Opengesteld
Dinsdag 2 december 2014.
Aan de Provinciale Weg bij Cothen stappen we om half negen uit de bus. Halverwege de weg naar Langbroek staat een moderne brandweergarage met een rieten dak. Wel bijzonder maar ik vind het geen mooi gebouw.
Opengesteld
Landgoed Broekhuizen
De Brink van Langbroek en de directe omgeving is beschermd dorpsgezicht. Met subsidie van Europa is een en ander wat opgeknapt. De meest opvallende gebouwen zijn de woning van een huisarts een, een gebouw voor protestantse jongeren en de kerk. Op de hoek van de straat staat een loonbedrijf, waarbij de tuin vol staat met oude tractoren.
We passeren verschillende landhuizen. Bij Cronesteyn laten we de doorgaande weg achter ons om later in het gehucht Darthuizen aan te komen. Een stukje verder ligt Broekhuizen, weer een prachtig landhuis met een grote tuin en vijvers aangelegd in de Engelse stijl. Ten zuiden van Leersum bezoeken we nog twee landgoederen, te weten Kolland en Zuylenstein. In Amerongen staan aan de rand van het dorp gerestaureerde tabaksschuren. Kasteel Amerongen kijkt uit op de Uiterwaarden van de Lek.
Bij een boerderij zijn de uitloopkippen deze dagen binnen. Er staat bij het hek aangegeven dat de boerderijwinkel nu helaas is gesloten in verband met de vogelgriep.
Kasteel Amerongen
We komen langs een vroegere galgplaats. De galg gold als waarschuwing voor burgers die kwaad in de zin hadden en was te zien vanaf de doorgaande weg aan de andere kant van de bosrand. Niet veel verder is een uitzichttoren gemaakt met stalen poten en trap. Je hebt hier een mooi uitzicht op het lagunelandschap achter de Lekdijk.
Het bos bij Elst kent flinke hoogteverschillen. Via de Galgenberg en de Elsterberg komen we bij de bushalte niet ver van de bebouwde kom van Elst. Goed aangekleed was het heel redelijk weer voor een doordeweekse winterwandeling.
Cothen, Langbroek, Darthuizen, Amerongen en Elst, een wandeling van 25 km met zwager Leo. Het is een traject binnen het Trekvogelpad.
Bonaparte en Wilhelm
Dinsdag 25 november 2014.
In het Dorpshuis van Austerlitz gaat een dame met de stofzuiger door de publieksruimte. Dat neemt niet weg dat we hier een kop koffie kunnen nuttigen, voordat we met onze wandeling beginnen. De Piramide, gebouwd door de soldaten van Napoleon, ligt wat uit de route en wordt daarom door ons niet bezocht. Waarschijnlijk is daar in de herfst en ‘s winters ook niet veel te beleven.
Net als vorige week staat er weer veel bos op het programma. Na Austerlitz is Maarn het volgende dorp. Deze plaats werd aangelegd voor spoormedewerkers. Vlak vóór de tunnel onder het spoor door zit bakkerij Van der Pol. Ze verkopen hier koffie die je zelf uit de automaat moet tappen. Richting Doorn wandelen we door de Kaapse Bossen. Er is een klein maar mooi heideveld bij de Helenahoeve.
Hartje Doorn heeft Simon Vestdijk een werkplek in het plantsoentje voor de kerk. Hij trekt zich niets aan van weer of wind. De Duitse Keizer Wilhelm sleet na zijn afzetting zijn jaren in Doorn. Voorbij Doorn houden de bossen van de Utrechtse Heuvelrug op. Nu lopen we over boerenwegen naar Langbroek en daarna naar Cothen. Hier stappen we op de bus die ons naar het beginpunt brengt.
Wandelen met zwager Leo en broer Piet van Austerlitz naar Cothen, 19 km. Deze route is een onderdeel van het Trekvogelpad.
Utrechtse Heuvelrug, van dorpshuis naar dorpshuis
Dinsdag 18 november 2014.
