duitsland van deze fietstocht vinden we een leuk zitje onder een afdak tegen de zon. Een Duitse fietser roept naar ons: “Das ist Urlaub!”

Om 16:00 uur zijn we in Roermond. We drinken een glas fris en kopen op de markt krentenbollen voor morgenochtend. We besluiten tot Swalmen te rijden. Dat ligt 10 km ten noorden van Roermond. Onderweg rijden we op paden met wit-rode aanduidingen. Die zijn waarschijnlijk van het Pieterpad.

(07) De Keulse dom

S

Fietsen van Hannover via Keulen naar huis in elf dagen

Dag 7. Vrijdag 3 juli 2009, van Rõsrath naar Echtz 95 km

Bij de plaatselijke bakker nemen we koffie met een lekker broodje en kopen brood voor onderweg. Een flinke klim moet nog worden genomen. De laatste van de Hanzeroute.

Een paar keer gaat er een vliegtuig over. We fietsen in het bos vlak bij het Vliegveld Keulen-Bonn. We volgen de Rijn aan de rechteroever. Daar ligt een mooi fietspad langs de rivier. Op een bepaald moment maakt een Duitse ons erop attent dat we hier het fietspad moeten verlaten en de drukke weg moeten nemen, omdat verderop een brug van een zijkanaal stukgevaren is en daarom het fietspad verspert is.

Deze dame rijdt nog een stukje met ons op. Ze spreekt beter Nederlands dan wij Duits. Bij de Deutschlandbrücke gaan we de binnenstad in. Dit is vlak bij de dom. We bezoeken deze kerk en de omgeving. De dom is indrukwekkend groot. De buitenkant is echter grijszwart en is hard toe aan een schoonmaakbeurt. Nu ik in mei diverse kathedralen in Frankrijk en Spanje heb gezien, is mijn mening dat de dom van Keulen niet de mooiste in zijn soort is, ondanks de verhalen die je overal hoort.

Onze weg gaat langs de Brühl en daarna over een grindpad door het bos. Het is niet meer stijgen en dalen, zoals de afgelopen dagen. We horen al een uur lichte onweer. Dat houdt op, maar het gaat nu regenen. We stappen daarom om 15:00 uur van de fiets bij een Chinees restaurant (Min’s Palace Erfstadt Lechenich) om aan de koffie te gaan. Vanaf het overdekte terras hebben we uitzicht op het gekletter van de regen op het asfalt van de straat voor ons.

Graan, suikerbieten, augurken, tuinbonen en groenbemesting. We komen langs grote percelen en hier en daar een dorpje. Verderop komen we in de buurt van de Roer (of Rur), niet te verwarren met de Ruhr van het Ruhrgebied. Hier fietste ik ook in 2007 toen ik onderweg was van Bregenz naar Roermond.

Op de camping in Echtz treffen wij een man uit Veenendaal die onderweg is naar Rome. Het is zijn tweede dag en hij gebruikt het boek van Reitsma. Hij is van plan gemiddeld per dag 100 km te rijden in vijf uur (!?).

 

We eten op het terras aan het meertje en drinken samen met de Veenendaler halve liters Weisenbier. Als we in onze tent liggen worden we nog uren getrakteerd op muziek vanaf het openlucht grill-restaurant naast de camping. De muziek houdt op om 04:00 uur.

(06) Richting Keulen

S

Fietsen van Hannover via Keulen naar huis in elf dagen

Dag 6. Donderdag 2 juli 2009, van Olpe naar Rösrath, 78 km

Vandaag zullen we een niet toeristisch gebied doorkruisen tussen Sauerland en het Bergische Land. Het is me weer gelukt om een aantal kilometers verkeerd te rijden. Als ik het in de gaten heb, kunnen we gelukkig een heel stuk naar beneden rijden. Olpe blijkt een aardig groot dorp te zijn. Er is een station, een belastingkantoor en een C&A.

Op 496 m hoogte ligt Blockhaus. Daar zijn ook skivoorzieningen. Vandaar gaan we een flink stuk naar omlaag. Bij een verpleeghuis voor volwassenen met de naam ′Zur schönen Aussicht′ is in het huis een café gemaakt waar passanten koffie kunnen drinken. Een mevrouw met een wit haarkapje op zet een bakkie voor ons en serveert dat met een puntje abrikozengebak met slagroom. Het is de eerste keer dat ik onderweg op de fiets koffie drink bij een verpleeg- of verzorgingshuis.

We zitten op een bankje bij een voetbalveldje. Bert wordt gegroet door een Nederlandse man met reisfietstassen. Ik zie en hoor niks, omdat ik met m′n rug naar de weg zit. Later komen we Anton uit Venlo nog een paar keer tegen. Hij is onderweg voor de hele Hanzeroute. Hij heeft inmiddels 2.650 km op de teller staan in vier weken. Vanmorgen was hij in Amecke vertrokken. Vandaag wil hij tot voorbij Keulen komen om morgen het laatste stuk naar huis te rijden. Hij ruikt de stal. Hij vertelt dat hij voorvorig jaar nog met zijn vrouw naar Florence fietste. Vorig jaar is zij plotseling overleden. Hij twijfelde of hij dit jaar of volgend jaar de Hanzeroute zou gaan fietsen. Zijn kinderen hebben hem geadviseerd om het dit jaar te doen.

