Woensdag 12 augustus 2015.

Ezinge is een wierdedorp. Wierde is een ander woord voor terp. Als we hier ’s morgens zijn komt er juist een vuilnisauto de smalle dorpsstraat inrijden. Piet en ik zetten onze fietsen zo dicht mogelijk tegen de kant. De kippen die op de rijbaan lopen zijn waarschijnlijk wel bekend met het feit dat er zo nu en dan auto’s door de straat rijden. Ze laten zich niet plat rijden. Bij de dorpskerk staat een bord met uitleg over de wierde. Deze was er al ver voor onze jaartelling. Hij is een aantal keren opgehoogd. Grote delen zijn later in de loop van de jaren weer afgegraven om de grond als mest of bodemverbeteraar te kunnen verkopen.

Onderweg op een smal pad komen we een ploeg grond- en kabelwerkers tegen. De mannen zijn bezig met de aanleg van 80 km glasvezel van Drenthe via de provincie Groningen naar Friesland. We kunnen nog maar net langs hun materieel en wagens.

Electra is een gehucht in de gemeente Zuidhorn, gelegen op een kunstmatig schiereiland aan de zuidkant vaan het Reitdiep. Hier werd rond 1920 het gemaal De Waterwolf gebouwd voor de bemaling van bijna 100.000 ha land in de provincies Drenthe en Groningen. Dit gemaal was het eerste gemaal dat elektrisch werd aangedreven. In 1978 zijn de elektrische motoren vervangen voor dieselmotoren.

Het natuurgebied Lauwersmeer ligt op de grens van de provincies Groningen en Friesland. Het Gronings deel, Marnewaard, is een erg rustig gebied. Hier woont geen mens. Alleen is er een militair complex en een stukje van de weg af een café-restaurant. Dit horecagebeuren heeft vandaag nog geen enkele klant gezien, als wij hier vragen of we een koffie kunnen bestellen. De baas klaagt dat zijn restaurant moeilijk is te zien vanaf de doorgaande weg. Er is inmiddels vorige week een nieuwe betonnen voet gemaakt voor een vlaggenmast.

Lauwersoog is een haven, van waaruit de boot naar Schiermonnikoog vaart. Van hieruit kom je op een afsluitdijk, die er voor zorgde dat de Lauwerszee het Lauwersmeer werd. Paesens en Moddergat waren vissersdorpjes totdat het riviertje dat hier uitmondde in de Waddenzee dichtslibde. Nu is er een wadloopcentrum.

Onze tentje zetten we op de minicamping in Oudebildtdijk voor een haag uit de wind. Martien, de eigenaar van deze camping, komt uit een boerengeslacht, heeft een paar geiten, maar houdt zich verder niet bezig met akkerbouw en veeteelt.

Voor onze warme hap gaan we terug naar het dorp Oudebildtzijl in eetcafé ‘Het Graauwe Paard’. Als je hier wilt biljarten moet je guldens in de klok gooien. Deze guldens kan je kopen aan de bar van het café.

Van Aduarderzijl naar Oudebildtdijk, 88 km fietsen met broer Piet. Het is een onderdeel van Rondje Nederland

Dinsdag 11 augustus 2015.

Borgen is bekend om zijn hunebedden. Aan de rand van het dorp nuttigen wij ons ontbijt bij een theetuin, waar op dit uur nog geen thee wordt geschonken. We eten vers brood, wat we zo-even hebben gekocht op de weekmarkt hier. Als beleg hebben we banaan van de groenteman van de markt. De kaasboer kon ons alleen stukken kaas verkopen maar geen plakken. Vandaar.

Vijf km verder ligt Gasselte. Hier is een enorm pannenkoekenrestaurant. De eigenares is aan het stofzuigen. Hoewel ze officieel nog niet open zijn, wil deze dame voor ons wel twee kopjes koffie zetten en een tafeltje droogmaken. Tegenover het restaurant staat een beeld van een mevrouw met een fiets. Dit is gemaakt ter herinnering aan een legendarische koopvrouw, die op haar fiets in Gasselte en de omliggende gemeenten garen, band, jarretels e.d. verkocht. Ze woonde alleen in een woonwagen bij het dorp. Haar man was opgenomen in een inrichting en haar kind werd opgevoed door haar zus. Ze ging ‘ter kerke’ in het dorp waar ze de komende week zou gaan venten. Dan wisten de dorpelingen dat ze eraan kwam.

