Gezien

Dinsdag 3 februari 2015.

Een thuiswedstrijd. We beginnen vandaag bij De Zilk. Op de parkeerplaats is het spekglad en ook op het klinkerpad is het oppassen. Margo heeft ANWB-ijzers onder haar schoenen gedaan. Op de kantjes blijven lopen. Aan de andere kant van het Oosterkanaal hebben we niet meer van doen met klinkers. Herten, herten en nog eens herten zien we hier. Gelukkig voor deze dieren is er nog genoeg te grazen.

Vogelenveld, Zegveld, Panneland en Vinkenveld heet het hier. Van de Oranjekom bij De Oase lopen we verder naar de AWD-uitgang Zandvoortselaan. De zon staat hier op het verwarmde buitenterras. Wat een heerlijk weer vandaag.

Aan de andere kant van de drukke weg naar Zandvoort gaan we ter hoogte van het ecoduct verder door de duinen. Hier rijden ook fietsen en lopen er honden. Het is even wennen.

Voorbij Kraantje Lek maken we gebruik van de afsnijroute. De stad Haarlem slaan we over. Onze route gaat langs een kanaal tussen het Brouwerskolkpark en Duinlust. Als extraatje maken we nog een lus door Duinlust, een behoorlijke puist in het landschap. Hier waren we nooit eerder.

Nu is het niet ver meer naar de Zeeweg. De auto staat bij het tijdelijke gemeentehuis van Bloemendaal. Jaren geleden was hier het kantoor van Openbare Werken.

Een etappe wandelen van het Hollands Kustpad van de Zilk naar Overveen met Piet, Leo en Margo, 22 km.

Dinsdag 27 januari 2015.

In de buurt van de nog niet zo lang geleden verkochte Pier van Scheveningen starten we vandaag onze wandeling. We komen langs het Circustheater en later door een park, waar Leo en ik vorige zomer of het jaar daarvoor de Parade zagen opbouwen.

De oude baas zegt: ‘Alle drie koffie?’ We zitten in een koffiehuisje strak tussen het fietspad en de straatweg. Kabouterbeelden en andere prullaria staat om ons heen. Het is krap maar het heeft wel iets. Niet lang daarna groeten we de eigenaar van De Keulse Pot en komen over de Van Alkemadelaan en gaan langs grote indrukwekkende gebouwen en komen uit op een paardenpad in het duin. De grote klok die wordt gebruikt bij de Dodenherdenkingen op de Waalsdorpervlakte mag je niet van dichtbij bereiken. Het toegangshekje is afgesloten met een hangslot.

Glas-in-loodraam bij het restaurant aan de Wassenaarse Slag

Ja, ook het pannenkoekenhuis in Meijendel bezoeken we vandaag. Het is daar gezellig rond de open haard. Het duingebied van waterleidingbedrijf Dunea is bezaaid met vennen en vennetjes. Om te vieren dat vandaag Piet weer kans gezien heeft om mee te wandelen, gaan we tegen onze gewoontes in om een derde keer bij horeca aan de koffie te gaan, en wel bij het Flecherhotel aan de Wassenaarse Slag.

We komen nog langs restanten van de Atlantic Wall. Als we vlak bij Katwijk aan Zee zijn, zien we mensen aan vliegers hangen. De nieuwe parkeergarage zou klaar zijn, maar er mogen nog geen auto’s in. Ze zijn bezig met de laatste technische dingetjes. Bij het Noorderstrand stappen we in de auto, die we daar vanmorgen hadden neergezet.

Wandelen van Scheveningen naar Katwijk, 24 km. Dit is een onderdeel van het Kustpad van Hoek van Holland naar Den Helder. 

Dinsdag 21 januari 2015.

Wandelen met zwager Leo en broer Piet door de duinen, parken en maar een klein beetje door stedelijk gebied. De wandeling is een etappe van het Hollands Kustpad.

’s Gravenzande, Ter Heijde, Monster, Kijkduin, Den Haag, Scheveningen, ongeveer 20 km.

Vrijdag 16 januari 2015

We zijn vandaag niet vroeg. Het is al half tien geweest als we de auto in de buurt van de bushalte in Heelsum parkeren. Als we langs lunchroom Mamajona lopen zien we de eigenares naar de deur lopen om het bordje ‘Gesloten’ om te keren naar ‘Open’.

‘Ja, ik zag jullie lopen en dacht: Laat ik de zaak maar even eerder openen Normaal gaan we om 10 uur open’. We nemen een vers gezette kop koffie. De lepeltjes doen industrieel aan: vlak met ronde gaten. De dochter van de eigenares zou deze hebben ontworpen en hiermee een prijs hebben gewonnen.