We starten bij het dorpshuis. De vele restaurantjes zijn nog gesloten als we Lage Vuursche uitwandelen. De paden in Pijnenburg, het bosgebied ten zuidwesten van het dorp Soest, zijn vandaag behoorlijk modderig. Dit komt door de overvloedige regenval van de afgelopen dagen. Ook speelt mee dat hier veel bomen zijn geveld waarbij zwaar materieel de paden ruïneren. Een beetje op de randjes van de paden lopen is een goede oplossing. Verderop is er niets mis met de bospaden. Er liggen veel afgevallen herfstbladeren, vooral van beukenbomen.
Bij Theehuis ’t Hoogt staan busjes van werklui op het terras. Eerst denken we dat het daarom niet open is voor publiek. Als we het pad rondom het etablissement hebben genomen, blijkt het toch open te zijn. De open haard staat aan en er zitten enkele gasten aan een kop koffie en/of een broodje. Ook wij schuiven aan.
Vliegbasis Soesterberg is al jaren niet meer in gebruik. Er staat een bord van de provincie Utrecht met het opschrift ‘Hart van de Heuvelrug, sloop en groenontwikkeling, eerste fase’.
Kamp Zeist werd een paar jaar geleden gebruikt voor het Lockerbieproces. Grote rollen NATO-prikkeldraad liggen nog steeds tegen de afrastering. Op het terrein staat bijna tegen het gebouw aan ergens een picknicktafel. Een paar mannen rookt daar een sigaretje.
Bij het Witte Huis staat aan de rand van een veldje bijenkasten. Enkele bijeen vliegen naar buiten en naar binnen. Ik dacht dat alle bijen in november zich koest houden in de kast, om te wachten op het voorjaar.
Bij deze put stond begin 19e eeuw het huis van een Fransman die de onvruchtbare heide omzette in landbouwgrond. De mest betrok hij van het nabij gelegen Frans-Bataafse leger. Er was toen nog geen riolering.
Zo nu en dan komen we hondenbezitters met hun huisdier tegen. Eén hond doet wel erg lelijk tegen mij. De hondeneigenaar vraag ik de hond aan de lijn te doen. Hij doet het niet met het argument dat de hand niet zou bijten. Het beest bijt me inderdaad niet, maar de haren boven op zijn rug staan wel overeind. Dat betekent volgens mij niets vriendelijks. Ik zie liever de staart van een hond kwispelen.
Bij het dorpshuis op het Dorpsplein van Austerlitz eindigt onze wandeeling.
Wandelen van Lage Vuursche naar Austerlitz met zwager Leo, 20 km. De route is een onderdeel van het Trekvogelpad.
Amsterdam-Noord
Dinsdag 11 november 2014.
Vlakbij de Coentunnelweg ligt de snackfabriek van Febo. De straten hebben namen die verwijzen naar naar de pc, zoals Toetsenbordstraat, Beelschermstraat en Diskettestraat.
We komen langs het hoofdkantoor van de Hema, waar ook een winkel is, waar je warme worsten kan kopen. Op een 268 meter lange betonnen onderstel, waarop in vroeger jaren rijdende kranen stonden, staat sinds 2007 een enorm kantoorgebouw op palen. In dit gebouw met de naam Het Kraanspoor zijn allerlei mediabedrijven gevestigd, zoals IDTV en Discovery Channel.
Aan de NDSM-pier ligt het oude zendschip Veronica, het Botel en een oud koopvaartdij-opleidingsschip. In 1984 ging de NDSM failliet. Het terrein is nu een creatieve broedplaats van kunstenaars. Eén oude kraan is nu een hotel met enkele peperdure suites. Een grote betonnen hellingbaan wordt door de gemeente met subsidie van de provincie Noord-Holland gerenoveerd.