Onderweg zien we bij cafés en eethuisjes overal wespenvangers van het soort dat je bij winkels als Blokker kan kopen, maar ook exemplaren gemaakt van plastic wegwerpflesjes.

Assen laten we letterlijk en figuurlijk links liggen. Wel doen we de stad Groningen aan. Piet schaft hier een nieuw luchtmatras aan voor in zijn tent. Hij lag de afgelopen nacht toch wel erg hard op het dunne laagje schuimplastic. Hartje stad, Grote Markt en omgeving, is gezellig druk. Het is introductieweek voor de eerstejaarsstudenten van Groningen. Als je een paar dagen door bossen, langs akkers en kleine dorpjes fietst, doet een grote levendige stad snel stressvol aan. Daarom gaan we na een drankje op het terras van De Drie Gezusters weer rap op weg.

In Aduarderzijl is een minicamping. In het dorp zelf is weinig tot niets te doen. Bij de camping is een ‘Rustpunt.nu’, een veer naar een dorp verderop en je kunt er kano’s huren. Na een heerlijke douche gaan voor het avondeten naar Garnwerd, drie kilometer terug. We hadden onderweg al gezien dat hier een eetcafé aan het water is. Wij kiezen voor een plek op het buitenterras, terwijl het binnen in het café al bijna helemaal vol is. Ze doen hier goede zaken. Als we besluiten op te stappen zien we twee wandelaars met rugzakken. Ze vragen bij het eetcafé of ze hier (budget) kunnen slapen. Ze zijn bezig met het Pieterpad. Helaas voor hen heeft het eetcafé geen kamers. Ze gaan het verder proberen bij de oude pastorie in het dorp.

Van Borger via Groningen-stad, naar Aduarderzijl, 80 km fietsen. Onderdeel van Rondje Nederland.

Maandag 10 augustus 2015.

In het stroomgebied van de Overijsselse Vecht liggen dorpjes met rieten kappen en zwart geteerd hout. De plaatsjes worden aangeduid als beschermd dorpsgezicht. De gehuchten hebben namen als Junne en Beerse. Een bewoner legt ons uit dat er vroeger in plaats van riet ook wel goedkoper stro werd gebruikt om de woningen tegen weer en wind te beschermen. Dat was arbeidsintensief. Hij zegt: ‘De boeren hadden geen gebrek aan tijd, maar wel aan geld’.

We brengen een bezoek aan het centrum van Hardenberg. Wat opvalt, is dat er veel toeristen hier rondhangen. Als wij koffie drinken bij de bakker staan onze fietsen aan de overkant tegen de pui van het Chinese restaurant dat sinds januari is gesloten. Echt indrukwekkend is dit dorp niet. We gaan weer verder.

In Coevorden komen we langs ‘Vlotburg’, een nepkasteel gebouwd op een schip. Het is er vandaag erg rustig. Op andere tijden zal het open zijn voor kinderen, die dit riddergebeuren willen bezoeken. Verder komen we twee mensen tegen die met een ezel het Pieterpad wandelen. Ze zijn net bezig om de mest weg te scheppen, die de ezel hier aan de rand van de weg had gedeponeerd. Ik mag een foto nemen, maar graag alleen van de ezel.

We fietsen een stuk door bossen en langs heidevelden. In Emmen wordt een nieuwe dierentuin gebouwd. Het oude Noorden Dierenpark sluit eind van dit jaar. Ook tussen Emmen en Borger gaat de route door bossen. In Borger, het dorp met de grootste hunebed van Nederland, zetten we onze tent op bij een enorm kampeerterrein van Roompot.

Van Ommen via Emmen naar Borger, 95 km fietsen met broer Piet. Onderdeel van Rondje Nederland.

Zondag 7 juni 2015.

In Sloten, een dorpje in de gemeente Amsterdam, kan je je auto parkeren zonder parkeergeld te betalen. Wij, Joke en ik, starten daar wij een fietstocht door de hoofdstad. Eerst rijden we door de dorpsstraat, veel winkels zijn er niet meer. Verder gaan we de wijk Slotervaart en langs de Sloterplas. Van hier rijden we richting de Kinkerstraat. Onderweg kruizen we het Rembrandtpark. Er staan twee beelden van honden op de stoep. In de oude tramremise zijn de Hallen gevestigd, eethuisjes, speciale winkeltjes en een bioscoop. Het is vandaag de laatste dag van een Franse filmweek. Het is nog niet helemaal klaar, maar altijd leuk om even langs te gaan. Onze fiets staat in de fietsparkeerkelder onder dit gebouw.