Met zwager Leo en broer Piet wandel ik een etappe van de oudste wandelroute van de ANWB. Vandaag komen veel door bossen en wandelen over rustige wegen. Dan gaan de weg weer geleidelijk omhoog en later weer naar beneden.

Kasteel Doorwerth is de eerste toeristische attractie waar we langskomen. Piet stelt voor om ook hier een kop koffie te nuttigen. Niet omdat het slecht weer is. De zon laat zich vandaag veel zien. Als we weer in het bos lopen hebben we een gesprekje met twee 60-plussers die een partijtje brandhout aan het verzamelen zijn. Ze hebben een kleine boomstamzaagmachine bij zich die op benzine werkt.

In Oosterbeek komen we langs het Airborne Museum en het Arnhem Oosterbeek War Cemetery. We lopen een stuk evenwijdig aan een smalle beek. Aan de rand van Arnhem komen we bij een paar grote parkeerterreinen. Die liggen bij een ziekenhuis, big business. Nog even door een paar parken en dan staan we bij het Centraal Station Arnhem. Hier nemen we de bus naar het beginpunt in Heelsum.

Wandelen met Leo en Piet van Heelsum naar Arnhem, 24 km. Dit is een etappe van de ANWB-wandeling van Amsterdam naar Arnhem.

Dinsdag 30 december 2014.

Bij Bakker Van Toor in Rhenen krijg je bij de koffie een borrelglaasje met een bodempje likeur. Het glas is verder gevuld met slagroom. Wij zitten aan een tafeltje op een verhoogde vloer, zeg maar een podium.

Omdat we vandaag onderweg weinig of helemaal geen horeca zullen tegenkomen laten we in dit stadje aan de Nederrijn in de provincie Utrecht ons de verse koffie goed smaken. In de trein hier naar toe namen we al een kop koffie uit de thermos.

Vanuit Rhenen volgen we de Nederrijn in de richting van de Grebbeberg. Daar gang we via een trap van houten bielzen de berg op, waar we een fraai uitzicht hebben op de rivier en verder op de Blauwe Kamer.

Op de grens van twee provincies volgen we het Valleikanaal. Hier en daar zit of staat iemand te vissen, meest met meer dan één hengel. Twee hobbyvissers met een herdershond hebben een tray eieren mee en maakten een gebakken ei voor de lunch. Zo nu en dan horen we in de verte individuele knallen van vuurwerk of carbid. Een verkeersbord heeft de jaarwisseling 2014-2015 nu al niet overleefd.

Als we van de Gelderse Vallei afbuigen naar Bennekom en Ede komen we in een gebied waar veel kippen worden gehouden. De uitloopkippen zijn ook vandaag nog binnen in de omvangrijke schuren.

Station Ede-Wageningen is het eindpunt van onze wandeling van vandaag.

Wandelen Rhenen, Grebbeberg, Valleikanaal, Bennekom, Ede, 21 km. De route is een onderdeel van de Trekvogelroute.

Dinsdag 23 december 2014.

In de Kinkerstraat stap ik uit tram 17. De Hallen, de voormalige tramremise van het GVB, zijn vlakbij. De Foodhallen zijn even voor 11 uur nog uitgestorven. Ik vraag een man die in één van de zaakjes wortels aan het snijden is, waarom het zo erg rustig is. Hij vertelt me dat ze nog niet open zijn. Kom om een uur of twee maar terug, dan zal je zien dat het dan druk is.

Daarom wandel ik eerst maar richting het centrum. Ik ga over de Elandsgracht, De Berenstraat en de Wolvenstraat. Op de Dam wordt gewerkt, een podium wordt afgebroken en een tijdelijk gebouwtje wordt weggetakeld. Bij de Beurs van Berlage kom ik via allerlei smalle straatjes op de Zeedijk midden in de Chinese wijk van de hoofdstad.

Van hier uit wandel ik aan de hand van mijn Garmin min of meer evenwijdig aan de op de heenweg gevolgde route. Ik laat me verrassen. In sommige straten of langs sommige grachten kwam ik eerder, maar dikwijls zijn het voor mij nieuwe ervaringen.

Weer bij de Hallen aangekomen, ervaar ik de gezellige drukte in de Foodhal. Vergeleken met de Markthal van Rotterdam, valt op dat hier geen markt is maar alleen een verzameling eettentjes. Alles is wat compacter dan ik ruim een maand geleden in Rotterdam zag.