Aan de Distelweg was voor de oorlog een opvoedingskamp voor ‘lastige gezinnen’. Het vroegere poortgebouw zou hier nog ergens staan. Wij kunnen het niet vinden. Shell heeft haar bedrijfsgebouwen op het vroegere galgenveld. Van de 14e tot de 18e eeuw werden lijken van misdadigers, die in de stad waren opgehangen of geradbraakt, hier aan palen geknoopt om door de vogels te worden opgegeten.
De middagpauze nemen we bij De Pont, een café-restaurant aan het IJ tegenover het Centraal Station. We wandelen door een woonwijk, waar in vroeger tijden de Amsterdamse Droogdokmaatschappij was gevestigd. De ramen van Café ’t Eitje zijn geblindeerd.
Het asfalt van het vroegere Storkterrein wordt nu opgeknapt. Hier is een restaurant met de niet originele maar wel toepasselijke naam Stork. Niet veel verder staan grote lege haspels op het terrein van de Drakafabriek. Bij muziektheater het M-Lab nemen we nog een kop koffie en een broodje uit onze rugtassen. We zitten in de zon en uit de wind aan een mooie picknicktafel, bestemd voor rokers, die het theater bezoeken. Hotel De Goudfazant, gevestigd in een vroegere garage, is een restaurant maar geen hotel.
Voorbij het Vliegenbos komen we op de Nieuwendammerdijk. Nieuwendam is een oud scheepsbouw- en vissersdorp dat in 1921 door de gemeente Amsterdam werd geannexeerd.
Hier maken we een uitstapje over een pad door een weiland en lopen even later strak langs het IJ. Twee zelfbedieningstrekpontjes maken de plattelandsbeleving compleet. Aan de andere kant van de Schellingwouderbrug zijn we ten zuiden van het IJ. Bij de Piet Heintunnel brengt de tram ons naar Station Amsterdam Centraal.
Een wandeling van 21 km langs het IJ door Amsterdam-Noord met zus Margo en zwager Leo Hoeks. We deden dit aan de hand van de brochure ‘Slenteren langs het IJ’ van Stadsdeel Noord.
Paleis Soestdijk
Donderdag 6 november 2014.
Bij Station Mediapark steken we de drukke weg over via een traverse. Aan de overkant gaan we via een stalen wenteltrap naar het fietspad. Hilversum is in nevelen gehuld. De straten zijn hier genoemd naar BN-ers van radio en tv, zoals familie De Mol en Mies Bouman.
Na de Crailose Brug zijn we op de Westerheide. Vandaag maken we een wandeldag met veel bos, afgewisseld met heidevelden en hier en daar een beetje dorpsbebouwing. Net als vorige week genieten we van de herfsttinten. Het is bijna windstil. Er zijn vandaag weinig wandelaars onderweg. Zo nu en dan zien we een trimmer of een persoon met meer dan tien honden, een zogenoemde hondenuitlaatservicegroep.
Echt zonnig is het nog niet, maar de mist is grotendeels weggetrokken als we langs de vijvers van Kasteel Groeneveld komen. We passeren Station Baarn, waar een Koninklijke Wachtkamer is. Er is weinig aan te zien. Een hermetisch afgesloten deur en een wapen met twee leeuwen erboven. In Café-Restaurant De Generaal nemen we onze middagbreak.
Bij Paleis Soestdijk is het rustig. Hier zie je nu geen marechaussee meer maar wel borden met de tekst ‘Bewaking met honden’. Via de 2e Amalialaan komen we op een groot heidegebied, met de naam De Stulp, omgeven met bos.
Kasteel Drakensteyn is omgeven met een hoog zwart hek met aan de bovenkant stevig prikkeldraad. Als we In het pannenkoekendorp Lage Vuursche zijn, komt binnen twee minuten de bus naar Hilversum. We vinden ons grote bofkonten met deze goede niet bewust uitgevoerde timing. Dat we toch laat thuis waren kwam door misères bij de spoorwegen. Daar zal ik jou niet mee lastig vallen.
Wandelen met zwager Leo van Hilversum Noord via Baarn en Paleis Soestdijk naar Lage Vuursche, 25 km.