We passeren de grachten van de Grachtengordel en komen door straatjes die deel uitmaken van de Zeven Straatjes. Aan de noordkant van het Centraal Station bezoeken we de nieuwe winkelpassage, die onlangs werd geopend. Je kunt daar rondlopen zonder door de OV-poortjes te moeten.

Langs de Piet Heinkade staan oude gebouwen uit de tijd dat hier veel schepen aankwamen. Ook staan hier een groot aantal nieuwe bouwsels. We komen langs het OLVG en het Oosterpark. Via de Kruislaan komen we bij de Weespertrekvaart. We gaan niet richting de Berlagebrug maar nemen het fietspad langs de burelen van Waternet. Veel fietsers zijn onderweg richting Ouderkerk aan de Amstel. Ter hoogte van de Kalfjeslaan nemen we het pontje over de Amstel. Deze laan ligt op de grens van Amsterdam en Amstelveen. Om de paar minuten vliegt er een dalend vliegtuig over. Schiphol is niet ver weg.

Bij de kop van de Bosbaan gaan nemen we een fietspad aan de andere kant. Er worden roeiwedstrijden gehouden. Bij de Nieuwe Meer nemen we het pontveer naar de andere kant. Vanaf hier is het niet ver meer naar Sloten.

Donderdag 4 juni 2015.

In het hart van de regio Rotterdam Den Haag ligt de groene gemeente Midden Delfland. De grootste dorpen zijn Schipluiden en Maasland. Margo, Leo en ik starten vandaag een wandeling vanuit Schipluiden. De auto zetten we bij het sportpark, waar in de buurt ook het nieuwe gemeentehuis is gevestigd.

We wandelen langs een gracht, die dwars door het dorp stroomt, over een smal straatje langs historische pandjes richting de brug waar in vroegere tijden een tram reed. Aan de andere kant van de Vlaardingse Vaart wandelen we verder over een nog niet zolang geleden met klei opgehoogd graspad. Door de dijkversterking is de dijk nog niet overal begroeid. Dat zal een kwestie van tijd zijn.

Verder, we wandelen nu langs de Noordvliet, kan je op een gegeven moment met een pontje over naar Restaurant ’t Jachthuis. Wij doen dat niet, maar gaan de Kwakelweg op. We gaan over een kerkpad, een smal pad dwars over weilanden, naar het dorp Maasland. Ook dat is een dorp met mooie oude panden. Het museum is doordeweeks gesloten.

Voorbij de Oude Veiling gaan we richting de Foppenplas. Dit prachtige gebied waar de rust slechts wordt verstoord door vogelgeluiden is voor mij helemaal nieuw. Aan de andere kant van de Vlaardingse Vaart dan vanmorgen, over een pad waar ook gefietst wordt gaan we weer richting Schipluiden.

Rondje wandelen vanuit Schipluiden, 25 km.

Vrijdag 29 mei 2015.

De start is in Waalwijk. Via een veerpont gaan we naar de andere kant van de Bergse Maas. Daar ligt het dorpje Drongelen. Als we met een ander pont weer aan de zuidkant van de Bergse Maas zijn, steken we door tot aan het Oude Maasje. Via Waspik en Raamsdonk komen we in het tweelingdorp Raamsdonksveer/Geertruidenberg.

In Waalwijk vragen aan een mevrouw op straat waar de Markt is. Haar antwoord is dat er maar drie dagen per week markt is. Wij verduidelijken onze vraag door te zeggen dat we niets willen kopen maar naar het plein willen dat Markt heet. ‘Dat is er niet in Waalwijk, dan moet je in een buurdorp zijn’, is haar antwoord. Even verderop komen we een andere vrouw tegen en die weet ook te vertellen dat er geen plein is met de naam Markt. We gaan nu ook twijfelen. We weten dat het centrum vlak bij de bijzondere katholiek kerk moet zijn. We lopen die richting op en komen op een pleintje met nogal wat horeca. Dit pleintje heet Markt.

Hier drinken we koffie in een café-restaurant, waar in vroegere jaren een Albert Heijn was gevestigd. De goudkleurige letters staan nog op de gevel van het gebouw. De zaak wordt gerund door een Chinees stel. Nadat ik heb afgerekend vraag ik de dame waar de Grote Straat is. Die is hier heel dichtbij. ‘De Glote Straat is een erg glote straat, een lange straat’, zegt ze.