Al met al een mooie winterdag. Geen regen maar zon en van de wind heb je in de stad niet veel last.

Dinsdag 16 december 2014.

Het is tussen half negen en negen uur bij bushalte ’t Koetshuis in de bossen niet ver van het dorp Elst als ik uit de bus stap. Mijn Garmin geeft nu nog de nachtkleuren aan. Eigenlijk moet ik gebruikmaken van de optie schermverlichting. Nog geen vijf minuten laten is het echt licht en schakelt het navigatiesysteem over op normale kleuren.

Zandgroeve De Dikkenberg

Gebouw De Vrijheid bij station Rhenen

Een mevrouw met een hond zegt: ‘Wat hebben we hier toch een mooie plek, hé?’ Vanaf een bankje heb ik uitzicht op zandgroeve De Dikkenberg. De zon schijnt met intensieve stralen schuin van rechts en doet zijn best om het natte bos een mooie aanblik te geven. De bospaden zijn redelijk. Hier en daar liggen plassen. In die gevallen is het zaak om op de kantjes te gaan lopen.

Rond elf uur ben ik in Rhenen. Het is nog rustig in de winkelstraat van deze stad aan de Nederrijn. Via een nogal steile trap gemaakt van houten bielzen kom ik op de Grebbeberg. Hier volg ik een pad op de rand van de berg met uitzicht op de rivier. Als ik ter hoogte van Natuurreservaat De Blauwe Kamer ben, vormen zich donkere wolken en krijg ik te maken met een regenbuitje.

Ringwalburcht

De Blauwe Kamer

Voorbij de Grebbesluis wandel ik vijf kilometer op de Grebbedijk naar Wageningen. Halverwege staat een hoge scheersteen van een voormalige steenfabriek. Net als vanmorgen in Rhenen voert mijn route ook nu dwars door de stad. Hotel ‘De Wereld’ is een historische plek. Op 5 mei 1945 kwamen de Duitsers hier de overname door de Canadezen overeen. Om die reden wordt in Nederland 5 mei gevierd als Bevrijdingsdag.

Hotel De Wereld Wageningen

Voorbij het centrum van Wageningen hebben de routemakers nog een uitdagende trap in de etappe opgenomen. Deze gaat naar Arboretum Belmonte, waar over een heel eind weer een groots uitzicht is op de rivier. Na Hotel De Wageningsche Berg loop ik weer door bossen. Nu met een grote boog om Renkum heen naar het eindpunt in Heelsum.

Wandelen:  ’t Koetshuis bij Elst, Rhenen, Grebbeberg, Wageningen, Renkum/Heelsum, 27 km. Dit is een etappe van de oudste ANWB-wandeling, die gaat van Amsterdam naar Arnhem.

Het is al meer dan twee jaar geleden dat ik samen met Bert en Leo de vorige etappe van deze wandeling dwars door Nederland maakte. Zie de link

https://dickwalraven.wordpress.com/2012/11/15/de-kaapse-bossen-aa-4/

Dinsdag 9 december 2014

Zeehonden zagen we niet. In de bijlage van het Leidsch Dagblad van afgelopen zaterdag staat een idee voor een wandeling langs de Hondsbossche en Pettemer zeewering. ‘Met een beetje mazzel zie je zeehonden’ staat in het krantenartikel. Het duurt niet lang meer of de kustversterking is hier klaar.

Wij begonnen onze wandeling op een parkeerterrein niet ver van het centrum van Petten. Een man die zijn hond uitlaat vertelde ons hoe wij het beste naar de dijk kunnen wandelen om daar met een trapje omhoog te gaan. Wel waarschuwde hij voor het feit dat de dijk wat glad is van de duizenden mensen die de afgelopen tijd naar de zandsuppletiewerken keken.

Alleen het eerste stuk hadden we nog vrij uitzicht op de kustlijn, verderop ligt al een duin van aangevoerd zand. Een groep Poolse werknemers plant riet om het zand te beschermen tegen de wind.

Na zes kilometer waren we bij de Schoolse duinen. Café-restaurant ‘Struinen’ is gesloten. Dat had ik al op internet gelezen. Op de Duitse versie van de site van die strandtent staat dat het paviljoen iedere dag open is, maar dat terzijde.

Vlak voor de bebouwde kom va Camperduin liepen we door de polders terug naar Petten. We kwamen onder meer langs de Hargermolen. Het is hier een rustig mooi Hollands landschap. Bij Petten wandelen we door het centrum weer naar ons beginpunt.

Wandelen met zus Gré van Petten naar Camperduinen via de dijk en terug door de polders, 15 km.