Naardermeer
Vrijdag 31 oktober 2014
De dag breekt in Weesp net aan als we om acht uur door de stad wandelen. We steken de ophaalbrug over. Op een eiland in de Vecht staat een fort uit 1860. We lopen een paar kilometer door een rustig weilandgebied tussen Weesp en Natuurgebied Het Naardermeer.
Het is nog geen 10 uur. Het schoolbord van mevrouw Mostert staat al buiten en haar buitendeur staat op een kier open. Als we ons melden zegt de bijna 90-jarige bewoonster van de ‘Machine’ aan het Naardermeer dat ze nog geen twee minuten geleden het bord had buitengezet. Omdat het zo goed weer is, kunnen we vandaag nog prima buiten bij haar tuinhuisje zitten. Ze is nog bezig koffie te zetten.
“Ik zie er niet uit”, zegt de dame die hier al 68 jaar woont. Ze heeft een euvel aan haar neus. Het wordt behandeld. Een dokter die bij haar koffie dronk tijdens een wandeling rond het Naardermeer had haar geattendeerd om naar de huisarts te gaan. We mogen haar niet op de foto zeten, maar ze wil ons wel even fotograferen.
We gaan met een bocht om de Hilversumse Meent heen. Er is een groenstrook met bomen aangelegd rond die wijk. Daarom valt het vanaf de weg bijna niet op dat hier een woonwijk ligt. Landgoed Bantam ligt er keurig bij, misschien zelfs te netjes. De bomen zijn nu getooid met bladeren in herfstkleuren.
Natuurbrug Zanderij Crailoo is met een lengte van 800 meter en een breedte van 50 meter het grootste ecoduct er wereld. Als je hier wandelt heb je het nauwelijks in de gaten dat je over een ecoduct loopt. Bij Station Mediapark stappen we op de trein terug naar de Bollenstreek.
Wandelen met zwager Leo van Weesp via het Naardermeer naar Hilversum Noord, 22 km. De route is een onderdeel van het Trekvogelpad.
Wandelpaden Bollenstreek, tulpen planten
In de Bollenstreek zijn nog niet zolang geleden wandelpaden uitgezet. Hierbij worden paaltjes met nummers gebruikt, te vergelijken met de fietsknooppuntenbordjes. Ik maak een wandeling bij Hillegom en De Zilk. Het is plantseizoen voor de bollenboeren, volgende week wordt het slecht weer.
Gaasperplas Amsterdam
Dinsdag 14 oktober 2014.
Het Gemeenlandshuis was de zetel van het hoogheemraadschap. Wij komen we er langs als we richting Nesciobrug lopen. Aan de andere kant van deze fiets- en wandelbrug lopen we langs het Amsterdam-Rijnkanaal tot voorbij de Diem een oude zeekreek in de gemeente Diemen.
Heeremabrug
Nesciobrug
We wandelen in een groene strook aan de rand van de Bijlmermeer. Bij de Gaasperplas werd in 1982 de Floriade gehouden. Dat is al weer 32 jaar geleden. Aan verschillende elementen in het parklandschap is dit nog te zien aan trappetjes, speelse bruggen en kunstwerken. Sommige zaken zijn al deels vergaan. Het is vandaag regenachtig maar niet koud. Het is verrassend om te zien hoe groen het landschap is hier in Amsterdam Zuidoost vlak bij de stedelijke bebouwing.
Weesp
We komen uit aan de Gein, een riviertje in het landelijk gebied van Abcoude dat kronkelend naar Driemond stroomt. Hier maken we een rondje door het kleine dorp dat deel uit maakt van de gemeente Amsterdam. We gaan met een trap het talud op van de brug over het Amsterdam-Rijnkanaal. Aan de overkant ligt Weesp. In dit stadje nemen we de trein terug naar huis.
Wandelen met zwager Leo van de Piet-Heintunnel in Amsterdam, via de Diem, de Gaasperplas en de Gein naar Weesp, 25 km.