De pontveren over de Bergse Maas zijn gratis. Dit heeft te maken met het graven van de Bergse Maas. De overheid was bang dat het gebied ten noorden van Waalwijk door de Bergse Maas geïsoleerd zou raken. Het gebied tussen de Bergse Maas en de Merwede heet het Land van Heusden en Altena.

Het eiland tussen het Oude Maasje en de Bergse Maas was aan het eind van de Tweede Wereldoorlog een soort niemandsland. Het zuiden was eind 1944 al bevrijd. Het gebied boven de rivieren moest wachten tot mei 1945. Er is hier een monument dat herinnert aan gevechten die hier plaatsvonden. Een deel van de koperen plaketten is gestolen door koperdieven.

Het is nog steeds droog als we de voetgangersbrug overgaan van Raamsdonksveer naar Geertruidenberg. Vanmorgen parkeerden we hier de auto. Als we op de snelweg rijden begint het te regenen.

Wandelen met zwager Leo van Waalwijk naar Geertruidenberg, 24 km. Het is een deel van het Maaspad.

Donderdag 21 mei 2015.

Achter ons loopt een man met houten klompen. Ze maken veel lawaai op de klinkerweg bij Bokhoven, een dorpje aan de Maas ten noorden van Den Bosch. We maken een praatje met deze man. Hij is met zijn vrouw, die gewone wandelschoenen draagt, een rondje wandelen over dijkwegen rond zijn dorp.

Chauffeurscafé Treurenburg in Den Bosch

Vanmorgen startten wij onze wandeling bij een chauffeurscafé met een bordje ‘Rookvrije zaak’. De sigarettenlucht kwam ons tegemoet toen we de deur openden. Er is een rookvrij gedeelte met een grote deur met veel glas. Die deur stond gewoon open. Daarom hing er in het café evenveel rook als in de aparte ruimte. ‘Jongens, twee koffie?’ Een gezellig no-nonsens café en met lekkere koffie. We bleven er niet lang plakken en gingen over een sluis met daarnaast een vispassage, waardoor vissen vanuit de Maas de Dommel en de Aa in kunnen zwemmen.

Heusden

Later komen we in het vestingstadje Heusden, te vergelijken met Naarden in Noord-Holland of Willemstad in West-Brabant. De stad is enige decennia geleden flink opgeknapt. Het valt mij wat tegen qua oude gebouwen. Er is wel een VVV, maar ziet er toch niet erg toeristisch uit. Voorbij Heusden, de kant van de Biesbos op, heet de rivier Bergsche Maas. Tussen 1883 en 1904 werd deze gegraven om de Maas die wat zuidelijker lag te vervangen.

Wat de groen en vogels betreft komen we na Oud-Heusden in de mooie natuurgebieden Hooibroeken en Elshoutse Wielen. De bladeren aan de bomen hebben nog de mooie meigroene kleur. Ook zien we veel wilde bloemen. Vóór Waalwijk zien we een grenspaal, waarop aan de ene kant ‘Holland’ staat en aan de ander kant ‘Brabant’. Ooit was Waalwijk Hollands en werd verkocht aan Brabant.

Via een fietsbrug, die in vroeger tijden een spoorbrug was, komen we de buitenwijken van Waalwijk binnen. Links zien we het stadion van RKC-Waalwijk. In de centrum valt de bijzondere Sint Janskerk op. De nieuwe schouwburg heet De Leest, verwijzend naar de schoenenindustrie die er was in dit dorp in de Langstraat.

Waalwijk, de Sint Jan

Wandelen met zwager Leo van Den Bosch naar Waalwijk, 24 km.

Zaterdag 9 mei 2015.

We komen langs een watermolen, zoals je er meer ziet in Twente en in de Achterhoek. Ootmarsum is een kunstenaarsdorp waar ook nogal wat toeristen komen. In het dorp zijn veel beelden opgesteld, vooral op het grote plein bij de dorpskerk. Voorbij Tubbergen fietsen we net als gisteren door een dorp met de naam Geesteren. Dit Geesteren ligt in Overijssel, de vorige in Gelderland.

We hebben vandaag de wind tegen. We komen in veendorpen. In Westerhaar-Vriezenveensewijk, het dorp met de langst naam van alle dorpen in Nederland. Bij het café middenin het dorp op een kruispunt van wegen is een nieuw terras gemaakt van onbeschilderd hout. Het is nog niet helemaal klaar. Er moeten nog overkappingsplaten worden aangebracht. De reclame-uitingen van Grolsch zijn wel al aangebracht. Binnen boven de bar hangt een bordje met de tekst ‘Bliede daj d’r bint’.