Als we ongeveer om 16:00 uur wat onweer in de lucht horen in Marienlinden is het tijd om ons middagbakkie te doen. Na een half uur is het vrijwel droog en horen we geen gerommel meer.

Bij Hoffnungsthal nemen we de afslag naar Rösrath. Het is eigenlijk geen openbare camping. Een vereniging huurt al een ruim aantal jaren de camping van de gemeente. De leden van deze club hebben hier hun vaste plekken, meestal huisjes. Voor toevallige passanten met fietsen hebben ze een speciaal hoekje. We worden prima geholpen door een bestuurslid. ′s Avonds eten we pizza in de stad die niet erg ver meer van Keulen af ligt.

(05) Sauerland

S

Fietsen van Hannover via Keulen naar huis in elf dagen

Dag 5. Woensdag 1 juli 2009, van Langscheid naar Olpe, 67 km

We beginnen de dag met een stuk rond het meer. Hier doen nogal wat 55-plus mannen met een racefiets een rondje stuwmeer. We groeten ′Gute Morgen′ en worden teruggegroet. Bij Amecke (Op de Hoek) verlaten we het stuwmeer en volgt een geleidelijke stijging en later een iets pittigere stijging naar het hoogste punt van de Hanzeroute van Michael Wannet.

Bij Wildewiese is een kabelbaan en worden langlaufloipen aangegeven. Hier wordt ′s winters dus geskied. Het is op deze plek 640 km boven de zeespiegel. We gaan nog een paar keer door een bos om daarna over een rustige asfaltweg een mooie afdaling te maken.

Het valt ons op dat we weinig Hanzeroutefietsers tegenkomen onderweg. We zien nauwelijks fietsers met bepakking. Rijden die in Duitsland alleen langs de rivieren, zoals over de Elberadweg?  In de buurt van Finnendorf vraagt een man op de fiets bij een stoplicht welke kant we op gaan. Ik wijs hem die kant. Hij zegt `Scheiße`. Later begrijp ik wat hij bedoelt. De weg is erg druk en er is een groot stuk geen fietsrand langs de weg.

Om 15:00 uur zitten we op een bankie aan de Biggesee aan onze fruithap. We maken de balans op en besluiten vandaag in de Hanzestad Olpe te stoppen. Het alternatief is Wiehl. Dat is 28 km verder. Tussen deze plaatsen zijn noch jeugdherbergen noch campings.

De Biggesee is het derde stuwmeer in twee dagen, aangelegd voor de watervoorziening van het Ruhrgebied. Als we de fiets bij de deur van de JH neerzetten komt de baas naar buiten en vraagt wat hij voor ons kan betekenen. Het is een flink gebouw. De gemeenschappelijke ruimte is ook groot. Onze tweepersoonskamer is ruim opgezet. Naar het centrum is een flink stuk klimmen. In het boekje van Michael Wannet staat dat een groot aantal stadsbranden weinig over is van de middeleeuwse stad. Daarom besluiten we de warme hap in de JH te nuttigen.

(04) Over de kop

S

Fietsen van Hannover via Keulen naar huis in elf dagen

Dag 4. Dinsdag 30 juni 2009, van Rüthen naar Langscheid, 84 km

Onze route gaat een groot stuk over een voormalige spoorbaan in het dal van de Möhne. Bij Völlinghausen begint de Möhnesee, een stuwmeer. Een stukje volgen we hier de oever om daarna stijl omhoog te gaan richting Soest. Gelukkig is het niet lang stijl. Nu volgen we weer een fietspad over een voormalige spoorlijn.

In the middle of nowhere krijgen we een regenbui. We trekken onze regenattributen aan. Niet veel verder komen we langs een paardencafé. De fietsen zetten we onder het afdak bij de voordeur. Het ziet er gesloten uit, maar blijkt toch open te zijn. De mevrouw van Reiterhof zet voor ons een bakkie koffie. Niet duur maar ook niet lekker.

 

Onze middagstop is in de Hanzestad Soest. Bert was hier twee keer eerder met de Vicon. Het is één van de oudste steden van Duitsland. In de 8e eeuw kwam de stad in handen van de bisschop van Keulen en begon de ontwikkeling tot een belangrijke handelsstad aan de Hellweg. De dom Patrokli werd gebouwd tussen 965 en 1.200. Na de tweede wereldoorlog is deze opnieuw opgebouwd.

Vanaf Soest gaan we weer richting de Möhnesee, over de stuwdam en verder naar het zuiden. In een afdaling lig ik ineens voor mijn fiets op een grindpad. Mijn stuur is 360 graden gedraaid. Er is niets stuk. Op mijn knie zit een wondje. In een dorp koop ik pleisters bij de apotheek.