Waterland
Dinsdag 7 oktober 2014.
Een rode R-Net bus brengt ons van Amsterdam-Centraal naar De Splitsing, een bushalte ten zuiden van het dorp Watergang. Bij een voormalige school gaan we een zijpad in en komen bij een houten brug die een oversteek naar een groot weiland mogelijk maakt. Ze noemen het hier een laarzenpad. We banjeren door het natte gras van witte paal naar witte paal en gaan menig bruggetje over.
In Broek in Waterland maken we een praatje met een bewoner die bezig is de grijze planken van zijn houten huis schoon te poetsen. ‘Het is dankbaar werk’ zegt hij. ‘Je ziet het opknappen terwijl je bezig bent. En: het spaart je in de schilderkosten’. De A10 is volgens hem de grootste boosdoener, wat betreft de vuilaanslag aan de woningen.
De weg naar Zuiderwoude wordt herstraat. Een stratenmaker vraagt aan een groepje collega’s die staan te lummelen of ze aan het vergaderen zijn. ‘Er moeten wel meters gemaakt worden’.
Onderweg naar Ransdorp wandelen we een half uur in de regen. Het waait ook flink en in de verte horen we onweer rommelen. Als het weer droog geworden is, komen we langs een Rust.punt, een speciaal voor wandelaars en fietsers ingerichte ruimte op een boerderij, waar je koffie kan drinken of een gevulde koek kan nuttigen. We hangen onze natte regenkleding over een stoel en eten onze boterhammen hier op.
Bij Durgerdam hebben we uitzicht op het IJ. Er liggen woonboten in het water, sommige zien er erg luxe uit, andere soms wat rommelig. We gaan de Oranjesluizen over. Er kunnen geen auto’s over, ook fietsen mogen niet via de sluizen. Tot twee maal toe moeten we wachten bij een rood stoplicht omdat er sluisdeuren open staan. Al met al een leuke ervaring.
Voordat we bij de tramhalte bij de Piet Heintunnel kunnen komen, gaan we door een rafelrand van de stad met allerlei min of meer rommelige woonvormen, zoals woonwagens en oude bussen, afgewisseld met kleinschalige bedrijfspanden.
Wandelen met zwager Leo door het groene land ten noorden van Amsterdam: Watergang, Broek in Waterland, Zuiderwoude, Ransdorp, Durgerdam, Piet Heintunnel, 25 km.
Leidens Ontzet
Leiden, 3 oktober 2014
Als we aan het eind van de morgen over de kermis van Leiden lopen, is het nog rustig. Alle attracties zijn open, maar de klanten staan nog niet te dringen. Andere jaren pikten we maar een stukje mee, nu struinen we over de hele kermis. Broer Bert en schoonzus Annie zijn vandaag mee. Het valt ons op dat het misschien niet de grootste kermis van Nederland is, maar hij wel stukken groter is dan die van eind september in ons bollendorp.
Na een lunch op een terras aan de Nieuwe Rijn, met uitzicht op de Visbrug en V&D, het warenhuis dat op deze Leidse feestdag gesloten is, gaan we naar de Breestraat, waar de jaarlijkse optocht wordt gehouden. Het is een soort bloemencorso maar dan zonder met bloemen versierde auto’s. Er komen onder andere muziekkorpsen voorbij en verklede burgers.
Als de gezellig stoet voorbij is, gaan we naar de Garenmarkt voor een optreden door een muziekband, waarvan we de naam niet weten. Aan het Van der Werfpark proberen studenten met een polsstok de gracht over te steken. Wij zien alleen gasten die de overkant niet halen en daarom in het water terecht komen.
Voor we weer naar huis gaan, kijken en luisteren we nog een tijdje, op pontons op de Nieuwe Rijn achter het stadhuis, naar een band die bekende nummers uit de vorige eeuw ten gehore brengen, zoals nummers van Queen.
Een gezellige dag bij mooi weer.
Gezien 