Als we het café verlaten zegt het oude mannetje, van achter een glaasje rode wijn, met een ouderwetse opa-pet op zijn hoofd: ‘Gezellig hier hé. Dit is een echt boerencafé’.

In Ommen sluiten we onze fietsvijfdaagse af. Arriva rijdt hier met een ‘sneltrein’ naar Zwolle.

Fietsen met broer Piet van Denekamp naar Ommen, 65 km.

Vrijdag 8 mei 2015.

In Geesteren in de Achterhoek zijn wij de eerste klanten in een dorpscafé. Niet lang daarna komt een man binnen die ook op de fiets blijkt te zijn. Hij is leraar wiskunde op een school voor havo en vwo in Zeist. De man vertelt ons dat zijn vrouw nog in bed in de caravan lag, toen hij vanmorgen besloot een rondje te gaan fietsen. Knooppunten volgt hij niet als hij hier fietst, omdat hij alle weggetjes hier uit zijn hoofd kent. Hij komt hier al 20 jaar. Ook heeft hij geen zin hier lang achter zijn kopje koffie te zitten. Hij gaat weer snel verder.

Een mevrouw die inmiddels ook hier aan de koffie zit, staat op van haar plek en gaat op de plaats zitten waar de man uit Zeist zat. Ze zegt: ‘Dat is mijn eigen plekkie. Ik kom hier iedere week.’ Ze wandelt iedere week een vast rondje van zo’n 30 km. Dit is een training voor een tweetal Vierdaagsen komende zomer.

Van de Achterhoek gaat onze tocht verder naar Twente. In Enschede komen we langs het stadion van FC Twente. Voorbij het centrum doen we in het dorpje Lonneker boodschappen bij een buurtsuper, gerund door mensen met een beperking. Oldenzaal laten we links liggen. Wel komen we door De Lutte. Om 18 uur zijn we in Denekamp. Een mooie tijd om hier een slaapplaats te vinden. De jeugdherberg is hier al jaren niet meer. Hotel De Schout is gevestigd in het voormalige gemeentehuis.

Fietsen met broer Piet van Vorden naar Denekamp, 102 km.

Donderdag 7 mei 2015

Voor we Nijmegen achter ons laten, doen we vanmorgen nog even een rondje centrum. Zo  ’s morgens oogt een stad altijd anders dan ’s avonds. Nog even over het Keizer Karel Plein en dan de stad uit richting Ooijpolder, een mooi gebied met veel groen en blauw.

Voorbij deze polder komen we in Millingenwaard. Dit wordt flink op de schop genomen om extra ruimte te scheppen voor de Waal. We worden omgeleid over moeilijker te bereiden zandpaden en missen daarom ook de bijzondere theetuin hier. Gelukkig namen we al een bakkie bij Oortjeshek bij het dorp Ooij.

Het regent vandaag zo nu en dan licht. Bij het restaurant De Gelderse Poort willen we over met het pontveer. Omdat die vandaag maar één keer per uur gaat, hebben we drie kwartier de tijd voor een kop soep. Later komt er nog een groep van vier gezinnen (acht volwassenen en acht kinderen) binnen. Die bestellen niets, maar de kids krijgen toch een lolly van de serveerster. Een aardige geste.

Aan de noordkant van de grote rivier gaan we verder langs het Pannerdensch Kanaal. Bij een onderdoorgang van de Betuwelijn staat een beeld van een mammoet. Bert kent dit beeld wel. Onderweg naar Arnhem maken we een praatje met een Engelsman, die een rondje door ons land fietst. Hij startte in Hoek van Holland.

We fietsen dwars door Arnhem. Laat ik nu gedacht hebben dat de nieuwbouw van het station al klaar was. Ze zijn nog volop bezig met de afwerking. Voordat we op de Veluwezoom zijn, maken we nog de nodige klimmetjes in de straten van de hoofdstad van Gelderland. De Catharinehoeve in de Onzalige bossen willen we ook vandaag niet zomaar voorbij gaan. Hier hebben onze telefoons geen bereik.

Vorden is vandaag het eindpunt. Een week of zes geleden wandelden Piet, Leo en ik hier ook al. We overnachten in een hotel dat is gebouwd in het voormalig fabriekscomplex van Empo, waar destijds fietsen werden gemaakt.

Fietsen van Nijmegen naar Vorden, 95 km. Dag 3 in een serie van vijf.