In Langscheid aan de Sorpesee is er voor ons nog plek in de JH. ′s Avonds zitten we op het terras bij El Diablo met uitzicht op het meer.

(03) Erg warm vandaag

S

Fietsen van Hannover via Keulen naar huis in elf dagen

Dag 3. Maandag 29 juni 2009, van Holzhausen naar Rüthen, 88 km

Als we na 35 km in Paderborn zijn is het al behoorlijk warm. Een half uur geleden hebben we al aardig wat zonnebrandolie op de armen, nek en benen gesmeerd.

In een apotheek koop ik zonder recept bloeddrukpillen, omdat ik de mijne vergeten was van huis mee te nemen. We nuttigen koffie met grote stukken appelgebak. Deze krijgen we op eetborden, anders zullen ze over de rand vallen. Wij blijven niet lang in deze op zich mooie stad. Het weer is te drukkend. Dan kan je beter fietsen, waarbij je zelf wat wind maakt. Na Paderborn is het een stuk minder heuvelachtig dan tussen Hameln en deze stad. Dus dan de laatste anderhalve dag. Dat is best lekker.

We rijden nu een stuk door het dal van de Alme, een smalle rivier niet breder dan een Hollandse boerensloot. Op sommige plaatsen kan je over een paar keien naar de andere kant lopen.

Bovenop een berg staat de Wevelsburg, een kasteel dus. We maken een paar foto′s en fietsen door naar Büren. Ik denk dat deze plaats iets van doen heeft met het Koninklijk huis. Bert denkt van niet. Die zegt dat het Buren van het koninklijk huis in de Betuwe ligt.

Het zijn hier leuke afwisselende boerenweggetjes. Dan weer eens rechts van de Alme en later weer eens links van dit riviertje. Hier ligt ook het traject van een oude spoorbaan. Regelmatig kruizen we een snelweg op zeer hoge palen.

′s Avonds bezoeken we te voet de tegen de helling op liggende Hanzestad Rüthen. Als we weer naar de JH wandelen gaat het een beetje regenen. Het stelt echter weinig voor een geeft daarom bijna geen verkoeling.

(02) Zwarte ooievaars

S

Fietsen van Hannover via Keulen naar huis in elf dagen

Dag 2. Zondag 28 juni 2009, van Hameln naar Holzhausen, 88 km

We ontbijten samen met onze Duitse kamergenoot. Deze man is met pensioen en fietst veel. Hij kwam gisteren vanaf Paderborn. Wij gaan vandaag die kant op. Hij vertelt dat hij in 1970 negen maanden bij Verolme in Rotterdam werkte. Hij woonde toen in Rozenburg en ging met zijn maten ieder weekend een tochtje maken door Nederland. Hij leerde daar veel steden een beetje kennen.

Aan de andere kant van de eerste berg voorbij Hameln staan twee fietsers met een verrekijker naar zwarte ooievaars te kijken. Ze rijden ook de Hanzeroute en zijn een week geleden in Berlijn gestart. Ze zijn van plan dezelfde route als wij naar Nederland te rijden en daar naar de Achterhoek te fietsen, waar ze wonen. Ze rijden op een Santos respectievelijk op een Koga met kleinere wielen dan Bert en ik.

In het Extertal in Bösingfeld lopen tegen 12.00 uur veel mannen in ‘apenpakjes’ . Het zijn leden van de schutterij. Er is vanmiddag een optreden of optocht. Dat moeten we helaas missen. Richting Lemgo rijden we regelmatig door bosachtig gebied. Veel mensen kom je niet tegen. Er zijn vandaag wel heel wat motorrijders onderweg.

Lemgo is een Hanzestad, waar nog veel Middeleeuwse gebouwen staan. Op de markt is een optreden van een jazzband in het kader van de zomerfeesten. Wij vinden nog een tafeltje van een restaurant op het plein bij de bühne.

In de buurt van Horn-Bad Meinberg staan Externsteinen. Bij dertien zandsteenrotsen werd vroeger het zonnewendfeest gevierd. Later waren ze ook een bedevaartsoord voor Christenen. Weer eens wat anders dan Santiago de Compostela in Spanje of Lourdes in Frankrijk.

De JH in Horn is gesloten. Via een installatie bij de bel krijgen we contact met een personeelslid van de hostel. Hij verwijst ons naar hotel Gare bij het station. ‘Dat is niet zo duur.’  zegt hij. Wat hij niet zegt is dat deze zaak iedere zondag Ruhetag heeft en daarom vandaag gesloten is. Een pension en een hotel in dit stadje zijn vandaag om verschillende redenen ook gesloten. We krijgen van een mevrouw bij een bankautomaat een tip voor een pension in Holzhausen, 5 km verderop. Mevrouw Escher van Haus Sonnewende is erg vriendelijk. We zijn vandaag de enige gasten.